Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ – ΚΑΤΙ «ΜΕΓΑΛΟ» ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ

Ο ΤΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ – ΚΑΤΙ «ΜΕΓΑΛΟ» ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ

Σήμερα, 31/10/2014, σε μια λιτή σχετικά ανακοίνωση του το ΥΠΠΟ μας αποκαλύπτει ανάμεσα σε άλλα και τα εξής :
«Η έδραση των τοίχων γίνεται επί τεχνητής επίχωσης, από καλά συμπυκνωμένο αμμοχάλικο με άργιλο, πάχους περίπου 0, 40μ. Η επίχωση αυτή πατά πάνω στο φυσικό έδαφος του λόφου Καστά, το οποίο εμφανίζεται επιφανειακά ως εδαφοποιημένος-κερματισμένος σχιστόλιθος»
Με άλλα λόγια φτάσαμε πια στο φυσικό έδαφος του λόφου και από ότι φαίνεται ο κατασκευαστής του τάφου επωφελείται απόκοιλότητα που βρίσκεται μέσα τον λόφο, όπως σωστά είχαμε προβλέψει από τις 22/9/2014.
«Κατά την ανασκαφή, όπως ήδη έχουμε αναφέρει, διαπιστώθηκε η ύπαρξη δαπέδου σφράγισης από πώρινους λίθους»

Επιβεβαιώθηκε ότι οι πωρόλιθοι σχημάτιζαν δάπεδο σφράγισης, που εκ της παρουσίας του υποδηλώνεται ότι κάτι σημαντικό πρέπει να βρίσκεται από κάτω.

«3.Κατά την αποχωμάτωση του τέταρτου χώρου διαπιστώθηκε η ύπαρξη τεχνητού ορύγματος επί του φυσικού σχιστολιθικού εδάφους, επιφάνειας, 4Χ2,10μ., το οποίο είναι επιχωμένο με ιλυώδη άμμο (όπως αλλωστε και η υπόλοιπη επίχωση του μνημείου). Ήδη έχει προχωρήσει η ανασκαφή, σε βάθος περίπου 1,40μ»
Επιβεβαιώνεται η εκτίμηση μας ότι το βάθος του χώματος ήταν περίπου 1,5 μέτρα,  όπως επίσης και ότι υπάρχει τεχνητό όρυγμαεπί του φυσικού εδάφους που έχει επιχωθεί, προφανώς γιαλόγους σφράγισης του τάφου.
«Κατά την απομάκρυνση της αμμώδους επίχωσης εντοπίστηκε το δεύτερο μαρμάρινο θυρόφυλλο σε καλή κατάσταση διατήρησης, πεσμένο μέσα στο όρυγμα, διαστάσεων, 2Χ0,90Χ0,15μ. και βάρους περίπου έναμισυ τόνο».
Η εύρεση του θυρόφυλλου πεσμένο μέσα στο όρυγμα και μάλιστα κάτω από την αμμώδη επίχωση καταρρίπτει πλέον και τα οποιαδήποτε  σενάρια σύλησης.
Είναι σαφές ότι η αναστάτωση του τρίτου θαλάμου έχει προέλθει από σεισμό, ο οποίος και κατέστρεψε την μαρμάρινη θύρα, το δάπεδο σφράγισης και επέφερε κατάρρευση τηςσυνέχειας του τάφου που ήταν κάτω από το δάπεδο σφράγισης.
Είναι πολύ πιθανόν να έχει υπάρξει κατάρρευση μνημειώδους κλίμακας (μιας και το τεχνητό όρυγμα  έχει διαστάσεις 4,0 Χ 2,10μέτρα) η οποία θα οδηγούσε ακριβώς κάτω από το δάπεδο σφράγισης και την επίχωση μέσα στο τεχνητό όρυγμα που οδηγεί μέσα στον φυσικό λόφο όπου, άνευ περαιτέρω εκπλήξεων, αναμένεται να ευρίσκεται ο κυρίως τάφος.
Διακινδυνεύω την πρόβλεψη ότι θα ανευρεθούν τα σπασμένα σκαλοπάτια της καθοδικής κλίμακας κατά την αποχωμάτωση του υπολοίπου χώματος της επιχωμάτωσης.
Συμπερασματικά έχουμε τα εξής :
– Ο τάφος είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ασύλητος.
– Υποθέτουμε ότι υπήρχε σκάλα που οδηγεί προς τα κάτω δια μέσου του τεχνητού ορύγματος, στο εσωτερικό του λόφουόπου ευρίσκεται ο κυρίως τάφος.
– Η εκπληκτικής σύλληψης προσπάθεια σφράγισης του τάφου υπονοεί σαφέστατα και την πολύ μεγάλη σπουδαιότητα τουενταφιασμένου νεκρού.
Η ανασκαφή τώρα αρχίζει…..
========
Παράκληση προς τους αυτόκλητους αρχαιολόγους των ΜΜΕ :Αφού δεν μπορείτε να σεβαστείτε τον εαυτό σας με τα εκπάγλου καλλονής σοφίσματα σας, τουλάχιστον σεβαστείτε την Ελληνική Αρχαιολογία την οποία κακοποιείτε σε υπέρτατο βαθμό.
Κάτι Μεγάλο κρύβεται εκεί κάτω. Και πρέπει να συμβιβαστείτε με την ιδέα ότι θα το φέρει στο φως η κα Περιστέρη.
Advertisements

ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΝΩΜΕΝΗ, ΠΟΤΕ ΝΙΚΗΜΕΝΗ !

Η  δικτατορία της cyber μάζας 

Έγραψε στις 10.11.2012 ο/η: Λάζαρης Γιάννης

Ενώ το δικαίωμα τής ελευθερίας τής έκφρασης έχει κατοχυρωθεί εδώ και αιώνες, στον cyber χώρο σήμερα, η εικόνα φαίνεται, πως είναι εντελώς διαφορετική. Εδώ, ισχύει η δικτατορία τής βλακομάζας των χρηστών, οι οποίοι θίγονται, εξαγριώνονται και προβαίνουν σε ομαδικές αναφορές και κατεβάσματα βίντεο, ιστοσελίδων κ.ά., όταν κάποιος ενοχλητικός γι΄αυτούς, διαφωνήσει ή -ακόμα χειρότερα- ειρωνευτεί τα πιστεύω τους.


Ένας από τους πιο συχνούς λόγους διαγραφής μιας ανάρτησης, ενός βίντεο, ενός λογαριασμού ή μιας σελίδας από το Facebook ή από άλλες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης είναι η προώθηση περιεχομένου, που δυσφημεί μια ομάδα προσώπων. Eπειδή όμως, δεν μπορεί να υπάρξει κοινά αποδεκτός ορισμός τής δυσφήμισης, τα μέσα θεωρούν, ότι αυτό συμβαίνει, όταν μια ομάδα προσώπων διαμαρτυρηθεί μαζικά. Το Facebook μάλιστα, προτρέπει τους χρήστες να αναφέρουν περιεχόμενο, που θεωρούν απαράδεκτο ή ότι τους θίγει.

Στο Twitter, στο Youtube κ.ά. μέσα, επιτρέπεται να λές και να ανεβάζεις ό,τι σαχλαμάρα θέλεις: για τον καιρό, για γκόμενες, για το γατάκι σου, ρεψίματα κ.λπ. κ.λπ., μπορείς ακόμα και να αναπαράγεις ελεύθερα κι άκριτα με ένα απλό copy/paste οποιαδήποτε ανοησία κυκλοφορήσει, ειδικότερα δε, εθνικούς, θρησκευτικούς ή άλλους μύθους και ηλιθιότητες. Αυτό, που δεν επιτρέπεται επ΄ουδενί όμως, είναι να πειράξεις ή έστω να αμφισβητήσεις τις εθνικο-θρησκευτικές ονειρώξεις τής cyber μάζας. Τότε, τα πράγματα παίρνουν διαφορετική τροπή.

Συχνά γινόμαστε μάρτυρες διεθνώς, διαμαρτυριών ευσεβών μουσουλμάνων, που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους κάθε τρεις και λίγο για θρησκευτικούς, ακατανόητους όμως, στον περισσότερο πολιτισμένο κόσμο λόγους.

Αν και η Ελλάδα αποτελεί υποτίθεται κομμάτι τής πολιτισμένης Ευρώπης, συχνότατα παρατηρούνται κι εδώ παρόμοια φαινόμενα.

Στην ίδια με τους φανατικούς μουσουλμάνους πνευματική κατάσταση βρίσκεται ολόκληρη η Ρωμιοσύνη.

Εδώ, οι κάθε είδους αργόσχολοι, ανέραστοι, ελληναράδες, θρησκοβαρεμένοι, εθισμένοι βλάκες, μήν έχοντας τη δυνατότητα να αντιπαραθέσουν επιχειρήματα σε όποιον αμφισβητήσει τις εθνικοθρησκευτικές τους πεποιθήσεις, αντιδρούν -ενίοτε οργανωμένα από πολιτικά ή θρησκευτικά μαντριά-, παρακινεί ο ένας τον άλλον και προβαίνουν σε ομαδικές καταγγελίες, που οδηγούν στην καλύτερη περίπτωση στο κατέβασμα των ασεβών ή αντεθνικών βίντεο, αναρτήσεων, ιστοσελίδων ή -σε ορισμένες περιπτώσεις- ακόμα και στη σύλληψη των ασεβών χρηστών, όπως έγινε πρόσφατα με τη σύλληψη τού δημιουργού τής ιστοσελίδας «Γέροντας Παστίτσιος».

Αβασάνιστα copy/paste:

Η συμπεριφορά τής ρωμιο-cyber μάζας
Το πλέον δημοφιλές σπορ τής ρωμιο-cyber μάζας είναι το άκριτο copy / paste ανοησιών. Σε ελάχιστο χρόνο, φληναφήματα αντιγράφονται αυτολεξεί, αποστέλλονται με e-mail από τον έναν στον άλλον και διανθισμένα βέβαια πάντοτε με τους ανάλογους θριαμβευτικούς θρησκευτικοπατριωτικούς τόνους κατακλύζουν τις ιστοσελίδες και τα blogs.

Ας θυμηθούμε μερικά από αυτά, τα οποία οι περισσότεροι από εμάς έχουμε λάβει όχι μια, αλλά δεκάδες -στην πλειοψηφία των περιπτώσεων- φορές:

Η πλουσιότερη γλώσσα
Η ελληνική είναι η πλουσιότερη γλώσσα τού κόσμου με έξη εκατομμύρια λέξεις και 78 εκατομμύρια λεκτικούς τύπους, ενώ η αγγλική έχει μόλις 490.000 λέξεις. Υποτίθεται, ότι οι αριθμοί προέρχονται από την αποθησαύριση αρχαίων συγγραμμάτων από πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας.

Η αρχαία ελληνική γλώσσα επιπλέον, είναι η μόνη γλώσσα, την οποία καταλαβαίνουν οι σύγχρονοι υπολογιστές. Το σχετικό software, που αναπτύχθηκε από την Apple, είναι το Hellenic Quest.

Η φράση Κίσινγκερ
Σύμφωνα με το μύθο, ο Κίσινγκερ έχει πει: «Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες (…) δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει…».

Η ανοησία αυτή είχε πρωτοδημοσιευθεί σε περιοδικό γνωστής ρωμιοχριστιανής πρώην δεξιάς και νυν αριστερής βουλευτίνας κι έκτοτε έχει κατακλύσει τον ιστοχώρο.

Καθαρό το DNA των ελλήνων
Ενώ είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις το DNA τού ανθρώπου από τού πιθήκου κι ακόμα δυσκολότερο το DNA ενός ασιάτη από ενός αφρικανού, εμφανίζονται κατά καιρούς σε διάφορα Μ.Μ.Ε. κι αναδημοσιεύονται σωρηδόν στο διαδίκτυο από ελληναράδικες ιστοσελίδες διάφορες μελέτες, που υποτίθεται πως αποδεικνύουν, ότι το DNA τού σύγχρονου ρωμιού είναι ίδιο με αυτό τού αρχαίου έλληνα, οπότε οι ρωμιοί είμαστε δήθεν κατ΄ευθείαν απόγονοι των αρχαίων ελλήνων.

Κατ΄αρχή δεν υπήρξε ποτέ κατά την αρχαιότητα ένας τύπος αρχαίου έλληνα. Αρχαίοι έλληνες θεωρούνται οι μινωίτες, οι μυκηναίοι, οι ίωνες, οι δωριείς, οι αθηναίοι, οι σπαρτιάτες κ.λπ., οι οποίοι έζησαν σε διάφορες εποχές στον ίδιο ή διαφορετικούς χώρους. Ούτε σήμερα υπάρχει ένας τύπος σύγχρονου έλληνα (ρωμιού, καλύτερα). Έλληνες στις μέρες μας θεωρούνται οι πόντιοι, οι βλάχοι, οι αρβανίτες κ.λπ..

Επί πλέον, σήμερα δεν υπάρχει καμμιά καθαρή φυλή, αφού δεν υπάρχουν απομονωμένες περιοχές κι έχουν γίνει μεγάλες επιμειξίες μεταξύ των λαών. Δεν μπορεί να γίνει επομένως σύγκριση μεταξύ τού «αρχαίου έλληνα» (ο οποίος σημειωτέον επίσης είχε επιμειξίες) και τού σύγχρονου «έλληνα». Ποιός είναι ο αρχαίος και ποιός ο σύγχρονος; (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»:Το DNA των ελληναράδων).

Το θαύμα τού Παΐσιου
Το θαύμα, που κατασκεύασε ο δημιουργός τής ιστοσελίδας «Γέροντας Παστίτσιος», Φίλιππος Λοΐζος, αφού αναδημοσιεύτηκε κατά χιλιάδες, ξέφυγε από τα όρια τού διαδικτύου κι έφτασε να γίνει πρωτοσέλιδο εφημερίδας.

(Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Πώς οι «απόγονοι» τού Αριστοφάνη φυλάκισαν τη σάτιρα).

  



Αεροψεκασμοί
Ακόμα ένας διαδεδομένος μύθος τής βλακοκρατίας στο ίντερνετ είναι, ότι μάς ψεκάζουν με χημικά, που εξασθενούν την πίστη μας στο θεό και το έθνος κρατώντας μας έτσι κοιμισμένους, χωρίς να αντιστεκόμαστε. Μέχρι και πορεία έγινε προ καιρού γι΄αυτό το θέμα.

Α μπε μπα μπλομ
Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε, ότι το «α μπε μπα μπλομ τού κήθε μπλόμ» προέρχεται από το «απεμπολών τού κείθε εμβολών», το οποίο έλεγαν σε αρχαία πολεμικά γυμνάσματα!

Η αντίδραση τής cyber μάζας
στο βιβλίο Ιστορίας τής ΣΤ΄Δημοτικού

Είναι χαρακτηριστική η αντίδραση τής cyber μάζας στην προ ετών περίπτωση τής απόσυρσης τού βιβλίου Ιστορίας τής ΣΤ΄Δημοτικού.

Ο καθηγητής τής Ιστορίας τού πανεπιστημίου Αθηνών, Αντώνης Λιάκος, εξηγεί, ότι «στο διαδίκτυο ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες για το βιβλίο Ιστορίας τής ΣΤ΄Δημοτικού κι εδώ συσσωρευόταν κάθε τι, που γραφόταν και λεγόταν σχετικά με το βιβλίο. Οι διαδικτυακές πηγές υποσκέλισαν τα βιβλία στην παροχή ιστορικών πληροφοριών με συνέπεια η μή ακαδημαϊκή ιστορία να υποσκελίσει την ακαδημαϊκή ιστορία στη διαμόρφωση τής ιστορικής συνείδησης.
     
»Με τη μαζική παραγωγή ιστορικών εικόνων, ο καθένας απολαμβάνει πλέον τη δυνατότητα παραγωγής και διάχυσης των δικών του ιστορικών εικόνων, δημιουργίας ιδιωτικών καναλιών ενημέρωσης και καταλόγων συζητήσεων, τα οποία, με τη σειρά τους, δημιουργούν διαδικτυακές κοινότητες. Τα πανεπιστήμια και τα ιστορικά ιδρύματα δεν μπορούν να ασκήσουν οποιαδήποτε εξουσία στη μαζική παραγωγή αυτών των εικόνων. Οι διαδικτυακές κοινότητες κατασκευάζουν τους δικούς τους ιστορικούς κόσμους, οι οποίοι ακολουθούν τους δικούς τους κανόνες, τους δικούς τους τρόπους αναφοράς και ερμηνείας τού παρελθόντος. Το παρελθόν έχει αποκτήσει ένα νέο κυβερνο-πρόσωπο, το οποίο περιλαμβάνει όλα τα πιθανά είδη παραμορφωτικών κατόπτρων.

»Στην περίπτωση τού βιβλίου ιστορίας, οι καταθέσεις απόψεων στον κυβερνοχώρο και η αντανάκλασή τους απο κάτοπτρο σε κάτοπτρο είχαν εν τέλει ως αποτέλεσμα να αποκτήσουν αφάνταστες παραμορφώσεις. Αυτές οι παραμορφώσεις, αφού ενδυναμώθηκαν μέσω τής επανάληψής τους από ιστοσελίδα σε ιστοσελίδα και από μπλογκ σε μπλογκ, διαμόρφωσαν τελικά νέες βεβαιότητες, οι οποίες έχουν μικρή ή και καθόλου σχέση με το πραγματικό βιβλίο ή τις προθέσεις των συγγραφέων, αλλά οι οποίες με τη σειρά τους τροφοδοτούν την ψηφιακή και μή ψηφιακή ιστορική κουλτούρα με μια νέα πραγματικότητα. 

»Οι μπλόγκερς ανατρέχουν ο ένας σε κείμενα τού άλλου ή πάντως σε ηλεκτρονικά κείμενα. Ποτέ ή πολύ σπάνια ανατρέχουν ή αντιπαραβάλλουν τα ηλεκτρονικά με τα έντυπα κείμενα, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνουν ανακρίβειες και να κτίζουν επιχειρηματολογία πάνω σ’ αυτές. Βοηθούσης και τής ανωνυμίας, η μπολγκόσφαιρα μετατρέπεται σε μια αρένα με θεατές, που συχνάζουν εκεί, όπου μυρίζει αίμα.

»Η ιστορική κουλτούρα, στο πέρασμά της απο τον κυβερνοχώρο, δεν είναι πλέον ένας τόπος αλληλεπίδρασης μεταξύ θεσμικής ιστορίας και δημόσιας μνήμης ούτε είναι ένας παθητικός δέκτης των ιδεών για το παρελθόν, τις
οποίες επεξεργάστηκε η ακαδημαϊκή ελίτ. Αντίθετα, γίνεται ένας ενεργός παράγοντας, που καθορίζει τον τρόπο κατασκευής των ιστορικών εικόνων
». (Α. Λιάκος: Οι πόλεμοι τής Ιστορίας. Σημειώσεις επί τού πεδίου». Αποσπάσματα από το βιβλίο: «Αθέατες όψεις τής Ιστορίας. Κείμενα αφιερωμένα στον Γιάνη Γιανουλόπουλο», έκδ. Ασίνη, 2012).




Δικτατορικές διαγραφές 
Προ μηνών, αναγνώστρια τού περιοδικού μας, μάς γνωστοποίησε, ότι διαγράφηκε προφίλ της στο Facebook, γιατί, ενώ δέν έβριζε, είχε ενοχλήσει 

με τα «αντεθνικά» της σχόλια, κοινωνικά δικτυωμένους ελληναράδες, «δημοκράτες», «απόγονους».

Παλαιότερα, είχε γίνει κάτι παρόμοιο με το παραπλεύρως βίντεο τής «Ελεύθερης Έρευνας»:Ο βιασμός τού νηπιοβαπτισμού, το οποίο, ύστερα από πλείστες αναφορές θιγμένων χριστιανών, μάς το κατέβασε το Youtube κι αναγκαστήκαμε να το ανεβάσουμε αλλού.

 


Ο Γέρων Παστίτσιος ήταν ένας πολύ απλός άνθρωπος, ο οποίος πίστευε στο λόγο τού ευαγ- γελίου τού Πασταφαριανισμού κάνοντας τρόπο ζωής τον μοναστικό βίο και τις διδαχές τής ορθόδοξης ασκητικής παράδοσης τού Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος. Οι εγκύκλιες γνώσεις του περιορίζονταν στο επίπεδο τού δημοτικού. Παρ’ όλα αυτά…


Πρόσφατα είναι τα γεγονότα με το κατέβασμα τής ιστοσελίδας τού Γέροντα Παστίτσιου, η οποία επίσης κατέβηκε από το Facebook ύστερα από πλήθος καταγγελιών και διαμαρτυριών εξαγριωμένων ευσεβών ρωμιοχριστιανών, οι οποίες τελικά δια τής Χρυσής Αυγής οδήγησαν το θέμα στη Βουλή, στην εισαγγελική παρέμβαση και στη σύλληψη τού «παραβάτη».

Λογοκρισία τού Youtube
στο trailer τού Corpus Christi.
Τελευταίο παράδειγμα είναι το θεατρικό έργο Corpus Christi. Την ημέρα, που άρχισε ο θόρυβος, αναζητήσαμε στο Youtube το trailer τού έργου, για να σχηματίσουμε μια ιδέα περί τίνος επρόκειτο, ήταν όμως, κατεβασμένο κι έγραφε, ότι το βίντεο αφαιρέθηκε, γιατί παραβίαζε την πολιτική τού Youtube κ.λπ.. Προφανώς, το είχαν κατεβάσει κι αυτό εξ αιτίας των πολλών αναφορών.


Είναι πολλές οι ύβρεις και οι απειλές, που δεχόμαστε στην «Ελεύθερη Έρευνα» όλα αυτά τα χρόνια, από ρωμιοχριστιανούς, ελληναράδες πατριώτες κ.λπ. κ.λπ.. Δεν είναι στη θέση να αντιπαραθέσουν στο λόγο μας λογικά επιχειρήματα κι έτσι εκτοξεύουν ύβρεις κρυβόμενοι πίσω από την ανωνυμία τού διαδικτύου.
   

Μια πρόσφατη χαρακτηριστική περίπτωση είναι η παραπλεύρως εικονιζόμενη από σχόλια σε Σημείωση στο προφίλ τής «Ελεύθερης Έρευνας» στο Facebook.
Βλακεία ενωμένη, ποτέ νικημένη!

  
Η συγκεκριμένη γυναίκα (;) προφανώς είχε ενοχληθεί από τα αναγραφόμενα στα άρθρα μας περί τής μή ελληνικής καταγωγής των μικρασιατών.
 

Προσέξτε «λογική»: Δεν μάς λέει, ότι θα μάς αναφέρει σε ποντιακά ή κρητικά σωματεία ή σε κάποιο σύλλογο, πανε- πιστήμιο κ.λπ., που θα μάς αντικρούσουν αντιπαρα- θέτοντας επιχειρήματα, αλλά μάς απειλεί, ότι θα μάς αναφέρει, για να γίνουν πολλές καταγγελίες, ώστε να μάς κατεβάσει την ιστοσελίδα!

 


 

Σατυρική σελίδα στο Facebook, υποψήφια για… κλείσιμο από την εθνικόλαγνη ρωμιο-cyber-μάζα.


Έχουν ταιριάξει στα μυαλά τους διάφορους εθνικοθρησκευτικούς και άλλους μύθους κι όταν κάποιος τούς αμφισβητήσει, τότε, δεν κάθονται να σκεφτούν, αλλά πέφτουν αμέσως επάνω του να τον κατασπαράξουν. Ο Πλάτων το έχει εξηγήσει πολύ ωραία αυτό στο μύθο τού σπηλαίου, όπου εξηγεί αλληγορικά, πώς οι ίδιοι δούλοι – δέσμιοι τού Συστήματος αποτελούν τούς καλύτερους φρουρούς του. (Διαβάστε σχετικά στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Οι φρουροί τού Συστήματος).

Δύναμη των ανώνυμων cyber βλακών δεν είναι η λογική επιχειρηματολογία, αλλά η μάζα. Το διαδίκτυο, ενώ κατ΄αρχή φαίνεται, πως δήθεν ευνοεί την ελευθερία και την πολυφωνία, αποδεικνύεται, ότι λειτουργεί προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Περιορίζει την πραγματικά ελεύθερη έκφραση και την ποιότητα, προωθώντας παράλληλα τη σκουπιδοκρατία και βλακοκρατία τής cyber μάζας. 

GREECE: A PERSISTENT PROTECTORATE OF FOREIGN POWERS

Έγραψε στις 05.02.2013 ο/η: 
The debt crisis in Greece, the possibility of exit from the Euro, the possibility of a crisis of confidence in Greece’s ability to pay its debts spreading to other Eurozone members have led to events which challenge greek sovereignty.

That is in the efforts negotiated between Greece and the European Union, in practice largely negotiated with the government of Germany, for Greece to largely cancel its debt in return for fiscal and economic policies which will convince financial markets that it will not build up new unmanageable debt, and that it will be able to generate increasing prosperity for its citizens in a sustainable manner.

This means in practice that Greece surrenders some sovereignty to representatives of European Union, European Central Bank, IMF, the german government, who check greek polices and keep credit lines open in return.

There are some similarities in Italy and Ireland, but Greece is the most dramatic case, and we will keep the focus hellenic in this post.

One reaction to this, is to refer to some destruction of greek democracy at the hands of the European Union and the government of Germany, and to claim that there is some foreign dictatorship over Greece, as a novelty invented by the EU/Germany. The main focus of this post is greek history, as a history of foreign intervention, but a few words on the current dictatorship claims.

Greece is a member of the  European Union by choice and it is a member of the Eurozone by choice. Three EU countries negotiated opt outs from the Euro, the UK, Denmark and Sweden. Greece made no effort to do so. Greece’s fiscal and economic plight is of its own creation, arising from the lack of political will to fund public spending with effectively collected taxes.  

While during the Euro period before the crisis, Greece made some economic reforms, cutting subsidies to the state railway is one which comes to mind, it was too little to make Greece the sort of competitive economy which could sustain being in the same currency zone as Germany, the Netherlands and Finland. The biggest criticisms that could be made of powerful EU countries is that they failed to apply the fiscal rigours (wit regard to limiting public deficits and debt) to themselves, and German export industries benefitted from a low effective exchange rate when selling goods to Greece.

The last point had a period of fashion which passed, presumably because in practice german exports have not boomed since the launch of the Euro, so the idea that Germany rigged the Eurozone to suit its export oriented industries lacks supporting evidence.

While a greek decision to default on all its debt (and nearly of it has already been written off in practice under current arrangements) and leave the Eurozone would be highly unpopular with the EU and all member governments (even the more eurosceptic governments would be concerned about the turmoil on international currency markets which would lead to pressure on other currencies), and there would be some greek loss from the resulting harm to good will, Greece is free to leave and would do so if greeks voted for a government devoted to such a policies. Greeks have not voted for such a government.  

Two general elections this year have not led in either case to a majority in the national assembly for default and leave. The results of these elections mean that though the greek public may not love current austerity polices negotiated with Brussels, Berlin etc, and are indeed in many cases suffering hardship, the greek public in its majority, regard this as the less bad option. Respect for democracy means respect for the greek electorate’s decision rather than poorly reasoned ranting about dictatorship.

The above is all important, but my main concern is to point out that greek loss of sovereignty and debt crises are not something new, and are not something invented by the EU.


“My poor little Greece,
this polite bear invites you
to seek protection
under her umbrella
every time there is a storm coming”.



Greece emerged under international tutelage, because it suited Russia, France and Britain to support greek independence from the ottoman empire.

Though there were certainly genuine sentiments in favour of greek independence at the time, there are other reasons for great powers of the time supporting independence. France wanted to colonise ottoman lands in north Africa, a task greatly eased by destruction of the ottoman fleet.


Great Britain shows its strength (its height) 
to the other five big allies. 
This is a lithograph 
from the “New Aristophanes” newspaper in 1886. 
It was the time 
of the colonial expansionism of Great Britain.

Britain wanted to increase its influence in the eastern Mediterranean, and reduce ottoman influence, and Russia wanted a co-religonist state south-east Europe, weakening the ottoman empire, and even bringing near the prospect of a russian controlled Constantinople.

The outcome was that these three countries decided to assist greek nationalists against the ottomans and their egyptian allies. It is unlikely that Greece would have become independent when it did, 1830, without that intervention.  


The european imperialism
in the service
of the “Eastern Question”.
The fire that kept burning
was the work of the superpowers
that had named
the ottoman empire
the “Big Patient”
so as to justify their role
as its doctor from time to time.
(“New Aristophanes” newspaper, October 1876).



The early greek state was chronically unstable, and after the assassination of the first ruler of independent Greece in 1831, a german prince was sent to be king, essentially by command of the three powers under the Treaty of London, which treated Greece as a protectorate.  

Greek sovereignty was asserted by the 1862 deposal of King Otto, but his successor, King George from Denmark, was also chosen by the three powers.

The attitude to Greece’s sovereignty at this time can be gauged by the Don Pacifico incident of 1850 when Britain sent a naval squadron to blockade the Piraeus (the port of Athens) to force the government to compensate a british citizen.

Admiral Parker orders a soldier to keep an eye of Don Pacifico and make sure that he doesn’t steal any canons.
It was the time that Don Pacifico boarded the admiral’s frigate and waited for the fulfillment of his demands by the greek state.  The whole event was about to end and the british were forced to withdraw their initial demands after the political pressures of the other allies. Don Pacifico, the british jew received only a small fragment as compensation. Neither he, nor the british were satisfied by the results of the naval blockade. The revolution against the bavarians that british had invested on seemed to take its time. (“Traka-Trouka” newspaper, April 2nd, 1850).


Effective exercise of greek sovereignty was further hampered by four debt defaults crises during the 19th century: 1826 (preceding official independence!, relating to the purchase of warships for the revolutionary navy), 1843, 1860 and 1893. There was another default in 1932.  The result of these defaults, which meant periods of years afterwards in which Greece was in default to creditors, meant that Greece was in default for 90 years of its post-ottoman existence before the present crisis!

The defaults limited Greece’s sovereignty, which was further limited not only the wish to France, Britain and Russia to treat Greece as a protectorate, but also by extremes of internal political conflict which go back to the Independence War, and include the period of the 1919-1921 war with Turkey. There were even rival governments in different greek cities during World War One. That kind of instability itself legitimised the intervention of outside powers. 

The most extreme loss of greek sovereignty took place during the nazi occupation of Greece from 1940 to 1945, though mostly ended in 194. This is part of a well known terrible period in european history affecting many countries and we can treat it as an exception.

More significantly with regard to greek history as a whole, there was a civil war from 1946 to 1949 pitting a communist dominated left against an authoritarian leaning right. That war reflects a long pattern of violent left-right cleavage, though previous conflicts were more between liberal republicanism and authoritarian royalism. The civil war had its roots in conflicts between different factions of the greek resistance to the nazi occupation.

The left received help from the communist led countries during the civil war (though probably Stalin never meant that help to be sufficient to undermine a previous agreement with Britain and the US that Greece could stay outside of the Soviet bloc), while the right received help first primarily from Britain, and then America. The end of the Civil War was a victory of British-US backed forces, leading to a period of constitutional democracy, but with authoritarian characteristics.

The hard right, the royal family and the military found even the limited democracy of the post-war period difficult to live with, but were themselves deeply split about the solution.

In 1967, a group of army colonels seized power and provided the solution. The United States has acknowledged since that it played a role in the 1967 coup, and Bill Clinton expressed his regrets while President (I presume national security conservatives in America are still fuming about this betrayal and softness).

Young athenians
know general Marshall
as the architect
of their future.



So the post-war political settlement in Greece decided by the United States, which further readjusted to abandon all pretence at democracy. Fortunately the terrible anti-democratic history ended with the fall of the colonels in 1974.

Queen Frederica of Hanover 

(Frederica Louisa Thyra 
Victoria Margareta Sophie Olga 
Cécilie Isabelle Christa; 
greek: Φρειδερίκη; 1917-1981), 
is the idol of greek soldiers.



Greece joined the European Union in 1981 confirming the transition to democracy, in which centre right and centre left governments were able to hold office without fear of internal or external subversion.

Looking at the current agreed consultation with external powers to overcome the Euro crisis, we see something much more moderate, consensual and democratic than previous greek history. Elected governments have tried to preserve Greece’s place in the Euro and its credit lines, through negotiation with governments in other democracies, and international organisations which work through consensus not gunships or imposing heads of state.

If we wish to be more dramatic about the crisis we could say that Greece has gone some way towards being an unstable protectorate of the EU, but compared with previous crises, its a very mild and benign form of agreed intervention.
  

Stockerb.wordpress.com

Note:
All the pictures and logos
were selected and edited by freeinquiry.gr.
 

ΤΟ MATRIX ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

Θαυματουργές επιβιώσεις
από γδάρσιμο, κάψιμο, σούβλισμα,
καταστροφές αρχαίων αγαλμάτων, εκδίωξη δαιμονίων,
ένα άλογο που μίλαγε κ.λπ. ανοησίες
από το Συναξάρι τού αγίου, που τιμώνται όμως δεόντως
από το ευλαβές ρωμιοποίμνιο…


Έγραψε στις 22.02.2013 ο/η: Παραβάτης Κωνσταντίνος

Έλα βρε Χαραλάμπη, να σε παντρέψουμε… Έτσι αρχίζει ένα παραδοσιακό ρωμέικο τραγούδι για κάποιον γερο-Χαραλάμπη, που δεν ήθελε να παντρευτεί. Όμως, η περίπτωση τού συνονόματού του, αγίου Χαραλάμπη ή Χαραλάμπους, ξεπερνά κάθε λογικό όριο και κάθε τρελή φαντασία. Τί εννοούμε; Ο βίος τού αγίου μας είναι, πραγματικά, ένα Matrix τής εποχής του…

Ο μάρτυρας και άγιος Χαράλαμπος τής Ορθοδοξίας έζησε την περίοδο, που αυτοκράτορας ήταν ο Σεπτίμιος Σεβήρος, διώκτης των χριστιανών κατά τη χριστιανική Ιστορία, που εδώ πολλά χρόνια διδασκόμαστε. Η χριστιανική παράδοση αναφέρει, ότι ο Χαραλάμπης έζησε για 113 έτη και πέθανε το 198 μ.Χ.. Υπηρέτησε ως παπάς στη Μαγνησία τής Μικράς Ασίας και κήρυττε διαρκώς την προσήλωση στη χριστιανική πίστη.

Ο δαίμονας των ειδώλων

Σύμφωνα με το βίο τού αγίου, το κήρυγμά του εξόργιζε τους διοικητικούς παράγοντες τής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κι έτσι, όταν ο Σεβήρος ξεκίνησε τους διωγμούς κατά των χριστιανών, ο έπαρχος Λουκιανός διέταξε τη σύλληψη και τη δίκη τού αγίου, επειδή ήταν χριστιανός. Ο έπαρχος αξίωσε απο τον Χαράλαμπο, να αποκηρύξει τον Χριστό και να προσκυνήσει τα είδωλα. Μα ο άγιος, ακλόνητος, δέν πτοήθηκε. Είπε στον Λουκιανό, πως ο Χριστός είναι ο αληθινός θεός, ο βασιλεύς των ουρανών και πως χαρίζει σε όσους τον προσκυνούν την αιώνια ζωή σε αντιδιαστολή με τους θεούς των ρωμαίων, που αποτελούσαν άψυχα είδωλα.

Ακόμα, ο άγιος πρόσθεσε στους διώκτες του, πως με την επίκληση και μόνο τού ονόματος τού Χριστού, εξαφανίζεται ο δαίμονας των ειδώλων και αποθεραπεύονται οι ανίατες ασθένειες. Θεραπευτής πάσας νόσου και πάσας μαλακίας ο άγιος…

Ευχαριστούσε, γιατί τον έγδερναν!
Τότε, ο Λουκιανός εξοργίστηκε κι έδωσε εντολή να βγάλουν τα ιερατικά άμφια τού αγίου και να τον γδάρουν. Εδώ ξεκινάει και η παρωδία. Την ώρα, που έγδερναν τον άγιο, αυτός προσευχόταν διαρκώς στο θεό κι ευχαριστούσε τους δημίους του, διότι με το μαρτύριό του θα κέρδιζε την αιώνια ζωή. Οι δήμιοι τού Χαραλάμπους, Πορφύριος και Βάπτος, έμειναν έκθαμβοι απο την αντοχή του κατά τα βασανιστήρια. Με αυτό το θαύμα δήθεν κι αυτοί πίστεψαν αμέσως στο Χριστό. Η ομολογία τους στη χριστιανική πίστη επέσυρε αμέσως τον αποκεφαλισμό τους. Τότε, ο Λουκιανός εξαγριώθηκε και αποπειράθηκε να χτυπήσει ο ίδιος με τα χέρια του τον άγιο. 


Ο άγιος Χαράλαμπος τιμάται δεόντως από τη Ρωμιοσύνη ως πολιούχος (π.χ. σε Πύργο, Πρέβεζα κ.α.), αλλά και σε διάφορα άλλα μέρη (π.χ. Ζάκυνθο, Φιλιατρά κ.α.) ως προστάτης από τα λοιμώδη νοσήματα κι ιδιαίτερα από την πανώλη, που συχνά στις εικόνες παριστάνεται ως διαολάκος, τον οποίο καταπατά ο άγιος.

Τα κομμένα χέρια
και το πρόσωπο, που γύρισε ανάποδα

Κι εδώ αρχίζει το Matrix. Τα χέρια τού Λουκιανού, που προέβησαν στο λάκτισμα τού αγίου, κόπηκαν απο τους αγκώνες κι έμειναν κρεμασμένα στο σώμα τού Χαραλάμπη! Τις σκηνές αυτές όμως, έκθαμβος παρακολουθούσε κι ο ηγεμόνας τής γεωγραφικής περιφέρειας, που έχοντας αφηνιάσει από την δύναμη τού αγίου, τον έφτυσε στο πρόσωπο (μπλιάχ). Και πάλι όμως, η θεία δύναμη του Χριστού θαυματούργησε και τιμώρησε την ηθική ασχήμια τού ρωμαίου ηγεμόνα. Το πρόσωπό του αφ’ ότου έφτυσε τον άγιο, γύρισε ανάποδα πρός τα πίσω κι έμεινε έτσι για πάντα! Τύφλα νά χει ο Κόπερφιλντ… Το συγκεκριμένο θαύμα το είδαν και τρείς γυναίκες, που υποτίθεται, ότι παρίσταντο εκεί. Αυτό ήταν και ο καταλύτης, ώστε να πειστούν οι κάτοικοι τής περιοχής και να γίνουν χριστιανοί. Ήμαρτον Γιαχβέ μου, ήμαρτον…

Τότε, όλος ο λαός τής Μαγνησίας, υποκλίθηκε στον άγιο Χαράλαμπο παρακαλώντας τον να θεραπεύσει τους βλάσφημους ηγεμόνες (από τι άραγε;), που επιχείρησαν να τον βασανίσουν. Ο Χαράλαμπος με τη σεμνότητα και την πραότητα, που διεκρίνετο, προσευχήθηκε στον Γιαχβέ-Χριστό, να συγχωρήσει τους ρωμαίους διοικητές και να τους αποθεραπεύσει παράλληλα από την ειδωλολατρία. Πράγμα, το οποίο και έγινε, σύμφωνα πάντοτε με το Συναξάρι τού αγίου. Τα δήθεν αλεπάλληλα θαύματα είχαν πείσει τόσο τον έπαρχο όσο και τον ηγεμόνα να παύσουν τους διωγμούς εναντίων των χριστιανών.

Το ομιλούν άλογο

Ο αυτοκράτορας Σεβήρος όμως (λες και δεν είχε άλλη δουλειά ν’ ασχοληθεί), θύμωσε κι έδωσε οδηγίες να μεταφέρουν τον ήδη γδαρμένο Χαράλαμπο στη Ρώμη, με καρφιά στην πλάτη και αφού πρωτίστως τον σύρουν από τη Μαγνησία έως την Αντιόχεια. Η μαρτυρική πορεία τού αγίου συνεχίστηκε για δεκαπέντε στάδια και εν συνεχεία, για να τον περιγελάσουν, τον έβαλαν επάνω σε ένα άλογο με τα καρφιά πάντα χωμένα βαθιά στην πλάτη του. Ε, ρε γλέντια!

Όμως, με τη θεία παρέμβαση το άλογο μίλησε και είπε: «Τρισκατάρατοι υπηρέτες τού διαβόλου, δεν βλέπετε, πως είναι ο θεός με αυτό τον άνθρωπο; Λύστε τον, για να λυθείτε και σείς απο τα αόρατα δεσμά σας».

Φωτιές και σούβλες
Κι έτσι, φοβούμενοι οι ρωμαίοι στρατιώτες, τού έβγαλαν τα καρφιά από την πλάτη και τον έλυσαν. Κι όλα καλά, γδαρμένος και με τις τρύπες στην πλάτη ο Χαραλάμπης παρέμενε όρθιος και δυνατός! Σαν έφτασε ο άγιος στην Ρώμη, ο Σεβήρος έδωσε εντολή να τον σουβλίσουν στο στήθος και να τον καίνε μέχρι να αφήσει την τελευταία του πνοή. Έτσι, παρ’ όλο το σούβλισμα και το κάψιμο όμως, μέχρι τη στιγμή, που έσβησε η φωτιά, ο Χαράλαμπος πάντοτε με τη θεία παρέμβαση δίπλα του, επέζησε κι έμεινε αλώβητος από τα βασανιστήρια.

Συνομιλία με τον Σατανά
Οργισμένος τότε ο Σεβήρος πρόσταξε να τού πάνε τον Χαράλαμπο μπροστά του. Βρε δεν πεθαίνει με τίποτα αυτός; αναρωτήθηκε ο αυτοκράτορας. Με ηθικό άκαμπτο ο άγιος απάντησε στα ερωτήματα τού Σεβήρου λέγοντας, πως είναι 113 ετών και πως πιστεύει μόνο στον παντοδύναμο θεό. Ο ρωμαίος αυτοκράτορας τον ρώτησε τότε ειρωνικά αν μπορεί να ανασταίνει νεκρούς. Και ο Χαράλαμπος αποκρίθηκε, πως μόνον ο Χριστός είχε αυτή την δύναμη.

Έφερε τότε ο Σεβήρος μπροστά στον Χαράλαμπο ένα δαιμονισμένο, που για 36 χρόνια στη ζωή του βασανίζονταν από το πνεύμα τού σατανά. Ο σατανάς τότε, μίλησε στον Χαράλαμπο και τού είπε: «Είσαι δούλος τού Χριστού, μή με βασανίσεις πολύ, μπήκα σ΄αυτόν τον άνθρωπο, επειδή είχε κλέψει κάποιον γείτονά του κι είχε σκοτώσει τον κληρονόμο του». Ο Μορφέας τού Matrix μόνο λείπει από αυτή την παράσταση…

Ανάσταση νεκρού

Ο άγιος αμέσως απελευθέρωσε τον άνθρωπο από τα δεσμά τού διαβόλου αφήνοντας και πάλι έκθαμβο τον Σεβήρο. Ο αυτοκράτορας θέλησε για μια ακόμα φορά να δοκιμάσει τη δύναμη τού Χαραλάμπους και τού ζήτησε να αναστήσει κάποιον, που είχε πεθάνει πρόσφατα. Ο άγιος με το βαθύτατο θρησκευτικό του συναίσθημα προσευχήθηκε στη θεία δύναμη κι ο νεκρός αναστήθηκε. Το θαύμα προκάλεσε την οργή τού έπαρχου Κρίσπου, που χαρακτήρισε τον άγιο μάγο και ζήτησε από τον Σεβήρο να τον θανατώσει. Αξίωσαν και πάλι από τον Χαράλαμπο, να κάνει θυσίες στα είδωλα, για να σώσει την ζωή του. Ο ευλαβής Χαράλαμπος όμως, όπως πάντα, έμενε ακλόνητος στην πίστη του κι απέρριψε τις προτάσεις τους.

Τα αιωρούμενα σώματα
Έδωσε τότε διαταγή ο δόλιος αυτοκράτορας να σπάσουν το σαγόνι τού αγίου και να τού κάψουν το πρόσωπο. Πάραυτα, η φωτιά προσπέρασε το πρόσωπο τού Χαραλάμπους κι εστράφη στα δικά τους πρόσωπα. Ο Σεβήρος και ο Κρίσπος αφήνιασαν από την οργή τους κι άρχισαν να βλασφημούν το θεό τού αγίου. Έγινε όμως αμέσως μεγάλος σεισμός και τα σώματά τους αιωρούνταν στον αέρα. Ο άγιος είχε καταπιεί μάλλον το μπλε χαπάκι τής αυτοκαταστροφής, όπως και στο έργο Matrix, ο Keanu Reeves. 


Αναγνωρίζοντας τότε την ασέβειά τους, παρακάλεσαν τον Χαράλαμπο να τους συγχωρήσει, αλλά και να τους προστρέξει ακόμα. Εμφανίστηκε τότε και η κόρη τού αυτοκράτορα, Γαλήνη, που με ευλάβεια ζήτησε από τον άγιο Χαράλαμπο να συχωρήσει τον πατέρα της και τον Κρίσπο για την ακατάσχετη ειδωλολατρία τους, να πιστέψουν στο θεό για να τους επαναφέρει στο έδαφος. Ο άγιος για μια ακόμα φορά προσευχήθηκε στη θεία δύναμη, χώνεψε το μπλε χαπάκι κι αφού τους επανέφερε στο έδαφος, τον απελευθέρωσαν.

Τότε, αμέσως η Γαλήνη ασπάστηκε το χριστιανισμό. Παράλληλα, είδε κι ένα όραμα, ότι από κοινού με τον Χαράλαμπο διάβαιναν έναν όμορφο κήπο, αλλά ο αυτοκράτορας και ο Κρίσπος, παρεμποδίστηκαν στην είσοδό τους από τον φύλακα τού κήπου, που τους αποκρίθηκε, πως ο κήπος είναι μόνον για αυτήν και τους ομοίους της! Παρακάλεσε τότε η Γαλήνη τον άγιο Χαράλαμπο, να τής εξηγήσει το όραμα κι ο άγιος τής εξήγησε, πως ο φύλακας τού κήπου ήταν ο ίδιος ο Χριστός και ο χώρος τού κήπου, ο Παράδεισος.


Σε πολλές εκκλησίες τής Ρωμιοσύνης διατηρούν τεμάχια πτωμάτων, που τα παρουσιάζουν -με το αζημίωτο, βέβαια- στο ευλαβές ρωμιοποίμνιο ως θαυματουργά τεμάχια τού πτώματος τού αγίου Χαραλάμπη.

Χαλινάρι στο λαιμό
Παρ’ όλα όμως, τα όσα είχαν συμβεί, ο Σεβήρος μετά την πάροδο τριάντα ημερών ξανακάλεσε τον άγιο να κάνει θυσίες στα είδωλα, κάτι, που και πάλι ο Χαράλαμπος εμμανώς αρνήθηκε. Ο αλαζόνας Σεβήρος τώρα, έδωσε εντολή να περάσουν χαλινάρι στο λαιμό τού αγίου και να τον γυρίσουν περιπαιχτικά σε όλη την πόλη. Άλαλα τα χείλη των ασεβών!

Η Γαλήνη, αντιλαμβανόμενη την ασέβεια τού πατέρα της και τη θεία μήνι, που θα επέσυρε, προσπάθησε να τον πείσει να μετανοήσει και συνάμα να προσκυνήσει το χριστιανισμό, για να κερδίσει την επουράνιο βασιλεία. Ο Σεβήρος αμετανόητος, αντί να ζητήσει συγνώμη για τις απρέπειές του στον άγιο, ζήτησε από την Γαλήνη να θυσιάσει στα είδωλα.

Καταστροφές αρχαίων αγαλμάτων

Η Γαλήνη μιλώντας πρός τα είδωλα είπε: «Αν είστε θεοί, γνωρίζετε τη γνώμη μου» και αίφνης όλα τα είδωλα έπεσαν κάτω και θρυμματίστηκαν. Μάλλον είχε πάρει ένα μπλε χάπι από τον Χαράλαμπο για τις δύσκολες ώρες και το κατάπιε.


 
«Έλα κάτω, καμπούρη, σαπρόγηρε…». Από τη συνομιλία τής μακαρίας Γαλήνης με το άγαλμα τού Απόλλωνα, που με θεία φώτιση το έφερε …«ες έδαφος», αυτό και καμμιά τριανταριά άλλα. (Από το επίσημο Συναξάρι τού αγίου Χαραλάμπους).


Ο Σεβήρος με δολιότητα έβαλε την νύχτα τεχνίτες να ξαναφτιάξουν τα είδωλα και να τα στήσουν και πάλι στη θέση τους. Και το πρωί κάλεσε τη Γαλήνη να αντικρύσει τους θεούς του, που «αναστήθηκαν»! Όμως, η κόρη τού αυτοκράτορα έχοντας απαρασάλευτη την πίστη της στο θεό, απευθυνόμενη στα είδωλα είπε: «Από τους νεκρούς αναστηθήκατε σα νεκροί, πάλι να καταποντιστείτε» και τα είδωλα έπεσαν και θρυμματίστηκαν και πάλι. Σ΄αυτήν η επίδραση τού μπλε χαπιού είχε και παρενέργειες!

Η μεταμεληθείσα πόρνη
Μετά από αυτό, δέν είχε όρια η οργή τού Σεβήρου, που οδήγησε τον Χαράλαμπο στο σπίτι μιας πόρνης, για να τον χλευάσει ηθικά. Με το που εισήλθε ο άγιος στο σπίτι τής πόρνης, ακούμπησε σε ένα στύλο κι αυτός έβγαλε βλαστούς και κλαδιά. Εδώ, πρέπει να πήρε και το κόκκινο χάπι των παραισθήσεων! Η πόρνη αναγνωρίζοντας τις θείες δυνατότητες τού Χαραλάμπους τον παρακάλεσε να φύγει από το σπίτι της, διότι δέν ήταν δήθεν άξια να έχει έναν τέτοιον επισκέπτη. Και ο άγιος την προέτρεψε να πιστέψει στο μεγαλοδύναμο θεό, που με την φιλευσπλαχνία του τα συγχωρεί όλα. Την άλλη ημέρα, η πόρνη μετανοημένη κάλεσε όλους τους περίοικούς της κι όλοι μαζί προσκύνησαν το θεό.

Πατρίς, θρησκεία, σχιζοφρένεια…
Μαθαίνοντας τι είχε συμβεί ο Σεβήρος, εξοργίστηκε ξανά και ο έπαρχος τον συμβούλευσε να αποκεφαλίσουν τον Χαράλαμπο, για να λάβει επι τέλους τέρμα η θαυματουργική παρουσία του. Ενώ τον οδηγούσαν στον τόπο τού μαρτυρίου, ο Χαράλαμπος προσεύχονταν διαρκώς. Εμφανίστηκαν όμως, μπροστά στον άγιο τότε αρκετοί άγγελοι και ο ίδιος ο Γιαχβέ, που τον ρώτησε τί δώρο θα επιθυμούσε να τού προσφέρει.


Ο Χαράλαμπος όμως, με την υποδειγματική σεμνότητά του απάντησε, πως το μεγαλύτερο δώρο το είχε ήδη λάβει από τη θεία δύναμη, να αξιωθεί δηλαδή να αντικρύσει τον πολυχρονεμένο του Γιαχβέ.


Διαφύλαξε το πτώμα

Η θεία δύναμη αποκρίθηκε, πως θα πραγματοποιηθεί το θέλημά του και ο άγιος Χαράλαμπος παρέδωκε το πνεύμα, πριν ο δήμιος τον αποκεφαλίσει. Τσα, τού τη φέραμε τού δήμιου! Η ευλαβική Γαλήνη διαφύλαξε το πτώμα τού αγίου Χαραλάμπους, το απέθεσε σε ένα χρυσό μπαούλο με μύρο και αρώματα και κατόπιν το ενταφίασε, ενώ μέχρι το τέλος της ζωής της έμεινε αυστηρά προσηλωμένη στο χριστιανισμό. Οι γυναίκες άλλωστε, ήταν οι πιο ευάλωτες στη νέα αυτή θρησκεία τού Matrix.

Χρειαζόμαστε πολλά χάπια…

Η ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη τού αγίου Χαραλάμπη στις 10 Φεβρουαρίου κάθε χρόνο. Την ίδια μέρα δε, τιμούνται παράλληλα οι άγιες τρείς γυναίκες και οι δήμιοί του, άγιοι Πορφύριος και Βάπτος. Βοήθειά μας.

Πόσα χάπια θα πρέπει να καταπιεί κάθε απλά λογικός άνθρωπος, για να πιστέψει όλα αυτά τα χοντροειδή ψέματα, που πρεσβεύει η ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία με το βίο τού αγίου Χαραλάμπη και τους βίους των υπολοίπων δήθεν αγίων;

 
Πτωματολατρία
υπό τους ήχους τής φιλαρμονικής.


Τη γελοία αυτή παράδοση καλούνται να κρατήσουν οι εν Χριστώ πιστοί αδελφοί μας, κάτι που το κάνουν για δεκαοκτώ περίπου αιώνες ανελλιπώς με περισσή αγάπη και αφοσίωση.

Πιστεύτε, χριστιανικά μου πρόβατα, ό,τι σας λένε και ποτέ να μήν ερευνάτε… 

ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Ποια διατροφή

πρέπει να ακολουθούν
οι καρκινοπαθείς


Έγραψε στις 10.05.2013 ο/η: Δημόπουλος Μάριος

Οι ογκολόγοι υποστηρίζουν, ότι δεν υπάρχει κάποια ειδική δίαιτα για τους καρκινοπαθείς. Μάλιστα, αρνούνται, ότι οι καρκινοπαθείς πρέπει να λαμβάνουν διατροφικά συμπληρώματα, διότι αυτά τάχα θα αντιδοτήσουν τη χημειοθεραπεία ή ισχυρίζονται, ότι τα διατροφικά συμπληρώματα δέν έχουν καμμιά αξία για τη θεραπεία ή ακόμα και την πρόληψη τού καρκίνου.

Δυστυχώς, οι ογκολόγοι αγνοούν τα βασικά γύρω από τα ζητήματα διατροφικής ιατρικής ή εθελοτυφλούν εξυπηρετώντας την Big Farma και χορηγούν μονιστικά χημειοθεραπευτικά φάρμακα και ακτινοβολία.

Η ζάχαρη
τρέφει τον καρκίνο

Οι όγκοι τρέφονται με ζάχαρη(1). Ο μέσος αμερικανός κατα- ναλώνει 20% των θερμίδων από λευκή ζάχαρη. Εκδηλώνουμε επίσης φτωχή ανοχή στη γλυκόζη λόγω στρες, παχυσαρκίας, χαμηλής πρόσληψης χρωμίου και φυτικών ινών και καθιστικής ζωής. 

Οι συμβατικές θεραπείες τού καρκίνου είναι επικίνδυνες και αναποτελεσματικές. Η ανάγκη για φυσικές, μή τοξικές εναλλακτικές θεραπείες είναι επιτακτική.


Η γλυκόζη τού αίματος είναι βασικά εκεί, για να θρέψει τον εγκέφαλο, ενώ επίσης παρέχει καύσιμο για την κίνηση των μυών. Όταν καθόμαστε όλη μέρα, το ζάχαρο στο αίμα μας δέν έχει να κάνει κάτι και δημιουργεί προβλήματα. Τα ανεβασμένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα θα «κάψουν» τις πρωτεΐνες (γλυκοζυλίωση), κάτι, που κάνει τα ανοσοποιητικά κύτταρα και τα λευκά αιμοσφαίρια λιγότερο ικανά να κάνουν τη δουλειά τους.

Το ανεβασμένο σάκχαρο στο αίμα προάγει τον καρκίνο με πολλούς τρόπους:

– Αυξήσεις τής γλυκόζης τού αίματος προκαλούν αντίστοιχες αυξήσεις τής ινσουλίνης, η οποία ωθεί την παραγωγή προσταγλανδινών προς την κατασταλτική για το ανοσοποιητικό σύστημα PGE 2. Ενώ το ιχθυέλαιο (EPA) και το μποραντζέλαιο (GLA) έχουν ευνοϊκή δράση κατά τού καρκίνου, αυτά τα ισχυρά λιπαρά οξέα εξουδετερώνονται, όταν τα επίπεδα γλυκόζης τού αίματος είναι υψηλά.

– Τα καρκινικά κύτταρα τρέφονται απ’ ευθείας από τη γλυκόζη τού αίματος σαν ένας ζυμομύκητας. Ανεβασμένη γλυκόζη τού αίματος σε έναν καρκινοπαθή είναι σα να ρίχνει κάποιος βενζίνη σε μια φωτιά, που σιγοκαίει.

– Τα ανεβασμένα επίπεδα γλυκόζης τού αίματος καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Σε αυτούς, που επιθυμούν να αποφύγουν τον καρκίνο ή να ζήσουν περισσότερο, αν έχουν ήδη την ασθένεια, δίνεται η συμβουλή να κόψουν τη ζάχαρη. Η στέρηση τής γλυκόζης δημιουργεί οξειδωτικό στρες μέσα στους όγκους λόγω ενός πιθανού ελαττώματος στον μεταβολισμό των καρκινικών κυττάρων. Μια αντικαρκινική δίαιτα ονομάζεται Περιορισμός Θερμίδων με Άριστη Διατροφή (Calorie Restriction with Optimal Nutrition, CRON).

Σε ζώα έγινε ένεση με επιθετική ποικιλία καρκίνου του μαστού και μετά τους έδωσαν δίαιτες, που θα προκαλούσαν: 1) υπογλυκαιμία, 2) φυσιογλυκαιμία και 3) υπεργλυκαιμία. Όσο χαμηλότερη ήταν η γλυκόζη τού αίματος, τόσο μεγαλύτερο ήταν το ποσοστό επιβίωσης στις 70 ημέρες(2).

Η εκπαίδευση των καρκινοπαθών στη σημασία τής ρύθμισης τού γλυκαιμικού δείκτη μπορεί να γίνει μια κύρια στρατηγική στην καθυστέρηση τής ανάπτυξης των όγκων.

Διάφορες εργασίες έχουν ερευνήσει τη σύνδεση μεταξύ γλυκαιμικού φορτίου και καρκίνου. Ελεγχόμενες μελέτες έχουν δείξει, ότι το υψηλό γλυκαιμικό φορτίο ενέχει αυξημένο κίνδυνο γαστρικού καρκίνου(3-4), καρκίνου τής μήτρας(5), των ωοθηκών(6) και τού παχέος εντέρου(7). Μελέτες τού γλυκαιμικού δείκτη και τού γλυκαιμικού φορτίου παρέχουν πολύτιμα εργαλεία έρευνας, καθώς υψηλά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα προάγουν τον καρκίνο.

Δείκτες τού διαβήτη, όπως αυξημένη γλυκόζη τού αίματος, συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο τού παχέος εντέρου(8). Ο διαβήτης είναι συνδεδεμένος με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο τού ορθού(9), τής μήτρας(10), και τού παγκρέατος(11). Επιπλέον, ο διαβήτης μπορεί να είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας, που προβλέπει τη θνησιμότητα από καρκίνο τού παχέος εντέρου, τού παγκρέατος, τού ήπατος, τής χοληδόχου κύστης και τού μαστού των γυναικών(12).


Τροφές, που προκαλούν καρκίνο.

Ερευνητές στο πανεπιστήμιο τού Harvard έχουν αναπτύξει μια ειδική φόρμουλα Ολικής Παρεντερικής Διατροφής για καρκινοπαθείς, η οποία χρησιμοποιεί πολύ λιγότερη ζάχαρη (γλυκόζη) και περισσότερη πρωτεΐνη και λίπη. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της φόρμουλας για λιμοκτο- νούντες καρκινοπαθείς είναι, ότι τρέφει το ανοσοποιητικό σύστημα και όχι τον καρκίνο. Όλοι αυτοί οι επιστήμονες χρησιμοποιούν την ίδια αρχή: η ζάχαρη τρέφει τον καρκίνο. Όταν μπορούμε να χαμηλώ- νουμε τη γλυκόζη τού αίματος, μπορούμε να καθυστερούμε την ανάπτυξη τού καρκίνου.


Επειδή τα καρκινικά κύτταρα χρησιμοποιούν το μεταβολισμό τής γλυκόζης ως την προτιμότερή τους μέθοδο παραγωγής ενέργειας, η αλλαγή τής ισορροπίας των τροφών, που καταναλώνουμε, μπορεί να είναι ευεργετική. Μια μειωμένη σε θερμίδες διατροφή, βασισμένη σε φυτικές ίνες, πρωτεΐνες και λίπη αντί για γλυκόζη και άμυλο μπορεί να κάνει τον καρκίνο να λιμοκτονήσει. Μια πιθανή βάση για μια αντικαρκινική δίαιτα μπορεί να είναι μια δίαιτα, που μειώνει την πρόσληψη υδατανθράκων.

Η στέρηση τής γλυκόζης μπορεί να καθυστερήσει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων ή ακόμα να τα σκοτώσει. Η μείωση τής γλυκόζης οδηγεί σε οξειδωτικό στρες, που είναι επιλεκτικά τοξικό για τα καρκινικά κύτταρα(13). Αυτό το οξειδωτικό στρες προκαλείται από τη δημιουργία υπεροξειδίου τού υδρογόνου στα κύτταρα τού σώματος.

 

Το ψωμί και άλλα επεξεργασμένα δημητριακά
πρέπει να αποφεύγονται
από το διαιτολόγιο των καρκινοπαθών,
διότι είναι τροφές υψηλές σε γλυκαιμικό δείκτη,
υψηλές σε υδατάνθρακες και σάκχαρα
και τρέφουν τον καρκινικό όγκο.



Η διατροφή και τα συμπληρώματα διατροφής
βοηθούν στη θεραπεία τού καρκίνου

Φινλανδοί ογκολόγοι χρησιμοποίησαν υψηλές δόσεις θρεπτικών συστατικών μαζί με χημειοθεραπεία και ακτινοβολία σε ασθενείς με καρκίνο τού πνεύμονα. Κατά κανόνα, ο καρκίνος τού πνεύμονα είναι μια κακοήθεια με φτωχή πρόγνωση, με 1% αναμενόμενη επιβίωση σε 30 μήνες υπό συμβατική θεραπεία. Ωστόσο, σε αυτή τη μελέτη 8 από τους 18 ασθενείς (44%) ήταν ζωντανοί 6 χρόνια μετά τη θεραπεία(14).


Τα καλής ποιότητας συμπληρώματα βιταμινών, μετάλλων και αντιοξειδωτικών ουσιών λαμβανόμενα σε υψηλότερες δόσεις από ό,τι το ιατρικό κατεστημένο έχει καθορίσει σε «ημερήσια συνιστώμενη δόση» μπορούν να προλάβουν τον καρκίνο ή να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία του, αλλά και για να μειώσουν τις παρενέργειες τής χημειοθεραπείας.

Σε μια μή τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή, οι Drs. Hoffer και Pauling έδωσαν οδηγίες σε ασθενείς να ακολουθήσουν μια αντικαρκινική δίαιτα (ανεπεξέργαστες τροφές χαμηλές σε γαλακτοκομικά και ζάχαρη) μαζί με θεραπευτικές δόσεις βιταμινών και μετάλλων(15). Όλοι οι 129 ασθενείς έλαβαν ογκολογική φροντίδα.

Η ομάδα ελέγχου 31 ασθενών, που δεν έλαβαν διατροφική ενίσχυση, έζησαν κατά μέσο όρο λιγότερο από 6 μήνες. Η ομάδα 98 καρκινοπαθών, που έλαβαν το πρόγραμμα δίαιτας και συμπληρωμάτων, κατηγοριοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες:

– Ομάδα φτωχής ανταπόκρισης ή 20% τής θεραπευμένης ομάδας. Τα άτομα τής ομάδας αυτής είχαν κατά μέσο όρο διάρκεια ζωής 10 μήνες ή 75% βελτίωση σε σύγκριση με τα άτομα τής ομάδας ελέγχου.

– Ομάδα καλής ανταπόκρισης. Τα άτομα τής ομάδας αυτής είχαν διάφορους καρκίνους, συμπεριλαμβανομένης τής λευχαιμίας, τού καρκίνου τού πνεύμονα, τού ήπατος και τού παγκρέατος. Είχαν κατά μέσο όρο διάρκεια ζωής 72 μήνες (6 χρόνια) ή 1200% βελτίωση στη διάρκεια ζωής.

– Γυναικεία ομάδα καλής ανταπόκρισης. Τα άτομα αυτής τής ομάδας είχαν καρκίνους των αναπαραγωγικών περιοχών (μαστού, τραχήλου, ωοθηκών, μήτρας). Είχαν κατά μέσο όρο διάρκεια ζωής πάνω από 10 χρόνια ή 2.100% βελτίωση στη διάρκεια ζωής. Πολλοί ήταν ακόμα ζωντανοί στο τέλος τής μελέτης.
  

Ογκολόγοι στην Ιατρική Σχολή τής Δυτικής Βιρτζίνιας τυχαιοποίησαν 65 ασθενείς με καρκίνωμα τής ουροδόχου κύστης είτε σε μια ομάδα, που λάμβανε ένα «one-per-day» συμπλήρωμα βιταμινών, που παρείχε την RDA (ημερήσια συνιστώμενη δόση) ή σε μια ομάδα, που λάμβανε το «one-per-day» συμπλήρωμα συν 40.000 IU βιταμίνης Α, 100 mg Β6, 2.000 mg βιταμίνης C, 400 IU βιταμίνης Ε και 90 mg ψευδαργύρου.

Σε δέκα μήνες, η υποτροπή των όγκων ήταν 80% στην ομάδα ελέγχου, που έπαιρνε το RDA συμπλήρωμα και 40% στην ομάδα, που έπαιρνε μεγαδόσεις βιταμινών.

Σε πέντε χρόνια η υποτροπή των όγκων ήταν 91% για την ομάδα ελέγχου και 41% για την ομάδα, που έπαιρνε μεγαδόσεις βιταμινών. Ουσιαστικά, οι υψηλές δόσεις θρεπτικών συστατικών μειώνουν την υποτροπή των όγκων στο μισό(16).

 

Το ιατροφαρμακευτικό κατεστημένο μέσω τού Der Spiegel προσπάθησε να εκφοβίσει το κοινό ισχυριζόμενο, ότι τα συμπληρώματα βιταμινών είναι άχρηστα ή επικίνδυνα, ώστε ο κόσμος να παραμένει άρρωστος και να λαμβάνει χημικά φάρμακα. Όμως, τα συμπληρώματα βιταμινών, μετάλλων και άλλων αντιοξειδωτικών ουσιών μπορούν να προλάβουν τον καρκίνο, αλλά και να βοηθήσουν και στη θεραπεία του.


 
Από 200 καρκινοπαθείς, που μελετήθηκαν και είχαν οπισθοχώρηση τού καρκίνου 87% έκαναν σημαντική αλλαγή στη διατροφή τους, 55% έκαναν κάποια μορφή αποτοξίνωσης και 65% χρησιμοποιούσαν διατροφικά συμπληρώματα(17).

Επιστήμονες στο πανεπιστήμιο Tulane σύγκριναν την επιβίωση ασθενών, που ακολουθούσαν μακροβιοτική δίαιτα, έναντι ασθενών, που συνέχιζαν τον καθιερωμένο δυτικό τρόπο ζωής τους. Από 1.467 ασθενείς με καρκίνο τού παγκρέατος, που δεν έκαναν αλλαγές 146 (1%) ήταν ζωντανοί μετά από έναν χρόνο, ενώ 12 από τους 23 ασθενείς με καρκίνο τού παγκρέατος (52%), που ακολουθούσαν τη μακροβιοτική δίαιτα, ήταν ζωντανοί μετά από έναν χρόνο(18). Ερευνητές εξετάζοντας τη δίαιτα και τη διάρκεια ζωής 675 ασθενών με καρκίνο τού πνεύμονα κατά τη διάκεια 6 χρόνων βρήκαν, ότι όσο περισσότερα λαχανικά κατανάλωναν τόσο περισσότερο ζούσαν οι ασθενείς με καρκίνο τού πνεύμονα(19).

Τα αντιοξειδωτικά
μειώνουν τον κίνδυνο τού καρκίνου

Από τη δεκαετία τού 1950 ένας τεράστιος όγκος αποδείξεων έχει δείξει, ότι τα αντιοξειδωτικά μειώνουν τον κίνδυνο τού καρκίνου. Η οξείδωση προκαλεί καρκίνο και η φλεγμονή προκαλεί καρκίνο λόγω τής παραγωγής ελευθέρων ριζών. Τα αντιοξειδωτικά μειώνουν τον κίνδυνο για καρκίνο, διότι εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες και την οξειδωτική δράση, που προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες, επεμβαίνοντας έτσι στις φάσεις έναρξης και προαγωγής τού καρκίνου.
 


Οι αντιοξειδωτικές τροφές
μπορούν να προλάβουν τον καρκίνο.
Είναι καλό οι καρκινοπαθείς
να τρώνε άφθονες αντιοξειδωτικές τροφές.
α. Κυτταρικές μελέτες
και μελέτες σε ζώα

Εκατοντάδες μελέτες δείχνουν, ότι τα αντιοξειδωτικά προστατεύουν τα φυσιολογικά κύτταρα από το να μετατρέπονται σε καρκινικά και τα ζώα από το να αναπτύξουν καρκίνο. Τα αντιοξειδωτικά, όπως τα καροτένια, οι βιταμίνες E και C και το σελήνιο προστατεύουν τις κυτταρικές μεμβράνες από καρκινογόνα.

β. Ανθρώπινες αποδείξεις-
Επιδημιολογικές
και ομαδικές μελέτες

Μια εκτεταμένη επιθεώρηση αποδείξεων δείχνει, ότι οι βιταμίνες E και C μειώνουν τον κίνδυνο για καρκίνο και κανένα αντιοξειδωτικό δέν προκαλεί βλάβη(20-21).

Πολλαπλές μελέτες παρατήρησης, συμπεριλαμβανομένης τής μελέτης Iowa Women’s Health, δείχνουν προστασία από τον καρκίνο τού παχέος εντέρου με βιταμίνη E, κάποια προστασία με βιταμίνη A, αλλά καμμιά προστασία με βιταμίνη C(22-23).

Ομαδική μελέτη είναι η μελέτη, που ερευνά μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων. Μια επιθεώρηση 24 ομαδικών μελετών δείχνει, ότι η συμπληρωματική λήψη βιταμινών C, E, A, καροτίνης, σεληνίου, πολυβιταμινών ή ένας συνδυασμός τους παρέχει προστασία από τον καρκίνο και δέν προκαλεί καμμιά βλάβη(24).

Μελέτη τής Καλιφόρνιας 
Η μελέτη τής Καλιφόρνιας ερεύνησε πάνω από 11.600 ανθρώπους κατά τη διάρκεια 8 χρόνων. Οι γυναίκες με τις υψηλότερες διαιτητικές προσλήψεις βιταμίνης C, λαχανικών και φρούτων ή φρούτων μόνο είχαν χαμηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο, ιδιαίτερα καρκίνο τού παχέος εντέρου. Η λήψη συμπληρωμάτων βήτα-καροτίνης, βιταμίνης Α, βιταμίνης C και E συνδέθηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο τού πνεύμονα, τού παχέος εντέρου και τής ουροδόχου κύστης(25).

Μελέτη της Χαβάης
Η βήτα-καροτίνη, η άλφα-καροτίνη και η λουτεΐνη παρείχαν προστασία από τον καρκίνο τού πνεύμονα. Το λυκοπένιο και η βήτα-κρυπτοξανθίνη δέν έδειξαν τέτοιες προστατευτικές επιδράσεις. Βρέθηκε, ότι η βήτα-καροτίνη παρείχε τη μεγαλύτερη προστασία(26).

Μελέτη τής Φινλανδίας
Πάνω από 4.500 άνδρες συμμετείχαν σε μια 20χρονη μελέτη. Οι άνδρες, που είχαν χαμηλές προσλήψεις καροτενίων, βιταμίνης E και βιταμίνης C, είχαν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο τού πνεύμονα. Αυτοί, που είχαν τη λιγότερη πρόσληψη αυτών των αντιοξειδωτικών συστατικών, ήταν δυο φορές πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο τού πνεύμονα(27).

Μελέτη τής Ελβετίας
Τα επίπεδα αίματος των βιταμινών A, C και E καθώς και βήτα-καροτίνης μετρήθηκαν σε σχεδόν 3.000 άνδρες. Οι άνδρες με χαμηλά επίπεδα βήτα-καροτίνης και βιταμίνης C είχαν υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από καρκίνο τού πνεύμονα και τού στομάχου. Οι άνδρες, που είχαν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης A και βήτα-καροτίνης, είχαν αυξημένο κίνδυνο για όλους τους καρκίνους(28).

Pediatric Brain Cancer Study
Ο κίνδυνος ενός παιδιού να αναπτύξει καρκίνο τού εγκεφάλου μειώθηκε 30% αν η μητέρα έπαιρνε συμπληρώματα αντιοξειδωτικών βιταμινών για δύο τρίμηνα τής εγκυμοσύνης(29).

Επεμβατικές μελέτες
Οι επεμβατικές μελέτες περιλαμβάνουν μια συγκεκριμένη θεραπεία, όπως θρεπτικά συστατικά, για μια περίοδο χρόνου, για να καθορίσουν ένα αποτέλεσμα. Οι πιο γνωστές είναι: Linxian study, ATBC study, Physicians’ Health study, Carotene and Retinol Efficacy Trial (CARET), Clark’s study of selenium. Οι συγγραφείς, που εξέτασαν όλες αυτές τις μελέτες, αναφέρουν: «Γενικά υπάρχουν αποδείξεις για τις προστατευτικές επιδράσεις συστατικών από συμπληρώματα κατά διαφόρων καρκίνων»(30).

Linxian China Study
Στη βορειοκεντρική Κίνα, στην περιοχή τού Linxian, επαρχία Henan, υπάρχουν άνθρωποι, που έχουν τα υψηλότερα παγκοσμίως ποσοστά καρκίνου τού οισοφάγου και υψηλά ποσοστά καρκίνου τού στομάχου. Οι άνθρωποι τού Linxian έχουν επίσης ένα πολύ υψηλό ποσοστό διατροφικών ελλείψεων. Στο Linxian οι θάνατοι από καρκίνο τού οισοφάγου είναι εκατό φορές υψηλότεροι από το ποσοστό θανάτων των καυκάσιων αμερικανών και δέκα φορές υψηλότεροι από το ποσοστό θανάτων στην Κίνα γενικά.

Επειδή η φτωχή διατροφή συνδέεται με αυτούς τους δύο καρκίνους και επειδή οι διατροφικές ελλείψεις είναι πολύ συχνές στους ανθρώπους τού Linxian, διεξήχθη μια επεμβατική μελέτη.

Ερευνητές από το Cancer Institute of the Chinese Academy of Medical Sciences και το National Cancer Institute των ΗΠΑ μελέτησαν σχεδόν 30.000 ενηλίκους πάνω από πέντε χρόνια. Τα ευρήματα ήταν εκπληκτικά:

– Τρία αντιοξειδωτικά συστατικά λαμβανόμενα μαζί καθημερινά – βήτα-καροτίνη (15 mg), βιταμίνη E (60 IU) και σελήνιο (50 mcg) – μείωσαν σημαντικά την ολική θνησιμότητα (9%) ειδικά από όλους τους καρκίνους (13%) και ιδιαίτερα από τον καρκίνο τού στομάχου (21%).

– Αυτά τα αντιοξειδωτικά μείωσαν επίσης τον κίνδυνο για καρκίνο.

– Mείωσαν σημαντικά τη συχνότητα τού καταρράκτη στους πιο ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας 65-74 ετών).

– Mείωσαν τη θνησιμότητα από εγκεφαλικό.

Οι δόσεις, που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη, είναι σχετικά χαμηλές. Πέντε χρόνια είναι σύντομος χρόνος. Φανταστείτε ποια θα ήταν τα αποτελέσματα σε έναν πληθυσμό, που θα έπαιρνε αυτά τα αντιοξειδωτικά, καθώς και άλλα συστατικά σε υψηλότερες δόσεις για μια ζωή(31-33).

Αντιοξειδωτικά και προκαρκινικές καταστάσεις
Esophageal Dysplasia Intervention Study στο Linxian, στην Κίνα 

Περισσότεροι από 3.300 ασθενείς με δυσπλασία τού οισοφάγου, έναν πρόδρομο τού καρκίνου τού οισοφάγου, μελετήθηκαν από την ίδια ομάδα ερευνητών από την Κίνα και τις ΗΠΑ, όπως παραπάνω. Η μια ομάδα λάμβανε placebo. Η άλλη ομάδα λάμβανε ένα συμπλήρωμα βιταμινών και μετάλλων για έξι χρόνια, που περιείχε δόσεις δύο με τρεις φορές υψηλότερες από τις ημερήσιες συνιστώμενες δόσεις: βήτα-καροτίνη 15 mg, βιταμίνη A 10.000 IU, βιταμίνη E 60 IU, βιταμίνη C 180 mg, φολικό οξύ 800 mcg, θειαμίνη 5 mg, ριβοφλαβίνη 5,2 mg, νιασιναμίδη 40 mg, βιταμίνη Β6 6 mg, βιταμίνη Β12 18 mcg, βιταμίνη D 800 IU, βιοτίνη 90 mcg, παντοθενικό οξύ 20 mg, ασβέστιο 324 mg, φώσφορος 250 mg, ιώδιο 300 mcg, σίδηρος 54 mg, μαγνήσιο 200 mg, χαλκός 6 mg, μαγγάνιο 15 mg, κάλιο 15,4 mg, χλώριο 14 mg, χρώμιο 30 mcg, μολυβδένιο 30 mcg, σελήνιο 50 mcg και ψευδάργυρο 45 mg. Η ομάδα, που πήρε το συμπλήρωμα, είχε:

– 8% χαμηλότερη θνησιμότητα από καρκίνους τού οισοφάγου και τού στομάχου.

– 7% χαμηλότερη ολική θνησιμότητα.

– 4% χαμηλότερο ποσοστό θανάτων από καρκίνο.

– 38% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου από εγκεφαλικό.

Εδώ ξανά τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, παρά τη σύντομη διάρκεια τού χρόνου και τις χαμηλές δόσεις(34).

Βιταμίνη C (Ασκορβικό οξύ):
Το ισχυρότερο «φάρμακο» κατά τού καρκίνου

Μια αποτελεσματική θεραπεία πρέπει είτε να προλαμβάνει την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων είτε να αυξάνει το θάνατό τους. Η βιταμίνη C κάνει και τα δύο. Υψηλή δόση βιταμίνης C εξολοθρεύει τα καρκινικά κύτταρα επιλεκτικά, χωρίς να βλάπτει τα υγιή κύτταρα(35-36). Στην πραγματικότητα, αντί να βλάπτουν τα φυσιολογικά κύτταρα, οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες τής βιταμίνης μπορούν να βελτιώσουν την υγεία τού ασθενούς.

Συχνές δόσεις βιταμίνης C απαιτούνται, για να τη διατηρούν σε υψηλά επίπεδα στο αίμα, οδηγώντας σε απέκκριση στα ούρα. Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης C οδηγούν σε ασθένεια και κακή υγεία, ενώ υψηλότερα επίπεδα συνδέονται με πρόληψη τού καρκίνου και γενική καλή υγεία(37). Συχνές δόσεις βιταμίνης C δια στόματος ή ενδοφλέβιες δόσεις sodium ascorbate μπορεί να είναι ευεργετικές στη θεραπεία τού καρκίνου(38-41). Ενδοφλέβια χορήγηση είναι γενικά πιο αποτελεσματική ως θεραπεία τού καρκίνου αν και είναι πιθανό, ότι συχνές δόσεις δια στόματος μπορεί να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία.

Το ασκορβικό οξύ έχει ισχυρές επιδράσεις στον μεταβολισμό των καρκινικών κυττάρων. Έχει φανεί, ότι εμποδίζει την ανάπτυξη διαφόρων καρκινικών κυττάρων και την ανάπτυξη όγκων σε πειράματα σε ζώα. Η βιταμίνη C σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα με την οξείδωση και ειδικότερα παράγοντας υπεροξείδιο τού υδρογόνου μέσα στο σώμα τού κυττάρου. Επιπλέον, το υπεροξείδιο τού υδρογόνου παραγόμενο με αυτό τον τρόπο δίνει επιπρόσθετα οξειδωτικά, όπως ρίζα υδροξυλίου, που μπορεί να βλάπτει σοβαρά τα καρκινικά κύτταρα.
Η βιταμίνη C χορηγούμενη ενέσιμα
σε υψηλές δόσεις μπορεί να θεραπεύσει τον καρκίνο ή να βελτιώσει την ποιότητα και να αυξήσει τη ζωή των καρκινοπαθών.


Η ιδέα, ότι η βιταμίνη C μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, για να θεραπεύσει τον καρκίνο, επανεμφανίστηκε το 1976 από τον δύο φορές νομπελίστα Linus Pauling και τον Ewan Cameron, έναν σκοτσέζο χειρουργό, ειδικό στον καρκίνο. Αν και υπήρχαν αποδείξεις στην ιατρική βιβλιογραφία, ότι το ασκορβικό οξύ χρησιμοποιούμενο σε άριστες δόσεις ήταν θεραπευτικό για τους καρκινοπαθείς, δέν ήταν μέχρι, που ο Linus Pauling και ο Ewan Cameron δημοσίευσαν το βιβλίο με τίτλο «Cancer and Vitamin C» (Καρκίνος και βιταμίνη C) το 1979, το οποίο προκάλεσε ενδιαφέρον στον επιστημονικό κόσμο(42).


Linus Pauling. 

Ιδρυτής τής Ορθομοριακής Ιατρικής.
Δύο φορές νομπελίστας 
(1ο βραβείο Νόμπελ Χημείας, 
2ο βραβείο Νόμπελ Ειρήνης). 
Γνωστός για τις έρευνές του 
πάνω στις ευεργετικές ιδιότητες 
τής βιταμίνης C, 
όταν λαμβάνονται σε υψηλές δόσεις.
Υποστήριξε, ότι ο καρκίνος 
μπορεί να θεραπευθεί 
με υψηλές δόσεις 
ασκορβικού οξέος (βιταμίνης C).
Στην αρχή, ο Cameron ήταν σκεπτικός, ότι η βιταμίνη C μπορούσε να δουλέψει κατά τού καρκίνου. Ωστόσο, κατάλαβε, ότι οι ασθενείς του είχαν λίγα να χάσουν. Μερικοί ήταν σε τελικά στάδια και, ακόμα κι αν η βιταμίνη C δέν ήταν αποτελεσματική, δέν θα έβλαπτε. Άρχισε να δίνει 10 γραμμάρια την ημέρα βιταμίνης C σε ασθενείς τελικού σταδίου και πείστηκε για τα οφέλη.

Ο Cameron εξέταζε την πρόοδο τής ανεξέλεγκτης διηθητικότητας των όγκων (τής ικανότητας διήθησης και ενεργητικής καταστροφής των περιβαλλοντικών ιστών, κάτι, που αποτελεί ιδιότητα των κακοήθων όγκων) και εξέταζε τρόπους, για να εμποδίζει τα καρκινικά κύτταρα να καταστρέφουν υγιείς ιστούς και να κάνουν μετάσταση σε απομακρυσμένα όργανα. Εστίασε την προσοχή του στον πιθανό ρόλο ενός ενζύμου, της υαλουρονιδάσης, να υποστηρίζει τη διηθητικότητα των όγκων και πρότεινε, ότι ο χειρισμός ενός αναστολέα αυτού τού ενζύμου, που υπάρχει στο αίμα, θα μπορούσε να χρησιμεύσει στον έλεγχο αυτής τής λειτουργίας.

  
Στις αρχές τού 1970, ο Cameron και ο συνεργάτης του Douglas Rotman, διαπίστωσαν, ότι ο αναστολέας αυτός περιέχεται στο ασκορβικό οξύ. Υπέθεσαν, ότι αυξάνοντας την ποσότητα ασκορβικού οξέος στο αίμα θα μπορούσαν να αυξήσουν την παραγωγή ή τη δράση τού αναστολέα τής υαλουρονιδάσης και ως εκ τούτου να εμποδίσουν τα καρκινικά κύτταρα να καταστρέφουν τους υγιείς ιστούς(43).

Εκτός από τον Cameron και ο Linus Pauling εργαζόμενος στην Καλιφόρνια εξέτασε τον πιθανό ρόλο τής βιταμίνης C στη θεραπεία τού καρκίνου. Εστίασε την προσοχή του στον ρόλο τού κολλαγόνου στη διηθητικότητα των όγκων και ανέφερε, ότι για τη σύνθεση τού κολλαγόνου απαιτείται βιταμίνη C(42).

Ο Cameron και ο Pauling ένωσαν τις δυνάμεις τους και συνεργάστηκαν σε αυτή την έρευνα. Πρότειναν, ότι αν αυξανόταν η εισαγωγή τής βιταμίνης C, θα επιτυγχανόταν σύνθεση περισσότερου κολλαγόνου, κάτι, που θα βοηθούσε στην παρεμπόδιση των καρκινικών κυττάρων να εισβάλλουν στους υγιείς ιστούς και θα αύξανε τις φυσικές αντιστάσεις τού σώματος κατά τού καρκίνου(44). Το συμπέρασμα τής έρευνάς τους ήταν, ότι η έλλειψη τής βιταμίνης C θα είχε ως αποτέλεσμα να μπορούν τα καρκινικά κύτταρα πολύ πιο εύκολα να εισβάλλουν στους υγιείς ιστούς και να κάνουν μετάσταση σε απομακρυσμένα όργανα(45).

Αρχικά, οι Cameron και Pauling δημοσίευσαν αναφορές περιπτώσεων 50 ασθενών, στους οποίους δόθηκαν ενέσεις sodium ascorbate μαζί με συμπληρώματα δια στόματος βιταμίνης C. Οι Cameron και Pauling αύξησαν τον αριθμό των ασθενών στους 100 και βρήκαν, ότι οι καρκινοπαθείς, που θεραπεύτηκαν με βιταμίνη C, επιβίωσαν τρεις με τέσσερεις φορές περισσότερο από τα άτομα ελέγχου, που δέν είχαν θεραπευτεί. Η ομάδα ελέγχου αποτελείτο από 1000 ασθενείς, που δέν έλαβαν βιταμίνη C.

Ο Cameron μαζί με τον Pauling συνέχισαν να εφαρμόζουν αγωγή σε καρκινοπαθείς με μεγαδόσεις βιταμίνης C και υποστήριξαν, ότι η βιταμίνη C «όχι μόνο αυξάνει τον χρόνο επιβίωσης των καρκινοπαθών, αλλά επιπλέον οδηγεί σε βελτίωση τής γενικότερης κατάστασης τής υγείας τους».

Συγκεκριμένα, σε βιβλίο, που έγραψαν μαζί το 1979 αναφέρουν, ότι χορηγώντας βιταμίνη C σε υψηλές δόσεις σε ασθενείς με καταληκτικό καρκίνο πέτυχαν αντικειμενική βελτίωση τής υγείας τους σχεδόν σε κάθε ασθενή από την πέμπτη μέρα. Οι ασθενείς αισθάνονταν καλύτερα και πιο δυνατοί. Ενοχλητικά συμπτώματα, όπως πόνοι στα κόκκαλα από μετάσταση στον σκελετό μειώθηκαν και σε ορισμένες περιπτώσεις εξαφανίστηκαν τελείως. Οι ασθενείς έγιναν πιο ζωηροί κι επίσης έτρωγαν περισσότερο. Ανέφεραν επίσης, ότι με τις υψηλές δόσεις βιταμίνης C πέτυχαν να μειώσουν τις παρενέργειες των συμβατικών θεραπειών(42).

Λίγα χρόνια νωρίτερα, ο Irwin Stone, στο βιβλίο του «The Healing Factor: Vitamin C against Disease» (Ο θεραπευτικός παράγοντας: Η βιταμίνη C κατά των ασθενειών) συμπέρανε από την επιθεώρησή του στην τεράστια ιατρική βιβλιογραφία για αυτό το συστατικό, ότι η βιταμίνη C ήταν χρήσιμη στη θεραπεία τού καρκίνου(46).

Οι αναφορές στην επίδραση τής βιταμίνης C ως θεραπεία τού καρκίνου έχουν συνεχιστεί. Πιθανώς, πιο αξιοσημείωτες είναι αυτές από τον Abram Hoffer, τον πρώτο γιατρό, που χρησιμοποίησε διπλή-τυφλή κλινική δοκιμή στην ψυχιατρική. Τα αποτελέσματά του επιβεβαίωσαν αυτά τού Cameron στο να δείχνουν σημαντικά αυξημένους χρόνους επιβίωσης(47).

Το 1972, ο Jay Patrick οργάνωσε ένα παγκόσμιο συνέδριο για τη βιταμίνη C στην 50η επέτειο τής ανακάλυψής της από τον νομπελίστα Dr. A. Szent Gyorgyi. Τρεις άλλοι επιστήμονες τιμήθηκαν – οι Linus Pauling, Irwin Stone και Fred Klenner. Ο Dr. Fred Klenner ήταν ο πρώτος γιατρός, που χρησιμοποίησε ασκορβικό οξύ σε μεγάλες δόσεις. Το βρήκε πολύ αποτελεσματικό στη θεραπεία μιας μεγάλης ποικιλίας ασθενειών είτε διδόμενο από το στόμα είτε διδόμενο ενδοφλέβια.

Σε αυτή τη συνάντηση περιέγραψε την ανταπόκριση μιας ασθενούς με καρκίνο τού μαστού. Είχε μια μεγάλη μάζα στον μαστό της και είχε αρνηθεί να κάνει συμβατική θεραπεία. Αντίθετα, τής έδινε 100 γραμμάρια ασκορβικού οξέος ενδοφλέβια την ημέρα. Μετά από μερικούς μήνες, ο όγκος είχε σταματήσει να μεγαλώνει και εξωθήθηκε από τον φυσιολογικό ιστό τού μαστού και ο μαστός θεραπεύτηκε. Άλλοι ορθομοριακοί ογκολόγοι χρησιμοποιούν ασκορβικό οξύ με αυτό τον τρόπο. Στην 14η International Conference on Human Functioning στις 8-10 Σεπτεμβρίου τού 1990 στη Wichita στο Κάνσας ο Dr. Riordan και οι συνεργάτες του ανέφεραν, ότι χρησιμοποιώντας καλλιέργειες κυττάρων ήταν ικανοί να καθορίσουν το ποσό τού ασκορβικού οξέος, που χρειάζεται να γίνει ένεση, ώστε να σκοτωθούν τα καρκινικά κύτταρα. Χρησιμοποιούμενο σε αυτές τις δόσεις το ασκορβικό οξύ συμπεριφέρεται σαν χημειοθεραπεία, αλλά αντίθετα από όλες τις χημειοθεραπείες, που χρησιμοποιούνται από τους ογκολόγους, δέν έχει τοξικότητα – δέν σκοτώνει τα φυσιολογικά κύτταρα(48).

Οι υψηλές δόσεις βιταμίνης C είναι τοξικές στα κύτταρα των όγκων χωρίς να βλάπτουν τους υγιείς ιστούς. Μια από τις εξηγήσεις γιατί η βιταμίνη C σκοτώνει τον καρκίνο, αλλά όχι τα υγιή κύτταρα είναι, ότι η βιταμίνη C δημιουργεί μεγάλες ποσότητες υπεροξειδίου τού υδρογόνου, H2O2, μιας ισχυρής ελεύθερης ρίζας, η οποία εξουδετερώνεται στα υγιή κύτταρα από την καταλάση(49). Τα καρκινικά κύτταρα δέν έχουν καταλάση να τα προστατέψει.
Ο ορθομοριακός γιατρός Abram Hoffer,
συνεργάτης τού Pauling, θεράπευε χιλιάδες ασθενείς
με υψηλές δόσεις βιταμίνης C και άλλες βιταμίνες.
Η επιτυχία του φαίνεται στον παραπάνω πίνακα.


Θεραπεία τού καρκίνου
με υψηλές δόσεις βιταμίνης C
και με περιορισμό υδατανθράκων

Το 1972, ο Ely προειδοποίησε τον Linus Pauling, ότι ήταν απαραίτητο να βεβαιωθούν, ότι οι ασθενείς είχαν χαμηλές προσλήψεις ζάχαρης αν ήταν να ευεργετηθούν πλήρως από τις μεγαδόσεις βιταμίνης C. Και αυτό, διότι η μείωση τής διαθεσιμότητας τής γλυκόζης βοηθά να αυξηθεί η απορρόφηση τής βιταμίνης C μέσα στα κύτταρα. Ο John Ely έχει εξετάσει αποτελέσματα για στέρηση γλυκόζης και συμπληρωματικής χορήγησης βιταμίνης C σε ποντίκια και ανθρώπους(50).

Ο περιορισμός υδατανθράκων μπορεί να αυξήσει σημαντικά τις αντικαρκινικές επιδράσεις τής βιταμίνης C. Σε μια μελέτη σε 36 ασθενείς, που διεξήχθη το 1957, μόνο πέντε από τους ασθενείς, αυτοί με τη βελτιωμένη ανοχή στη γλυκόζη, αναφέρθηκαν, ότι ήταν χωρίς όγκους ακολουθώντας τη θεραπεία(51). Το 1978 και 1979, δυο ασθενείς με καρκίνο τού μαστού 4ου σταδίου αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν ασκορβικό οξύ (10 γραμμάρια την ημέρα ή λιγότερο) με περιορισμένη πρόσληψη υδατανθράκων. Και οι δύο ασθενείς αναφέρθηκαν, ότι ήταν χωρίς όγκο μετά από έξι μήνες. Επιπλέον, και οι δύο ασθενείς ήταν ακόμα ζωντανοί 13 χρόνια αργότερα, το 1992. Οι ασθενείς δέν υπέφεραν από παρενέργειες με τη θεραπεία υψηλού ασκορβικού οξέος και χαμηλής γλυκόζης. Ο Ely ισχυρίζεται, ότι αυτό ήταν η πρώτη περιγραφή μιας τέτοιας γρήγορης εξαφάνισης ενός μεγάλου όγκου θεραπευμένου με οποιαδήποτε μορφή χημειοθεραπείας. Η εξήγησή του ήταν, ότι η βιταμίνη C έκανε τα καρκινικά κύτταρα να επανέλθουν σε μια πιο φυσιολογική μορφή.

Ο John Ely και οι συνεργάτες του έχουν επιτύχει καταστροφή όγκων ποντικών με βιταμίνη C και περιορισμό γλυκόζης(52). Ο περιορισμός τής ζάχαρης βοηθά τη βιταμίνη C να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Η συμπληρωματική χορήγηση βιταμίνης C και η διατροφική στέρηση μπορούν να αυξήσουν τις ελεύθερες ρίζες μέσα στα καρκινικά κύτταρα. Η έλλειψη γλυκόζης αυξάνει τη βλάβη των ελευθέρων ριζών μέσα στα καρκινικά κύτταρα. Επιπλέον, η στέρηση συστατικών δρα σε ένα βασικό φυσικό επίπεδο προλαμβάνοντας την παροχή ενέργειας, που απαιτείται για την ανάπτυξη τού καρκίνου.

Βιταμίνη Κ:
Μια από τις πιο αποτελεσματικές βιταμίνες
για τη θεραπεία τού καρκίνου

Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη για την πήξη τού αίματος και τον μεταβολισμό των οστών. Αυτό, που δέν είναι τόσο γνωστό, είναι, ότι έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση. Η αντικαρκινική δράση τής βιταμίνης Κ έχει ερευνηθεί εδώ και δεκαετίες.

Η βιταμίνη Κ υπάρχει σε διάφορες μορφές, όπως Κ1, Κ2, Κ3 και άλλες. Μερικές από αυτές είναι φυσικές, ενώ άλλες, όπως η Κ3, είναι συνθετικές. Η βιταμίνη Κ οξειδώνεται και μειώνεται μέσα στα καρκινικά κύτταρα, κάτι, που προτείνει ένα μηχανισμό, με τον οποίο μπορεί να καταστρέφει τα κύτταρα. Πριν σαράνταχρόνια, ο καθηγητής J.S. Mitchell έδειξε, ότι οι ασθενείς, που λάμβαναν βιταμίνη Κ3, είχαν σημαντική συρρίκνωση των όγκων.

Η βιταμίνη Κ2 μειώνει την ανάπτυξη τού καρκίνου σταματώντας τη διαίρεση των κυττάρων ή σκοτώνοντάς τα. Σε συγκεντρώσεις 10 μM/L η βιταμίνη Κ2 επιφέρει κυτταρικό θάνατο σε κύτταρα λευχαιμίας μέσα σε 48 ώρες(53).
Μελέτες επιβεβαιώνουν τη δυνατότητα τής βιταμίνης Κ2 ως θεραπεία. Σε μια μελέτη σε μια 80χρονη γυναίκα, τής οποίας ο μυελός των οστών δέν παρήγαγε αρκετά κύτταρα αίματος, δόθηκε μια δόση 45 mg την ημέρα. Μετά από 14 μήνες θεραπείας, οι συχνές μεταγγίσεις της αίματος δέν χρειάζονταν πια και το αιμοδιάγραμμά της βελτιώθηκε(54).

Σε μια δεύτερη μελέτη, μια 72χρονη γυναίκα με οξεία λευχαιμία είχε ύφεση μετά από μια εβδομάδα συμβατικής θεραπείας και ρετινοϊκού οξέος (ένα παράγωγο βιταμίνης Α). Οκτώ μήνες αργότερα υποτροπίασε. Η αρχική της θεραπεία επαναλήφθηκε με την προσθήκη Κ2 (20 mg την ημέρα), που προκάλεσε σημαντική βελτίωση στα λευκά της αιμοσφαίρια μετά από δύο μήνες. Ο μυελός των οστών της εξετάστηκε και βρέθηκε, ότι είχε ολοκληρωτική ύφεση, ένα αποτέλεσμα, το οποίο φυσιολογικά θα ήταν αναπάντεχο(55).

Ένας 65χρονος άνδρας με οξεία μυελογενή λευχαιμία θεραπεύτηκε με βιταμίνη Κ2 (90 mg την ημέρα). Έξι εβδομάδες αργότερα έδειξε μια σημαντική μείωση στον αριθμό των ανώριμων λευκών αιμοσφαιρίων και μια αύξηση στα αιμοπετάλια. Μετά από 10 μήνες θεραπείας η δόση μειώθηκε στα 45 mg την ημέρα και η καλή ανταπόκριση διατηρήθηκε χωρίς παρενέργειες(56).

Η βιταμίνη Κ3 ή Menadione είναι αποτελεσματική κατά τού καρκίνου. Θεωρείται ως ένα συνθετικό χημικό, που δρα ως προβιταμίνη και μετατρέπεται σε βιταμίνη από το σώμα. Αν και δέν παρέχει τα διατροφικά οφέλη των φυσικών βιταμινών (Κ1 και Κ2), η Κ3 είναι ένας πιο ισχυρός αντικαρκινικός παράγοντας.

Εργαστηριακά πειράματα έχουν δείξει την αντικαρκινική δράση τής βιταμίνης Κ3 σε καρκινικά κύτταρα ζώων(57-58) και ανθρώπων(59). Αυτή η βιταμίνη έχει αναφερθεί ως αποτελεσματική κατά κυττάρων λευχαιμίας, που είναι ανθεκτικά σε πολλά φάρμακα. Σε αρουραίους, η βιταμίνη Κ3 δρα κατά κυττάρων λευχαιμίας, που είναι ανθεκτικά στο χημειοθεραπευτικό φάρμακο αδριαμυκίνη(60).

Ενδοφλέβια βιταμίνη Κ3 έχει αυξήσει τον χρόνο επιβίωσης σε ασθενείς με καρκίνο τού πνεύμονα, που επίσης έκαναν θεραπεία με ακτινοβολία από 3,77 μήνες σε 5,42 μήνες(61).

Σε μια μελέτη ασθενείς με καρκίνο τού στόματος, που θεραπεύτηκαν με ενέσεις βιταμίνης Κ3 πριν τη θεραπεία με ακτινοβολία διπλασίασαν τις πιθανότητές τους (20% έναντι 39%) για 5χρονη επιβίωση και για να είναι ελεύθεροι από ασθένεια(62).

Ερευνητές έχουν δείξει, ότι η βιταμίνη Κ αυξάνει τις αντικαρκινικές ιδιότητες τού ασκορβικού οξέος. Η βιταμίνη C συνδυαζόμενη με μια πολύ μικρότερη ποσότητα βιταμίνης Κ3 σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα πολύ πιο αποτελεσματικά από ό,τι τα δυο συστατικά μόνα τους(63-64).

Βιταμίνη D3:
Προλαμβάνει πάνω από 16 μορφές καρκίνου

Ο Dr. Cedric Gerald και οι συνάδελφοί του από το πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας εξέτασαν 63 προηγούμενες μελέτες, που εξέταζαν τη σχέση ανάμεσα σε διάφορες μορφές καρκίνου και την έλλειψη της βιταμίνης D3. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι μελέτες αυτές – που έγιναν από το 1966 ώς το 2004 – δείχνουν, ότι η βιταμίνη D3 μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο τού παχέος εντέρου, τού μαστού, τού προστάτη και των ωοθηκών ώς και 50%. Πολλές από αυτές τις μελέτες δημοσιεύτηκαν στο American Journal of Public Health.
 


Η λήψη 1000 ή 2000 IU βιταμίνης D3 σε μορφή διατροφικού συμπληρώματος μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο τού παχέος εντέρου, μαστού, προστάτη, ωοθηκών, καθώς και πολλές άλλες μορφές καρκίνου σε ποσοστό 50%.
Οι μελέτες αυτές δείχνουν, ότι η πρόσληψη 25 mcg (1000 IU) – πέντε φορές δηλαδή μεγαλύτερη δόση από την RDA, την ημερήσια συνιστώμενη δόση – προσφέρουν την καλύτερη προστασία κατά αυτών των μορφών καρκίνου. Η κατανάλωση 1000 IU βιταμίνης D3 μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο τού μαστού στο μισό, ενώ η λήψη επιπλέον 1000 IU βιταμίνης D3, δηλαδή 2000 IU, θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο τού μαστού στα δύο τρίτα, σύμφωνα με τον Gerald. Σημειωτέον, ότι η ημερήσια συνιστώμενη δόση (RDA) για τη βιταμίνη D3 είναι μόλις 200 IU.

  
Ο καθηγητής Hollick, τής Ιατρικής Σχολής τής Βοστόνης δήλωσε: «Αν οι γυναίκες είχαν επαρκή επίπεδα βιταμίνης D3, θα υπήρχαν 25% λιγότεροι θάνατοι από καρκίνο τού μαστού».

Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν, ότι η επαρκής λήψη βιταμίνης D3 μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη και άλλων μορφών καρκίνου. Οι ερευνητές έχουν τώρα συνδέσει τουλάχιστον 16 μορφές καρκίνου με ανθρώπους, που δέν λαμβάνουν αρκετή βιταμίνη D3. Αυτές οι μορφές καρκίνου είναι εκτός από τις προαναφερθείσες οι εξής: καρκίνος τής ουροδόχου κύστης, τού οισοφάγου, γαστρικός καρκίνος, καρκίνος τού ορθού, καρκίνος των νεφρών, καρκίνος τής μήτρας και λέμφωμα non-Hodgkin.

Απ’ όλα αυτά φαίνεται ξεκάθαρα, ότι η βιταμίνη D3 προλαμβάνει τον καρκίνο. Αν όμως έχετε καρκίνο, η βιταμίνη D3 μπορεί να σάς βοηθήσει; Κάθε ένας, που θέλει να νικήσει τον καρκίνο, πρέπει να εξασφαλίζει, ότι έχει επαρκή καθημερινή πρόσληψη βιταμίνης D3. Αν δέν μπορεί να ξοδεύει μισή ώρα την ημέρα στον ήλιο, πρέπει να συμπεριλάβει συμπληρώματα βιταμίνης D3 στο θεραπευτικό του πρωτόκολλο, αν θέλει να αυξήσει τις πιθανότητές του να νικήσει την ασθένεια.

Μια νέα έρευνα δείχνει, ότι η βιταμίνη D3 μπορεί να σκοτώσει ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα. Η JoEllen Welsh, μια ερευνήτρια από το State University τής Νέας Υόρκης στην Albany, έχει μελετήσει τις επιδράσεις τής βιταμίνης D3 για 25 χρόνια. Μέρος τής έρευνάς της περιλαμβάνει λήψη ανθρώπινων καρκινικών κυττάρων τού μαστού και θεραπεία τους με βιταμίνη D3. Μέσα σε λίγες ημέρες μισά από τα καρκινικά κύτταρα συρρικνώθηκαν και πέθαναν. Η Welsh, είπε ότι η βιταμίνη D3 έχει την ίδια επίδραση, όπως το Tamoxifen, ένα φάρμακο, που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία τού καρκίνου τού μαστού. «Αυτό, που συμβαίνει – είπε η Welsh – είναι, ότι η βιταμίνη D3 μπαίνει στα κύτταρα και προκαλεί τη διαδικασία κυτταρικού θανάτου. Είναι παρόμοιο με αυτό, που βλάπουμε, όταν θεραπεύουμε κύτταρα με Tamoxifen».

Οι επιδράσεις τής βιταμίνης D3 ήταν ακόμα πιο σημαντικές σε καρκινικά κύτταρα τού μαστού, τα οποία τοποθετήθηκαν με ένεση σε ποντίκια. Μετά από μερικές εβδομάδες θεραπείας, οι καρκινικοί όγκοι στα ποντίκια συρρικνώθηκαν κατά μέσο όρο περισσότερο από 50%. Μερικοί όγκοι εξαφανίστηκαν. Παρόμοια αποτελέσματα έχουν επιτευχθεί σε καρκινικούς όγκους τού παχέος εντέρου και τού προστάτη.

Το Memorial Sloan-Kettering έχει πρόσφατα εμπλακεί σε κλινική δοκιμή Φάσης ΙΙΙ, όπου μια συνθετική μορφή βιταμίνης D3, που ονομάζεται Asentar, βελτίωσε σημαντικά τον χρόνο επιβίωσης των ασθενών. «Έχει τεράστιες δυνατότητες», είπε ο Dr. Howard Scher, επικεφαλής τής ερευνητικής ομάδας.

Πώς μπορεί όμως μια απλή βιταμίνη να έχει τόσο θαυματουργή δράση; Η βιταμίνη D3 στο σώμα μας μετατρέπεται σε μια ευεργετική ορμόνη, η οποία φροντίζει για τα οστά μας, ρυθμίζει την ανάπτυξη των κυττάρων και αποτρέπει την ταχεία εξάπλωση τού είδους των κυττάρων, που οδηγούν σε καρκίνο. 

«Σχεδόν κάθε ιστός και κύτταρο στο σώμα έχει υποδοχείς για τη βιταμίνη D3, κάτι, που σημαίνει, ότι κάθε ιστός και κύτταρο χρειάζεται βιταμίνη D3, για να λειτουργήσει στο μέγιστο», λέει ο γιατρός Michael Holick, ερευνητής τής βιταμίνης D3 στο πανεπιστήμιο τής Βοστόνης. Μια έλλειψη βιταμίνης D3 μπορεί να επιτρέψει τα κύτταρα να γίνουν καρκινικά αντί να γίνουν υγιή. Η αντικαρκινική δράση τής βιταμίνης D3 οφείλεται στην ικανότητά της να σταματά την ανάπτυξη νέων αιμοφόρων αγγείων, τα οποία επιτρέπουν στους όγκους να μεγαλώνουν, μια διαδικασία γνωστή ως αγγειογένεση.

Σελήνιο:
Προλαμβάνει τον καρκίνο

Υπάρχει ισχυρή συσχέτιση ανάμεσα στη χαμηλή πρόσληψη σεληνίου και στον υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου(65). Ένας επιδημιολόγος, ο Raymond Shamberger, κατέγραψε τα ποσοστά καρκίνου στις πολιτείες και στις μεγάλες πόλεις τής Αμερικής. Έπειτα τις κατέγραψε ξανά σύμφωνα με την ποσότητα τού σεληνίου, που ήταν διαθέσιμη στη δίαιτα. Από τη σύγκριση αυτή φάνηκε, ότι όσο περισσότερο σελήνιο είναι στη διατροφή, τόσο χαμηλότερα τα επίπεδα τού καρκίνου(66).

Μελέτη σε 1.300 ασθενείς, που δημοσιεύθηκε το 1996 στο Journal of the American Medical Association, απέδειξε την ισχυρή προληπτική δράση τού σεληνίου κατά τού καρκίνου. Η αντικαρκινική του δράση φαίνεται επίσης από το γεγονός, ότι σε χώρες με μεγαλύτερη συγκέντρωση σεληνίου στην τροφή, στο νερό και στο έδαφος τα ποσοστά καρκίνου είναι μικρότερα από ό,τι σε περιοχές με λιγότερη συγκέντρωση σεληνίου, όπως το Οχάιο, όπου τα περιστατικά καρκίνου είναι πάρα πολύ υψηλά. Το σελήνιο αυξάνει την παραγωγή φαγοκυττάρων, τα οποία καταβροχθίζουν τα καρκινικά κύτταρα και τους ιούς.

Σε μια άλλη μελέτη από τον Willet αξιολογήθηκαν τα επίπεδα σεληνίου στο αίμα και ο κίνδυνος για καρκίνο σε πάνω από 10.000 άνδρες και γυναίκες. Αυτοί με τα χαμηλότερα επίπεδα σεληνίου είχαν διπλάσιο κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου(67).

Το 1980, ο Dr. Gerhard Schrauzer, ειδικός στο θέμα τού σεληνίου και τού καρκίνου, στο πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας στο San Diego δημοσίευσε μια μελέτη για το σελήνιο. Έκανε μια μελέτη σε ποντίκια. 83 από 100 από αυτά τα ποντίκια ήταν γενετικά προγραμματισμένα να αναπτύξουν καρκίνο τού μαστού μέσα σε 8 μήνες. Έβαλε σελήνιο στο νερό τους και βρήκε, ότι μόνο περίπου 40% των ποντικών έπαθαν καρκίνο τού μαστού. Ενώ το 100% τού άλλου 50% των ποντικών, που δεν έπαιρναν σελήνιο έπαθε καρκίνο. Και όταν αύξησε το σελήνιο, το οποίο ήταν ισοδύναμο περίπου με 150 mcg στους ανθρώπους, κανένα από τα ποντίκια δέν έπαθαν καρκίνο τού μαστού. 


Το σελήνιο είναι ένα από τα καλύτερα
προληπτικά μέτρα κατά τού καρκίνου. 
200 mcg σεληνίου μπορούν 
να προλάβουν 
πολλές μορφές καρκίνου.

  
Ο Dr. Schrauzer τόνισε, ότι αν κάθε γυναίκα στην Αμερική έπαιρνε 200 mcg συμπλήρωμα σεληνίου την ημέρα, τα ποσοστά καρκίνου τού μαστού θα έπεφταν ραγδαία μέσα σε λίγα χρόνια.

Ο Dr. Richard Donaldson τού St. Louis Veterans’ Administration Hospital διεξήγαγε μια κλινική δοκιμή με καταληκτικούς καρκινοπαθείς. Βρήκε, ότι όταν μπορούσε να ανεβάσει τα επίπεδα τού αίματος τού σεληνίου στους ασθενείς σε φυσιολογικά επίπεδα, ο πόνος και το μέγεθος των όγκων συχνά μειωνόταν. Σε μια μελέτη 140 καρκινοπαθών, που θεραπεύτηκαν με σελήνιο, ο Dr. Donaldson ανέφερε το 1983, ότι κάποιοι ασθενείς, που θεωρήθηκαν καταληκτικοί με λίγες εβδομάδες ζωής, ήταν εντελώς ελεύθεροι από όλα τα σημάδια καρκίνου μετά από τέσσερα χρόνια. Όλοι οι ασθενείς έδειξαν μείωση στο μέγεθος των όγκων και στον πόνο(68).

Περισσότερες πληροφορίες
για τις φυσικές μεθόδους
πρόληψης και θεραπείας τού καρκίνου
μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο
τού
 Μάριου Δημόπουλου:
Φυσικές μέθοδοι αντιμετώπισης τού καρκίνου,
έκδ. Εtra.


Μια μελέτη τού 1996 από τον Dr. Larry Clark τού πανεπιστημίου τής Αριζόνας έδειξε πόσο αποτελεσματικό μπορεί να είναι το σελήνιο κατά τού καρκίνου. Στη μελέτη 1.300 ηλικιωμένων ανθρώπων η εμφάνιση τού καρκίνου ανάμεσα σε αυτούς, που έπαιρναν 200 mcg σεληνίου καθημερινά για περίπου επτά χρόνια μειώθηκε 42% σε σύγκριση με αυτούς, που έπαιρναν placebo. Οι θάνατοι από καρκίνο για αυτούς, που έπαιρναν το σελήνιο μειώθηκε στο μισό(69).

Επιπλέον οι άνθρωποι, που είχαν πάρει σελήνιο είχαν 63% λιγότερους καρκίνους τού προστάτη, 58% λιγότερους καρκίνους τού ορθού εντέρου, 46% λιγότερους καρκίνους τού πνεύμονα και συνολικά 37% λιγότερους καρκίνους. Το σελήνιο βρέθηκε, ότι μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο τού πνεύμονα σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι η διακοπή τού καπνίσματος(70).

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 

Μάριος Δημόπουλος

 

<br<
Κλινικός Διατροφολόγος

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Ο κ. Δημόπουλος εκπαιδεύεται για απόκτηση πτυχίου Doctor of Naturopathy.
Είναι μέλος τού American Council of Applied Clinical Nutrition
και απόφοιτος του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
<br<
Έχει εκπαιδευτεί στη Φυσική Ιατρική στα: 

<br<
British Institute of Homeopathy (New Jersey, USA),

<br<
Clayton College of Natural Health (Alabama, USA),

<br<
Trinity College of Natural Health (Indianapolis, USA) και

<br<
International Society of Homotoxicology, Baden-Baden, Germany.

<br<
Είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων για φυσικές θεραπείες και διατροφή.

<br<
Περισσότερες πληροφορίες για θέματα υγείας
μπορείτε να βρείτε στα ιστολόγια τού Μάριου Δημόπουλου:

http://orthomoriakiiatriki.blogspot.gr
http://orthomolecular-nutritional-medicine.blogspot.gr.

Βιβλία τού συγγραφέα, που έχουν παρουσιαστεί στην «Ελεύθερη Έρευνα»:
Χοληστερίνη: Ένας σύγχρονος μύθος
Φυσικές μέθοδοι αντιμετώπισης τού καρκίνου

Διαβάστε επίσης, στην «Ελεύθερη Έρευνα»
τα άρθρα τού Μάριου Δημόπουλου: 

Ήλιος: Ευεργέτης τής υγείας μας
Χοληστερίνη: Μια σύγχρονη ιατρική απάτη
Επικίνδυνα τα φάρμακα μείωσης τής χοληστερίνης
Γιατροί-φάρμακα: Πρώτη αιτία θανάτου
Ανθυγιεινή η πολυήμερη χριστιανική νηστεία
Η νηστεία τής Σαρακοστής βλάπτει σοβαρά την υγεία!

Διαβάστε ακόμα στην «Ελεύθερη Έρευνα»
στο πλαίσιο τού αφιερώματος: 
Η απομυθοποίηση τού καρκίνου:
Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου
Τα πραγματικά αίτια τού καρκίνου
Καρκίνος: Η ύστατη προσπάθεια τού οργανισμού για επιβίωση!
Καρκίνος και Ομοιοπαθητική

Χημειοθεραπεία-ακτινοβολίες: Αναποτελεσματικές και επικίνδυνες
Φυτά με αντικαρκινική δράση

ΦΥΤΑ ΜΕ ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ

Από το οπλοστάσιο της φύσης

για την αντιμετώπιση του καρκίνου

Έγραψε στις 23.11.2013 ο/η: Δημόπουλος Μάριος
Στο οπλοστάσιο, που μας παρέχει η φύση κατά των ασθενειών και συγκεκριμένα κατά τού καρκίνου, σημαντικότατη θέση κατέχουν τα βότανα. Δέν είναι τυχαίο, ότι η κινεζική κυβέρνηση, λόγω των παρενεργειών τής χημειοθεραπείας, χρηματοδότησε έρευνες γιά την ανεύρεση βοτάνων με αντικαρκινική δράση.

Δέν είναι επίσης γνωστό, ότι το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο τής Αμερικής έχει ξεκινήσει εντατικό πρόγραμμα γιά έρευνα αντικαρκινικών φυτών και βοτάνων των τροπικών δασών όλου τού κόσμου δεδομένου, ότι λιγότερο από το 2% των βοτάνων των τροπικών δασών έχει ερευνηθεί.

Οι επικριτές των βοτάνων λησμονούν, ότι από βότανα έχουν κατασκευαστεί πολλά χημικά φάρμακα. Ο James Duke, ερευνητής τής USDA (U.S. Drug Administration), αναφέρει, ότι περισσότερα από το 25% των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, που χρησιμοποιούνται σήμερα, προέρχονται ή τουλάχιστον βασίζονται σε φυσικά συστατικά, που βρίσκονται σε φυτά και βότανα.(1)

Λησμονούν επίσης, ότι από βότανα και φυτά έχουν κατασκευαστεί αντικαρκινικά φάρμακα. Γιά παράδειγμα δυό από τα σημαντικότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, η Vinblastine και η Vincristine, παράγονται από τα φύλλα τού Magadascar Rosy Periwinkle (Apocynaceae Catharanthus roseus). Χημικά συστατικά με δράση κατά των όγκων απομονώθηκαν από το φυτό αυτό και ελέγχθηκαν γι’ αυτή σε διάφορα πειραματόζωα. Έτσι, εγκρίθηκε η κυκλοφορία των δυο προαναφερθέντων φαρμάκων, τής Vinblastine, που χρησιμοποιείται γιά τη θεραπεία τής νόσου τού Hodgkins, και τής Vincristine, που χρησιμοποιείται γιά τη θεραπεία τής παιδικής λευχαιμίας.(2)

Από ένα είδος ποδόφυλλου (May Apple Podophyllum Pelthum), που χρησιμοποιούσαν οι ινδιάνοι κατά τού καρκίνου, κατασκευάστηκε η Etoposide, που είναι αποτελεσματική κατά τού καρκίνου τού πνεύμονα, τού λεμφώματος και ορισμένων μορφών
λευχαιμίας.(3)

Ο Jonathan Hartwell και οι συνεργάτες του, που     Magadascar Rosy Periwinkle
δούλευαν στο Πρόγραμμα Ανεύρεσης Φαρμάκων
(Drug Research and Development Program) τού National Cancer Institute (NCI), απομόνωσαν την ποδοφυλλοτοξίνη και διάφορα άλλα συστατικά από το εν λόγω φυτό. Το NCI πειραματίστηκε γιά τον έλεγχο τής τυχόν αντικαρκινικής δράσης των συστατικών αυτών σε διάφορα μοντέλα όγκων σε ποντικούς και τελικά βρήκαν, ότι όντως είχαν αντικαρκινική δράση. Το NCI συνέχισε τα κλινικά πειράματα με την ποδοφυλλοτοξίνη, αλλά οι έρευνες σταμάτησαν λόγω τής τοξικότητάς της.

Τα κλινικά πειράματα όμως, συνεχίστηκαν από μιά ιδιωτική εταιρεία (Sandoz Ltd.) τη δεκαετία τού 1960 και αργότερα παρασκευάστηκαν από το εν λόγω συστατικό τα ημισυνθετικά μείγματα Etoposide και Teniposide. Τελικά, το 1983 εγκρίθηκε από τον FDA το φάρμακο Etoposide γιά χρήση από πάσχοντες από τις προαναφερθείσες μορφές καρκίνου.

Να θυμηθούμε επίσης, και το φάρμακο Taxol, που παρασκευάστηκε από τον φλοιό τού τάξου τού Ειρηνικού (Yew tree), ένα φάρμακο ιδιαίτερα αποτελεσματικό κατά τού καρκίνου τού μαστού και των ωοθηκών.

Είναι όμως σωστό να παρεμβαίνουμε στη φύση; Η φύση τα έχει φτιάξει όλα με τόση τελειότητα και σε κάθε φυτό και βότανο περιέχονται μυριάδες συστατικά, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Το να απομονώσουμε ένα συστατικό και με αυτό να κατασκευάσουμε ένα χημικό φάρμακο δέν είναι ίσως τόσο καλή ιδέα. Αυτό αποδεικνύεται και από τις παρενέργειες των χημικών φαρμάκων στον ανθρώπινο οργανισμό. Η φιλοσοφία τής βοτανικής                 Yew tree
και εναλλακτικής ιατρικής είναι, ότι πρέπει να
χρησιμοποιείται ολόκληρο το φυτό γιά τη θεραπεία των ασθενειών και να μην απομονώνονται τα διάφορα συστατικά του.
 


Αξίζει επίσης να τονιστεί, ότι ορισμένα ιατρικά παραδοσιακά συστήματα αναγνωρίζουν στα διάφορα μέρη τού φυτού και ειδική θεραπευτική δράση. Εξάλλου σε κάθε φυτό υπάρχουν συστατικά, τα οποία δέν γνωρίζουμε σήμερα ούτε έχουμε ιδέα γιά τις αλληλεπιδράσεις, που έχουν με άλλα συστατικά τού φυτού.

Ένα όμως σημαντικό πράγμα, που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι, ότι η ανακάλυψη ενεργών αντικαρκινικών συστατικών από τα βότανα ξεκινά με τη χρήση ολόκληρου τού βοτάνου από τους παραδοσιακούς βοτανολόγους.

Επειδή οι φαρμακευτικές εταιρείες δέν μπορούν να πατεντάρουν ολόκληρα τα βότανα, χιλιάδες βότανα, τα οποία έχουν ένα σημαντικό σώμα ερευνών, που πιστοποιούν τις αντικαρκινικές τους ιδιότητες, δέν θα βρουν ποτέ τον δρόμο στη φαρμακευτική αγορά. 

Αναλογιζόμενοι το κατά μέσο όρο κόστος χιλιάδων εκατομμυρίων δολαρίων, που χρειάζεται για να φέρει ένα φάρμακο στην αγορά αν μιά φαρμακευτική εταιρεία δέν μπορεί να έχει μιά αποκλειστική πατέντα βασισμένη σε ξεχωριστά ενεργά συστατικά δέν υπάρχει οικονομικό κίνητρο να επιδιώξει σοβαρή έρευνα.

Δεδομένου εξ άλλου, ότι ένα βότανο μπορεί να έχει χιλιάδες χημικά συστατικά, είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να απομονώσουμε ένα μοναδικό χημικό συστατικό. Σύμφωνα με πολλούς βοτανολόγους ολόκληρο το βότανο είναι πάντα σημαντικότερο από τα μέρη του, έτσι ώστε τα συστατικά, που βρίσκονται στα φυτά, συχνά χρειάζονται να λειτουργούν από κοινού το ένα με το άλλο, γιά να πετύχουν θεραπευτικούς σκοπούς. Αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους πολλούς λόγους, που μόνο τα συστατικά από πολύ λίγα φυτά έχουν πετύχει επιστημονική αποδοχή ως αντικαρκινικά φάρμακα.

Το National Cancer Institute των ΗΠΑ έχει ξεχωρίσει 3.000 φυτά, που δρουν κατά των καρκινικών κυττάρων. Το 70% αυτών των φυτών βρίσκονται στα τροπικά δάση. Οι εθνοβοτανολόγοι, που έχουν εκτενώς ερευνήσει φυτά, που έχουν χρησιμοποιηθεί γιά τη θεραπεία τού καρκίνου και άλλων ανίατων ασθενειών από τους ιθαγενείς των τροπικών δασών τού Αμαζονίου, έχουν απογοητευτεί, όταν οι φαρμακευτικές εταιρείες δέν μπορούν να τα αναπτύξουν ως φάρμακα.

Το όλο θέμα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο, όταν συνειδητοποιήσουμε, ότι οι εθνοβοτανολόγοι σπάνια χρησιμοποιούν τα βότανα γιά ονομαστικές ασθένειες, αλλά γιά να ενεργοποιήσουν έμφυτες οργανικές διαδικασίες, που βοηθούν την ικανότητα τού σώματος να ξεπεράσει μια ασθένεια. Συνήθως, αυτό γίνεται με σύνθετες φόρμουλες με διάφορα φυτά συνδυαζόμενα σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς. 

Οι περισσότεροι βοτανολόγοι υποστηρίζουν, ότι τα βότανα είναι ισχυρότερα σε σύνθετες φόρμουλες από ό,τι είναι ως μεμονωμένοι παράγοντες. Αυτό απλώνει τα όρια τής σύγχρονης φαρμακοποιίας, που τείνει να βασίζεται σε ένα «μαγικό» συστατικό.

Υπάρχουν πάνω από 3.000 βότανα με αντικαρκινική δράση, άλλα μεγαλύτερη και άλλα μικρότερη. Τα βότανα αυτά χρησιμοποιούνται παγκοσμίως από τη λαϊκή ιατρική διαφόρων λαών για τη θεραπεία τού καρκίνου, όπως μας πληροφορεί ο J.L. Hartwell.(4) Η Jane Heimlich περιγράφει βοτανικές αλοιφές ινδιάνων, που θεραπεύουν τον καρκίνο τού δέρματος ή «τραβούν» τον όγκο τού μαστού μέσα από το δέρμα.

Όποιος ανατρέξει στην παγκόσμια βοτανική βιβλιογραφία θα εκπλαγεί από τα θεραπευτικά αποτελέσματα κατά τού καρκίνου διαφόρων βοτάνων. Το γεγονός, ότι από τα 500.000 φυτά, που υπάρχουν σήμερα, μόνο σε 5.000 έχουν γίνει εκτενείς έρευνες γιά τις ιατρικές τους εφαρμογές θα κάνει τη σύγχρονη ιατρική και επιστήμη, όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο τού Ιλινόις στο Σικάγο, Norman Farnsworth, «να στρέψει την προσοχή της γιά μιά ακόμα φορά στον κόσμο των φυτών, προκειμένου να ανακαλύψει νέα φάρμακα, που μπορούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο και άλλες ασθένειες».

Κινέζικα βότανα
με αντικαρκινική δράση

Αν ρωτήσετε ένα συντηρητικό γιατρό τής συμβατικής ιατρικής αν τα βότανα έχουν κάποια θέση στον «πόλεμο» κατά τού καρκίνου, στην καλύτερη περίπτωση θα χαμογελάσει και θα σας απαντήσει, ότι δέν βρισκόμαστε στον μεσαίωνα, αλλά στον 21ο αιώνα. Η αλήθεια όμως είναι, ότι οι διεθνείς μελέτες δέν επιβεβαιώνουν το ειρωνικό του αυτό χαμόγελο ούτε δικαιολογούν την απάντησή του. Κινέζοι γιατροί έχουν αποδείξει, ότι στη χώρα τους φύονται βότανα με ισχυρή αντικαρκινική δράση και έχουν κλονίσει την πεποίθηση, ότι δήθεν τα βότανα ανήκουν σε άλλες εποχές κι ότι δεν έχουν θέση στη σύγχρονη ιατρική επιστήμη.

Αντίθετα, έχουν αποδείξει, ότι η βοτανική παραδοσιακή ιατρική είναι αποτελεσματικότερη από τη δυτική χημική ιατρική στη μάχη κατά τού καρκίνου. Δίνουν μάλιστα καταλυτική και αποστομωτική απάντηση σε όσους πιστεύουν, ότι δέν πρέπει να χρησιμοποιούνται τα βότανα ως έχουν στη φύση γιά θεραπευτική αντικαρκινική αγωγή, αλλά πρέπει να απομονώνονται ορισμένα συστατικά τους, που έχουν αντικαρκινική δράση κι ότι με αυτά πρέπει να κατασκευάζονται χημικά φάρμακα.

Μελετητές στο Longhua Hospital of Shanghai Traditional Chinese Medical College διάλεξαν 60 ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο στόματος και πνευμόνων και τους διαίρεσαν σε δύο ομάδες των 30 ατόμων. Η πρώτη ομάδα υποβλήθηκε σε αγωγή με βότανα, ενώ η δεύτερη σε χημειοθεραπεία. Τα αποτελέσματα ήταν αντιστρόφως ανάλογα από ό,τι θα περιμέναμε. Η κατά μέσο όρο διάρκεια επιβίωσης τής ομάδας, που ακολούθησε βοτανική θεραπεία, ήταν 465 ημέρες, ενώ γιά την ομάδα, που ακολούθησε χημειοθεραπεία, μόλις 264 ημέρες. Τα ποσοστά επιβίωσης ύστερα από 12 και 24 μήνες ήταν 67% και 13% αντίστοιχα γιά την πρώτη ομάδα, ενώ 33% και 3% για τη δεύτερη ομάδα. Αυτά δημοσιεύτηκαν το 1985 στο Chinese Journal of Modern Developments, αλλά σκανδαλωδώς αποκρύπτονται από το ιατρικό κατεστημένο γιά ευνόητους λόγους.

Ο Dr. Chen-Ian Pan χρησιμοποιώντας μόνο κινεζικά βότανα έχει να επιδείξει εντυπωσιακά αποτελέσματα: 300 περιπτώσεις καρκινοπαθών είχαν ποσοστά επιβίωσης 51% με τη μεγαλύτερη περίοδο επιβίωσης να φτάνει τα 11 χρόνια.(5) Μια άλλη μελέτη έδειξε, ότι ασθενείς, που έπασχαν από καρκίνο τού στομάχου και έλαβαν κινεζικά βότανα, είδαν σημαντική βελτίωση τής υγείας τους. Ανέβηκαν τα επίπεδα ενέργειάς τους, κέρδισαν βάρος και απολάμβαναν καλύτερη ποιότητα ζωής. Αξιοσημείωτο είναι, ότι ανέχονταν καλύτερα τη χημειοθεραπεία σε αντίθεση με τους ασθενείς, που δεν έλαβαν τα εν λόγω κινέζικα βότανα.(6)

Ο Dr. Minyi Chang περιγράφει σε μελέτη του με τίτλο «Anticancer Medicinal Herbs» (Αντικαρκινικά Ιατρικά Βότανα) την κλινική αποτελεσματικότητα 256 αντικαρκινικών βοτάνων, που είχε χρησιμοποιήσει από το 1982 γιά τη θεραπεία 5.000 καρκινοπαθών.

Ας εξετάσουμε ορισμένα από τα πιο δημοφιλή κινέζικα βότανα με αντικαρκινική δράση:

Fu Zhen
Καρπός τής προσπάθειας τής κινεζικής κυβέρνησης γιά ανεύρεση αντικαρκινικών βοτάνων υπήρξε το Fu Zhen (Φου Ζεν), ένα εκπληκτικό αντικαρκινικό σκεύασμα, το οποίο αποτελείται από τα βότανα ginseng, ligustrum, astragalus, codonopsis, atracylodes και ganoderma. Το σκεύασμα αυτό ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα τού ανθρώπου αυξάνοντας τη δράση των μακροφάγων κυττάρων και των φονικών κυττάρων Τ, τα οποία, ως γνωστόν, είναι τα κύρια όπλα μας κατά των ιών, τού καρκίνου και άλλων ασθενειών.(7) Σε εργαστηριακές μελέτες έχει αποδειχθεί, ότι το Fu Zhen εμποδίζει την ανάπτυξη των όγκων.

Οι μελέτες και οι αποδείξεις γιά την αντικαρκινική δράση αυτού τού σκευάσματος είναι πολλές. Στο Journal of the American Medical Association αναφέρεται, ότι ασθενείς με προχωρημένες μορφές καρκίνου, οι οποίοι έλαβαν Fu Zhen έζησαν περισσότερο από τους ασθενείς, που ακολούθησαν               Ganoderma 
τις συμβατικές θεραπείες. Επιπλέον, τα ποσοστά
πεντάχρονης επιβίωσης ασθενών με καρκίνο τού φάρυγγα, που έλαβαν το Fu Zhen, ήταν διπλάσια σε σύγκριση με τους ασθενείς, που υποβλήθηκαν μόνο σε συμβατικές θεραπείες: 53% έναντι 24%.(8)


Μιά άλλη μελέτη με ασθενείς, που έπασχαν από καρκίνο τού ήπατος, έδειξε, ότι 29 από τους 46 ασθενείς, που έλαβαν το Fu Zhen σε συνδυασμό με τις συμβατικές θεραπείες, έζησαν γιά έναν χρόνο, ενώ 10 επιβίωσαν γιά τρία χρόνια. Τα νούμερα όμως, των επιζησάντων ατόμων, που ακολούθησαν μόνο τις συμβατικές θεραπείες, ήταν απογοητευτικά: Μόνο 6 από τους 30 κατάφεραν να επιβιώσουν γιά έναν χρόνο, ενώ κανείς δέν κατάφερε να ζήσει ώς τον τρίτο χρόνο, όλοι είχαν πεθάνει.(9)

Rabdosia rubescens

Το Rabdosia rubescens είναι ένα κινεζικό βότανο, που έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση. Μιά μελέτη, που έγινε σε 115 άτομα με καρκίνο τού οισοφάγου, έδειξε, ότι οι ασθενείς, που λάμβαναν το Rabdosia rubescens σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, είχαν τριπλάσια ποσοστά επιβίωσης (41,3%) σε σύγκριση με τα άτομα, που υποβλήθηκαν μόνο σε χημειο-             Rabdosia rubescens
θεραπεία (13,6%).(10)

Astragalus membranicus (Huang-Qi)
Ο astragalus αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα φυτά τής παραδοσιακής ιατρικής τής Άπω Ανατολής. Είναι τόσο σημαντικά τα θεραπευτικά του αποτελέσματα, που η φήμη του έχει ξεφύγει από τα όρια τής Κίνας και τής Άπω Ανατολής κι έχει ταξιδέψει σε όλη την υδρόγειο.

Είναι ένα προσαρμογόνο βότανο. Προσαρμογόνα είναι μιά μικρή ομάδα βοτανικών συστατικών συμπεριλαμβανομένου τού σκόρδου και τού ginseng, τα οποία συντονίζουν και ρυθμίζουν ένα ευρύ φάσμα βιοχημικών διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων των προσταγλανδινών, των επιπέδων τού σακχάρου τού αίματος κ.λπ..

«Προσαρμογόνο» είναι ο όρος, που επινοήθηκε το 1957 από τον ρώσο φαρμακολόγο I. Brekhman. Τα κριτήρια γιά να είναι κάποιο συστατικό προσαρμογόνο πρέπει να είναι:(11)

– Αβλαβές σε λογικές ποσότητες.

– Μη ειδικό σε δράση, δηλαδή να είναι ικανό να επηρεάζει μιά ευρεία ποικιλία φυσικών, χημικών και βιοχημικών μονοπατιών στο σώμα.

– 
Ομαλοποιητής λειτουργιών, που σημαίνει, ότι θα χαμηλώνει ή θα αυξάνει μιά σωματική μέτρηση ανάλογα με το τι χρειάζεται να συμβεί γιά βελτίωση τής γενικότερης υγείας, όπως το να αυξάνει την πίεση τού αίματος σε υποτασικά άτομα και να χαμηλώνει την πίεση σε υπερτασικά άτομα.

Μιά από τις κυριότερες ιδιότητές του είναι, ότι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα συμβάλλοντας έτσι στο να είμαστε ανθεκτικοί σε πάσης φύσεως ασθένειες και λοιμώξεις. Χρησιμοποιείται γιά την ενίσχυση τού εξασθενημένου ανοσοποιητικού συστήματος των καρκινοπαθών, καθώς και των πασχόντων από AIDS, που αρχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα, όπως απώλεια βάρους, κούραση, πυρετό, διάρροια κ.λπ..


Στη σύγχρονη κινεζική ιατρική ο astragalus αποτελεί βασικό συστατικό τής fu zhen αγωγής, στην οποία       
Astragalus membranicus
αναφερθήκαμε προηγουμένως. Ο astragalus έχει
δείξει επίσης αντιιική δράση, καθώς ήταν ικανός να συντομεύει τη διάρκεια και τη σοβαρότητα τού κοινού κρυολογήματος σε ανθρώπους.(12) Ερευνητές στο νοσοκομείο M.D. Anderson στο Houston βρήκαν, ότι ο astragalus ήταν ικανός να ενισχύσει την ανοσοποιητική ικανότητα σε 14 καρκινοπαθείς(13), καθώς και να αυξήσει την αντιογκική ικανότητα τής Ιντερφερόνης 2.(14)

Σε μιά μελέτη 176 ασθενών, που έκαναν χημειοθεραπεία για καρκίνους τού γαστρεντερικού σωλήνα, ο astragalus και το ginseng μπόρεσαν να προλάβουν την φυσιολογική ανοσοποιητική καταστολή και την απώλεια βάρους, που συμβαίνει.(15)

Σε πολλές μελέτες σε ανθρώπους ο astragalus έχει φανεί, ότι διεγείρει διάφορες παραμέτρους τού ανοσοποιητικού συστήματος, έχει αντιογκική δράση και εμποδίζει την εξάπλωση (μετάσταση) τού καρκίνου.(16)

Σε μιά μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στο Peking Cancer Instituteπαρατηρήθηκε, ότι ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο τού ήπατος, που έκαναν συνδυαστική θεραπεία -υποβλήθηκαν σε ακτινοβολία και παράλληλα λάμβαναν astragalus- είχαν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης απ’ ό,τι οι ασθενείς, που υποβλήθηκαν αποκλειστικά σε ακτινοβολία.(17)

Είναι αποδεδειγμένο επίσης, ότι ο astragalus προστατεύει το συκώτι από τα τοξικά αποτελέσματα τής χημειοθεραπείας. Ένα παράγωγό του μάλιστα, εμποδίζει τη μετάσταση τού κακοήθους μελανώματος, μιάς θανατηφόρας μορφής καρκίνου τού δέρματος.

Σημειωτέον, ότι οι κινέζοι γιατροί συνδυάζουν τον astragalus με ένα άλλο βότανο, το ligustrum, διότι το ένα συμπληρώνει το άλλο. Το ligustrum αυξάνει τον αριθμό και ενισχύει τη δράση διαφόρων κυττάρων τού ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ ο astragalus αυξάνει τη δράση των φυσικών φονικών κυττάρων, καθώς και τα επίπεδα τής ιντερφερόνης. Αυτές οι ιδιότητες σχετίζονται και με την περιεκτικότητα τής ρίζας τού φυτού σε πολυσακχαρίτες, που αποτελούν δομικό στοιχείο πολλών οργανισμών. Οι πολυσακχαρίτες είναι μεγάλα μόρια αλυσίδων σακχάρου και αποτελούν κοινό συστατικό πολλών βοτάνων, που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Το αλκαλοειδές swainsonine προέρχεται από μια μορφή του astragalus oxyphysus και έχει βρεθεί, ότι εμποδίζει τη μετάσταση μελανώματος σε ποντίκια. Επιστήμονες στο Αντικαρκινικό Κέντρο τού πανεπιστημίου Howard πρόσθεσαν swainsonine στο νερό, που έπιναν ποντίκια με όγκους τού πνεύμονα. Μέσα σε 24 ώρες είχε αναχαιτίσει 80% των αποικιών όγκων στους πνεύμονες. Εξήχθη το συμπέρασμα, ότι αυτό προκλήθηκε από την επίδραση τού αλκαλοειδούς          Ligustrum
να αυξάνει τα φυσικά φονικά κύτταρα (NK), που κατα-
πολεμούν τον καρκίνο.

Ο astragalus membranicus είναι ένα διαφορετικό είδος, αλλά η συνολική επίδραση αυτού και τού astragalus oxyphysus στο να διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα να καταπολεμήσει έμμεσα τον καρκίνο είναι παρόμοια.

Ινδικά βότανα
με αντικαρκινική δράση

Στην Ινδία αναπτύχθηκε ένα ιατρικό σύστημα, που καλείται Ayurveda. Η αγιουρβεδική ιατρική, η παραδοσιακή ιατρική των ινδών, χρησιμοποιεί βότανα και κατάλληλη διατροφή γιά τη θεραπεία των ασθενειών, ενώ παράλληλα δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ψυχική εξισορρόπηση των ασθενών.

Η αγιουρβεδική ιατρική χρησιμοποιεί δύο βοτανικές ενώσεις, που έχουν αποτελεσματική δράση κατά τού καρκίνου, το MAK-4 (Maharishi 4) και MAK-5 (Maharishi 5). Το MAK-4 περιλαμβάνει ινδική κηκίδα, ινδικό ριβήσι, ξηρά χνοώδη άνθη, ινδική κοτυληδόνα, κάρηκα, λευκό σανδαλόξυλο, κλιτόρια, ιβίσκο, ξύλο αλόης, γλυκόρριζα, καρδάμωμο, κανέλα, κύπειρο, χρυσόρριζα, μέλι, ακατέργαστη ζάχαρη και γκι (καθαρισμένο βούτυρο). Στο MAK-5 περιέχονται τα εξής βότανα: ασκληπιάς, μαύρο μουσάλι, μηνίσπερμο, καρδιόφυλλο, εχίνωψ των Ανατολικών Ινδιών, κλιτόρια, γλυκόρριζα, ορχιδέα βάντα, αργυρεία και ινδικό αγριοπίπερο. Γιά τις δύο αυτές ενώσεις έχει δείξει ενδιαφέρον ακόμα και το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ.

Μελέτες σε μεγάλα πανεπιστήμια, όπως τού Οχάιο, τής Ιντιάνα, τού Κάνσας, τού Κολοράντο κ.ά. έχουν αποδείξει εργαστηριακά την αντικαρκινική δράση αυτών των βοτανικών ενώσεων. Μιά από αυτές τις μελέτες έδειξε, ότι το MAK-4 μείωσε τον σχηματισμό όγκων σε ποντίκια, που εκτέθηκαν σε εργαστηριακό πείραμα στην καρκινογόνο ουσία DMBA. Μάλιστα, σε ορισμένα ποντίκια σημειώθηκε υποχώρηση των όγκων μόλις μέσα σε έναν μήνα, κατά τη διάρκεια τού οποίου τους χορηγούσαν το MAK-4.(18) Το MAK-4 εμπόδισε τη μετάσταση καρκίνου των πνευμόνων στο 65% των πειραματόζωων.(19)

Άλλη έρευνα έδειξε, ότι το MAK 5 συνέβαλε στη μεταλλαγή σε φυσιολογικά στο 75% των καρκινικών κυττάρων τού νευροβλαστώματος σε καλλιέργεια. Το MAK-4 και το MAK-5 έχουν εκπληκτική δράση κατά τού καρκίνου τού μαστού, όπως αποδείχθηκε σε πειραματόζωα. Ο καθηγητής ιατρικής και διευθυντής τού Τμήματος Πρόληψης τού Καρκίνου τού πολιτειακού πανεπιστημίου τού Οχάιο, Hari Sharma, απέδειξε με κλινικά πειράματα, ότι το MAK-4 και το MAK-5 μπορούν όχι απλώς να συρρικνώσουν, αλλά και να εξαφανίσουν όγκους ζώων.(20)

Οι αποδείξεις όμως, τής αντικαρκινικής δράσης των ινδικών βοτανικών φαρμάκων δέν περιορίζονται μόνο σε πειραματόζωα. Το Ινστιτούτο Ιατρικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο Banaras Hindy στο Varanasi τής Ινδίας απέδειξε την αντικαρκινική δράση στον ανθρώπινο οργανισμό αγιουρβεδικών βοτάνων, όπως τα Amora rohitica, Glycyrrhiza glabra και Semecarpus anacardium σε μελέτη σε 400 καρκινοπαθείς. 

Οι ερευνητές τού πανεπιστημίου χώρισαν τους καρκινοπαθείς σε διάφορες ομάδες. Κάποιες ομάδες υποβλήθηκαν σε ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με αγιουρβεδικά βότανα, μιά ομάδα ακολούθησε μόνο συμβατικές θεραπείες και άλλη μιά ομάδα πήρε αποκλειστικά αγιουρβεδικά βότανα. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η ομάδα των καρκινοπαθών, που πήρε αποκλειστικά αγιουρβεδικά βότανα, είχε τα καλύτερα αποτελέσματα, ενώ η             Glycyrrhiza glabra
ομάδα, που υποβλήθηκε αποκλειστικά σε συμβατικές
θεραπείες είχε τα χειρότερα αποτελέσματα. Τα ποσοστά επιβίωσης των καρκινοπαθών αυτής τής ομάδας ήταν πολύ χαμηλά. Οι ομάδες, που συνδύασαν συμβατικές θεραπείες με αγιουρβεδικά βότανα, είχαν μεγαλύτερο χρόνο επιβίωσης από ό,τι τα άτομα, που υποβλήθηκαν αποκλειστικά σε συμβατικές θεραπείες.(21)

Ο γιατρός Dr. Joshi ανακοίνωσε το 1989 στο 5ο διετές συνέδριο του Ινδικού Συλλόγου Χημειοθεραπειών Καρκίνου τα αποτελέσματα αγωγής σε 422 καρκινοπαθείς, στους οποίους οι γιατροί, αφού χρησιμοποίησαν όλες τις δυνατές μορφές αγωγής, δέν έδωσαν ελπίδες ζωής. Ο Dr. Joshi ανακοίνωσε, ότι πέτυχε πλήρη ανάρρωση με παράταση ζωής χρησιμοποιώντας αγιουρβεδικά βότανα σε 70 ασθενείς και καλά αποτελέσματα (ανακούφιση συμπτωμάτων) σε 262 ασθενείς, ενώ σε 90 μόνο ασθενείς υπήρξε έλλειψη ανταπόκρισης.

Ας αναφερθούμε σε μερικά ακόμα βότανα που χρησιμοποιεί η παραδοσιακή ινδική ιατρική:

Turmeric (Κουρκουμίνη)
Το ότι ένα βότανο, που αποτελεί βασικό συστατικό τού κάρι και χρησιμοποιείται γιά την παρασκευή τής μουστάρδας θα αποτελούσε ένα ισχυρό όπλο κατά τού καρκίνου είναι κάτι, που δέν θα περιμέναμε.

Το turmeric είναι ένα παραδοσιακό βότανο τής Ινδίας, που ανήκει στην ίδια οικογένεια με το ginger, τη γνωστή μας πιπερόρριζα. Η αντικαρκινική του δράση οφείλεται κυρίως σε μιά κίτρινη χρωστική ουσία, που περιέχει, η οποία ονομάζεται κουρκουμίνη. Η κουρκουμίνη, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα προστατεύοντας τα ανοσοποιητικά κύτταρα από τα δικά τους δηλητήρια (οξειδωτικά), που χρησιμοποιούν, γιά να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα. Η κουρκουμίνη φαίνεται, ότι αναχαιτίζει
τον καρκίνο.(22) Οι αποδείξεις για την αντικαρκινική              Turmeric
δράση τής ουσίας αυτής είναι πολλές:

α. Μελέτη σε ζώα έδειξε, ότι η ουσία αυτή εμποδίζει τον καρκίνο τού δέρματος και τον σχηματισμό όγκων τού δέρματος.(23)

β. Σε πειράματα με ζώα η κουρκουμίνη φάνηκε, ότι είναι άμεσα τοξική στα καρκινικά κύτταρα.(24)

γ. Οι έρευνες όμως, δέν περιορίζονται μόνο σε ζώα. Σε 62 ασθενείς με καρκίνο τού δέρματος και τού στόματος, οι οποίοι δέν είχαν δει κανένα αποτέλεσμα από τις συμβατικές θεραπείες, έγινε τοπική θεραπεία με βαζελίνη, που περιείχε 9,5% κουρκουμίνη. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Όλοι οι ασθενείς έδειξαν σημαντική βελτίωση στην υγεία τους.(25)

δ. Άλλη μελέτη έχει δείξει, ότι η κουρκουμίνη μειώνει σημαντικά τον όγκο τού παχέος εντέρου (ώς και 57%) κι ότι μπορεί να εμποδίσει την εξέλιξη τού καρκίνου.(26) Η θεραπευτική αυτή δράση τής κουρκουμίνης οφείλεται μεταξύ άλλων στο ότι μειώνει την παραγωγή τής προσταγλανδίνης PGE 2 και άλλων «κακών» εικοσανοειδών, τα οποία συμβάλλουν στην αύξηση των όγκων και στο ότι συμμετέχει στην παραγωγή ενός ενζύμου με αντικαρκινική δράση, τής glutathione-S-transferase.

ε. Η κουρκουμίνη έχει δείξει, ότι εμποδίζει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων MCF-7 τού ανθρώπινου μαστού, που προκλήθηκε από ξενοοιστρογόνα.(27)

στ. Υπάρχουν όμως και άλλες μελέτες, που τεκμηριώνουν την αντικαρκινική δράση τού turmeric. Ύστερα από έναν μήνα, καπνιστές, οι οποίοι λάμβαναν καθημερινά δύο ταμπλέτες, που περιείχαν 750 mg turmeric, έδειξαν σημαντική μείωση στα επίπεδα των μεταλλαξιογόνων ουσιών, που υπήρχαν στα ούρα τους, η αύξηση των οποίων οφειλόταν κατά ένα μέρος στο κάπνισμα.(28)

ζ. 
Άλλη μελέτη έδειξε, ότι το turmeric μειώνει τον σχηματισμό τού μη φυσιολογικού DNA ύστερα από έκθεση στην καρκινογόνο ουσία βενζο-
πυρένιο.(29)

η. 
Το turmeric ως μέρος τής διατροφής ενός ανθρώπου έχει δείξει αποτελεσματικές αντιοξειδωτικές ιδιότητες χρήσιμες γιά την πρόληψη και θεραπεία διαφόρων τύπων καρκίνου.(30)

Τα αντικαρκινικά βότανα
τής αμερικανικής ηπείρου

Στην αμερικανική ήπειρο, η οποία είναι πλούσια σε βλάστηση, φύονται βότανα με ισχυρή αντικαρκινική δράση, τα οποία οι ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν γιά τη θεραπεία τού καρκίνου. Τα ινδιάνικα αυτά βότανα θεωρούνται μέχρι στιγμής ως τα πιό αποτελεσματικά κατά τού καρκίνου. Τα σημαντικότερα και πλέον πολυσυζητημένα είναι τα ακόλουθα:

Essiac
Ισχυρή αντικαρκινική δράση έχει ένα ρόφημα από βότανα, το οποίο κατασκεύασε η καναδέζα νοσοκόμος Rene Caisse και το οποίο αποτελούσε μιά κρυφή συνταγή ινδιάνων θεραπευτών τού Οντάριο. Η Caisse μαζί με τον γιατρό Φίσερ δοκίμασαν το ρόφημα αυτό σε ανίατους καρκινοπαθείς, είδαν την εκπληκτική του δράση και χρόνο με τον χρόνο το βελτίωναν. Από το 1935 θεράπευε σε αντικαρκινική κλινική στο Μπέισμπριτζ καταληκτικούς καρκινοπαθείς.

Πολλοί είναι οι επιστήμονες, που επιβεβαίωσαν την αντικαρκινική δράση τού essiac. Ο δρ. Τσαρλς Μπρους, ιδρυτής τού φημισμένου Ιατρικού Κέντρου Μπρους στο Καίμπριτζ τής Μασαχουσέτης και προσωπικός γιατρός του Τζων Κέννεντι, επιβεβαίωσε ενόρκως την αντικαρκινική δράση τού Essiac ομολογώντας, ότι πίνοντάς το αποκλειστικά θεραπεύτηκε από καρκίνο.

Η Caisse, θέλοντας να πείσει τον επιστημονικό
κόσμο γιά την αντικαρκινική δράση τού essiac, απευθύνθηκε το 1937 στον δρα Τζων Βόλφερ, διευθυντή τής αντικαρκινικής κλινικής στο Northwestern University Medical School. Ο Βόλφερ
συμφώνησε να υποβάλει σε θεραπεία με essiac 30 ασθενείς με καταληκτική μορφή καρκίνου υπό την επίβλεψη πέντε γιατρών. Ύστερα από δεκαοκτώ μήνες, οι γιατροί συμπέραναν, ότι το essiac μειώνει τους όγκους και ανακουφίζει από τους πόνους.

Το 1937 επίσης, η γιατρός Emma Garson αφιέρωσε 24 μέρες από τη ζωή της παραμένοντας στην κλινική τού Μπέισμπριτζ, όπου η Caisse κούραρε καρκινοπαθείς, γιά να ελέγξει τους ισχυρισμούς της. Εκεί εξέτασε πάνω από 400 περιπτώσεις καρκινοπαθών και δέν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια της. «Η πλειοψηφία των ασθενών τής κ. Caisse -δήλωσε η Emma Garson- μεταφέρθηκαν σε αυτήν γιά θεραπεία ύστερα από συμβατικές θεραπείες, που απέτυχαν να τους βοηθήσουν και οι ασθενείς είχαν κριθεί ανίατοι. Πραγματικά, η πρόοδος και τα αποτελέσματα από τις θεραπείες με το essiac, καθώς και η ταχύτητα τής θεραπείας είναι κάτι το εντελώς αξιοθαύμαστο».(31)

Δέν γνωρίζουμε ποιά ήταν η ακριβής σύνθεση τού essiac. Οι ειδικοί έχουν συμπεράνει, ότι θα περιλάμβανε ρίζα αρκτίου, ρίζα ινδικού ρήου, ένα είδος λάπαθου (rumex acetosella) και φλοιό φτελιάς.

Το 1966 ούγγροι επιστήμονες και το 1981 ιάπωνες τού πανεπιστημίου Ναγκόμα απέδειξαν την αντικαρκινική δράση τού άρκτιου. Ομοίως έχει τεκμηριωθεί και η αντικαρκινική δράση τού indian rhubarb, που περιέχεται στο essiac. Η εμοδίνη, ένα βασικό συστατικό τού indian rhubarb, έχει αποδειχθεί, ότι αναχαιτίζει τα καρκινικά κύτταρα κι ότι αυξάνει τον χρόνο επιβίωσης σε ποντίκια με λευχαιμία.(32-33)

Pau d’ arco
Ένα άλλο βότανο τής Ν. Αμερικής με ισχυρή αντικαρκινική δράση είναι το pau d’ arco γνωστό και ως lapacho, ipe roxo και taheebo. Το pau d’ arco φύεται στην Αργεντινή και τη Βραζιλία. Εξάγεται από την εσωτερική φλούδα τού δένδρου Tabebuia impetiginosa στην Αργεντινή, καθώς και τού δένδρου Tabebuia heptaphylla στη Βραζιλία.

Το pau d’ arco είναι το πιο δημοφιλές φάρμακο κατά τού καρκίνου στις περιοχές αυτές. Χρησιμοποιείται στη λαϊκή ιατρική τής Ν. Αμερικής γιά τη νόσο τού Hodgkin, τη λευχαιμία και για τους καρκίνους τού παγκρέατος, τού οισοφάγου, τού κεφαλιού, των εντέρων, τού πνεύμονα και τού προστάτη.(34)Ότι το βότανο αυτό έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς γιά τις ανωτέρω μορφές καρκίνου επιβεβαιώνει με το κύρος του ο βιοχημικός και ερευνητής τού Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου, Τζόναθαν Χάρτγουελ.

Εκατοντάδες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει την αντικαρκινική δράση τού pau d’ arco. Οι περισσότερες μελέτες γιά τη δράση του έχουν εστιαστεί σε ένα χημικό συστατικό του, που ονομάζεται lapachol. Το συστατικό αυτό έχει αποδειχθεί, ότι έχει ισχυρή δράση κατά των όγκων σε πειραματόζωα.(35-36)

Pau d’ arco

Μιά μελέτη έδειξε την αντικαρκινική δράση τού
pau d’ arco σε καλλιέργεια κυττάρων ποντικών. Το pau d’ arco αύξησε τη δράση των μακροφάγων κυττάρων προερχομένων από ποντίκια και περιόρισε τη μετάσταση τού καρκίνου στους πνεύμονες σε ποντίκια, που είχαν υποστεί εγχείρηση για εξαγωγή πρωταρχικών όγκων(37)

Σε άλλη μελέτη με ποντίκια, στα οποία προκλήθηκε τεχνητά καρκίνος, ο χρόνος επιβίωσης των ποντικών, στα οποία χορηγείτο pau d’ arco, ήταν 80% μεγαλύτερος από ό,τι στα ποντίκια, που δέν χορηγείτο.(38)

Οι μελέτες όμως, γιά την αντικαρκινική δράση τού pau d’ arco δέν περιορίζονται σε ζώα. Το βότανο αυτό έχει ανάλογη θεραπευτική δράση και σε ανθρώπους και αυτό το τεκμηριώνει ο συγγραφέας Bill Wead σε βιβλίο του, όπου έχει συγκεντρώσει εκατοντάδες μαρτυρίες γιά την αποτελεσματικότητα τού lapacho. Δίνει παραδείγματα γιά ασθενείς, που θεραπεύτηκαν από καρκίνο μέσα μόνο σε δύο μήνες.(39)

Αλλά και επίσημες μελέτες αποδεικνύουν τού λόγου το αληθές. Σε εννέα καρκινοπαθείς, που είχαν κάνει ήδη συμβατικές θεραπείες, δόθηκε lapachol σε υψηλές δόσεις για 20 ώς 60 ημέρες. Και στους εννέα ασθενείς σημειώθηκε συρρίκνωση των όγκων και αντικειμενική βελτίωση τής υγείας τους (όπως μείωση τού πόνου). Μάλιστα σε τρεις ασθενείς σημειώθηκε εξαφάνιση τού όγκου.(40) Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί, ότι σε υψηλές δόσεις το pau d’ arco μπορεί να προκαλέσει κάποιες παρανέργειες όπως ναυτία, ιλίγγους, διάρροια και εμετό.

Chaparral
Το chaparral είναι ένα βοτανικό προϊόν με θαυματουργή δράση κατά τού καρκίνου και άλλων ασθενειών. Παρασκευάζεται από τα φυλλαράκια και τους βλαστούς τού Larrea divericata Coville ή Larrea tridentata Coville, ενός θάμνου τού Μεξικού, γιά τον οποίο οι ινδιάνοι διατείνονται: «Το φυτό αυτό θεραπεύει τα πάντα. Αυτό μας έχει δώσει η φύση».(41)

Οι ινδιάνοι θεραπευτές θεράπευαν με το τσάι chaparral διάφορες ασθένειες, όπως αρθρίτιδα, φυματίωση, αφροδισιακά νοσήματα, κρυολόγημα και βρογχίτιδα.(42) Ιδιαίτερα δημοφιλές ήταν κατά τού καρκίνου. Οι ινδιάνοι θεραπευτές το χρησιμοποιούσαν με επιτυχία για τη λευχαιμία και για τους καρκίνους τού νεφρού, τού συκωτιού, των πνευμόνων και τού στομάχου.(43)

Πού οφείλεται όμως, η αντικαρκινική δράση τού chaparral; Το chaparral περιέχει πολυσακχαρίτες, που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και μιά ουσία, το nordihydroguaiaretic acid (NDGA), που έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Εργαστηριακές (in vitro) μελέτες έχουν αποδείξει, ότι το NDGA σταματά την αύξηση των όγκων.(44) Η δράση του αυτή                     Chaparral
αιτιολογείται, λόγω τού ότι σταματά τη μεταφορά
των ηλεκτρονίων στα μιτοχόνδρια. Τα μιτοχόνδρια παράγουν ενέργεια μέσα στα κύτταρα και κατά συνέπεια με το NDGA οι όγκοι δέν έχουν την κατάλληλη ενέργεια, γιά να επιβιώσουν.

Πλην τούτου, ο Dean Burk, ο οποίος υπήρξε ιδρυτής τού Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου τής Αμερικής, σε πείραμα, που διεξήγαγε στο εν λόγω ινστιτούτο, απέδειξε, ότι το NDGA καταστέλλει την αναερόβια και αερόβια γλυκόλυση, τη διάσπαση δηλαδή σακχάρων από ένζυμα, κάτι, που σημαίνει, ότι έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση, διότι, όπως έχει αποδείξει ο νομπελίστας βιοχημικός Otto Warburg, τα καρκινικά κύτταρα ζουν σε ζυμώσεις σακχάρου.

Ερευνητές πειραματίστηκαν βάζοντας benzyl peroxide (BPO), ένα ισχυρό καρκινογόνο, στο δέρμα ποντικών, που είχαν την τάση να αναπτύξουν καρκίνο. Βρήκαν, ότι το NDGA, ένα συστατικό τού chaparral, ήταν αποτελεσματικό στην πρόληψη τής ανάπτυξης καρκινικών κυττάρων. Έβγαλαν το συμπέρασμα, ότι οι ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες τού chaparral ήταν υπεύθυνες γιά την αναχαίτιση τής δημιουργίας καρκινικών κυττάρων, τα οποία θα προκαλούνταν ως αποτέλεσμα τής έκθεσης στο BPO.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου τής Αμερικής βασιζόμενο σε μια δημοσίευση τού 1969 γιά την περίπτωση ενός ασθενή με κακοήθη μελάνωμα, ο οποίος θεραπεύτηκε πίνοντας αποκλειστικά τσάι chaparral(45) και λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες εργαστηριακές μελέτες γιά την αντικαρκινική δράση τού NDGA, έγινε χορηγός μιάς κλινικής μελέτης γιά την επιβεβαίωση ή μη τής αντικαρκινικής δράσης τού chaparral ή τής ουσίας NDGA. 59 ασθενείς με προχωρημένη μορφή καρκίνου, που θεωρείτο από τη συμβατική ιατρική ανίατη, έκαναν θεραπεία γιά ένα χρονικό διάστημα με τσάι chaparral ή με NDGA στο πανεπιστήμιο τού Utah. Συγκεκριμένα, ορισμένοι ασθενείς έπιναν δύο με τρία ποτήρια καθημερινά τσάι chaparral, ενώ άλλοι ασθενείς λάμβαναν διά στόματος 250 με 3.000 mg NDGA καθημερινά.

Σε τέσσερεις ασθενείς σημειώθηκε μείωση τού όγκου. Οι δύο από τους τέσσερεις ασθενείς είχαν κακοήθες μελάνωμα. Η συρρίκνωση τού όγκου επιτεύχθηκε γιά τον πρώτο ασθενή σε τρεις μήνες, ενώ για τον δεύτερο ύστερα από 20 μήνες. Ο τρίτος ασθενής έπασχε από χοριοκαρκίνωμα εξαπλωμένο στους πνεύμονες και η διάρκεια ανταπόκρισης ήταν δύο μήνες. Ο τέταρτος ασθενής έπασχε από λεμφοσάρκωμα και η διάρκεια ανταπόκρισης ήταν 10 ημέρες. Σε 27 από τους ασθενείς παρατηρήθηκε αντικειμενική βελτίωση τής υγείας τους κατά τη διάρκεια τής θεραπείας με chaparral ή NDGA.

Το chaparral λοιπόν, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα φάρμακο κατά τού καρκίνου. Το θέμα άρχισε να παίρνει τεράστιες διαστάσεις -διαστάσεις, που απειλούσαν τα οικονομικά συμφέροντα των μεγαλοεταιρειών φαρμάκου- και ξαφνικά οι έρευνες διακόπηκαν.

Ο γιατρός-ανθρωπολόγος John Heinerman εξηγεί, ότι η ιατρική ομάδα τού πανεπιστημίου «αναστατώθηκε κάπως από τη δημοσιότητα, που πήρε το θέμα, αφού τα μέσα ενημέρωσης έγραφαν, ότι το έργο της ομάδας μπορεί να οδηγήσει στην ανακάλυψη θεραπείας γιά τον καρκίνο. Δέν θα μάθουμε ποτέ γιατί πραγματικά διακόπηκαν οι έρευνες για το chaparral στο Ιατρικό Κέντρο τού πανεπιστημίου τού Utah».(46)

Όλα ξεκίνησαν, όπως είπαμε, από την περίπτωση ενός 85χρονου εργάτη από τα μέσα τής Αριζόνας, τού Ερνστ Φαρ, ο οποίος είχε ένα κακοήθες μελάνωμα, μιά θανάσιμη μορφή καρκίνου τού δέρματος στο δεξιό μάγουλο και στον λαιμό του. Είχε υποστεί τέσσερεις εγχειρήσεις γιά κακοήθες μελάνωμα στο δεξί μάγουλο. Κάθε φορά μετά την εγχείρηση, ο καρκίνος ξαναεμφανιζόταν. Ο Dr. Charles Smart τού πανεπιστημίου τού Utah, ο οποίος τεκμηρίωσε, ότι ο όγκος ήταν 3 με 4 εκατοστά, τον παρακολούθησε.

Επειδή οι προηγούμενες εγχειρήσεις απέτυχαν να προλάβουν πλήρως την επανεμφάνιση τού μελανώματος ο ασθενής επέστρεψε σπίτι και αποφάσισε να πάρει τσάι chaparral. Έβαζε 7 με 8 γραμμάρια των φύλων σε ένα τέταρτο ζεστό νερό και έπινε δύο με τρεις κούπες την ημέρα. Ξεκίνησε να παίρνει τσάι chaparral το Νοέμβριο τού 1967 και τον Φεβρουάριο του 1968 οι βλάβες στο πρόσωπο συρρικνώθηκαν σε 2-3 χιλιοστά και οι μάζες στον λαιμό του έφυγαν εντελώς. Επιπλέον, η γενικότερη υγεία του βελτιώθηκε και κέρδισε βάρος. Έζησε μέχρι τα 96 του.

Η εν λόγω έρευνα στο πανεπιστήμιο τού Utah συνέβαλε στο να δημιουργηθεί στην Αμερική «ζήτημα chaparral». Εφημερίδες και περιοδικά αναφέρονταν στη θεραπευτική αντικαρκινική του δράση και πολλοί ασθενείς θεραπεύτηκαν από καρκίνο λαμβάνοντας chaparral. Σε ένα άρθρο τού Γουίλιαμ Μακ Γκραθ, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο τής 27ης Ιουνίου 1979 τής εφημερίδας Budget, αναφέρεται η περίπτωση ενός ηλικιωμένου άνδρα, που θεραπεύτηκε μόνος από καταληκτικό καρκίνο παίρνοντας 15 κάψουλες σαπαράλ την ημέρα.

Ο John Heinerman παραθέτει κατάλογο ασθενών, που ωφελήθηκαν λαμβάνοντας chaparral. Για παράδειγμα, ένας άνδρας από το Όκλαντ τής Καλιφόρνιας, που έπασχε από λευχαιμία, σταμάτησε την εξέλιξη τής νόσου λαμβάνοντας chaparral. Μιά γυναίκα στο Όρεγκον είχε καρκίνο τού τραχήλου τής μήτρας και οι γιατροί τη συμβούλεψαν να κάνει ολική ή μερική υστερεκτομή. Εκείνη αρνήθηκε και άρχισε να παίρνει chaparral μαζί με διάφορα άλλα βότανα. Έναν μήνα αργότερα έκανε τεστ Παπανικολάου των κυττάρων τού τραχήλου τής μήτρας, το οποίο δέν έδειξε κανένα ίχνος καρκίνου. Παρ’ όλα αυτά το chaparral μπήκε στη μαύρη λίστα των Αναπόδεικτων Μεθόδων της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.

Ευρωπαϊκά βότανα
με αντικαρκινική δράση

Iscador (viscum album, european mistletoe) / ιξός
Κλινικές τής Ελβετίας, τής Γερμανίας, τής Ολλανδίας και τής Σουηδίας χορηγούν σε καρκινοπαθείς iscador, εκχύλισμα δηλαδή ευρωπαϊκού ιξού (Viscum album). Υπάρχουν διάφορα είδη mistletoe. Υπάρχει το κινεζικό mistletoe (Loranthes parasiticus), το αμερικανικό mistletoe (viscum flavescens) και το ευρωπαϊκό mistletoe (viscum album).

Πρώτος, που υποστήριξε την αντικαρκινική δράση τού ευρωπαϊκού ιξού ήταν ο αυστριακός φιλόσοφος και ερευνητής βιολογίας Rudolf Steiner, ο οποίος υπήρξε ιδρυτής τής Ανθρωποσοφίας, ενός κινήματος φιλοσοφικού και ιατρικού. Όταν ο Steiner υποστήριζε την αντικαρκινική δράση τού ιξού, δέν είχε τα απαραίτητα τεκμήρια γιά τη στήριξη της θέσης του. Σήμερα όμως υπάρχουν αποδείξεις.

Το iscador ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, διεγείρει τον θύμο αδένα, ενισχύει τα λευκά αιμοσφαίρια και φαγοκύτταρα τού οργανισμού και εμποδίζει τον σχηματισμό όγκων. Επιπλέον, περιέχει βιολογικά ενεργείς πρωτεΐνες, τις λεκτίνες, οι οποίες          Viscum album
έχουν ισχυρή αντικαρκινική δράση, όπως έχει απο-
δειχθεί σε καλλιέργειες ανθρώπινων κυττάρων και σε πειράματα σε ζώα.

Μιά μελέτη, που έγινε το 1990 σε καλλιέργειες ανθρώπινων κυττάρων, έδειξε, ότι η λεκτίνη τού ιξού αυξάνει την παραγωγή τού ογκονεκρωτικού παράγοντα άλφα, μιάς ορμόνης, που εκκρίνουν τα κύτταρα τού ανοσοποιητικού συστήματος και καταστρέφει τον καρκινικό ιστό. Η λεκτίνη αυτή επίσης ενισχύει την παραγωγή ιντερλευκίνης-1 και ιντερλευκίνης-6, ουσιών, που βελτιώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα.(47) Γιά να αντιληφθούμε πόσο πολύ ενισχύει το iscador το ανοσοποιητικό μας σύστημα αρκεί να αναφέρουμε, ότι η δράση των διαφόρων κυττάρων τού ανοσοποιητικού μας συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών φονικών κυττάρων, αυξάνεται σημαντικά σε μόλις 24 ώρες από τη στιγμή, που το λαμβάνουμε.(48)

Μελέτες έχουν δείξει, ότι η θεραπεία με iscador συμβάλλει στην αύξηση τής διάρκειας και τής ποιότητας τής ζωής, σταθεροποιεί τον καρκίνο, προκαλεί σμίκρυνση των όγκων και βελτιώνει τη γενικότερη κατάσταση των καρκινοπαθών.(49)

Μελέτες, που έχουν δημοσιευθεί στο Journal of Anthroposophic Medicine και στο Anthroposophical Medicine and Therapies for Cancer καταδεικνύουν την αντικαρκινική δράση τού iscador. Ασθενείς με καρκίνο τού αυχένα, οι οποίοι συνδύασαν ακτινοθεραπεία, εγχείρηση και θεραπεία με iscador, είχαν ποσοστό επιβίωσης 83% ύστερα από πέντε χρόνια, ενώ αυτοί, που έκαναν μόνο ακτινοθεραπεία, είχαν ποσοστό επιβίωσης 69%.

Άλλη μελέτη σε καρκινοπαθείς με καρκίνο τού βρόγχου έδειξε, ότι το 75% των ασθενών, που λάμβαναν iscador, παρέμεναν ζωντανοί ύστερα από τέσσερα χρόνια, ενώ από τους καρκινοπαθείς, που δέν λάμβαναν iscador, μόλις το 35% παρέμεναν ζωντανοί. Τα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με καρκίνο τού δέρματος, που λάμβαναν iscador, ήταν 80%, ενώ των ασθενών, που δέν λάμβαναν iscador, 65%.

Άλλη μελέτη βρήκε, ότι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο τού μαστού ήταν ζωντανοί μετά από δέκα χρόνια σε σύγκριση με αυτούς, που δέν έλαβαν iscador. Οι άνθρωποι, που είχαν έναν συνδυασμό εγχείρησης και iscador, είχαν 83% ποσοστό επιβίωσης μετά από πέντε χρόνια σε σύγκριση με 69% γιά αυτούς, που έλαβαν μόνο ακτινοβολία. Ανάλογες μελέτες έχουν δείξει, ότι το iscador είναι το ίδιο αποτελεσματικό κατά τού καρκίνου των πνευμόνων, τού στομάχου, τού παχέος εντέρου και των ωοθηκών.



Περισσότερες πληροφορίες
για τις φυσικές μεθόδους
πρόληψης και θεραπείας τού καρκίνου
μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο
τού Μάριου Δημόπουλου:
 
Φυσικές μέθοδοι αντιμετώπισης τού καρκίνου,
απόσπασμα τού οποίου
αποτελεί το παρόν άρθρο.



Επειδή κάποιος μπορεί να εκφράσει την ένσταση, ότι αυτές οι μελέτες έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα των ανθρωποσοφιστών, που προπαγανδίζουν υπέρ τού iscador, και κατά συνέπεια τα όσα αναφέρονται σε αυτά ενδέχεται να μην είναι απολύτως αντικειμενικά, αναφέρουμε μια μελέτη γιά την αντικειμενικότητα τής οποίας κανείς δέν μπορεί να αμφιβάλλει. Η μελέτη αυτή διεξήχθη από τον γιατρό Richard Wagner στη Στουτγκάρδη σε 36 ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών.

Από τη μελέτη αυτή αποδείχθηκε, ότι η θεραπεία με iscador μπορεί να φέρει τα ίδια αποτελέσματα με τη χημειοθεραπεία γι’ αυτή τη μορφή καρκίνου με ένα όμως πλεονέκτημα: την καλύτερη ποιότητα ζωής. Ο Dr. Wagner είναι κατηγορηματικός: «Οι ασθενείς, που έκαναν θεραπεία με iscador είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής από ό,τι αυτοί, που έκαναν χημειοθεραπεία». Προσθέτει επίσης, ότι οι ασθενείς, που έκαναν μόνο χημειοθεραπεία είχαν ποσοστό επιβίωσης 50% ύστερα από 7 μήνες, ενώ αυτοί, που λάμβαναν iscador μετά από χημειοθεραπεία, είχαν το ίδιο ποσοστό επιβίωσης ύστερα από 14 μήνες.(50)

Ο ιξός δέν πρέπει να λαμβάνεται προληπτικά, όπως άλλα βότανα, αλλά μόνο από καρκινοπαθείς. Ο ιξός συνδυαζόμενος με εγχείρηση παρέχεται είτε προεγχειρητικά (14 ημέρες πριν την επέμβαση) είτε μετεγχειρητικά. Προεγχειρητικά λαμβάνεται, γιά να μην εξαπλωθεί ο καρκίνος, συνήθης παρενέργεια τής χειρουργικής επέμβασης. Μετεγχειρητικά χορηγείται για μερικά χρόνια, ώστε να μην παρουσιαστεί υποτροπή. Το iscador μπορεί να ληφθεί και από αυτούς, που κάνουν χημειοθεραπεία, διότι μειώνει τις παρενέργειές της. 

Το iscador χορηγείται είτε σε ενέσιμη μορφή κοντά στον όγκο είτε στοματικά. Επειδή είναι παρασιτικό φυτό αναμένεται, ότι θα υπάρχει διαφορά μεταξύ των mistletoes, που φύονται σε διαφορετικά δένδρα. Η Ανθρωποσοφική ιατρική χρησιμοποιεί διαφορετικούς τύπους mistletoe βασισμένους στους τύπους τού καρκίνου, τα δένδρα, από τα οποία μαζεύτηκαν και τις μεθόδους παρασκευής, διότι διαφορετικές μορφές iscador παρασκευάζονται με προστιθέμενα ομοιοπαθητικά μέταλλα. (Προσοχή: Οι καρποί τού ιξού δέν πρέπει να τρώγονται, διότι είναι δηλητηριώδεις).


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Duke J.A., Weeds? Or wonder drugs?, Organic Gardening, 38-40, Jul.- Aug. 1994
2. Spju R.W., Perdue R.E., Plant folklore: A tool for predicting sources of antitumor activity?, Cancer Treat Report, 60, 8, 979-985, 1976
3. Tyler V.E., Significant anticancer herbs, Herbs of Choice: The therapeutic use of phytomedicinals, 178-179, 1994
4. Hartwell J.L., Plants Used Against Cancer. A Survay, 1971
5. Chang M., Preface to Anticancer Medicinal Herbs, 1992
6. Cetal N, Therapeutic effects of jian pi yi shen prescription on the toxicity reaction of postoperative therapy in patients with advanced gastric carcinoma, Journal of Traditional Chinese Medicine, 113-116, 1988
7. Dharmananda S., Chinese Herbal Therapies for Immune Disorders, 9-25, 1988
8. Special Hearing on Alternative Medicine, Report of the Subcommitee of the Committee on Appropriations, US Senate, 65, Jun. 1993
9. Dharmananda S., Chinese Herbal Therapies for Immune Disorders, 10, 1988
10. Wang R.L., et al., Potentiation by Rabdosia rubescens on chemotherapy of advanced esophageal carcinoma, Chung Hua Chung Liu Tsa Chih 10, 720-722, 1990
11. Shibata S., et al., Econ. Med. Plant. Res., 1, 217, 1985
12. Chang H.M., et al., Pharmacology and applications of Chinese Materia Medica, 2, World Scientific Publ., 1041, 1987
13. Sun Y., J. Biol. Response Modifiers, 2, 227, 1983
14. Chu D.T., et al., J. Clin. Lab. Immunol., 26, 183, 1988
15. Li N.Q., et al., Chung Kuo Chung His I Chieh Ho Tsa Chih, 12, 588, 1992
16. Boik J., Cancer and natural medicine, 177, 1995
17. Chan T., Ancient remedies clues to cancer cures, Health Freedom News, 3, 5, 12-13, 1984
18. Sharma H.M., et al., Antineoplastonic induced mammary tumors in rats, Pharmacology, Biochemistry and Behavior, 767-773, 1990
19. Moss R., Cancer therapy: The independent consumer’s guide to non-toxic treatment and prevention, 134, 1992
20. Sharma H.M., et al., Maharish Ayur-veda: Modern Insights into ancient medicine, Journal of the American Medical Association, 2633-2634, 1991
21. Prasad G.C., The use of Ayurvedic drugs in the management of cancer, Word Congress on Cancer, Sydney, Australia, 315-319, April 1994
22. Nagabhushan M., et al., J. Am. Coll. Nutr., 11, 192, 1992
23. Kakav S.S., Roy D., Curcumin inhibits TPA induced expression of C-fos, C-jun and C-myc protooncogene messanger RNA in mouse skin, Cancer Letters, 87, 1, 85-89, 1995
24. Kuttan R., et al., Cancer Lett., 29, 197, 1985
25. Kuttan R., Turmeric and curcumin as topical agents in cancer therapy, Tumovi 73, 29-31, 1987
26. Nogabhushan M., Bhide S.V., Curcumin as an inhibitor of cancer, Journal of the American College of Nutrition, 11, 2, 1992
27. Verma S.P., Salamone E., Goldin B., Department of Community Health. Tufts University School of Medicine, Boston, Massachusetts 02111, USA., Biochem Biophys Res Commun, 233, 3, 692-6, Apr. 1997
28. Polasa K., Effect of Turmeric on urinary mutagens in smokers, Mutagen, 7, 2, 107-109, 1992
29. Mukundan M.A., Effect of turmeric and curcumin on BP-DNA adducts, Carcinogenesis, 14, 493-496, 1993
30. Krishnawamy K., Indian functional foods: role in prevention of cancer, Nutr Rev, 54(11 Pt 2), S127-131, Nov. 1996
31. Walters R., Options: The alternative cancer therapy book, 1993
32. Lu M., Studies on Chinese rhubarb XII. Effect of antraquinone derivatives on the respiration and glycolysis of ehrlich ascites carcinoma cells, Acta Pharmaceutica Sinica , 15, 1980
33. Lu M., Biochemical study of Chinese rhubarb XXIX. Inhibitory effects of antraquinone derivatives on P 388 Leukemia in mice, Journal of China Pharmacology University, 1989
34. Duke J.A., Handbook of medicinal herbs, 1985
35. Rao K.V., McBride T.J., Olseson J.J., Lapachol as one antitumor agent: Recognition and evaluation, Proc Amer Assoc Cancer Res, 9, 55, 1967
36. Rao K.V., McBride T.J., Olseson J.J., Recognition and evaluation of Lapachol as an antitumor agent, Cancer Res, 28, 1952-1954, 1968
37. Moikena D.H., Hokama Y., Effect of crude Tabebuia extracts in vitro and in vivo on macrophages and Lewis Lung Carcinoma in C 57 B1/6J mice, unpublished manuscript, Department of Pathology, John A. Burns School of Medicine, University of Hawaii, Honolulu, HI. Presented to the Minority Biomedical Symposium, New Orleans, LA, April 1986
38. Linardi C., A lapachol derivative active against mouse lymphocyte leukemia P-388, Journal of Medicinal Chemistry, 18, 11, 1159-1162, 1975
39. Wead B., Second opinion: Lapacho and the cancer controversy, 1985
40. Santana C.F. et al., Preliminary observations with the use of lapachol in human patients bearing malignant neoplasms, Revista de Instituto de Antibioticos, 20, 61-68, 1980
41. Douglas Rigby, Desert drugstore, 1959
42. Duke J.A. ed., Handbook of medicinal herbs, 1985
43. Hartwell J.L., Plants used against cancer. A survey, 1967
44. Smart C.R., Hogle H.H., Vogel H., et al., Clinical experience with nordihydroguaiaretic acid, Rocky Mountain Med J., 11, 39-43, 1970
45. Smart C.R., Hogle H.H., Robins R.K., et al., An interesting observation on nordihydroguaiaretic acid – NCS – 4291 NDGA – and a patient with malignant melanoma – A preliminary report, Cancer Chemother Rep. Part 1, 53, 2, 147-151, 1969
46. Heinerman J., The treatment of cancer with herbs, 1984
47. Hajito T., et al., Increased secretion of tumor necrosis factor a, interleukin 1 and interleukin 6 by human mononuclear cells exposed to B-galactoside-specific lectin from clinically applied mistletoe extract, Cancer Research, 50, 3322-3326, Jun. 1990
48. Hajito T., Lanzrein C., Natural killer and antibody dependent cell – mediated cytotoxicity and large granular lymphocyte frequencies in Viscum album treated breast cancer patients, Oncology, 43, 93-97, 1986
49. Kiene H., Clinical studies on mistletoe therapy for cancerous disease: A review, Therapeutikon, 3:6, 347-533, 1989
50. Wagner R., Ovarian cancer and mistletoe treatment, Journal of Anthroposophical Medicine, 51-53, 1986


Μάριος Δημόπουλος

 

<br<
Κλινικός Διατροφολόγος

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο κ. Δημόπουλος έχει σπουδάσει Κλινική Διατροφολογία
και εκπαιδεύεται γιά απόκτηση πτυχίου Doctor of Naturopathy.
Είναι μέλος τού American Council of Applied Clinical Nutrition
και απόφοιτος τού Εθνικού Καποδιστριακού
Πανεπιστημίου Αθηνών
.
<br<
Έχει εκπαιδευτεί στη Φυσική Ιατρική στα: 

<br<
British Institute of Homeopathy (New Jersey, USA),

<br<
Clayton College of Natural Health (Alabama, USA),

<br<
Trinity College of Natural Health (Indianapolis, USA) και

<br<
International Society of Homotoxicology, Baden-Baden, Germany.

<br<
Είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων για φυσικές θεραπείες
και διατροφή.

<br<
Περισσότερες πληροφορίες για θέματα υγείας
μπορείτε να βρείτε στα ιστολόγια τού Μάριου Δημόπουλου:

http://orthomoriakiiatriki.blogspot.gr
http://orthomolecular-nutritional-medicine.blogspot.gr.
<br<



Το παραπάνω άρθρο εντάσσεται στο πλαίσiο τής έρευνας-αφιερώματος
τής «Ελεύθερης Έρευνας»: Η απομυθοποίηση τού καρκίνου,
η οποία αποτελείται από τα εξής μέρη:

Α΄μέρος: Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου

Β΄μέρος: Τα πραγματικά αίτια τού καρκίνου

Γ΄μέρος: Καρκίνος: Η ύστατη προσπάθεια τού οργανισμού για επιβίωση!

Δ΄μέρος: Καρκίνος και Ομοιοπαθητική

Ε΄μέρος: Χημειοθεραπεία-ακτινοβολίες: Αναποτελεσματικές και επικίνδυνες

Στ΄μέρος:Φυσικές θεραπείες τού καρκίνου

<br<
Z΄μέρος: Φυτά με αντικαρκινική δράση

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Η ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟΥ

ΟΥΚΡΑΝΙΑ:
Η ΜΟΙΡΑ ΕΝΟΣ
ΠΡΟΤΕΚΤΟΡΑΤΟΥ





Έγραψε στις 07.03.2014 ο/η: Μουαμάρ Ιγνάτιος

Επιστροφή

Είναι η γεωγραφική θέση τής Ουκρανίας τέτοια, που μαζί με τα ανομοιογενή συνονθυλεύματα λαών και φυλών, που κατοικούν στη χώρα, δέν της επιτρέπουν να λειτουργήσει ως μία πραγματικά ανεξάρτητη δημοκρατία.

Η Ουκρανία είναι ένα διαχρονικό προτεκτοράτο με εναλλασσόμενους αφεντάδες, που μάχονται γιά να κυριαρχήσουν και να ελέγξουν τη γεωστρατηγική σκακιέρα. Από τη μία η Δύση με τους αμερικάνους και τους γερμανούς κι από την άλλη το όραμα τού Πούτιν γιά μία τσαρικού τύπου πανρωσική αυτοκρατορία ορθόδοξων χριστιανών.

Η Ευρώπη, που στο τιμόνι της έχει μία σκληροπυρηνική Γερμανία, είναι ενεργειακά στεγνωμένη, ενώ η Ρωσία αισθάνεται, πως πληθυσμιακά, αλλά και γεωπολιτικά, η Ουκρανία πρέπει να παραμείνει κάτω από τη σφαίρα επιρροής της.

Ακόμα κι αν η παρούσα ένταση αποσοβηθεί και αποφευχθεί ένα τραγικό γεγονός σύρραξης κανείς δέν μπορεί να εγγυηθεί, πως το μέλλον τής Ουκρανίας θα είναι ευοίωνο μιάς και κανένα προτεκτοράτο δέν είχε, δέν έχει και δέν δύναται να έχει ευοίωνο μέλλον.

Σύντομη ιστορική αναδρομή

Το όνομα «Ουκρανία», που σημαίνει «στην κόχη», δέν είναι τυχαίο. Πρόκειται γιά μιά χώρα, που βρίσκεται εκεί, που τελειώνουν ή αρχίζουν άλλες χώρες, ενώ κατά καιρούς αποτελούσε και τμήμα τής μίας ή τής άλλης διά μέσου των αιώνων.

Μεταξύ τού 17ου και 18ου αιώνα, η Ουκρανία ήταν διαιρεμένη ανάμεσα στη Ρωσία, την Πολωνία και την οθωμανική αυτοκρατορία. Υπήρξε γιά ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα ανεξάρτητο κράτος κατά τη διάρκεια τού Α’ παγκοσμίου πολέμου και στη συνέχεια έγινε μέρος τής πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Καταδικασμένη να βρίσκεται ανάμεσα στο Στάλιν και το Χίτλερ, ανάμεσα σε λοιμούς και σφαγές, ένιωσε γιά λίγο την αίσθηση μιάς ανάσας ελευθερίας μετά το θάνατο τού Στάλιν. Καμμία άλλη χώρα δέν υπέφερε τόσο όσο η Ουκρανία στη νεότερη ιστορία. Από το 1914 μέχρι και το 1945, η χώρα ήταν συνώνυμο τής Κόλασης τού Δάντη.

Η χώρα απέκτησε υπόσταση με τον αποικισμό βόρειων κυρίως γερμανικών φυλών, που μετακινήθηκαν μαζικά και ίδρυσαν εμπορικούς σταθμούς ασκώντας παράλληλα εξουσία στο ντόπιο πληθυσμό. Αυτό, που ηχεί ως παράδοξο, είναι, πως οι ντόπιες σλαβικές φυλές ενθάρρυναν, ή ακόμα ορθότερα, προσκάλεσαν τους αποίκους να έρθουν και να ηγεμονεύσουν τη χώρα. «Η χώρα μας είναι μεγάλη και πλούσια, αλλά δέν έχει νόμους», δήλωναν οι γηγενείς πληθυσμοί, σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς.

Η Anne Reid, συγγραφέας τού βιβλίου «Borderland: Journey through the History of Ukraine», αμφισβητεί το γεγονός τής πρόσκλησης των βορείων από τους ντόπιους, αλλά αυτό είναι μάλλον ελάσσονος σημασίας μιάς και οι άποικοι ήρθαν σαν έμποροι και τεχνίτες στην Ουκρανία κι όχι σαν κατακτητές. Μάλιστα, δημιούργησαν και την πόλη τού Κιέβου στο σημείο, που στενεύει ο πολύ πλατύς ποταμός Δνείπερος.

Εκχριστιανισμός διά τής βίας
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επιλογή τού θρησκεύματος των ουκρανών, που εγκαινίασε ο ηγέτης τής χώρας, Βλαδίμηρος. Ο Βλαδίμηρος ήταν μία πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Αφού πολέμησε ενάντια στις διάφορες διαχωρισμένες τότε σλαβικές φυλές, όπως επίσης και κατά των λιθουανών και των βουλγάρων, στη συνέχεια  εγκατέλειψε τους θεούς τής βροντής και τής αστραπής, γκρέμισε τους ναούς, που ο ίδιος είχε χτίσει, και ασπάσθηκε την Ορθοδοξία γιά καθαρά πολιτικούς λόγους επιχειρώντας να συνάψει συμμαχίες με το Βυζάντιο. Γιά το λόγο αυτό άλλωστε, παντρεύτηκε την Άννα, αδερφή των βυζαντινών αυτοκρατόρων Βασιλείου Β’ Βουλγαροκτόνου και Κωνσταντίνου Η’.

Ο Βλαδίμηρος είχε αναδειχθεί πολλαπλά:
Με προδοσία και φόνο, με αδελφοκτονία, με ένα σωρό αιματηρές εκστρατείες, υποδουλώσεις, με την καταστροφή όλων των πολυθεϊστικών ειδώλων και ναών τής χώρας του και την ανέγερση εκκλησιών. 


Κατέκτησε το θρόνο με ένα μπουλούκι βάραγγων πολεμιστών, αφού εξολόθρευσε το σκανδιναβικό γένος, που είχε την εξουσία κοντά στον ποταμό Ντβίνα, και έκανε με τη βία γυναίκα του τη θυγατέρα τους, Ρογνέδα, που επέζησε. Στη συνέχεια, κατέλαβε με δολιότητες το Κίεβο και σκότωσε τον αδελφό του Γιαροπόλκ. 


Διεξήγαγε τον ένα πόλεμο μετά τον άλλο κι εκβίαζε από τους υποδουλωμένους λαούς φόρο υποτέλειας. Κατέλαβε την Χερσώνα με προδοσία τού ιερέα Αναστασίου (τον οποίο γιά ανταμοιβή έβαλε επικεφαλής τής Εκκλησίας τού Κιέβου) κι έτσι κέρδισε την πορφυρογέννητη πριγκίπισσα τού Βυζαντίου, Άννα.


Ενώ παληότερα ήταν πολυθεϊστής κι είχε οικοδομήσει ανάλογους ναούς, είδε «το φως το αληθινόν», βαπτίστηκε χριστιανός (εικόνα) κι ύστερα ανάγκασε διά τής βίας το λαό τού Κιέβου, που έμενε προσκολλημένος στις πολυθεϊστικές του παραδόσεις, να βαπτιστούν κι εκείνοι μαζικά στον ποταμό Δνείπερο.


Σήμερα, τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία τής Ρωσίας ως άγιος
και μάλιστα «Μέγας και Ισαπόστολος».


Γερμανικοί αποικισμοί

Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση τής ιστορίας τής Ουκρανίας, που αφορούν στην οικοδόμηση ενός ανεξάρτητου κράτους και τής εξωτερικές επιρροές, που δέχτηκε, έχουν παίξει και οι διάφορες μειονότητες, που εγκαταστάθηκαν εκεί. Στο άρθρο αυτό θα δοθεί σκόπιμα μεγαλύτερη έμφαση στους γερμανούς αποίκους τής Ουκρανίας μιας και σήμερα, ενόψει τού παγγερμανισμού, που διαμορφώνει το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, οι εξελίξεις στην Ουκρανία είναι άμεσα σχετιζόμενες με τις βλέψεις τής Γερμανίας στη χώρα αυτή.

Αν και σήμερα η γερμανική μειονότητα είναι από τις μικρότερες στην Ουκρανία, στο πολύ πρόσφατο παρελθόν τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά. Οι γερμανοί άποικοι ήταν κάποτε η μία από τις τέσσερις μεγαλύτερες μειονότητες στη χώρα και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη τής γεωργίας και βιομηχανίας στην Ουκρανία, ενώ η συμβολή τους στην ουκρανική κουλτούρα ήταν επίσης ιδιαίτερα σημαντική.

Ο αποικισμός των γερμανών στην Ουκρανία δέν σχετίζεται καθόλου με τους αντίστοιχους αποικισμούς των πολωνών, μολδαβών, ούγγρων, σλοβάκων και λευκορώσων. Οι μειονότητες αυτές βρέθηκαν στα εδάφη τής Ουκρανίας, λόγω αλλαγής συνόρων. Αυτό όμως, δέν ισχύει γιά τους γερμανούς αποίκους τής Ουκρανίας. Αποικισμοί από γερμανικά φύλα εμφανίστηκαν περίπου στα μέσα τού 13ου αιώνα και δέν ήταν στις προσθέσεις τους να κατοικήσουν μόνιμα εκεί μιάς κι ενδιαφέρονταν μόνο να λειτουργήσουν ως έμποροι και τεχνίτες. Εγκαταστάθηκαν στις πόλεις, που προηγουμένως είχαν καταστρέψει οι τάταροι. Οι τότε τοπικές αρχές τους καλοδέχτηκαν και τους ενθάρρυναν με φορολογικά και διοικητικά κίνητρα (εξαίρεση από τη φορολογία και εκτεταμένης κλίμακας αυτοδιοίκηση).

Το 15ο αιώνα, είχε ολοκληρωθεί το πρώτο μαζικό κύμα μετανάστευσης γερμανικών φυλών στην Ουκρανία προερχόμενων από τη Σιλεσία. Η χώρα σιγά-σιγά άρχισε να μοιάζει εμφανισιακά, αλλά και διοικητικά με χώρες, που βρίσκονταν στη μέση τής ευρωπαϊκής ηπείρου. Η πλειοψηφία των κατοίκων στις πόλεις Uzhgorod, Mukachevo, Beregovo, Kamjanets-Podilsk και Lviv ήταν από γερμανικές φυλές. Η επιρροή τους ήταν τόσο μεγάλη, που το 1300-1500, οι άποικοι αυτοί εκλέγονταν σε υψηλές διοικητικές θέσης στη τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ η γλώσσα τους ήταν η γλώσσα των επισήμων εγγράφων.

Το μέσο τής ουκρανικής επικράτειας κατοικήθηκε επίσης από γερμανούς αποίκους μεταξύ 17ου-18ου αιώνα προερχόμενους από το Γκντάσκ. Οι περισσότεροι εξ αυτών ήταν και πάλι έμποροι και τεχνίτες, που δούλεψαν κυρίως στη βιομηχανία και τη γεωργία. Πολλοί ουκρανοί ακτιβιστές τού 17ου-18ου αιώνα ήταν γερμανικής καταγωγής, όπως επίσης και ο στρατιωτικός μηχανικός Αdam Zebnikow, ο αρχιτέκτονας Gottfried Shedel και ο θεολόγος μεταρρυθμιστής και ακτιβιστής Innocenti Gizel.

Ουκρανία:
Μιά φαντασιακή κοινότητα
(όπως είναι εξ άλλου
όλα τα έθνη-κράτη). 


Τον 18ο αιώνα, η ουκρανική (μικρή ρωσική) ήταν ανεκτή ως γλώσσα των απλοϊκών χωρικών. Αλλά το 1708, ο Ιβάν Κοτλιαρέφσκι έγραψε την Aeneid του, ένα εξαιρετικά δημοφιλές σατιρικό ποίημα πάνω στην ουκρανική ζωή. Το 1804 ιδρύθηκε το πανεπιστήμιο τού Χάρκοβο κι έγινε αμέσως κέντρο τής έκρηξης τής ουκρανικής λογοτεχνίας. Το 1819 εμφανίστηκε η πρώτη ουκρανική γραμματική – μόλις δεκαεπτά χρόνια μετά την επίσημη ρωσική. Και το 1830 ακολούθησαν τα έργα τού Τάρας Σεβτσένκο, για τον οποίο ο Σέτον-Γουότσον παρατηρεί, ότι «η διαμόρφωση μιάς αποδεκτής ουκρανικής λογοτεχνικής γλώσσας οφείλει περισσότερα σ΄αυτόν παρά σε οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο. Η χρήση αυτής τής γλώσσας ήταν το αποφασιστικό στάδιο στο σχηματισμό τής ουκρανικής εθνικής συνείδησης».

Ο τσαρισμός έδωσε σε αυτούς τους ανθρώπους μικρή σημασία. Ο Σεβτσένκο υπέκυψε στη Σιβηρία. Οι Αψβούργοι όμως, ενθάρρυναν κάπως τους ουκρανούς εθνικιστές στη Γαλικία, γιά να εξουδετερώσουν τους πολωνούς.

Σύντομα, από κει και πέρα, το 1840, ιδρύθηκε η πρώτη ουκρανική εθνικιστική οργάνωση στο Κίεβο από έναν ιστορικό!
(Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»: Φαντασιακές κοινότητες).


Στο δεύτερο μισό τού 18ου αιώνα ένα ακόμα κύμα γερμανών μεταναστών έφτασε στην περιοχή τής Ουκρανίας. Ήταν η περίοδος, που η χώρα ήταν χωρισμένη ανάμεσα στην Αυστρο-Ουγγαρία και τη ρωσική αυτοκρατορία.  Οι νέοι γερμανοί άποικοι κατοίκησαν στο υπό ρωσική κατοχή τμήμα τής Ουκρανίας αποδεχόμενοι την πρόσκληση τής Αικατερίνης Β΄ και τού Αλέξανδρου Α’, που μέσα από δύο μανιφέστα (1763 και 1804) έδιναν στους γερμανούς αποίκους γη, θρησκευτική ελευθερία, αυτοδιάθεση και απαλλαγή από τους φόρους από δέκα έως και τριάντα χρόνια.

Αυτή τη φορά, οι άποικοι προέρχονταν από το νοτιοδυτικό μέρος τής Γερμανίας, όπου υπήρχε έλλειψη εδαφών γιά καλλιέργεια. Αρκετοί όμως, προήλθαν και από τα εδάφη τής Αλσατίας έχοντας υποφέρει αρκετά από τους ναπολεόντειους πολέμους. Ένα τρίτο μέρος γερμανών αποίκων ήρθε από το Γκντάνσκ και την Δυτική Πρωσία.

Το 1794 οι γερμανοί άποικοι επανίδρυσαν την πόλη τής Οδησσού στη Μαύρη Θάλασσα. Πολύ σύντομα, η Οδησσός έγινε ένας από τους μεγαλύτερους αποικισμούς των γερμανών στη Νότια Ουκρανία. Σημαντικοί επίσης, γερμανικοί αποικισμοί δημιουργήθηκαν στη Νότια Βεσσαραβία, στη Χερσώνα, το Αικατερινοσλάβ (σημερινό Δνεπροπετρώβ) και στο Τιρασπόλ  κοντά στην Αζοφική Θάλασσα.

Παραδοσιακό παζάρι 

στην Ουκρανία τού 19ου αιώνα.


Λίγο μετά το 1885 τσιφλικάδες πολωνικής καταγωγής ζητούσαν απεγνωσμένα εργατικά χέρια. Έτσι, πολλοί γερμανοί βρέθηκαν να αποικούν στη Βολινία αγοράζοντας ή ενοικιάζοντας γη για καλλιέργεια.

Το 1897, υπήρχαν 345.000 γερμανοί, που αποτελούσαν το 4,2% τού συνολικού πληθυσμού. Το 1911, ο αριθμός ανέβηκε στις 419,000. Το 42% εξ αυτών ήταν προτεστάντες, το 36% καθολικοί και το 10% μενονίτες.

Ο αριθμός των γερμανικών αποικισμών σε εδάφη τής Ουκρανίας, που ανήκαν στη ρωσική αυτοκρατορία, αυξήθηκαν σημαντικά μεταξύ τού 1890 και τού 1914. Από 384 αποικισμοί έγιναν 996. Μέχρι και το 1818 η διοικητική εξουσία όλων αυτών των γερμανικών αποικισμών βρισκόταν στην Οδησσό και λογοδοτούσε μονάχα στο ρωσικό υπουργείο εσωτερικών στην Αγία Πετρούπολη. Η επίσημη γλώσσα όλων αυτών των αποικισμών ήταν η γερμανική.

Όμως, το 1871 άρχισαν οι περιορισμοί των προνομίων τής γερμανικής μειονότητας. Η επίσημη γλώσσα στους αποικισμούς έπαψε να είναι η γερμανική, η οποία και αντικαταστάθηκε από τη ρωσική. Το αυτοδιοίκητο των αποικισμών επίσης, περιορίστηκε. Παρόλα αυτά όμως, οι γερμανικοί αποικισμοί εξακολουθούσαν να διατηρούν την αυτοτέλειά τους είτε με τη δημιουργία πολλών ιδιωτικών σχολείων (κυρίως μετά το 1905) είτε με την κυκλοφορία γερμανόφωνων εφημερίδων όπως οι «Odessaer Zeitung» και «Deutsche Rundschau», οι οποίες και πρωτοκυκλοφόρησαν το 1914.

Επίσης, μέχρι και το 1914, όλοι οι καθηγητές στα ανώτατα εκπαιδευτήρια ήταν γερμανοί ή γερμανικής καταγωγής. Το γερμανικό πανεπιστήμιο τής Ουκρανίας στην πόλη Chernivtsi είχε τεράστια επιρροή πάνω στους ουκρανούς συγγραφείς, που αρκετοί εξ αυτών έγραφαν στα γερμανικά.

Στις αρχές τού 20ου αιώνα, οι γερμανικοί αποικισμοί στην Ουκρανία έφτασαν στο απόγειο τής ανάπτυξής τους. Όμως, ο πόλεμος μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας επέφερε την παρακμή τής γερμανικής μειονότητας στη χώρα.

Το 1915, δύο νόμοι τής ρωσικής διακυβέρνησης προκάλεσαν την βίαιη μετακίνηση 200.000 γερμανών τής Βολινίας στη Σιβηρία. Πολλοί εξ αυτών πέθαναν στη διαδρομή. Μετά την πείνα τού 1920-21, πολλοί γερμανοί τής νότιας Ουκρανίας επέστρεψαν στη Γερμανία και μέχρι το 1926 υπήρχαν μονάχα 514.000 γερμανοί στη χώρα.

Με τον ερχομό τής σοβιετικής εξουσίας τα πράγματα χειροτέρεψαν ακόμα περισσότερο για τους γερμανούς αποίκους. Με διαταγή τού Στάλιν μεταξύ 1936-1938 σχεδόν όλοι οι γερμανοί καθηγητές, ιερείς, δάσκαλοι και γιατροί δολοφονήθηκαν.

Σε ομαδικούς τάφους
σε περιοχή κοντά στο Κίεβο
βρίσκονται θαμμένα
χιλιάδες θύματα
τής Μεγάλης Εκκαθάρισης
τού Στάλιν.


Μεταξύ 1939-1945 πολλοί γερμανοί επαναπατρίστηκαν με τους σοβιετικούς να εκδιώχνουν πάνω από 350.000 από αυτούς από τα εδάφη τής Ουκρανίας. Μετά την κατάληψη τής Γερμανίας από το σοβιετικό στρατό το 1945, πάνω από 200.000 γερμανοί, που είχαν επαναπατριστεί στη Γερμανία, επέστρεψαν στην Ουκρανία σαν υποτελείς εργάτες στα ορυχεία και τα δάση.

Μονάχα μετά το θάνατο τού Στάλιν δόθηκε αμνηστία στους γερμανούς τής Ουκρανίας να εγκατασταθούν ελεύθερα στα ουκρανικά εδάφη με την προϋπόθεση όμως, ότι δέν θα εγκαθίσταντο στα μέρη, που κατοικούσαν πριν.

Κίεβο
Το Κίεβο έχει μεγάλη και ενδιαφέρουσα ιστορία. Αρχικά, αποικήθηκε από ανατολικά σλαβικά φύλλα γύρω στον 5ο αιώνα, ενώ πέντε με έξι αιώνες μετά έγινε ένα αξιοζήλευτο εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο. Γύρω στον 11ο αιώνα όμως, καταστράφηκε από επιδρομές μογγόλων κι έχασε την αίγλη του.

Από πλευράς πληθυσμιακής σύστασης στο Κίεβο βρίσκονται και συνυπάρχουν γερμανοί, εβραίοι, ρώσοι και πολλές άλλες φυλές προερχόμενες από τουρκομομογγολικά και σλαβικά φύλλα.

Επανέρχεται σε πλήρη ακμή στα τέλη τού 19ου αιώνα, όταν καταλαμβάνει τη θέση ενός πολύ σημαντικού κόμβου, που συνετέλεσε στη βιομηχανική επανάσταση τής Ρωσίας. Κατά τη δημιουργία τής ΕΣΣΔ, το Κίεβο γίνεται η πρωτεύουσα τής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας τής Ουκρανίας.

Οι ναζί κατακτούν το Κίεβο κατά τη διάρκεια τού Β’ παγκοσμίου πολέμου και οι ντόπιοι, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, τους καλοδέχονται ως απελευθερωτές και εντάσσονται στη Βέρμαχτ σαν παραστρατιωτικά σώματα, που πασχίζουν να απεξαρτηθούν από την ΕΣΣΔ με αρκετούς από τους κατοίκους να εκτελούν χρέη φύλακα στρατοπέδων συγκέντρωσης. Εδώ, η ιστορία θα καταγράψει πλήθος σφαγών και εκτελέσεων τού εβραϊκού πληθυσμού. 

Σοβιετικοί στρατιώτες
ετοιμάζουν με πλωτά μέσα
τη ζεύξη τού ποταμού
Δνείπερου, το 1943.
Η πινακίδα αναγράφει:
«Πάμε Κίεβο!».



Μετά τη λήξη τού Β’ παγκοσμίου πολέμου το Κίεβο γνωρίζει μεγάλη ακμή και πάλι. Όταν η Ουκρανία μετατράπηκε σε ανεξάρτητο κράτος το 1991, αφότου κατέρρευσε η ΕΣΣΔ, το Κίεβο ανακηρύσσεται σε πρωτεύουσά της.

Στα πρόσφατα χρόνια, το Κίεβο αποτελεί τον μεγαλύτερο αντι-ρωσικό θύλακα τής Ουκρανίας και πρωτοστατεί σε κάθε προσπάθεια τής Δύσης να απεμπλέξει την Ουκρανία από τη ρωσική επιρροή.

Χερσόνησος τής Κριμαίας

Στον αντίποδα τού Κιέβου, από πλευράς γεωπολιτικής προτίμησης, βρίσκεται η χερσόνησος τής Κριμαίας. Οι αρχικοί της κάτοικοι ήταν τουρκογενείς φυλές, που βρέθηκαν εκεί κατά το μεσαίωνα. Υπάρχουν επίσης και γότθοι, γενουάτες και χάζαροι, που ασπάσθηκαν τον ιουδαϊσμό τον 8ο αιώνα.

Γύρω στο 1441 οι τάταροι ιδρύουν ένα ανεξάρτητο βασίλειο στην Κριμαία (Χανάτο τής Κριμαίας) ελέγχοντας τις στέπες από το Κουμπάν έως τον ποταμό Δνείστερο. Θέλοντας να ελέγξουν τα εμπορικά κέντρα των γενουατών οι τάταροι ζητούν τη συνδρομή των οθωμανών, που σπεύδουν προθύμως να τους συνδράμουν. Οι οθωμανοί καταλαμβάνουν τα εμπορικά κέντρα των γενουατών και επιτρέπουν την αυτονομία στους χαν τής Κριμαίας.

Το 1774, οι χαν υποτάσσονται στη ρωσική αυτοκρατορία (συνθήκη Κιουτσούκ-Καϊναρτζή), ενώ το 1783 ολόκληρη η χερσόνησος τής Κριμαίας προσαρτάται στη ρωσική αυτοκρατορία. Το 1853 ξεσπά ο κριμαϊκός πόλεμος. Από τη μία μεριά οι ρώσοι και από την άλλη οι βρετανοί, οι γάλλοι, οι οθωμανοί και το βασίλειο τής Σαρδηνίας. Η λήξη τού πολέμου το 1856 βρίσκει την Κριμαία κατεστραμμένη.

Η χερσόνησος τής Κριμαίας
είναι περισσότερο γνωστή στη Δύση
από τη Συμφωνία τής Γιάλτας,
όπου οι μεγάλες δυνάμεις
μοίρασαν τα προτεκτοράτα
τύπου Ουκρανίας, Ελλάδας κ.λπ.
σφραγίζοντας έτσι
τη μεταπολεμική διαίρεση τής Ευρώπης.



Το 1920 ξεσπά ο ρωσικός εμφύλιος. Ο αντιμπολσεβικικός στρατός, γνωστός και ως «λευκός στρατός», τελικά κάμπτεται και στις 18 Οκτωβρίου 1921 η Κριμαία γίνεται μία «ανεξάρτητη δημοκρατία», κατ’ επίφαση όμως, μιάς και ελέγχεται από την ΕΣΣΔ. Ο Στάλιν μέσα στη δεκαετία τού 1930 εξολοθρεύει τους τάταρους, που μέχρι τότε αποτελούσαν το 25% τού ντόπιου πληθυσμού.

Κατά τη διάρκεια τού Β’ παγκοσμίου πολέμου η Κριμαία ποτίζεται με αίμα. Οι γερμανοί τελικά καταφέρνουν να κυριεύσουν ολόκληρη τη χερσόνησο πλην τής Σεβαστούπολης. Το 1944 η Σεβαστούπολη έρχεται στην κυριαρχία τής ΕΣΣΔ και ο Στάλιν προβαίνει σε μία άνευ προηγουμένου εθνοκάθαρση. Εκτοπίζονται όλες οι μειονότητες στη κεντρική Ασία.

Στις 19 Φεβρουαρίου 1954 η χερσόνησος τής Κριμαίας προσαρτάται με διάταγμα στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία τής Ουκρανίας, που αποτελεί μέλος της ΕΣΣΔ. Ξεκινά τότε μία ανάπτυξη βιομηχανικών υποδομών, ενώ ο πληθυσμός των ρώσων διπλασιάζεται. Με την ανεξαρτητοποίηση τής Ουκρανίας, η Κριμαία γίνεται κομμάτι τής ανεξάρτητης αυτής χώρας, αλλά λόγω των πολλών εθνοκαθάρσεων ο πληθυσμός της διέπεται από φιλορωσικά και αντι-δυτικά αισθήματα. Εξάλλου, στην Κριμαία εδρεύει και ο ρωσικός στόλος τής Μαύρης Θάλασσας.

Στη νότια ακτή τής Κριμαίας βρίσκεται το λιμάνι
τής Σεβαστούπολης
και ο ναύσταθμος τού ρωσικού στόλου τής Μαύρης Θάλασσας με τις χιλιάδες προσωπικό.


Έτσι λοιπόν, από τη μία έχουμε το φιλοευρωπαϊκό Κίεβο κι από την άλλη τη φιλορωσική Κριμαία. Όλα αυτά σε μία χώρα, που φέρει τον επίπλαστο τίτλο τής «ανεξάρτητης δημοκρατίας» τής Ουκρανίας.

Δεν ήταν μόνο οι εθνικοσοσιαλιστές τού Χίτλερ, που αύξησαν το ενδιαφέρον τής Γερμανίας γιά τους γερμανικής καταγωγής αποίκους τής Ουκρανίας. Μετά την πτώση τού τείχους τού Βερολίνου και την ενοποίηση τής Ανατολικής με τη Δυτική Γερμανία, το ενδιαφέρον όλων των νέο-παγγερμανιστών εστίασε ακόμα περισσότερο όχι μόνο στους γερμανικής καταγωγής ουκρανούς, που μέσα από τη μυστική τους διπλωματία κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα κλίμα φιλοευρωπαϊσμού (το οποίο στην ουσία είναι όμως, ένας καμουφλαρισμένος φιλογερμανισμός) σε όσους ουκρανούς δέν επιθυμούσαν να αισθάνονται στον αυχένα τους την ανάσα τής Ρωσίας. Αυτό δέν περιορίστηκε μονάχα στους ουκρανούς γερμανικής καταγωγής, αλλά σε όλους όσους ήθελαν και θέλουν μία Ουκρανία μέλος τής Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό τη γερμανική κηδεμονία, φυσικά. Έτσι λοιπόν, έχουμε μιά χώρα διχασμένη ανάμεσα στους «ευρωπαϊστές» και τους φιλορώσους. 

Η αρχή τής πορτοκαλί επανάστασης,
η οποία -όπως όλες
οι επαναστάσεις, εξ άλλου-
έκανε μιά «τρύπα στο νερό».
Οδήγησε σε καθεστώς μεγάλης διαφθοράς
και καταστροφικής διακυβέρνησης.



Η Πορτοκαλί Επανάσταση
με τα έντονα ροζ χρώματα

Στις 21 Νοέμβριου 2004 οι ουκρανοί εκλέγουν γιά πρόεδρό τους τον Βίκτορ Γιανουκόβιτς, εκλεκτό και προσωπική επιλογή τού προέδρου τής Ρωσίας,Βλαντιμίρ Πούτιν. Τα αποτελέσματα αμφισβητούνται όχι μόνο από τους ουκρανούς και τον ηττημένο ηγέτη Βίκτορ Γιουσένκο, αλλά και από τη Δύση.

Η αμφισβήτηση όμως αυτή δέν είναι καθόλου τυχαία. Πάμπλουτοι ουκρανοί, πλήθος σκοτεινών αμερικανικών οργανώσεων και σχεδόν όλες τις δυτικές χώρες στηρίζουν την εκλογή τού Γιούσενκο. Η κυβέρνηση Μπους ενισχύει τον προεκλογικό αγώνα τού Γιούσενκο με εξήντα πέντε εκατομμύρια δολάρια.


Βίκτορ Γιούσενκο – Γιούλια Τιμοσένκο.
Εκλεκτοί τής Δύσης, που πήραν την εξουσία ύστερα από ένα απίστευτο μπαράζ νοθείας
και σκοτεινού παρασκηνίου.


Μέσα σε ένα μήνα, επιτυγχάνεται η ανατροπή και μετά από ένα απίστευτο μπαράζ νοθείας και σκοτεινού παρασκηνίου, ο εκλεκτός τής Δύσης γίνεται πρόεδρος. Ξεκινά μία περίοδος απίστευτης διαφθοράς και καταστροφικής διακυβέρνησης από τους «πορτοκαλί επαναστάτες» τού Γιούσενκο. Υπεξαιρέσεις, φοροδιαφυγή, οικονομικά εγκλήματα και ειδικά προνόμια στα «δικά μας τα παιδιά» (σας θυμίζει κάτι αυτό;) είναι τα χαρακτηριστικά τής διεφθαρμένης διακυβέρνησης τού Γιούσενκο, ο οποίος, λόγω τού βίου και πολιτείας του θα λάβει μονάχα το 5,5% των ψήφων των ουκρανών το 2010. Η συνεργάτιδά του, Γιούλια Τιμοσένκο, πρωθυπουργός τής χώρας επί προεδρίας Γιουσένκο, θα βρεθεί στη φυλακή γιά πληθώρα οικονομικών εγκλημάτων, τα οποία η Δύση φυσικά και παραβλέπει και την ανακηρύσσει ως «ηρωίδα» και «επαναστάτρια».

Ο φιλορώσος νεοεκλεγής πρόεδρος τής Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς φρενάρει τις διαδικασίες ένταξης τής Ουκρανίας στην Ε.Ε καθοδηγούμενος φυσικά, από το Κρεμλίνο. Η άρνηση τού Γιανουκόβιτς να προβεί σε μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, να αλλάξει την εργατική νομοθεσία υπέρ των εργοδοτών, να μειώσει τις κρατικές δαπάνες και να «εξευρωπαΐσει» τη χώρα, προκαλούν την οργή τής Δύσης, που αντεπιτίθεται.

Η Δύση θέλει την Ουκρανία δική της μιάς και ενεργειακά είναι «στεγνή» και με δεδομένο, πως σχεδόν το 80% τού φυσικού αερίου, που πηγαίνει στην Ευρώπη, περνάει μέσα από το έδαφος της Ουκρανίας. Ξεκινούν λοιπόν, και πάλι οι βίαιες διαδηλώσεις, που στόχο έχουν να αποσταθεροποιήσουν την κυβέρνηση Γιανουκόβιτς. Πίσω από αυτές δέν κρύβεται μόνο η Γιούλια Τιμοσένκο, αλλά σύσσωμη η Δύση και όχι μόνο. Το «όχι μόνο» πάει στις ΗΠΑ. Αν και μία δημοσκόπηση δείχνει, πως η πλειοψηφία των ουκρανών δέν επιθυμεί τη Δύση, αυτό αποσιωπάται επιμελώς από τα δυτικά ΜΜΕ. Οι ΗΠΑ απειλούν τη Ρωσία να μήν παρέμβει και υπόσχονται οικονομικές κυρώσεις. 

Βίκτορ Γιανουκόβιτς.
Ο εκλεκτός τού Κρεμλίνου.

  
Ποιοί είναι όμως, οι αντικαθεστωτικοί διαδηλωτές; Ποιός κρύβεται πίσω από τους «πορτοκαλί» και ποιός τους χρηματοδοτεί πλουσιοπάροχα; Μα φυσικά, αυτοί, που εκφράζουν τα «συμφέροντα τής Δύσης» (που δέν είναι άλλα από τα συμφέροντα τα δικά τους). Ποιοι όμως είναι αυτοί; Το Konrad Adenauer Institute, παρακλάδι των γερμανών χριστιανοδημοκρατών (CDU), το Open Society Institute τού Τζωρτζ Σόρος, τού πολυεκατομμυριούχου τραπεζίτη και μεγάλου γνώστη των γεωπολιτικών εξελίξεων και φυσικά το Freedom House, μία Μή Κυβερνητική Οργάνωση στις ΗΠΑ, που επιτελεί ρόλο συμβούλου στις εκάστοτε αμερικανικές κυβερνήσεις (με άλλα λόγια, η ίδια η Αμερική βρίσκεται από πίσω).

Ρώσοι και αμερικάνοι
(όπως λέμε Αθήνα & Σπάρτη) 

Για τη Ρωσία, η Ουκρανία είναι θέμα ύψιστης στρατιωτικής και εθνικής ασφάλειας μιάς και βρίσκεται στο μαλακό της υπογάστριο. Αν και καμμία δύναμη σήμερα δέν θα θεωρούσε ως λύση μία στρατιωτική εμπλοκή της με τη Ρωσία, οι ρώσοι έχουν μάθει να μή βασίζουν ποτέ τα σχέδιά τους στο τί οι άλλοι μπορούν να κάνουν, αλλά στο τί θα επιθυμούσαν.

Πέρα όμως από αυτό, η Ουκρανία είναι χώρα, που δίνει πρόσβαση στους ρώσους στη Μαύρη Θάλασσα και συνεπώς στη Μεσόγειο. Τα λιμάνια τής Οδησσού και τής Σεβαστούπολης δίνουν στους ρώσους όχι μόνο στρατιωτική, αλλά και πρόσβαση γιά εμπορικές εξαγωγές. Η Ουκρανία είναι επίσης, η χώρα απ’ όπου διέρχονται οι αγωγοί γιά την ενέργεια, που χρειάζεται η Ευρώπη. Σήμερα, όποιος ελέγχει την ενέργεια και τη διανομή της επηρεάζει και ελέγχει όλον τον μή ανεξάρτητο ενεργειακά κόσμο. Δέν θέλει λοιπόν η Ρωσία να μετατραπεί η Ουκρανία σε ένα προτεκτοράτο τής Δύσης. Τη θέλει κάτω από το δικό της έλεγχο και επιρροή.

  

Ο Σεργκέι Μπούμπκα
πρώην πολλάκις παγκόσμιος πρωταθλητής
στο άλμα επί κοντώ, επιχειρεί να παίξει
το ρόλο τού ρυθμιστικού παράγοντα
στη χώρα του κρατώντας
μιά ουδέτερη στάση
και μιλώντας γιά παύση πυρός κι εκεχειρίες,
όμως οι δεσμοί του με το Κρεμλίνο
φαίνονται να είναι πολύ ισχυροί.



Η Ευρώπη από την άλλη, θέλει την Ουκρανία κομμάτι της. Φοβάται τη Ρωσία, φοβάται την ενεργειακή κρίση, γιατί δέν έχει η ίδια ενεργειακή αυτάρκεια.

Οι αμερικανοί 
από την άλλη, θέλουν να εντάξουν την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ γιά να αποδυναμώσουν τη Ρωσία, αλλά και γιά να κηδεμονεύσουν με τις ιδιωτικές εταιρείες τους και τα επενδυτικά τους κεφάλαια μιά χώρα, που βρίσκεται τόσο κοντά στον «ψυχροπολεμικό» τους εχθρό, τη Ρωσία δηλαδή. (Ποιός είπε, πως ο «Ψυχρός Πόλεμος» τελείωσε;)

Η υποκρισία όμως τής Δύσης δέν έχει προηγούμενο. Η Ελλάδα είχε απειληθεί από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τα λόμπι των απανταχού εβραίων (κυρίως των εβραιο-αμερικάνων) γιά την ολιγωρία της κυβέρνησης να πατάξει το κόμμα των ρωμιών νεοναζί. Μάλιστα, όταν αυτό επιχειρήθηκε, λάβαμε συγχαρητήρια και παχυλές υποσχέσεις γιά κάθε είδους βοήθεια.

Όμως, ούτε η Γερμανία, ούτε οι ΗΠΑ, ούτε οι απανταχού εβραϊκές οργανώσεις εκδήλωσαν μιά κάποια επιθυμία να παταχθούν οι ουκρανοί νεοναζί. Κανείς δέν συγκινήθηκε, όταν οι ουκρανοί νεοναζί συμμετείχαν στις αντικυβερνητικές – αντιρωσικές διαμαρτυρίες. Κανείς δέν είπε κουβέντα γιά την προσωρινή – μεταβατική κυβέρνηση τής Ουκρανίας, που ξεκάθαρα έχει δείξει τις φιλοναζιστικές της καταβολές. Κανείς δέν ψέλλισε κουβέντα γιά το ρόλο των φιλοναζιστών ουκρανών στο Κίεβο κατά τη διάρκεια τού Β’ παγκοσμίου πολέμου. Γιατί άραγε; Γιατί, απ’ ότι διαφαίνεται, ισχύει το δόγμα: «ο εχθρός τού εχθρού μου, είναι φίλος μου».

Άρχισαν να δακρύζουν
και οι εικόνες
σε Ουκρανία – Ρωσία
με την κατάσταση,
που έχει δημιουργηθεί…

Ο χριστιανικός μεσαίωνας συνεχίζει να επιβιώνει
στα μυαλά των ανθρώπων στις χώρες τής πρώην ΕΣΣΔ.
(Διαβάστε στην «
Ελεύθερη Έρευνα»:
Η τέχνη τής απάτης και Η λατρεία τής άγιας πολυθρόνας).

  
Επίλογος
Τα σημερινά γεγονότα στην Ουκρανία δέν θα έπρεπε αιφνιδιάσουν τους περισσότερους. Ήταν απόλυτα προβλέψιμα, γιατί στην ουσία αποτελούν την πεπατημένη πορεία κάθε προτεκτοράτου.

Εμείς εδώ, στην άκρη τού ευρωπαϊκού νότου, πρέπει να αντιληφθούμε, ότι, όπως και οι ουκρανοί είμαστε προτεκτοράτα. Είμαστε τα μήλα της έριδος ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις, που συγκρούονται. Τα περί εθνικής ανεξαρτησίας και εδαφικής κυριαρχίας είναι παραμύθια τής Χαλιμάς, γιά όποιον έχει μιά στοιχειώδη αντίληψη των γεωπολιτικών εξελίξεων.

Εμείς δέν είμαστε ανάμεσα στους παίκτες τού πόκερ. Είμαστε μερικά από τα φύλλα τής τράπουλας. Και η τράπουλα τώρα ξαναμοιράζεται. Ένα νέο παιχνίδι πόκερ ξαναξεκινά κι απ’ ότι φαίνεται θα είναι σκληρό. Πολύ σκληρό…

Ενδεικτική βιβλιογραφία
1. Adrian Nazarevych- “Germans in Ukraine”
2. Peter Hilkes- “Germans from Russia-Heritage Collection”
3. Egalite Reconciliation- “Revolution Orange, Acte I, II”
4. Bloomberg : A Look at the Geopolitics of the Ukraine Crisis”
5. Spiegel on Line: “The Geopolitical Implications of Conflict in Ukraine”
6. Global Research: «The Geopolitical History of Ukraine”
7. Fransesc Barsels-Pimco Viepoints: “Ukraine: Geopolitical Risk Rising for Global Markets”