Τι έκαναν και που βρίσκονταν οι πλούσιοι και διάσημοι, στα 25 τους χρόνια (photos) – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το Ποντίκι Web

Ο δρόμος για την επιτυχία, για τον καθένα είναι διαφορετικός. Για κάποιους είναι άμεσος. Για άλλους περιέχει στροφές και δυσκολίες. Ο δισεκατομμυριούχος Μαρκ Κιούμπαν, για παράδειγμα αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα. Όταν πήγε στο Ντάλας, ζούσε δύσκολα. Κοιμόταν στο πάτωμα μαζί με άλλους έξι, σε ένα τριάρι διαμέρισμα, γράφει στο βιβλίο του «Πώς να κερδίσετε στο άθλημα των επιχειρήσεων». Από την άλλη, ο διευθύνων σύμβουλος των Starbucks, Χάουαρντ Σουλτς πωλητής στη Xerox και αγαπούσε τον καλό καφέ. Για να αποδείξει ότι δεν υπάρχει στάνταρ δρόμος προς την επιτυχία, το Business Insider, έψαξε και βρήκε που ήταν στα 25 τους μερικοί εκ των πλουσίων και ισχυρών του κόσμου.

Μάρθα Στιούαρτ (επιχειρηματίας)

Πριν το όνομά της γίνει γνωστό σε κάθε αμερικάνικο νοικοκυριό, η Μάρθα Στιούαρτ δούλευε στη Γουόλ Στριτ για πέντε χρόνια σαν χρηματίστρια. Πριν από αυτό, ήταν μοντέλο. Το 1972, η Στιούαρτ αποχώρησε από το χρηματιστήριο, για να αφιερωθεί στο νοικοκυριό της. Ένα χρόνο αργότερα άνοιξε επιχείρηση catering.

Μαρκ Κιούμπαν (επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης των Dallas Mavericks)

Στα 25 του, ο Κιούμπαν είχε αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο της Ιντιάνα και είχε μετακομίσει στο Ντάλας. Ξεκίνησε ως μπάρμαν και παράλληλα προωθούσε λογισμικό υπολογιστών. Απολύθηκε επειδή προτιμούσε να κλείσει μια συμφωνία, από το να ανοίξει το μαγαζί το πρωί. Αυτό τον βοήθησε να ανοίξει την πρώτη του επιχείρηση. Τη «MicroSolutions». «Όταν έφτασα στο Ντάλας, περνούσα δύσκολα-κοιμόμουν στο πάτωμα με άλλους έξι σε ένα τριάρι διαμέρισμα» γράφει ο Κιούμπαν στο βιβλίο του «Πώς να κερδίσεις στο άθλημα των επιχειρήσεων». «Συνήθιζα να οδηγώ τριγύρω, να κοιτάω τα μεγάλα σπίτια και να φαντάζομαι πως θα ήταν να ζω σε ένα τέτοιο και το χρησιμοποίησα ως κίνητρο».

Αριάνα Χάφινγκτον (Εκδότρια)

Πριν γίνει η Αριάνα Χάφινγκτον, λεγόταν Αριάνα Στασινόπουλος και στην ηλικία των 21, γνώρισε τον διάσημο Βρετανό δημοσιογράφο Χένρι Μπερνάρ Λεβίν, στο πάνελ ενός σόου. Έγιναν ζευγάρι και εκείνος μετατράπηκε σε μέντορά της, την περίοδο που εκείνη έγραφε το βιβλίο «Η θηλυκή γυναίκα». Για τα επόμενα χρόνια, η Χάφινγκτον ταξίδευε σε μουσικά φεστιβάλ μαζί με τον άντρα της, γράφοντας για το BBC. Η σχέση της με τον Λεβίν τελείωσε καθώς εκείνος δεν ήθελε να παντρευτεί ή να κάνει παιδιά. Η Χάφινγκτον μετακόμισε στη Νέα Υόρκη στην ηλικία των 30. Εκείνη την χρονιά, εκδόθηκε η βιογραφία της Μαρίας Κάλλας που έγραψε, την οποία και αφιέρωσε στον Λεβίν.

Λόιντ Μπλάκφεϊν (CEO της Goldman Sachs)

Ο Μπλάκφεϊν δεν ακολούθησε τον συνηθισμένο δρόμο προς την επιτυχία. Στην πραγματικότητα ξεκίνησε ως δικηγόρος. Πήρε το πτυχίο του από το Χάρβαρντ στα 24 και έπειτα προσελήφθη από μια δικηγορική εταιρεία. Ήταν βαρύς καπνιστής και τζογαδόρος. Παρότι ήταν στην εταιρεία, αποφάσισε να αλλάξει δρόμο και να ασχοληθεί με τις τραπεζικές επενδύσεις, στα 27 του.

Τζ. Κ. Ρόουλινγκ (Συγγραφέας «Χάρι Πότερ»)

Η Ρόουλινγκ ήταν 25 χρονών, όταν της ήρθε η ιδέα για τον Χάρι Πότερ κατά τη διάρκεια μιας τετράωρης καθυστέρησης για ένα ταξίδι με τρένο το 1990. Ξεκίνησε να γράφει το πρώτο βιβλίο εκείνο το απόγευμα, αλλά της πήρε χρόνια για να το τελειώσει. Εργαζόταν ως γραμματέας στο γραφείο του Λονδίνου της Διεθνούς Αμνηστείας. Η Ρόουλινγκ, απολύθηκε καθώς την είχε συνεπάρει η ιδέα του Χάρι Πότερ, όμως η αποζημίωση θα την βοηθούσε να συγκεντρωθεί στο γράψιμο τα επόμενα χρόνια. Κατά τη διάρκεια εκείνων των χρόνων, παντρεύτηκε, απέκτησε μια κόρη, χώρισε και διαγνώστηκε με κλινική κατάθλιψη πριν ολοκληρώσει το βιβλίο της το 1995. Εκδόθηκε το 1997.

Τζέι Ζ (ράπερ, ιδιοκτήτης των Brooklyn Nets)

Το πραγματικό του όνομα είναι Σον Κάρτερ, όμως είναι γνωστός ως Τζέι Ζ. Μεγάλωσε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και έγινε γνωστός με το σημερινό του όνομα στα 20 του. Για τα επόμενα χρόνια, εμφανίστηκε στο πλευρό αρκετών ράπερ, «αλλά παρέμεινε σχετικά άγνωστος» μέχρι που ίδρυσε την εταιρεία «Roc-A-Fella Records» στα 27 του, με άλλους δύο φίλους. Τον ίδιο χρόνο ο Τζέι Ζ κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ, «Reasonable Doubt.»

Ράλφ Λόρεν (σχεδιαστής μόδας)

Γεννήθηκε ως Ράλφ Λιφσιτζ στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, όμως άλλαξε το όνομά του στα 15 του. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και υπηρέτησε στον στρατό μέχρι τα 24 του, όταν έφυγε για να δουλέψει στην Brooks Brothers. Στα 26 του, αποφάσισε να σχεδιάσει μια φαρδιά ευρωπαϊκού στυλ γραβάτα. Τον επόμενο χρόνο, λάνσαρε το σήμα «Polo».

Μαρκ Ζούκερμπεργκ (ιδρυτής Facebook)

Ο Ζούκερμπεργκ είχε ήδη κάνει σκληρή δουλειά για 5 χρόνια στο Facebook, όταν έφτασε τα 25. Τότε –το 2009- η εταιρεία εμφάνισε θετικό ισοζύγιο και έφτασε τα 300 εκατομμύρια χρήστες. Ήταν ενθουσιασμένος τότε, όμως είπε ότι ήταν απλός η αρχή γράφοντας στο Facebook ότι «ο τρόπος που σκεφτόμαστε, είναι πως μόλις ξεκινήσαμε με το στόχο μας να συνδέσουμε όλο τον κόσμο». Την επόμενη χρονιά αναδείχτηκε «πρόσωπο της χρονιάς» από το περιοδικό «Time».

Χάουαρντ Σουλτς (CEO των Starbucks)

Αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Northern Michigan, ο Σούλτς εργάστηκε σαν πωλητής στην Xerox. Η επιτυχία του εκεί, οδήγησε μια σουηδική εταιρεία με το όνομα Hammerplast η οποία έφτιαχνε καφετιέρες, να τον προσλάβει στα 26 του. Όσο δούλευε για την εταιρεία, συνάντησε τα πρώτα Starbucks στο Σιάτλ και κατέληξε να δουλεύει στην εταιρεία στα 29 του.

Όπρα Γουίνφρι (παρουσιάστρια)

Σύμφωνα με τη Huffington Post η Όπρα, απολύθηκε από το απογευματινό δελτίο ειδήσεων ενός τοπικού σταθμού στη Βαλτιμόρη, το 1977 στην ηλικία των 23. Το 1978, στα 24 της συμπαρουσίαζε ένα talk show με τον τίτλο «Οι άνθρωποι μιλάνε», ενώ παράλληλα παρουσίαζε και ένα τηλεπαιχνίδι. Η Όπρα παρέμεινε στη Βαλτιμόρη μέχρι τα 30 της, όταν και μετακόμισε στο Σικάγο για να αναλάβει την εκπομπή «A.M. Chicago» για το τηλεοπτικό δίκτυο WLS-TV.

Χίλαρι Κλίντον (πρώην Υπουργός, Βουλευτής και πρώτη κυρία των ΗΠΑ)

Στα 23 της, η κ. Χίλαρι Ρόνταμ ξεκίνησε να βγαίνει με τον συμφοιτητή της στη Νομική του Γέιλ, Μπιλ Κλίντον. Έμεινε ένα χρόνο παραπάνω στη σχολή για να είναι με τον σύντροφό της ενώ πήρε πτυχίο το 1973, λίγο πριν γίνει 25. Ο Κλίντον της έκανε τότε πρόταση γάμου, όμως εκείνη αρνήθηκε.

Την ίδια χρονιά η Χίλαρι, ξεκίνησε να δουλεύει στο Γέιλ. Όταν μετακόμισε στο Αρκάνσας, αποφάσισε να παντρευτεί τον Μπιλ. Έγινε η πρώτη κυρία στο Αρκάνσας, η πρώτη κυρία των ΗΠΑ, βουλευτής και Υπουργός Εσωτερικών.

Advertisements

«Λιστομαχίες» στον βωμό της διεύρυνσης – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το Ποντίκι

H ηγεσία άνοιξε τα χαρ­τιά της χθες στη «μαρα­θώνια» συνεδρίαση του ΣΥΡΙΖΑ, όπου κατέθεσε την πρότασή της ζητώντας αυτή να τεθεί και στην κρίση Διαρκούς Συνε­δρίου το Σαββατοκύριακο (3-4.1) και όχι μόνο της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία θα συνεδριάσει την Παρα­σκευή 2/1.

Η λύση του συνεδρίου – πολύ πιο ευρύ όργανο από την Κ.Ε. – θεωρεί­ται ότι θα αποτρέψει την εικόνα σύ­γκρουσης και κυρίως ότι θα δώσει τη δυνατότητα να διαμορφωθούν συσχετισμοί υπέρ της πρότασης της ηγεσίας. Κάτι που φαίνεται ότι δεν θα ήταν δυνατόν στην Κ.Ε., καθώς τόσο η μειοψηφία της Αριστερής Πλατ­φόρμας όσο και πλευρές της πλειοψηφίας, όπως οι «53», έχουν ρίξει προειδοποιητικές βολές για την (αρ­νητική) στάση που θα κρατήσουν σε σημεία της συνολικής πρότασης δι­εύρυνσης.

Τρία σημεία

Μέχρι στιγμής έχει συμφωνηθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν παζαρεύει το πρόγραμ­μά του και δεν μπαίνει σε προγραμ­ματική συμφωνία με κανέναν, αλλά – όπως ήδη είπε ο Τσίπρας τη Δευτέ­ρα – είναι καλοδεχούμενοι όσοι συμ­φωνούν με το πρόγραμμά του.
Επίσης έχει συμφωνηθεί ότι κανέ­να στέλεχος της διεύρυνσης δεν θα μπει σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας, ενώ, τέλος, όσον αφορά τους κανόνες δεοντολογίας, συμφωνήθηκε ότι ζητείται από τους υποψηφίους που θα εκλεγούν με τον ΣΥΡΙΖΑ ρη­τή δέσμευση ότι εντάσσονται στην Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και μόνο, ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν θα υπάρξουν φαινόμενα του είδους βουλευτές να ανεξαρτητοποιούνται και να εντάσ­σονται σε άλλες Κοινοβουλευτικές Ομάδες με την έδρα που κατέχουν από την εκλογή τους με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ανοιχτό και υπό πολλή συζήτηση παραμένει το αν στα ψηφοδέλτια θα ενταχθούν πρόσωπα που έχουν στη­ρίξει τα μνημόνια σε προηγούμενη φάση. Αν και μέσα στο Σαββατοκύρι­ακο δεν φαίνεται να κλείνουν όλα τα θέματα, ούτε βέβαια τα ψηφοδέλτια στην τελική τους μορφή, αυτό που, σύμφωνα με έμπειρα στελέχη, θα οριστικοποιηθεί είναι το πλαίσιο συ­νεργασιών.

Όχι στο Επικρατείας

Στο μεταξύ αρχίζει να ξεκαθαρίζει, από πλευράς ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, το τοπίο αναφορικά με τη συνεργασία με τη ΔΗΜΑΡ και τον Φώτη Κουβέλη. Η ηγεσία ξεκαθαρίζει πλέον ότι ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ δεν προορίζε­ται για εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλ­τιο Επικρατείας, αλλά θα εκτεθεί στη μάχη του σταυρού, όπως και όλοι οι σύμμαχοι του ΣΥΡΙΖΑ που θα θελήσουν μια θέση στα ψηφοδέλτιά του.

Ο Αλέξης Τσίπρας από το Σινέ Κεραμεικός τη Δευτέρα έστειλε το μήνυμα ότι δεν μπαίνει στη λογική παζαριών για εκλόγιμες θέσεις στο Επικρατείας, αλλά ούτε τις τάζει σε κανένα από τα πρόσωπα με τα οποία συζητάει για εκλογική συνεργασία. Χθες το πρωί ο διευθυντής του γρα­φείου του Αλέξη Τσίπρα Νίκος Παππάς έκανε ένα βήμα παραπέρα διευ­κρινίζοντας ότι ο Φώτης Κουβέλης δεν θα είναι σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας, αλλά θα εκτεθεί στη σταυροδοσία.

Πάντως δεν είναι βέβαιο ότι, όσον αφορά τον ίδιο τον Κουβέλη, η τελι­κή συμφωνία θα έχει να κάνει με την ένταξή του στα ψηφοδέλτια ή την αξιοποίησή του στην κυβέρνηση μετά τις εκλογές. Είναι δε ερώτημα το αν η πρόταση να εκτεθεί στη μά­χη του σταυρού είναι σε συνεννόηση με τον ίδιο ή όχι. Το Σαββατοκύριακο, πάντως, παράλληλα με το Διαρκές Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, διεξάγεται και το Διαρκές Συνέδριο της ΔΗΜΑΡ, η οποία θα οριστικοποιήσει τη στάση της με βάση τα δεδομένα που θα έχει στο τραπέζι από πλευράς ΣΥΡΙΖΑ.

«50» για τη διεύρυνση

Κατά τα λοιπά, σύμφωνα με πλη­ροφορίες, ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε χτες κατά την εισήγησή του στην Π. Γ. από τους 450 υποψηφίους του ΣΥΡΙ- ΖΑ σε όλη τη χώρα οι 50 να είναι μη κομματικά στελέχη. Ο ίδιος φέρεται να επιμένει σε τέσσερα ονόματα που προξενούν μεγάλες εσωκομματικές αντιδράσεις, όπως αυτά των Οδυσ- σέα Βουδούρη και Θόδωρου Παραστατίδη, αλλά και της Θεοδώρας Τζάκρη και του Μάρκου Μπόλαρη.

Πρόκειται για πρόσωπα που στον ΣΥΡΙΖΑ θεωρούνται κόκκινο πανί, καθώς έχουν ψηφίσει τα μνημόνια και δεν έχουν προχωρήσει σε αυ­τοκριτική για την επιλογή τους ή τα έχουν στηρίξει από θέσεις ευθύνης (Τζάκρη και Μπόλαρης μετείχαν στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου).

Την ίδια ώρα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να αφήνει εκτός ψηφο­δελτίων τις ανεξάρτητες βουλευτίνες Ραχήλ Μακρή και Χρυσούλα Γιατα- γάνα. Επίσης προτείνει την ένταξη στα ψηφοδέλτια περίπου 10 πασοκο- γενών στελεχών από όλη τη χώρα και ανάλογο αριθμό στελεχών της ΔΗ­ΜΑΡ, όχι απαραίτητα βουλευτών.

Ο ίδιος, σύμφωνα με τις τοποθετή­σεις του, δημοσίως και στα όργανα, δείχνει να πιστεύει πως η διεύρυνση προς όλους τους χώρους είναι σημα­ντική προϋπόθεση για την αυτοδυ­ναμία, ενώ επαναλαμβάνει συνεχώς ότι οι αντίπαλοι του ΣΥΡΙΖΑ θα τον ήθελαν απομονωμένο, κάτι που δεν πρέπει να επιτρέψει.

Ωστόσο το κλίμα στις οργανώσεις μελών και τις νομαρχιακές, οι οποίες αυτές τις μέρες συγκεντρώνουν τις προτάσεις τους για τα ψηφοδέλτια, δεν ευνοεί ούτε την εκλογική συνερ­γασία με τη ΔΗΜΑΡ ούτε αυτή με συγκεκριμένα πρόσωπα από το ΠΑΣΟΚ που έχουν ακουστεί το τελευ­ταίο διάστημα.

Μάλιστα αυτές τις μέρες υπάρ­χουν ψηφίσματα σε ορισμένες οργα­νώσεις που καταθέτουν τη διαφωνία τους με επιλογές διεύρυνσης μέσα από φθαρμένα και απαξιωμένα πολι­τικά πρόσωπα του παλιού δικομματι- σμού. Από την άλλη υπάρχει και αυ­ξημένος ανταγωνισμός, δεδομένης της υπερπληθώρας υποψηφίων (κοι­νώς όλοι θέλουν να είναι υποψήφιοι με τον ΣΥΡΙΖΑ!).

Καλά… ξεμπερδέματα.

 

Άλλο δημοσκόπος, άλλο μάντης – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το Ποντίκι

Οι εταιρείες δημοσκοπήσεων δηλώνουν με κάθε ευκαιρία ότι δεν προβλέπουν το εκλογικό αποτέλεσμα, αλλά απλώς καταγράφουν την τάση τη στιγμή ακριβώς που «σφυγμομετρούν» τις διαθέσεις της κοινής γνώμης. Αυτή είναι η αλήθεια, έστω κι αν τελικά το επι­χείρημα αξιοποιείται εκ των υστέρων προκειμένου να καλυφθούν μετρήσεις που δεν επιβεβαιώνονται από το αποτέλεσμα.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι διαχειριστές των δημοσκοπήσε­ων (ηθϋΐα και κόμματα) υποβαθμίζουν το χαρακτηριστικό της μέ­τρησης και υπογραμμίζουν το στοιχείο της πρόβλεψης, με στόχο τη δημιουργία και αξιοποίηση του κλίματος που μπορεί να δημιουργήσει μια «προφητεία». Ωστόσο, τα γραπτά μένουν και, καθώς μπαίνουμε σε μια ιδιαίτερη προεκλογική περίοδο, καλό θα είναι να τους ρίξουμε μια ματιά. Έτσι, για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας…

Θα ασχοληθούμε με τις μετρήσεις της τελευταίας εκλογικής ανα­μέτρησης, των ευρωεκλογών.

Συμπέρασμα: Οι δημοσκοπήσεις είναι ένα εργαλείο χρήσιμο για τη διάγνωση των τάσε­ων. Δεν είναι σε καμία περίπτωση προφητεί­ες οι οποίες καθορίζουν (ή διαμορφώνουν) ένα εκλογικό αποτέλεσμα. Καλό θα είναι να το έχουμε κατά νου όλες αυτές τις μέρες που θα ακολουθήσουν. Οι… επιδόσεις των εταιρειών στις ευρωεκλογές δείχνουν του λόγου το ασφα­λές.

Ήρθε και η ώρα η δικιά μας… – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Μιχαλού

Ήρθε η ώρα να πούμε καθαρά και ξάστερα τις δεν θέλουμε να γίνει για εμάς χωρίς εμάς…

Ήρθε η ώρα   μας να σταθούμε απέναντι σε αυτό το  βάρβαρο καθεστώς που μας έχει καταξευτιλίσει οικονομικά ηθικά και Εθνικά.

Ήρθε η ώρα σε αυτή την ιστορική ευκαιρία να αλλάξουμε σελίδα. Το ευνοούν οι πολιτικές συνθήκες και οι πολιτικές ισορροπίες όπως διαμορφώνονται στην Νότια Ευρώπη.

Και ας λένε οι Σαμαροβενιζέλοι. Καλό το παραμύθι τους, αλλά δεν έχει πλέον δράκο !!!  Ακόμη και οι μύθοι του Χρηματιστηρίου, των ΑΤΜ και της Ρευστότητας από την ΕΚΤ κατέρρευσαν …Οι αγορές και οι δανειστές συντάσσονται μόνο με το συμφέρον τους !!!

Στην κατεύθυνση αυτή συνηγορεί και  το άρθρο με τίτλο «Πώς να σωθεί τώρα η Ελλάδα», το υ πρακτορείου Bloomberg, λίγες ώρες μετά την προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην Ελλάδα, το οποίο  καλεί τους γραφειοκράτες της Ε.Ε, να πάρουν στα σοβαρά τις απαιτήσεις του ΣΥΡΙΖΑ για ελάφρυνση των μέτρων σε βάρος της Ελλάδας ή αλλιώς να ρισκάρουν τη μετατροπή ενός πολιτικού δράματος σε μια οικονομική κρίση !!!

Το σύρσιμο του ελληνικού λαού  στην  πτώχευση με κλιμακούμενη εσωτερική υποτίμηση – στην θέση της εξωτερικής υποτίμησης –από την πολιτική ελίτ της διαπλοκής  μπαίνει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας!

Η  «σωτηρία μας» από αυτούς  που κατακρεούργησαν αυτή την χώρα μαζί με το ανθρώπινο δυναμικό της, φαίνεται να τελειώνει οριστικά μαζί με τη φαύλη διακυβέρνηση της χώρας από τις δυνάμεις της ανικανότητας, της διαφθοράς και της υποταγής στα κελεύσματα των δανειστών αλλά και των εγχώριων και πολύ γνωστών βαρόνων της διαπλοκής…

Ρότα για την κόλαση – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το Ποντίκι

Τέσσερα εικοσιτετράωρα έχουν περάσει από τη ναυτική τραγωδία του «Norman Atlantic», έχει στοιχίσει τη ζωή σε πολλούς ανθρώπους, ενώ εκφράζονται φόβοι πως ο αριθμός των θυμάτων θα αυξηθεί δραματικά εξαιτίας των δεκάδων αγνοουμένων.

Τα ερωτήματα σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδηλώθηκε η πυρ­καγιά στο 5ο κατάστρωμα του γκαράζ και μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα επεκτάθηκε σε όλη τη δεξιά πλευρά του ferry, φθάνοντας έως τη «θέση επιβίβασης», καθώς και το απόλυτο χάος που επι­κρατεί σχετικά με τον πραγματικό αριθμό επιβατών και πληρώματος, αφού τόσο οι ιταλικές όσο και οι ελ­ληνικές αρχές επιβεβαιώνουν την ύπαρξη λαθρεπιβατών στο πλοίο, θα πάρει καιρό να απαντηθούν. Αν ποτέ απαντηθούν…

Στο περιθώριο της «μετάθεσης των ευθυνών» μεταξύ των ελληνικών και ιταλικών λιμενικών αρχών σχετικά με τα αίτια του ναυαγίου και δύο παράλληλων προανακριτικών ερευ­νών από τις εισαγγελικές αρχές των δύο χωρών σε εξέλιξη, το «Π», με σε­βασμό στη μνήμη των νεκρών και τις δραματικές ώρες τις οποίες έζησαν οι επιβάτες, παραθέτει μια σειρά επίσημων στοιχείων από το ιστορικό του πλοίου, καθώς και μαρτυρίες ορισμέ­νων διασωθέντων επιβατών δίχως πε­ραιτέρω σχόλια.

Υπερφορτωμένο για Ανκόνα

Το τύπου «Roll on – Roll off» επιβα­τηγό ferry ναυπηγήθηκε το 2009 με μέγιστη χωρητικότητα 850 επιβατών και 200 οχημάτων κατά τους θερι­νούς μήνες. Η μέγιστη χωρητικότη­τα του πλοίου κατά τη χειμερινή πε­ρίοδο μειώνεται σχεδόν στο μισό, για λόγους ασφαλείας.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα την πε­ρασμένη Κυριακή η πλοιοκτήτρια εταιρεία, στο μοιραίο δρομολόγιο το πλοίο μετέφερε 473 επιβάτες και πλήρωμα και 222 οχήματα. Κυρίως βυτιοφόρα και φορτηγά – ψυγεία. Δηλαδή από τα επίσημα έγγραφα το «Norman Atlantic» ήταν υπερφορ­τωμένο κατά την αναχώρησή του από την Ηγουμενίτσα με προορι­σμό την Ανκόνα.

«Μου θύμισε αυτό το καράβι πώς είναι τα ferry που κάνουν τη διαδρο­μή Πρέβεζα – Ηγουμενίτσα. Αυτή την εντύπωση μου έδωσε το καράβι, στο οποίο φόρτωσαν 130 φορτηγά και τόσο πολύ κόσμο. Δεν είχαν απόστα­ση τα φορτηγά μεταξύ τους . Δεν εί­χαν απόσταση ούτε μια παλάμη το ένα από το άλλο», ανέφερε στο «Π» η σκηνοθέτις Αθηνά Παππά, επιβάτιδα του πλοίου και μια από τους 210 Έλληνες διασωθέντες.

Ολοκαύτωμα στο 3o γκαράζ

Ο Γιώργος Δημόπουλος, οδηγός φορτηγού από την Καλαμάτα, ο οποί­ος αργά το βράδυ του Σαββάτου, λί­γο πριν μπει στην καμπίνα του, είδε τουλάχιστον τρεις συναδέλφους του να κατεβαίνουν στο γκαράζ για να κοιμηθούν μέσα στα φορτηγά, πε­ριγράφει στο «Π» τη φονική διαδρο­μή που ακολούθησε η πυρκαγιά από τα καταστρώματα του γκαράζ προς τη θέση των επιβατών.

«Η φωτιά ξεκίνησε από βραχυκύ­κλωμα. Στο πέμπτο κατάστρωμα. Πήραν τα αυτοκίνητα κάτω, ήταν φορτηγά, κυρίως άδεια ψυγεία και Ι.Χ. και δεν λειτούργησε η πυρό­σβεση. Η φωτιά επεκτάθηκε απευ­θείας στο πάνω κατάστρωμα, που είναι τα μαγειρεία, μετά στις καμπί­νες. Μετά κατέβηκε κάτω – κάτω στο 3ο κατάστρωμα που ήταν τα φορτηγά, φορτωμένα με τα λάδια. Κάηκαν λάστιχα, αντλίες, χύθηκε το λάδι. Ολοκαύτωμα… Και έγινε ό,τι έγινε».

Άλλαζε όνομα κάθε έξι μήνες

Τα συγκεκριμένου τύπου πλοία, τα οποία συνήθως μεταφέρουν φορτία με ευπαθή προϊόντα, διαθέτουν ειδι­κή άδεια παροχής ρεύματος από το πλοίο στα οχήματα που βρίσκονται στα γκαράζ του πλοίου.

Παρατηρώντας το ιστορικό του πλοίου προκαλούν εντύπωση οι πολύ συχνές αλλαγές μάνατζερ, οι οποίοι ενοικίαζαν το πλοίο για λίγους μή­νες, αλλάζοντας πάντοτε όνομα.

Μέσα σε χρονικό διάστημα πέντε ετών το πλοίο εμφανίζεται να ενοικι­άζεται σε επτά διαφορετικές ναυτι­λιακές εταιρείες, με ισάριθμες αλ­λαγές ονομάτων, με πιο πρόσφατη αυτή της ΑΝΕΚ LINES τον Δεκέμ­βριο του 2014.

Έμπειρος αρχιμηχανικός – επιθεω­ρητής στόλου σε μεγάλη ελληνι­κή ναυτιλιακή εταιρεία τόνισε στο «Π» ότι «οι συχνές αλλαγές μάνατζερ δείχνουν ότι αυτοί οι οποίοι το επινοικίαζαν στην ουσία το «ξεζούμι­ζαν». Με συνέπεια ο επόμενος διαχει­ριστής να προχωρά στις απολύτως αναγκαίες επισκευές έτσι ώστε να περνά τους ελέγχους και να κρίνε- ται αξιόπλοο».

«Δεν χτύπησε ποτέ ο συναγερμός της πυρκαγιάς. Ξύπνησα στις πέντε και μισή από μια ανακοίνωση στα μεγάφωνα του πλοίου που «All the team on board’» δηλαδή «Ολο το πλήρωμα στο κατάστρωμα». Δεν άκουσα καμιά ανακοίνωση για τους επιβάτες. Η καμπίνα μας είχε γεμίσει καπνό. Κοίταξα από το φινιστρίνι και οι φλόγες «πηδούσαν» από τα παρά­θυρα. Ποτέ κανείς δεν μας ειδοποί­ησε πως στο πλοίο είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά. Είναι τραγικό αυτό που συ­νέβη», αναφέρει στη μαρτυρία της η 44χρονη Ουρανία Φυραίου, η οποία παρέμεινε επί 24 ώρες εγκλωβισμένη μαζί με εκατοντάδες ακόμα επιβάτες στο κατάστρωμα του «Norman Atlantic».

Οι Ιταλοί το έσκαγαν…

Κάθε ενοικιάστρια εταιρεία στο ναυλοσύμφωνο το οποίο συνάπτει με την ιδιοκτήτρια καθορίζει και τη στελέχωση του πληρώματος. Στην περίπτωση του «Norman Atlantic», το πλήρωμά του στελεχώθηκε από 27 Ιταλούς αξιωματικούς και 32 Έλ­ληνες, κυρίως χαμηλόβαθμους ναυ­τικούς και καμαρότους της ΑΝΕΚ LINES.

«Δεν μας ειδοποίησε κανένας από το πλήρωμα των Ιταλών για την εκδήλωση της φωτιάς. Η συ­γκέντρωση του προσωπικού έγινε με καθυστέρηση τουλάχιστον μι­άμισης ώρας. Όταν βγήκαμε από τις καμπίνες η φωτιά ήδη πλησία­ζε στη θέση επιβίβασης, »μια ανά­σα” από τους επιβάτες. Το δάπεδο του καταστρώματος έβραζε και τα πόδια του κόσμου καίγονταν» λέει ο Γ ιώργος Τσάμος, μέλος του πλη­ρώματος.

«Οι Ιταλοί αξιωματικοί ήταν εξα­φανισμένοι. Δεν είδα πουθενά τον καπετάνιο και τους άλλους αξιω­ματικούς. Ίσως να ήταν όλοι στη φωτιά, γιατί μαθαίναμε πως δεν μπορούσαν να φθάσουν στο γκα- ράζ. Οι Έλληνες καμαρότοι προ­σπαθούσαν να απεγκλωβίσουν τους πανικοβλημένους επιβάτες από τις καμπίνες και να τους με­ταφέρουν ασφαλείς έξω, μέσα σε καπνό και φωτιά. Ένας συνάδελ­φός μου άνοιξε την τσουλήθρα και εγώ πέταξα στο νερό το βαρε­λάκι. Έβλεπα τους Ιταλούς σε κα­τάσταση πανικού να πηδούν στη θάλασσα», προσθέτει ο Έλληνας ναυτικός.

Θανάσης Αλαμπάσης: Προσφυγή με αίτημα τη διαγραφή αυτοασφαλιζόμενου (δικηγόρου) από τα μητρώα του Κρατικού Συνταξιοδοτικού Φορέα υποχρεωτικής Ασφάλισης (Ταμείο Νομικών). Διεκδίκηση του δικαιώματος ελεύθερης επιλογής Συνταξιοδοτικού Ασφαλιστικού Οργανισμού

Προσφυγή με αίτημα τη διαγραφή αυτοασφαλιζόμενου (δικηγόρου) από τα μητρώα του Κρατικού Συνταξιοδοτικού Φορέα υποχρεωτικής Ασφάλισης (Ταμείο Νομικών). Διεκδίκηση του δικαιώματος ελεύθερης επιλογής Συνταξιοδοτικού Ασφαλιστικού Οργανισμού

 
Ο προσφεύγων δικηγόρος Αθηνών υπέβαλα στις 10/09/2014 την από 10 Σεπτεμβρίου 2014 αίτησή μου με αίτημα να αναγνωριστεί ο χρόνος προϋπηρεσίας μου ως μη συντάξιμος καθώς και η μη απονομή των πάσης φύσεως παροχών, δι’ αποφάσεως του προϊσταμένου των Υπηρεσιών του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ, λόγω ασκήσεως του δικαιώματος διαγραφής μου από τα μητρώα του Οργανισμού όταν μεταβλήθηκαν τα περιστατικά από ασυνήθιστα γεγονότα, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά κλπ, που είχαν ως  αποτέλεσμα την οικονομική κατάρρευση του ΕΤΑΑ-ΤΑΝ, κατά τρόπο που οι απρόβλεπτες συνθήκες που συντρέχουν να καθιστούν για εμένα, ως συμβληθέντα  ασφαλισμένο,  την οφειλόμενη παροχή υπέρμετρα επαχθή [η αίτηση εδώ].
Την 10/11/2014 μου επιδόθηκε η από 03/11/2014 με αριθμό πρωτοκόλλου 514/2014 απόφαση του Ταμείου, το  περιεχόμενο της  οποίας έχει ως εξής: «Μετά την παραπάνω εξώδικη δήλωσή σας με την οποία ζητάτε να διαγραφτείτε από τα μητρώα του ΕΤΑΑΤΑΝ και του ΤΕΑΔ και να αναγνωρισθεί ότι δεν είστε ασφαλιστέος, ούτε θα είστε στο μέλλον σε κανέναν κλάδο κύριας ή επικουρικής ασφάλισης του ΕΤΑΑ, για τους λόγους που επικαλείστε, σας γνωρίζουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 7, παρ. 1 του Ν.Δ. 4114/1960, η ασφάλισή σας στο ΕΤΑΑΤΑΝ και στον ΤΕΑΔ είναι υποχρεωτική, από την ημερομηνία εγγραφής σας στα μητρώα του δικηγορικού συλλόγου μέχρι την ημερομηνία παραίτησής σας από αυτά, με υποχρέωση καταβολής των εισφορών που αναλογούν για όλο το παραπάνω χρονικό διάστημα. Επίσης σας γνωρίζουμε ότι η σύνταξη χορηγείται στον ενδιαφερόμενο μετά την παραίτησή του και ύστερα από σχετική αίτηση του» [η απόφαση του ΕΤΑΑ/ΤΑΝ εδώ]
Κατά της παραπάνω πράξης απόρριψης της αίτησής μου ασκήθηκε ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών η από 10/11/2014 Προσφυγή μου, οι ισχυρισμοί της οποίας αναλύονται σε 9 συνολικά κεφάλαια, επιδιώκοντας με αυτή όσα είχα ζητήσει με την αίτησή μου.
Κεφάλαια Προσφυγής
1. Διατάξεις που διέπουν τη λειτουργία του  Ταμείου Νομικών (πλέον Ε.Τ.Α.Α. – Τομέας Ασφάλισης Νομικών, σύμφωνα με Ν. 3655/2008). [σελ. 2-41]
2. Η κατάρρευση της ελληνικής Οικονομίας. Μεταβολή των περιστατικών από ασυνήθιστα γεγονότα (πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά κλπ), κατά τρόπο που οι απρόβλεπτες συνθήκες που συντρέχουν να καθιστούν για τους  ασφαλισμένους την καταβολή εισφορών υπέρμετρα επαχθή [σελ. 41-65].
3. Η κατάρρευση των Ταμείων Κοινωνικής Ασφάλισης [σελ. 65-143].
4. Η έννοια της Αλληλεγγύης των Γενεών. Αναδιανεμητικά και κεφαλαιοποιητικά ασφαλιστικά συστήματα [σελ. 143-150].
5. Απόδοση ενός τυπικού συνταξιοδοτικού προγράμματος ιδιωτικής ασφαλιστικής εταιρίας [σελ. 150-151].
6. Η παράλειψη αναπλήρωσης των κεφαλαίων που τα Ταμεία απώλεσαν από το PSI και η ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών καθ’ υπέρβαση των ορίων της καθιερούμενης από το άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος αρχής της ισότητας στα δημόσια βάρη [σελ. 151-155].
7. Τα ποσά που εισπράττονται από το Κ.Ε.Α.Ο. και αντιστοιχούν σε ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων δεν αποτελούν έσοδο των οικείων ασφαλιστικών οργανισμών όπως ορίζει ο νόμος, αλλά επιδιώκεται η εξυπηρέτηση σκοπών αλλότριων προς τη συμβολή του ασφαλισμένου στην δημιουργία του ασφαλιστικού κεφαλαίου του εκάστοτε ασφαλιστικού οργανισμού [σελ. 155-158].
8. Εξειδίκευση των εφαρμοστέων διατάξεων [σελ. 158-196].
9. Το δικαίωμα διαγραφής των ασφαλισμένων από τα μητρώα των Κοινωνικοασφαλιστικών Συνταξιοδοτικών Οργανισμών. Η εναλλακτική της καταβολής ασφαλιστικών εισφορών με παροχή εγγύησης του ελληνικού δημοσίου υπέρ των ασφαλισμένων [196-208].
Ολόκληρο το κείμενο της προσφυγής δημοσιεύεται εδώ.
Απευθείας download από εδώ.

Εδώ Βρυξέλλες: Η θλίψη του Βελγίου* | Άρθρα | Protagon

Την Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου, η αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Ford έκλεισε το εργοστάσιο που διατηρούσε στην πόλη Genk του Βελγίου μετά από 50 ολόκληρα χρόνια συνεχούς λειτουργίας. Τα τελευταία αυτοκίνητα που “γεννήθηκαν” στη συγκεκριμένη γραμμή παραγωγής βγήκαν από το εργοστάσιο στις 12:30 το μεσημέρι, οι εργαζόμενοι στη μονάδα συγκεντρώθηκαν έξω από την πύλη του εργοστασίου, ενώ αρκετοί κάτοικοι από την ευρύτερη περιοχή του Limburg έφτασαν στο σημείο για να τους εκφράσουν τη συμπαράστασή τους κορνάροντας με τα αυτοκίνητά τους ή προσφέροντας μια αγκ­­­­­αλιά στους πιο ευαίσθητους.

«Μου φαίνεται απίστευτο. Νομίζω ότι θα αντιληφθώ πλήρως τι συμβαίνει μόνο μετά τις διακοπές. Είναι χειμώνας, θα είμαι σπίτι και δεν θα ξέρω τι να κάνω· αυτό ακριβώς θα συμβεί», δηλώνει ο 60χρονος Rudi Beys. «Νιώθω πολύ νέος για να συνταξιοδοτηθώ»,προσθέτει, ενώ πηγαίνει να εκτελέσει την τελευταία του βάρδια.

Σύμφωνα με έρευνα του βελγικού Πανεπιστημίου του Hasselt το κλείσιμο του εργοστασίου θα οδηγήσει στο ταμείο ανεργίας περίπου 11.800 ανθρώπους, από τους οποίους οι 4.340 ήταν εργαζόμενοι στο εργοστάσιο.

Η μονάδα της Ford στην Genk ξεκίνησε να λειτουργεί στις 2 Ιανουαρίου 1964. Το πρώτο μοντέλο που κατασκευάστηκε ήταν το Ford Taunus 12M. Το 1994, έτος εκτόξευσης της παραγωγής, στο εργοστάσιο της Genk κατασκευάστηκαν 478,053 οχήματα, ενώ απασχολούνταν πάνω από 14,000 άνθρωποι. Συνολικά περισσότερα από 14 εκατ. οχήματα παρήχθησαν στη συγκεκριμένη μονάδα στα 50 χρόνια λειτουργίας της!

Ωστόσο, στις αρχές της δεκαετίας του 2000 παρουσιάστηκε η πρώτη κάμψη στην παραγωγή και 3.000 εργαζόμενοι απολύθηκαν. Η οικονομική κρίση του 2008 ήταν το επόμενο χτύπημα για τη Ford, η οποία έβλεπε τις πωλήσεις της να μειώνονται σημαντικά στην Ευρώπη, σημειώνοντας αλλεπάλληλα αρνητικά ρεκόρ. Για να αντιμετωπίσει τις συνεχείς απώλειες της, ήδη από τον Οκτώβριο του 2012 η Ford είχε προαναγγείλει την αναστολή λειτουργίας των τριών μονάδων παραγωγής της στο Southampton και το Dagenham στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Genk. «Το κλείσιμο των μονάδων παραγωγής είναι ένα απολύτως απαραίτητο μέτρο με βάση τις παρούσες συνθήκες», είχε δηλώσει το 2012 ο Allan Mulally, πρώην πλέον εκτελεστικός διευθυντής της Ford.

Παρά την αποχώρηση της Ford από τη βελγική αγορά η παραγωγή αυτοκινήτων συνεχίζει να αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της βελγικής οικονομίας, αν και ο αρνητικός αντίκτυπος της αποχώρησης αυτής αναμένεται να γίνει πιο αισθητός στο εγγύς μέλλον. Πλέον στο Βέλγιο έχουν απομείνει δύο μονάδες παραγωγής αυτοκινήτων, της Audi έξω από τις Βρυξέλλες και της Volvo στην Ghent (Γάνδη).

Το κλείσιμο του εργοστασίου της Ford είναι ένα ακόμα κομμάτι του παζλ της γενικότερης οικονομικής αστάθειας στην Ευρωζώνη, που φαίνεται πως χτυπάει την πόρτα και του Βελγίου. Το ποσοστό ανεργίας σε εθνικό επίπεδο, αν και διατηρείται προς το παρόν σε σχετικώς χαμηλά επίπεδα (περίπου 9%), παρουσιάζει μια ελαφρώς μεν, σταδιακώς δε ανοδική τάση (βλ. εδώ), οδηγώντας πολλούς οικονομολόγους στο συμπέρασμα ότι το Βέλγιο εισέρχεται σε μια φάση οικονομικής αβεβαιότητας.

Η νεοεκλεγείσα κεντροδεξιά κυβέρνηση με επικεφαλής τον 39χρονο Charles Michel έχει ήδη ανακοινώσει τη λήψη μέτρων ύψους 11 δισ. ευρώ τα επόμενα πέντε χρόνια στο πλαίσιο περιορισμού των δημόσιων δαπανών, ώστε να μειωθεί και το δημόσιο χρέος της χώρας, το οποίο φτάνει πλέον στο 105% του ΑΕΠ (βλ. εδώ). Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις την προηγούμενη εβδομάδα η βελγική κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει 18 πρεσβείες και προξενεία για λόγους περιστολής των δαπανών.

Από τον περασμένο Σεπτέμβριο τα μεγαλύτερα βελγικά συνδικάτα έχουν οργανώσει επαναλαμβανόμενες γενικές απεργίες για να πιέσουν την κυβέρνηση να αποσύρει τα μέτρα. Προς το παρόν τουλάχιστον, δεν εντοπίζεται κάποιο σημείο σύγκλισης μεταξύ των δύο πλευρών.

Το Βέλγιο δεν καλωσορίζει το 2015 με τους καλύτερους δυνατούς οιωνούς και ο νέος πρωθυπουργός θα έχει να αντιμετωπίσει, εκτός από τη μαγιονέζα και τις τηγανητές πατάτες, και την υφέρπουσα (οικονομική) θλίψη του Βελγίου.

* Τίτλος βιβλίου του Βέλγου συγγραφέα Ούγκο Κλάους.