ΤΟ ΓΡΕΚΙ: Ύπουλο χτύπημα του ΣΥΡΙΖΑ στα Εξάρχεια

Ύπουλο χτύπημα του ΣΥΡΙΖΑ στα Εξάρχεια

mamalinga
Αίσθηση προκάλεσε στην ελληνική κοινωνία η απόφαση του νέου αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη, Γιάννη Πανούση, να αποσυρθούν οι κλούβες των ΜΑΤ από την περιοχή των Εξαρχείων, αν και στο Διδυμότειχο και στην Κοζάνη δεν το πήραν και πολύ χαμπάρι, γιατί δεν ξέρουν κατά πού πέφτουν τα Εξάρχεια και ούτε θέλουν να μάθουν.

Η απόσυρση των κλουβών από τα Εξάρχεια είχε σαν αποτέλεσμα να προσγειωθούν οι ιπτάμενοι αναρχικοί στην πλατεία Εξαρχείων, και να μην υπάρχει ούτε θέση ελεύθερη στα καφέ και στα σουβλατζίδικα.

Μετά τον αρχικό ενθουσιασμό, επήλθε αμηχανία, οι αναρχικοί άρχισαν να βαριούνται και τώρα ζητούν από τον Γιάννη Πανούση να επιστρέψουν οι κλούβες με τα ΜΑΤ στα Εξάρχεια, ώστε να μην χάσει η περιοχή το παραδοσιακό της χρώμα.
Παράλληλα, οι αναρχικοί ζητούν….

να παραμείνουν οι παραδοσιακοί ασφαλίτες στα Εξάρχεια -για να υπάρχει κάποια ποικιλία- και υπόσχονται πως δεν θα τους πειράξουν.
Ενοχλημένοι από την απόσυρση των κλουβών των ΜΑΤ από τα Εξάρχεια είναι και οι νεαροί από τα βόρεια προάστια που δεν έχουν πια λόγο να τραβιούνται τα Σαββατόβραδα από την Εκάλη στην πλατεία Εξαρχείων, για να νιώσουν πως -εκτός από τους πλούσιους γονείς τους, τα πλούσια σπίτια τους και τα πλούσια σχολεία τους- τους καταπιέζουν και τα ΜΑΤ που είναι κάπως πιο φτωχά αλλά είναι τα σκυλιά των πλούσιων αφεντικών.

Μαθητές από το Κολλέγιο Αθηνών και την Σχολή Μωραΐτη μαζεύουν υπογραφές για να επιστρέψουν οι κλούβες των ΜΑΤ στα Εξάρχεια, ενώ ζητούν από τον Γιάννη Πανούση να στείλει μερικές κλούβες με ΜΑΤ στη Φιλοθέη και στο Ψυχικό, ώστε αφενός να ζωντανέψουν κάπως αυτές οι πολύ βαρετές γειτονιές και αφετέρου να έχουν ως σημάδι τις κλούβες όσοι πάνε μια επίσκεψη σε αυτές τις περιοχές, και χάνονται επειδή γυρνάνε με τις ώρες μέσα σε ίδιους δρόμους, με ίδια σπίτια, ίδιους κήπους και ίδιες Φιλιππινέζες.

Απογοήτευση προκάλεσε στους αναρχικούς και η απουσία της Αστυνομίας από την πρώτη αντιφασιστική πορεία με κυβέρνηση της Αριστεράς, με αποτέλεσμα πολλοί αναρχικοί να πάθουν κατάθλιψη και να τους τρέχουν στους γιατρούς.

Κάποιοι αναρχικοί έγραψαν συνθήματα πάνω στις κλούβες των ΜΑΤ -χωρίς να υπάρξει καμία αντίδραση-, ενώ κάποια στιγμή εμφανίστηκε ένας αξιωματικός της Αστυνομίας που παρακάλεσε ευγενικά τους αναρχικούς να προσέχουν την ορθογραφία στα αντιεξουσιαστικά συνθήματα που γράφουν, και τους κάλεσε να ζωγραφίσουν όμορφα graffiti με λουλούδια πάνω στις κλούβες, ώστε να σπάσει κάπως η μπατσίλα.

Πολύ συγκινητική ήταν και η στιγμή που κάποιοι άνδρες των ΜΑΤ παρηγορούσαν τους αναρχικούς και τους χάιδευαν τρυφερά τα μαλλιά, ενώ έβαζαν τριαντάφυλλα στα μπουκάλια με τη βενζίνη.

Μάλιστα, ένας άνδρας των ΜΑΤ έριξε μια μολότοφ στους συναδέλφους του, για να χαρούν λίγο τα παιδιά του χώρου που ήταν πολύ στενοχωρημένα.

Οι στιγμές ήταν φορτισμένες και για τους άνδρες των ΜΑΤ, αφού, στην διάρκεια των μακρόχρονων συγκρούσεων με τους αναρχικούς, είχαν αναπτυχθεί σχέσεις βαθιάς αλληλοεκτίμησης.

Η απελπισία των παιδιών του αναρχικού χώρου έχει φτάσει στα ύψη, αφού η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ απειλεί να αφανίσει το αναρχικό κίνημα.

Σε έκτακτη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε στο Πολυτεχνείο, δεκάδες αναρχικοί έκαναν την αυτοκριτική τους και είπαν πως ήταν λάθος που οι αναρχικοί δεν πήγαν μαζικά στις κάλπες να ψηφίσουν Νέα Δημοκρατία και Χρυσή Αυγή, ώστε να φουντώσει το αντιφασιστικό κίνημα.

Κάποιοι αναρχικοί είπαν πως, αν στην επόμενη πορεία δεν είναι περικυκλωμένοι από τριάντα διμοιρίες των ΜΑΤ, θα κλειστούν σε μοναστήρια, επειδή νιώθουν τόσο ταπεινωμένοι που δεν έχουν μούτρα να κυκλοφορήσουν στην κοινωνία.

Για να μην χαθεί η φλόγα του αναρχικού κινήματος -και μέχρι να ξεκινήσει πάλι η κρατική καταστολή-, οι αναρχικοί αποφάσισαν κάποιοι από αυτούς να ντύνονται ματατζήδες και να γίνονται εικονικές συγκρούσεις στα Εξάρχεια που θα συνοδεύονται από το παραδοσιακό κάψιμο των κάδων.

Είναι τέτοια η απελπισία των παιδιών του χώρου, που, πριν από μερικές ημέρες, κάποιοι άγνωστοι επιτέθηκαν σε λιλιπούτειο καρναβαλιστή -που είχε ντυθεί μπάτσος- και του πήραν το νεροπίστολο.

Θέλοντας να τεστάρουν τις αντιδράσεις της νέας κυβέρνησης, χτες το βράδυ, οι αναρχικοί -οι οποίοι πια θα λέγονται «αντικρατιστές», ακολουθώντας τη μόδα ΣΥΡΙΖΑ να λέμε την Τρόικα «θεσμούς» και την τυρόπιτα «φύλλο με τυρί χωρίς μπουγάτσα»- έκαψαν μερικά καταστήματα και λίγα αυτοκίνητα στο κέντρο της Αθήνας αλλά τα ΜΑΤ δεν αντέδρασαν, αν και κάποιοι ματατζήδες πέταξαν μερικές κρότου-λάμψης, για να μην κλαίνε τα παιδιά του χώρου επειδή τα ΜΑΤ δεν τους έδιναν καμία σημασία.

Ο Γιάννης Πανούσης θεωρεί ότι πρέπει να υπάρξει μια πολιτική λύση στο ζήτημα της σχεδόν 40ετούς παρουσίας των πολυπληθών αναρχικών ομάδων, και προτείνει να γίνουν τα Εξάρχεια ένα ωραίο αναρχικό μουσείο, ώστε να έρχονται τουρίστες από όλο τον κόσμο και να πληρώνουν εισιτήριο για να βλέπουν τους αναρχικούς να τρώνε σουβλάκια στον Κάβουρα.

Επίσης, ο κ. Πανούσης δήλωσε πως θέλει αστυνομικούς-επιστήμονες και όχι μπάτσους, αλλά αυτό είναι κάπως δύσκολο γιατί το εμπόριο ναρκωτικών και η προστασία νυχτερινών μαγαζιών έχουν πιο πολλά λεφτά από την επιστήμη.

Εγραψε ο Pitsirikos

Advertisements

Newsbeast.gr | WEEKEND : Ιδιαίτερα επικίνδυνα και βίαια μεσαιωνικά παιχνίδια

Η ψυχαγωγία που θα μπορούσε κάλλιστα να σε σκοτώσει!

Ακόμα και στα βάρβαρα χρόνια της Ευρώπης που ονομάσαμε αργότερα Μεσαίωνα υπήρχαν αργίες και γιορτές που άφηναν στον απλό λαό αρκετό ελεύθερο χρόνο. 

Χρόνο που γέμιζε φυσικά με παιχνίδια, σπορ και άλλες ψυχαγωγικές δραστηριότητες, καθώς κανείς δεν λέει ιστορικά όχι σε λίγη αναψυχή. 

Κάποια βέβαια από αυτά είναι αρκετά βίαια, επικίνδυνα ή απάνθρωπα, τουλάχιστον με τα σημερινά μας πρότυπα. 

Όσο για τα θύματα, είτε ήταν ζώα είτε ανθρώπινα όντα, αυτό δεν φαίνεται να έπαιζε κανέναν ρόλο για τον μεσαιωνικό φίλαθλο, καθώς τα δικαιώματα τόσο των ζώων όσο και των ανθρώπων δεν περιλαμβάνονταν σε απολύτως καμία ατζέντα!

Η συγκίνηση της ωμής δύναμης, της ανδρείας αλλά και της καλής φυσικής κατάστασης ήταν αρκετή για να κάνει τα παρακάτω παιχνίδια δημοφιλέστατα στη μεσαιωνική ευρωπαϊκή κοινωνία…

Gameball 




Όποιος πιστεύει ότι το ποδόσφαιρο ή ακόμα καλύτερα το ράγκμπι είναι βίαια σπορ, ώρα να ρίξει μια ματιά στο μεσαιωνικό αντίστοιχό τους. Καταρχάς, ούτε κανόνες υπήρχαν για τον αριθμό των παικτών κάθε ομάδας ούτε φάουλ και άλλες τέτοιες τυπικότητες: βίαια μαρκαρίσματα, τρικλοποδιές και ό,τι άλλο μπορούσες να σκεφτείς ήταν απολύτως δεκτά. Ο σκοπός πάναπλος: δύο ομάδες που προσπαθούσαν να περάσουν την μπάλα -ο θεός να την κάνει (μια παραγεμισμένη ουροδόχος κύστη ζώου!)- από τη γραμμή ώστε να σκοράρουν. Είπαμε όμως, πρακτικά κανόνες δεν υπήρχαν και συχνά τα πράγματα ξέφευγαν, όταν έμπαιναν μάλιστα και τοπικιστικοί παράγοντες εντός τους: τα ματς μεταξύ γειτονικών χωριών, ας πούμε, κρατούσαν για μέρες και δεν ήταν σπάνιο κάποιος να φεύγει μαχαιρωμένος από τον αγωνιστικό χώρο, καθώς τα μαχαίρια φυσικά και δεν απαγορεύονταν! Ορόσημο στέκει εδώ ο ουαλός ποιητής του 16ου αιώνα William Midleton, ο οποίος περιγράφει γλαφυρά τα πάμπολλα τραύματα που έφεραν οι παίκτες του gameball, ενός παιχνιδιού τόσο τρομακτικού στην εκτέλεσή του που ο βασιλιάς Εδουάρδος Δ’ και άλλοι ευρωπαίοι μονάρχες αναγκάστηκαν τελικά να το απαγορεύσουν. Και θα έπαιρνε ακριβώς αιώνες για να εξελιχθεί το υπερβίαιο gameball στο σχεδόν πολιτισμένο ποδόσφαιρο και αμερικανικό ποδόσφαιρο του σήμερα…

Κυνήγι (αν δεν ήσουν αριστοκράτης)



Οι αριστοκρατικές τάξεις του Μεσαίωνα απέδιδαν μεγάλη βαρύτητα στο κυνήγι και το κύρος που εκπορευόταν από σκοτωμένα άγρια θηρία, όπως αρκούδες, αγριόχοιροι και ελάφια. Κι αυτό γιατί το κυνήγι πρόσφερε τη χρυσή ευκαιρία για να φανούν οι ικανότητές τους στη σκοποβολή και την ιππασία, μεγάλες δουλειές για τους ευγενείς της εποχής, καθώς δεν ήταν και πολλά τα πράγματα που μπορούσαν να διακριθούν. Το κυνήγι όμως μόνο εύκολο δεν ήταν καθώς οι κίνδυνοι που παραμόνευαν πολλοί και διάφοροι, τόσο από τα άγρια ζώα όσο και από τα ατυχήματα που ελλόχευαν από την ίδια την ιππασία και τα φίλια πυρά. Το κυνήγι ήταν βέβαια ταξικό προνόμιο της αριστοκρατίας, καθώς όταν ο λαουτζίκος προσπαθούσε να λαθροκυνηγήσει η τιμωρία και βάρβαρη ήταν και παραδειγματική: συνήθως απαγχονισμός, αν και δεν ήταν σπάνιος ο ευνουχισμός ή ακόμα και η τύφλωση του λαθροθήρα. Υπήρχε όμως και άλλη τιμωρία, σαφώς πιο διαβολική στη σύλληψή της: ο εξαθλιωμένος χωρικός που πιάστηκε να κυνηγά ραβόταν κυριολεκτικά πάνω σε δέρμα ελαφιού και αφηνόταν κατόπιν ελεύθερος, όπως και τα άγρια κυνηγόσκυλα φυσικά, με τη φρικιαστική συνέχεια να είναι εύκολη στη φαντασία… 

Καυτά Κυδώνια



Αυτό ήταν ένα σχετικά σαδιστικό πάρτι που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στις ανώτερες τάξεις κατά τη διάρκεια των εορτών και κυρίως τα Χριστούγεννα, που επιβίωσε από τον Μεσαίωνα μέχρι και τη Βικτωριανή Εποχή, αγγίζοντας τον κολοφώνα του στη Γαλλία του 18ου αιώνα. Ο «μετανοημένος» έβαζε το κεφάλι του με τα μάτια δεμένα στα γόνατα του «εξομολογητή». Στη συνέχεια τον ξυλοφόρτωναν με τη σειρά οι παριστάμενοι και αυτός προσπαθούσε να μαντέψει από ποιον έτρωγε κάθε φορά τις ξυλιές! Αν τον έβρισκε, ο δάρτης γινόταν ο νέος μετανοημένος και το πράγμα επαναλαμβανόταν στο διηνεκές. Το παιχνίδι ήταν μάλιστα μοναδικά βίαιο όταν παιζόταν από ενήλικες, καθώς ο μετανοημένος κατέληγε βαριά δαρμένος, αφού συχνά-πυκνά το δρώμενο κατέληγε σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών, με τη μνησικακία να αποδίδει την ιδιαίτερη δικαιοσύνη της. Και βέβαια εξαιτίας των σαφών σεξουαλικών υπαινιγμών τους, τα καυτά κυδώνια ήταν δημοφιλή στην ανώτερη τάξη. 

Κονταρομαχία Ιππέων




Μεσαιωνική εξέλιξη των μονομαχιών στην αρένα, οι ιππομαχίες με τις λόγχες παρέμεναν εξίσου επικίνδυνες με τον ρωμαϊκό προκάτοχό τους: δύο ιππότες συγκρούονταν κατά μέτωπο προσπαθώντας να ρίξει ο ένας τον άλλο από τη σέλα, με τους σοβαρούς τραυματισμούς και τον θάνατο να είναι στην ημερήσια ατζέντα του δημοφιλέστατου σπορ που ξέρουμε όλοι, καθώς είναι συνυφασμένο με την ιπποτική Ευρώπη του Μεσαίωνα. Και βέβαια η μάχη συνεχιζόταν και εκτός αλόγων, με τα σπαθιά και τα τσεκούρια να παίρνουν πια τον πρώτο λόγο και να επιφέρουν δραματικές συνέπειες στους διαγωνιζόμενους. Το ιδιαίτερα βίαιο και αιματοβαμμένο σπορ κατέληγε συχνά σε θανάτους: ορόσημο στέκει εδώ ο Ερρίκος Β’ της Γαλλίας, ο οποίος σκοτώθηκε στο σπορ όταν το κοντάρι του αντιπάλου του καρφώθηκε στο βασιλικό κεφάλι. Η ύστατη αυτή δοκιμασία των ιπποτικών δεξιοτήτων του αναβάτη δικαιολογιόταν τέλεια ως εκπαίδευση των ιπποτών σε πραγματικές συνθήκες μάχης, την ίδια ώρα που το κοινό την έβρισκε ακαταμάχητη, με τους αυστηρούς κανόνες και τις εξαντλητικές διαδικασίες να δίνουν το κατιτίς παραπάνω στη σώμα με σώμα κονταρομαχία. Πολλοί ιππότες πλούτισαν από το συγκεκριμένο άθλημα, καθώς η νίκη περιλάμβανε την απόκτηση της πανοπλίας και του αλόγου του ηττημένου, τα οποία όφειλε να αγοράσει εκ νέου ο χαμένος από τον θριαμβευτή. Και ήταν ακριβώς η εφεύρεση του μουσκέτου το 1520 που θα έκανε προοδευτικά το σπορ παρελθόν, αν και θα αναβίωνε το 1962 στις ΗΠΑ, όταν έγινε το επίσημο άθλημα του Μέριλαντ! 

Shinty



Το παιχνίδι μάς έρχεται κατευθείαν από την Ιρλανδία, αν και εκεί ήταν γνωστό ως hurling. Τα ιστορικά κιτάπια υποδεικνύουν ότι το σπορ το έφεραν μαζί τους οι Κέλτες όταν μετανάστευσαν στη Σκοτία εκεί στα αρχαία χρόνια, παραμένοντας ακραία δημοφιλές στη Μεσαιωνική Σκοτία και την Ιρλανδία φυσικά. Τα τοπικιστικά ματς ήταν επιβεβλημένα κατά την Πρωτοχρονιά, όταν οι αντίπαλες ομάδες φιλοξενούσαν ακραία μεγάλο αριθμό από συγχωριανούς στις τάξεις τους, κάνοντας το σπορ σωστό ξεκαθάρισμα λογαριασμών, την ίδια στιγμή που το χειμωνιάτικο σκηνικό σήμαινε ότι το παιχνίδι παιζόταν συχνά σε παγωμένες λίμνες. Όσο για τα παγοπέδιλα, αυτά φτιάχνονταν από οστά βοοειδών. Έχετε καταλάβει φυσικά ότι το σημερινό χόκεϊ είναι μια χλωμή αντανάκλαση του μεσαιωνικού προκατόχου του, είτε αυτό παιζόταν στο χορτάρι είτε στον πάγο. Και βέβαια σε όρους βιαιότητας, το shinty δεν μοιραζόταν τίποτα με το χόκεϊ, καθώς εκεί όλα επιτρέπονταν, χωρίς μάλιστα προστατευτικό εξοπλισμό! Και βέβαια κανείς δεν απαγόρευε το αλκοόλ μεταξύ των αθλητών, μπορείτε λοιπόν να φανταστείτε τι γινόταν όταν ένα τσούρμο μεθυσμένων χωριανών προσπαθούσαν να σκοράρουν με ένα τοσοδούλικο δερμάτινο μπαλάκι!

Ιρλανδική Ραβδομαχία 



Οι μονομαχίες με ρόπαλα και μπαστούνια δεν είχαν πατρίδα στον Μεσαίωνα, τόσο καθολικές ήταν στους Σκοτεινούς Χρόνους. Καμιά τους δεν ήταν όμως πιο δημοφιλής από την κέλτικη shillelagh (από το κέλτικο «siúil éille», που σήμαινε «ρόπαλο δρυός»), που μετατράπηκε στο εθνικό σπορ των Ιρλανδών στον Μεσαίωνα. Κι αν οι ράβδοι μοιάζουν σήμερα με τα μπαστουνάκια των ηλικιωμένων, η αρχική τους χρήση ήταν πολεμική, ως αμυντικό όπλο απέναντι σε άγρια θηρία και επίδοξους ληστές. Οι αρχαίοι Κέλτες ήταν που συνέλαβαν την ιδέα του βίαιου διαγωνισμού, ο οποίος εξελίχθηκε αργότερα σε σπορ με τα όλα του, με αυστηρούς κανονισμούς δηλαδή, καθώς δεν ήταν πια καυγάς μεθυσμένων αλλά επίσημο άθλημα με συγκεκριμένες κινήσεις, θέσεις άμυνας και επίθεσης κ.λπ. Στη μεσαιωνική Ιρλανδία μάλιστα η ραβδομαχία έγινε ο επίσημος τρόπος για τη διευθέτηση των εδαφικών διεκδικήσεων: η οικογένεια έσερνε με το ραβδί ένα πανωφόρι στο χώμα και προκαλούσε την αντίπαλη φατρία να το αγγίξει. Οι μάχες ήταν κατόπιν σφοδρές και βίαιες, επισύροντας ακόμα και τον θάνατο των μονομάχων. Το αναπάντεχο εδώ ήταν ότι ακόμα και οι γυναίκες μπορούσαν να συμμετέχουν στο φονικό σπορ, αποκτώντας προνόμια ζηλευτά: την ώρα δηλαδή που οι άντρες αντίπαλοι δεν μπορούσαν να τις αγγίξουν, εκείνες είχαν τη δυνατότητα να τους ανοίξουν το κεφάλι!

Ρίψη Σφυριών



Και πάλι κελτικής σύλληψης, το πανάρχαιο σπορ χρονολογείται τουλάχιστον από το 2000 π.Χ., αν και έγινε δημοφιλέστατο στους μεσαιωνικούς χρόνους και κυρίως στη Σκοτία, όταν ο Εδουάρδος Α’ απαγόρευσε στους Σκοτσέζους να φέρουν όπλα. Κι έτσι αυτοί στράφηκαν στα σφυριά ως παρηγοριά, περιβάλλοντας τη δραστηριότητα με τον μανδύα του αθλήματος. Το 7κιλο για τους άντρες και 4κιλο για τις γυναίκες σφυρί έπρεπε να φτάσει όσο πιο μακριά γινόταν, με την τριπλή περιστροφή γύρω από τον άξονα του διαγωνιζόμενου να φέρνει στον νου τη σημερινή σφυροβολία. Και βέβαια, την ώρα που μετρούσαν η δύναμη, η ακρίβεια και η ταχύτητα περιστροφής, δεν υπήρχαν προστατευτικά δίχτυα, κάτι που έκανε το σπορ ακραία επικίνδυνο για τους θεατές! Αδέσποτα σφυριά εκσφενδονίζονταν στο πλήθος επιφέροντας σοβαρούς τραυματισμούς και θάνατο στους παριστάμενους! Φανταστείτε σφυροβολία χωρίς προστατευτικό δίχτυ δηλαδή…

Βασανισμός Αρκούδας και Ταύρου



Το αιμοβόρικο μεσαιωνικό παιχνίδι έγινε τόσο δημοφιλές που σε κάθε πόλη και χωριό της Βρετανίας φιλοξενούταν ειδικός χώρος για το βάρβαρο δρώμενο, που θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί βασανιστήρια ζώων. Ο ταύρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά για τις ανάγκες του φιλοθεάμονος κοινού, δίνοντας προοδευτικά τη θέση του στην αρκούδα, η οποία έγινε ανάρπαστη στους ελισαβετιανούς καιρούς, με την ίδια την Ελισάβετ Α’ να παίρνει συχνά μέρος στο αιμοδιψές παιχνίδι, το οποίο εφαρμοζόταν μάλιστα για να γίνει το κρέας του ζώου που μαλακό προς βρώση! Ο βασανισμός του ταύρου ήταν η καλύτερη λέει διαδικασία για το μαλάκωμα του κρέατος, κάτι που το έκανε ευκολότερο στην πέψη. Και βέβαια η τεχνική ήταν η ίδια είτε μιλούσαμε για ταύρο είτε για αρκούδα. Το κακόμοιρο ζώο δενόταν σε ένα παλούκι στο κέντρο μιας σκηνής και πιπέρι παραγέμιζε τη μύτη του, ώστε να εξοργιστεί επαρκώς. Και κατόπιν αναλάμβαναν δράση τα άγρια σκυλιά, με τα μπουλντόγκ (όπως υποδεικνύει εξάλλου και το όνομά τους) να είναι η Νο 1 ράτσα για το βάρβαρο αυτό θέαμα: τα σκυλιά επιτίθονταν στο καθηλωμένο ζώο στοχεύοντας στα πλέον ευαίσθητα σημεία του, καταλήγοντας έπειτα από μία ώρα ή και περισσότερο να το ρίξουν στο έδαφος σφαδάζοντας από τους πόνους. Κάποιες φορές βέβαια τραυματίζονταν βαριά και τα σκυλιά, κι όλα αυτά για να γίνει μαλακότερο το κρέας των ζώων αλλά και να ικανοποιηθούν τα αδηφάγα ένστικτα του πλήθους. Και θα έπρεπε η πολιτισμένη Αγγλία να περιμένει μέχρι το 1835 για να περάσει η Βουλή νόμο που απαγόρευε τον δημόσιο βασανισμό των ζώων…

Ξιφομαχίες και Μονομαχίες



Προς τα τέλη της μεσαιωνικής περιόδου είναι που έγινε η μονομαχία εξαιρετικά δημοφιλής στην αριστοκρατική τάξη της Ευρώπης, εκπαιδεύοντας ταυτόχρονα τους ευγενείς για σώμα με σώμα μάχη, όπως θα περίμενε κανείς να συμβεί σε ενδεχόμενο πόλεμο. Σύντομα βέβαια η μονομαχία ξέφυγε από κάθε λογικό έλεγχο και ήταν πλέον η ιδανική μέθοδος για να ξεκαθαρίζουν οι λογαριασμοί, να υπερασπίζεται η τιμή και να αποφασίζεται ποιος θα κέρδιζε το χέρι της πέτρας του σκανδάλου. Ακόμα και δικαστικές μονομαχίες υπήρχαν και ήταν νομικά θετικές ως τρόπος για να τακτοποιούνται εκκρεμότητες και διαφορές, καθώς όπως έλεγαν ο Θεός ήταν στο πλευρό του αθώου. Ο νικητής σπάνια λογιζόταν δολοφόνος, την ίδια στιγμή που η κοινωνική του θέση βελτιωνόταν δραστικά. Την ίδια περίοδο, η μονομαχία έγινε και σπορ με αντίστοιχα τουρνουά, αν και εδώ το παιχνίδι τελείωνε με την απλή παράδοση του ηττημένου. Το σπαθί ήταν το προτιμώμενο όπλο, αν και δεν ήταν καθόλου ασυνήθιστο να χρησιμοποιούνται σχεδόν τα πάντα, φτάνει να το συμφωνούσαν οι αντίπαλοι. Αν και η μεγάλη πλάκα ήταν τα πρωταθλήματα μονομαχίας, εκεί που οι ιππότες χωρίζονταν σε ομάδες εγκαινιάζοντας έτσι χαοτικές μάχες που έμεναν γνωστές ως melee (από την πρωτογαλλική λέξη «meslee», που σήμαινε «καυγάς σε σύγχυση, φιλονικία»). Οι απώλειες ήταν μάλιστα τρομακτικές και τίποτα το ιπποτικό δεν υπήρχε στις δημοφιλέστατες αυτές μαζικές μονομαχίες, καθώς το πράγμα μετατρεπόταν σε λίμνη αίματος…

Snap-Dragon



Το εκρηκτικό αυτό παιχνίδι έγινε δημοφιλές τον 16ο αιώνα και επιβίωσε μέχρι και τα μέσα του 19ου, καθώς το να μεθάς και να παραδίδεις πράγματα στην πυρά δεν χάνει φαίνεται ποτέ την αξία του! Οι κανόνες ήταν πάναπλοι: γέμιζες ένα μπολ με κονιάκ ή μπράντι, έριχνες άφθονες σταφίδες ή δαμάσκηνα εντός του και κατόπιν έβαζες φωτιά στο αλκοόλ. Ποιος ήταν ο σκοπός του παιχνιδιού; Μα να πάρεις τις σταφίδες ή τα δαμάσκηνα από τον πάτο της πύρινης κόλασης χωρίς να καείς πολύ βαριά! Ρίσκαρες εγκαύματα και τραυματισμούς δηλαδή για να ανταμειφθείς με μια καμένη σταφίδα. Πινγκ-πονγκ κανείς;

Σε νέα φάση το γαλάζιο ψυχόδραμα – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το Ποντίκι


Τετράμηνη παράταση – μορατόριουμ, όπως και το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ με την ευρωζώνη, ή άμεση εκκαθάριση του εσωκομματικού τοπίου είναι το δίλημμα της στενής ομάδας του Αντώνη Σαμαρά στην προσπάθειά του να παραμείνει στην ηγεσία της Ν.Δ.

Μπορεί η εσωκομματική ένταση να υποχώρησε λόγω των δραματικών διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης, όμως το ψυχόδραμα της Ν.Δ. εισέρχεται σε νέα φάση, εξαιτίας των νέων συνθηκών που διαμορφώνει η συμφωνία της κυβέρνησης με το Eurogroup.

Σε μια εβδομάδα οι φυλές των δελφίνων και των αμφισβητιών του Σαμαρά θα ανοίξουν τα χαρτιά τους σε πρώτη φάση στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, ενώ αμέσως μετά θα ακολουθήσει συνεδρίαση του πιο μαζικού οργάνου του κόμματος, της Πολιτικής Επιτροπής.

Ο Σαμαράς στον σχεδιασμό του έχει τη φυγή προς τα εμπρός και το να αφήσει χωρίς διαδικαστικά όπλα τους αμφισβητίες του, καθώς θεωρεί ότι αυτήν τη στιγμή είναι δικαιωμένος, ενώ έχει και τη στήριξη – όπως λένε στο περιβάλλον του – και του Κώστα Καραμανλή προκειμένου να μη διαταραχθεί η ενότητα του κόμματος.

Ο Σαμαράς δεν προτίθεται να εγκαταλείψει την ηγεσία, θεωρώντας ότι εντός του έτους θα υπάρξουν δραματικές εξελίξεις που θα υποχρεώσουν τον Τσίπρα να πάει σε εκλογές, αφού το επιτελείο του εκτιμά πως δεν θα καταφέρει να συμφωνήσει με τους Ευρωπαίους τον Ιούνιο και θα καταρρεύσει, χωρίς να αποκλείεται το πρόβλημα να έλθει νωρίτερα, τον Απρίλιο.

Ο Σαμαράς έχει αποφασίσει να συγκαλέσει Συνέδριο άμεσα, το πολύ σε δύο μήνες, για να επιλυθούν τυχόν ιδεολογικές διαφορές και να αποσαφηνιστεί το πολιτικό στίγμα της Ν.Δ. Όμως το δίμηνο μέχρι τον Απρίλιο που έχει μπροστά της η κυβέρνηση, και με τη χρηματοδότηση της χώρας να είναι στον αέρα, δημιουργούν σκέψεις να πάει πιο αργά το Συνέδριο.

Από τη βάση

Πάντως, κορυφαίος συνεργάτης του Σαμαρά τού εισηγήθηκε να σηκώσει το γάντι εάν τεθεί θέμα ηγεσίας από οποιονδήποτε και να προχωρήσει άμεσα στη διαδικασία επαναβεβαίωσης της ηγεσίας του, με εκλογή από τη βάση, αιφνιδιάζοντας τους πάντες. Δεν αποκλείεται να κινηθεί ο ίδιος ο Σαμαράς, χωρίς να τεθεί το θέμα.

Όμως η αντίδραση του Καραμανλή δεν μπορεί να προβλεφθεί, καθώς μια τέτοια κίνηση είναι πιθανόν να θεωρηθεί εχθρική και να τον οδηγήσει στην απόφαση να στηριχθεί άλλο στέλεχος με τη συναίνεση όλων ως μεταβατικός πρόεδρος. Το γεγονός ότι αποφάσισε να συγκαλέσει, τρεις μέρες μετά τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, την Πολιτική Επιτροπή του δίνει το πλεονέκτημα να περάσει απόφαση και για έκτακτο Συνέδριο και για διαδικασία εκλογής προέδρου του κόμματος, λέει έμπειρο κομματικό στέλεχος.

Ατού του Σαμαρά, λένε οι σαμαροφύλακες, είναι ότι η λίστα Βαρουφάκη δεν απέχει από τις θέσεις της Ν.Δ. και πως οι «θεσμοί» επιβεβαίωσαν ότι παρατείνεται το μνημόνιο και δικαίωσαν την εκτίμηση της Ν.Δ. ότι ο Τσίπρας έλεγε ψέματα, διαφορετικά η χώρα θα χρεοκοπούσε. Οι εκτιμήσεις των στενών συνεργατών του προέδρου του κόμματος είναι ότι δεν υπάρχει δυναμική άμεσης αμφισβήτησής του αφού οι ενδιαφερόμενοι δεν φαίνεται να διαθέτουν ερείσματα είτε στο κόμμα είτε στη βάση και πολύ περισσότερο στην κοινωνία.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι, σε μη δημοσιοποιημένες έρευνες που έγιναν, η παραμονή του Σαμαρά αυτήν τη στιγμή φαίνεται μονόδρομος καθώς κανείς δελφίνος δεν συγκεντρώνει σημαντικές προτιμήσεις ούτε διαθέτει ποιοτικά χαρακτηριστικά. Όμως το πρόβλημα του τέως πρωθυπουργού είναι η έλλειψη προοπτικής, το ότι δεν δίνει δηλαδή αίσθηση εξουσίας και δεν συσπειρώνει ψηφοφόρους.

Αυτό που δίνει ο Σαμαράς είναι η ασφάλεια εάν γίνει η «στραβή», λένε στελέχη του κόμματος, αλλά του λείπουν η «φρεσκάδα» και η αισιοδοξία. Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος μπορεί να διεκδικήσει την ηγεσία ζητώντας από τον Σαμαρά να τον στηρίξει, όπως έκανε εκείνος στην προηγούμενη εκλογή, διασφαλίζοντας τους ανθρώπους του και τον ίδιο, αλλά η σχέση τους αυτήν τη στιγμή είναι διαταραγμένη.

Όμως το θέμα που θέτουν πολλά στελέχη είναι το ζήτημα της ηλικίας, καθώς ο Τσίπρας είναι σαραντάρης και ο Αβραμόπουλος εξηντάρης.

Ανήσυχος

Ο Σαμαράς θεωρεί ότι ουδείς μπορεί να τον αμφισβητήσει πραγματικά, αλλά είναι ανήσυχος διαπιστώνοντας ότι ο Καραμανλής δεν επιθυμεί μεν αυτήν τη στιγμή να τεθεί θέμα ηγεσίας, αλλά είναι σαφές ότι δίνει πράσινο φως για αμφισβήτηση της πολιτικής γραμμής που ακολούθησε η ηγετική ομάδα.

Σε αυτήν τη φάση το ζήτημα που θα θέτουν οι ενδιαφερόμενοι για την ηγεσία θα είναι το θέμα της ιδεολογικής ταυτότητας του κόμματος προκείμενου αφενός να φθείρουν περαιτέρω τον Σαμαρά και την ηγετική του ομάδα και αφετέρου να καταστήσουν ξένο σώμα τους Άδωνι Γεωργιάδη και Μάκη Βορίδη. Ταυτόχρονα αυξάνονται οι φωνές και βουλευτών που ζητούν να υπάρξει σε βάθος συζήτηση για την εκλογική αποτυχία, με ορισμένα στελέχη να υποστηρίζουν ότι πρέπει να τεθεί θέμα απομάκρυνσης της στενής ηγετικής ομάδας και πιο δημοκρατικών διαδικασιών στη λειτουργία του κόμματος.

Ηγετικά στελέχη της Ν.Δ., όπως η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης, γίνονται αποδέκτες της αγωνίας των βουλευτών, ενώ δεν πρέπει να θεωρείται τυχαία η εμφάνιση του πρώην πρόεδρου της Βουλής και η σύγκρουση με την κυβέρνηση για τη λίστα Βαρουφάκη και το μνημόνιο.

«Η εκλογική μάχη για τη Ν.Δ. χάθηκε στην πραγματικότητα μετά τις ευρωεκλογές» λένε πολλοί παράγοντες του κόμματος με μακρά κοινοβουλευτική εμπειρία και αναφέρουν ότι η Ν.Δ. κινδυνεύει να μπει σε βαθιά κρίση, από την οποία θα αργήσει να βγει εάν δεν γίνουν άμεσα κινήσεις.

Η Μπακογιάννη ετοιμάζει τον δεύτερο γύρο του δείπνου με τους 14 συνδαιτυμόνες – και όχι μόνο – που είχε συγκαλέσει η Μαριέττα Γιαννάκου, αλλά η συμμετοχή θα είναι μικρότερη, λόγω και των συστάσεων Καραμανλή σε πολλούς να απέχουν από κινήσεις που δημιουργούν ζήτημα ενότητας.

Λουκέτο στην ντροπή της Αμυγδαλέζας – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το Ποντίκι


Την οριστική διακοπή της λειτουργίας του κέντρου κράτησης στην Αμυγδαλέζα και τη μετατροπή των υπόλοιπων σε κέντρα πρώτης υποδοχής και φιλοξενίας, με την άμεση βελτίωση των συνθηκών διαμονής για τους μετανάστες, προανήγγειλε η υπουργός αναπληρώτρια Εσωτερικών αρμόδια για θέματα Μεταναστευτικής Πολιτικής Τασία Χριστοδουλοπούλου.

Η υπουργός αναπληρώτρια διευκρίνισε ότι σκοπός της πολιτείας είναι η άμεση εφαρμογή του νομοθετικού πλαισίου του 2011, στο οποίο προβλέπονται οι εναλλακτικοί τρόποι παρακολούθησης όσων μεταναστών δεν διαμένουν νόμιμα στη χώρα μας και βρίσκονται σε διαδικασία απέλασης. Ουσιαστικά, πρόκειται για μια σειρά περιοριστικών μέτρων, που προβλέπουν:

◆ Εμφάνιση δύο φορές τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής τους.
◆ Καταβολή χρηματικής εγγύησης.
◆ Δήλωση της διεύθυνσης μόνιμης κατοικίας στην Αττική ή τη επαρχία.
◆ Κράτηση ταξιδιωτικών εγγράφων (διαβατηρίων).

Ήδη από την περασμένη εβδομάδα άρχισε η σταδιακή αποχώρηση των πρώτων 100 μεταναστών που κρατούνται στην Αμυγδαλέζα, με τη διαδικασία να επαναλαμβάνεται πλέον σε καθημερινή βάση.

Από το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. όμως εκφράζονται ήδη έντονοι προβληματισμοί σχετικά με το κατά πόσο οι «εναλλακτικοί περιοριστικοί όροι» είναι εφαρμόσιμοι.

«Πώς είναι δυνατόν να ελεγχθούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Πολλοί εξ αυτών στερούνται νόμιμων εγγράφων, άλλοι ζουν ανά ομάδες των 8 και 10 ατόμων σε υπόγεια και ημιυπόγεια διαμερίσματα, αλλάζοντας τακτικά στέγη, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατος ο εντοπισμός τους, στην περίπτωση που παραβιάσουν κάποιον από τους περιοριστικούς όρους που τους έχουν επιβληθεί» ανέφερε στο «Ποντίκι» αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας.

Οι προβληματισμοί των διωκτικών αρχών έχουν βάση από τη στιγμή που άνθρωποι ταλαιπωρημένοι, οι οποίοι πέρασαν από μήνες έως και χρόνια φυλακισμένοι σε τριτοκοσμικές συνθήκες, βρίσκονται ξαφνικά μετέωροι. Εύκολα θύματα των κυκλωμάτων χορήγησης πλαστών πιστοποιητικών.

Ένας άνθρωπος ο οποίος εδώ και τρία χρόνια ασχολείται συστηματικά με την κατάσταση των προσφύγων στα κέντρα κράτησης και το μείζον πρόβλημα του μεταναστευτικού και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, η Βασιλική Κατριβάνου, μίλησε στο «Π» δίχως υπεκφυγές για όλα τα ακανθώδη ζητήματα που τέθηκαν. Ας τα δούμε σε κεφάλαια:

Κέντρα κράτησης

«Η Αμυγδαλέζα είναι το σύμβολο μιας εγκληματικής, απάνθρωπης και αποτυχημένης μεταναστευτικής πολιτικής. Το κλείσιμό της αποτελεί αίτημα των αντιρατσιστικών κινημάτων εδώ και μια δεκαετία, είναι θέση του ΣΥΡΙΖΑ, και πλέον δέσμευση των υπουργών Δημόσιας Τάξης και Μετανάστευσης. Οι δύο θλιβεροί θάνατοι της περασμένης εβδομάδας το καθιστούν επιβεβλημένο. Η δέσμευση αφορά όλα τα κέντρα κράτησης.

Η ντροπή που νιώσαμε στην τελευταία μας επίσκεψη το προηγούμενο Σάββατο στην Αμυγδαλέζα ήταν ανείπωτη. Όχι μόνο γιατί η κατάσταση έχει χειροτερέψει (δεν υπήρχαν γιατροί τον τελευταίο μήνα, το φαγητό ήταν πατάτες και ρύζι, εγκαταλελειμμένα ανήλικα παιδιά), αλλά γιατί τώρα στην κυβέρνηση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, με όλο το βάρος της ευθύνης που ενέχει αυτό. Έχουμε την ευθύνη να τα κλείσουμε τα στρατόπεδα και να φτιάξουμε ανοικτές δομές φιλοξενίας.

Την επόμενη μέρα της επίσκεψής μας άρχισαν να φτιάχνονται τα αιρκοντίσιον και οι θερμοσίφωνες, μπήκαν γιατροί και στάλθηκαν ρούχα. Από την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου άρχισαν να αφήνονται ελεύθεροι οι αιτούντες άσυλο και οι ευάλωτες ομάδες. Τα κέντρα κράτησης, οι “Αμυγδαλέζες” σε όλη την Ελλάδα θα καταργηθούν. Όπου είναι εφικτό, θα μετατραπούν σε ανοιχτά κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας. Λόγω των εγκαταστάσεων της Αστυνομίας, η Αμυγδαλέζα δεν μπορεί να μετατραπεί σε τέτοιο κέντρο: σε 100 μέρες, λοιπόν, θα κλείσει.

Ο νόμος προβλέπει ότι η διοικητική κράτηση των μεταναστών που δεν έχουν χαρτιά επιβάλλεται ως κατ’ εξαίρεση μέτρο – και όχι αυτόματα, όπως μέχρι τώρα. Εφαρμόζεται λοιπόν ο νόμος και παύει η αναλγησία όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Μεταναστευτική πολιτική

Α. Η τραγική κατάσταση στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου

«Η κατάσταση στα νησιά του ΒΑ. Αιγαίου οφείλεται στο κλείσιμο του Έβρου με τον γνωστό φράχτη, που αναγκάζει τους πρόσφυγες να περνάνε από τα νησιά, αλλά και στην απαξίωση των δομών φιλοξενίας προσφύγων από την προηγούμενη κυβέρνηση.

Η έκρυθμη κατάσταση στη ΝΑ. Μεσόγειο, εξαιτίας της οποίας ο ΟΗΕ υπολογίζει ότι οι πρόσφυγες μόνο από τη Συρία θα φτάσουν τα 4 εκατομμύρια, δείχνει ότι οι προσφυγικές ροές δεν γίνεται να ανακοπούν. Αυτό μας υποχρεώνει να ενισχύσουμε τις δομές και να πάρουμε πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο για μια πιο δίκαιη κατανομή των ευθυνών».

Β. Το σχέδιο «Τρίτων» της Ε.Ε.

«Το σχέδιο “Τρίτων” της Ε.Ε. έρχεται να αντικαταστήσει την επιχείρηση “Mare Nostrum”, χάρη στην οποία είχαν σωθεί χιλιάδες ζωές στη θάλασσα. Η “Mare Nostrum” είχε ως πρώτο στόχο την προστασία της ζωής. Το σχέδιο “Τρίτων” δίνει προτεραιότητα στη φύλαξη των συνόρων, σε βάρος της προστασίας της ζωής, και γι’ αυτό είναι απαράδεκτο.

Αποτελεί δέσμευση της νέας ελληνικής κυβέρνησης το ελληνικό Λιμενικό να εφαρμόζει την αρχή της μη επαναπροώθησης, προστατεύοντας, πρώτα απ’ όλα, τις ανθρώπινες ζωές. Η Ελλάδα έχει πικρή πείρα από ναυάγια και επαναπροωθήσεις, με εμβληματική περίπτωση τον εφιάλτη του Φαρμακονησίου. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην επαναληφθούν τέτοιες καταστάσεις».

Γ. Τα περιθώρια αλλαγής παραμέτρων στο Δουβλίνο 3

«Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η ριζική τροποποίηση του Κανονισμού Δουβλίνο 3, με το σκεπτικό ότι οι χώρες που αποτελούν πύλες εισόδου προς την Ε.Ε. δέχονται πολλαπλάσιες ευθύνες για την εξέταση αιτημάτων ασύλου σε σχέση με τις πραγματικές δυνατότητές τους να ανταποκριθούν στις αιτήσεις αυτές. Το μείζον πρόβλημα, ωστόσο, παραμένει το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου και η μη ενεργοποίηση, μέχρι σήμερα, των μηχανισμών αλληλεγγύης των κρατών – μελών της Ε.Ε., μέσω της δυνατότητας που παρέχει η οδηγία 55/2001.

Για όσο καιρό η Ελλάδα παραμένει “μη ασφαλής χώρα”, με βάση τα κριτήρια του Δουβλίνου, οι επιστροφές προσφύγων για την εξέταση των αιτημάτων ασύλου εδώ δεν μπορούν να γίνονται. Το κύριο, όμως, είναι η στρατηγική της Ευρώπης – Φρούριο, που με δεδομένη την ηγεμονία της Δεξιάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δύσκολο να ανατραπεί βραχυπρόθεσμα.

Αυτό μας υποχρεώνει:
α. Να εντείνουμε την πίεση στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης, τόσο των κρατών – μελών μεταξύ τους όσο και της Ε.Ε. απέναντι στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. β. Να εκπονήσουμε μια δίκαιη και αποτελεσματική πολιτική για την προστασία των προσφύγων και τη νομική τακτοποίηση των μεταναστών, γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να χειριστεί μόνη της ένα ευρωπαϊκό ζήτημα.

«Η παρέα του Podemos και οι  Έλληνες μας καταστρέφουν» – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το Ποντίκι


Μετά το Eurogroup, Ραχόι, ΜΜΕ, Κεντροδεξιά και Κεντροαριστερά έχουν… ξεσαλώσει

Άρχισαν τα όργανα στην Ισπανία… Μετά την έκτακτη συνεδρίαση του Eurogroup της Παρασκευής, ο Ραχόι και η συμμορία του σηκώνουν τα μανίκια για να τσακίσουν το Podemos.

Προηγήθηκε βέβαια μια πρωτοφανής εκστρατεία λασπολογίας κατά των Ελλήνων από τον κολλητό του Α. Σαμαρά και πιστό στρατιωτάκι της Άνγκελα Μέρκελ, κατά την οποία βασικός στόχος ήταν να στρέψουν τον ισπανικό λαό κατά του ελληνικού, προβάλλοντας επιχειρήματα όπως «θέλουν να σας φάνε τα λεφτά», «εάν δεν τους δανείζαμε χρήματα τώρα θα είχατε υψηλότερες συντάξεις και επιδόματα ανεργίας», «ενώ εσείς υποφέρετε και θυσιαζόσαστε, αυτοί θέλουν να συνεχίσουν να την περνάνε ζάχαρη» και προπαντός «μην ξεχνάτε ποιανού ‘‘φίλοι’’ είναι αυτοί οι τύποι στην Ελλάδα, που περιφρονούν τα χρέη τους, είναι η παρέα του Πάμπλο Ιγκλέσιας», αυτού του ανεκδιήγητου ντε, που έχει το θράσος να παραμένει πρώτος στις δημοσκοπήσεις.

Και μαζί με τον Ραχόι πάνε και τα συστημικά ΜΜΕ – κεντροδεξιά και κεντροαριστερά –, τα οποία έχει λούσει κρύος ιδρώτας στην προοπτική ανόδου στην εξουσία του Podemos και κάνουν ό,τι μπορούν για να ανακόψουν τη δυναμική του. Μετά δε και τις δυσκολίες που συνάντησε ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθώντας να «πείσει την Ευρώπη», κάνουν πάρτι: έτσι θα γίνει και με εσάς, διαμηνύουν στους υποστηρικτές του Ιγκλέσιας, θα σπάσετε τα μούτρα σας.

Το σύστημα

Για να έχουν όμως και τα νώτα τους καλυμμένα, δεν περιορίζονται στην κατά βούληση και κατά φαντασία ερμηνεία των όποιων εξελίξεων. Ο πόλεμος ενάντια στο Podemos είναι καθολικός: προπαγάνδα, παραπληροφόρηση, τραμπουκισμός, κυνήγι μαγισσών, όλα τα όπλα είναι θεμιτά. Διαβάζοντας κάποιος τα ισπανικά ΜΜΕ τα τελευταία 24ωρα νομίζει πως ο Ιγκλέσιας είναι ταυτόχρονα ο Γκούφι, ο Αλ Καπόνε, ο Κιμ Γιονγκ Ουν, ο Ραχόι (ναι, θα μπορούσε, άμα απομονώναμε τις περιγραφές), ο Αθνάρ και ο Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Αλλιώς δεν εξηγείται. Τις προηγούμενες μέρες τα δημοσιεύματα (συχνά στην ίδια εφημερίδα) κατηγορούσαν τον επικεφαλής του Podemos και το επιτελείο του ως «άσχετους, εκτός πραγματικότητας και ανίκανους να διοικήσουν καφετέρια», αλλά την ίδια στιγμή έδιναν αγώνα για να εντοπίσουν τα όποια «ψεγάδια» και «άπλυτα» των στελεχών του προκειμένου να τους παρουσιάσουν ως «αδίστακτα λαμόγια, που έχουν καταφέρει να κοροϊδέψουν εκατομμύρια πολίτες» και τους οποίους «χρηματοδοτούν σκοτεινά συμφέροντα». Παρομοίως, ο Ιγκλέσιας και το Podemos εμφανίζονται ως «αφελείς, εξ ου και επικίνδυνοι», καθότι σε περίπτωση που εφαρμοστούν τα όσα λένε «θα επικρατήσει απόλυτο χάος» στην Ισπανία και ο καθένας θα κάνει ό,τι του κατέβει, αλλά την ίδια στιγμή τους παρουσιάζουν και θαυμαστές του «αυταρχικού μοντέλου» που, εάν εκλεγούν, θα μετατρέψουν τον Ιγκλέσιας σε κάποιου είδους «δικτατορίσκο». Α, ναι, και φυσικά, μην ξεχνάμε και την τρομοκρατία.

Ψυχραιμία παιδιά…

Όσο μάλιστα πλησιάζουν οι τοπικές εκλογές στην επαρχία της Ανδαλουσίας στις 22 Μαρτίου (των οποίων το αποτέλεσμα θα αποτελέσει «προάγγελο» όσων θα ακολουθήσουν στις δημοτικές του Μαΐου και στις κοινοβουλευτικές του Δεκεμβρίου) τόσο χάνουν την ψυχραιμία τους πολιτικοί, μεγαλοπαράγοντες και… μιντιάρχες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο διευθυντής της παραδοσιακής συντηρητικής εφημερίδας «ABC» Μπεϊέτο Ρουμπίδο, ο οποίος ξέσπασε πριν από μια εβδομάδα κατά των καναλιών που επιτρέπουν να εμφανίζονται «τόσο συχνά οι υποψήφιοι του Podemos». Βέβαια, το «πόσο συχνά» εμφανίζονται και υπό «ποιες συνθήκες» (ποιο είναι το τηλεοπτικό περιβάλλον που τους επιφυλάσσουν), αυτό είναι θέμα αντίληψης. Διότι, όπως αναφέρουν αρκετοί δημοσιογράφοι – ανάμεσα στους οποίους και ο διευθυντής του καναλιού Sexta –, όσοι «έφεραν» πρώτοι στα τηλεοπτικά πλατό τους εκπροσώπους του Podemos, «το έκαναν αντιστεκόμενοι σε πρωτοφανείς πιέσεις, τόσο από πολιτικούς όσο και από οικονομικούς κύκλους».

Για να έχουμε μια εικόνα του… ανένδοτου που έχει κηρύξει στο Podemos και τον Πάμπλο Ιγκλέσιας το μιντιακό κατεστημένο της Ισπανίας, αρκεί να αναφέρουμε μόνο τα υποτιθέμενα «ρεπορτάζ» των τελευταίων ημερών. Σύμφωνα με ένα από αυτά – στην… αντικειμενικότατη «ABC» –, ο Ιγκλέσιας, ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο UCM, είχε «κόψει τρεις φορές μια σπουδάστρια επειδή φορούσε μαργαριταρένια σκουλαρίκια». Η εφημερίδα μάλιστα κατονομάζει τη σπουδάστρια, τη Μαρία Μερσέντες Πέρες, νυν στέλεχος του Λαϊκού Κόμματος και δήμαρχος στην κοινότητα Ρεντουένια. Η «είδηση – βόμβα» είχε ως αποτέλεσμα να εμφανιστούν ορδές δημοσιογράφων στην πόρτα της Πέρες, η οποία αναγκάστηκε να αποκαλύψει ότι στο μάθημα είχε κοπεί δύο φορές, εκ των οποίων μόνο τη μία από τον Ιγκλέσιας, και ότι… ουδέποτε τέθηκε θέμα «σκουλαρικιών».

Ένα άλλο… φοβερό ρεπορτάζ αφορά την «άμεση σύνδεση» των στελεχών του Podemos με την τρομοκρατία.

Πώς στηρίζεται αυτή η κατηγορία; Πάρτε το παράδειγμα της Ελένα Πέρνας, μέλος της Επιτροπής για την Εγγύηση της Δημοκρατίας του Podemos στη Γαλικία. Η κυρία αυτή, λέει το ρεπορτάζ, «είχε σχέσεις με το γραφείο που υπερασπίζεται τους τρομοκράτες». Τι εννοεί; Ότι η Πέρνας έκανε την πρακτική της ως δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο Estudos Xuridicos-Avogacia, το οποίο είχε αναλάβει μεταξύ άλλων και την υπεράσπιση μελών της οργάνωσης GRAPO (ένοπλο αντάρτικο της Γαλικίας), υποθέσεις με τις οποίες προφανώς και δεν ασχολήθηκε η τότε μαθητευόμενη.

«Ηχήστε οι Σάλπιγγες»: Η Κηδεία του Κωστή Παλαμά | Το Κουτί της Πανδώρας

Στις 27 Φεβρουαρίου 1943 έφευγε από τη ζωή, σε ηλικία 84 ετών, ο σπουδαίος έλληνας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Ήταν βαριά άρρωστος όταν τον συνάντησε ο χάρος στο σπίτι του, στην οδό Περιάνδρου 3 στην Πλάκα. Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 9 Φεβρουαρίου του 1943, είχε πάρει τη γυναίκα του Μαρία.

Το νέο του θανάτου του επιφανέστερου ποιητή της γενιάς του 1880 κυκλοφόρησε με αστραπιαία ταχύτητα στην κατοχική Αθήνα. «Χτες βράδυ μία είδηση ακατανόητη μας ήρθε. Μία είδηση ασύλληπτη. Ο Γέρο-Παλαμάς πέθανε. Είχαμε ξεχάσει πως ήταν θνητός» γράφει στο προσωπικό της ημερολόγιο η Ιωάννα Τσάτσου.

Από νωρίς το πρωί της 28ης Φεβρουαρίου πλήθος λαού άρχισε να συγκεντρώνεται στο Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας για να αποτίσει το ύστατο χαίρε στον μεγάλο ποιητή, αλλά και για να εκφράσει τα αντικατοχικά του αισθήματα.

Στις 11 το πρωί άρχισε η νεκρώσιμος ακολουθία, χοροσταντούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Δαμασκηνού. Ο πνευματικός κόσμος της χώρας έδωσε βροντερό «παρών»: Σπύρος Μελάς, Μαρίκα Κοτοπούλη, Κωνσταντίνος Τσάτσος, Γιώργος Θεοτοκάς, Άγγελος Σικελιανός, Ηλίας Βενέζης, Ιωάννα Τσάτσου, Γιώργος Κατσίμπαλης, κ.ά.

Άγγελος Σικελιανός

Οι επίσημες αρχές, προσπαθώντας να περιορίσουν το νόημα της παλλαϊκής συγκέντρωσης, εκπροσωπήθηκαν στην κηδεία από τον ίδιο τον δοτό πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Λογοθετόπουλο και από εκπροσώπους των γερμανικών και ιταλικών κατοχικών δυνάμεων.

Αυτό δεν απέτρεψε τη μετατροπή της κηδείας σε εκδήλωση πατριωτικής έξαρσης.
«Σε αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα» είπε εύστοχα ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός (1884-1951), δίνοντας το πνεύμα ομόθυμης παρουσίας του λαού στην κηδεία. Και «με μια φωνή όσο ποτέ δυνατή» απήγγειλε το ποίημα Παλαμάς, που είχε γράψει τα χαράματα της 28ης Φεβρουαρίου προς τιμήν του μεγάλου ποιητή:

Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα…
Βογκήστε τύμπανα πολέμου… Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένα βουνό
με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα,
κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,
ποιόν κλεί, τι κι αν το πεί η δικιά μου γλώσσα;

Μα εσύ Λαέ, που τη φτωχή σου τη μιλιά,
Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τ’ αστέρια,
μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά
της τέλειας δόξας του, ανασήκωσ’ τον στα χέρια

γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από μας
που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη,
πες μ’ ένα μόνο ανασασμόν: «Ο Παλαμάς !»,
ν’ αντιβογκήσει τ’ όνομά του η οικουμένη !

Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα…
Βογκήστε τύμπανα πολέμου… Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Σ’ αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα ! Ένας λαός,
σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει…
κι ακέριος φλέγεται ως με τ’ άδυτο ο Ναός,
κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπει.

Τι πάνωθέ μας, όπου ο άρρητος παλμός
της αιωνιότητας, αστράφτει αυτήν την ώρα
Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός
την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα,

που αφού το έργο της θεμέλιωσε βαθιά
στη γην αυτήν με μιαν ισόθεη Σκέψη,
τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο
με τους αθάνατους θεούς για να χορέψει.

Ηχήστε οι σάλπιγγες… Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα…
Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές
της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Στη συνέχεια, ο ποιητής Σωτήρης Σκίπης (1881-1952), από τους τελευταίους εκπροσώπους της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, απήγγειλε συγκλονιστικά το ποίημά του Στον Κωστή Παλαμά.

Μέσ’ από τα κάγκελλα τ’ αόρατα
της απέραντής μας φυλακής,
μέσα στο κελί το σκοτεινό μας,
δεν εβάσταξες στον πόνο της Φυλής
κι έπεσες σα δρυς
από τα χτυπήματα
κάποιων μαύρων ξυλοκόπων
στο σκοτάδι της νυχτιάς της τραγικής,
δίχως να προσμείνεις την αχτίδα
της καινούργιας Χαραυγής.

Κι έπεσες καθώς από σεισμό
πέφτει μια μαρμάρινη κολόνα
κάποιου πανάρχαιου ναού.
Σα ναός, οπού χτυπιέται
απ’ τα βόλια των βαρβάρων.
Σαν τον Παρθενώνα,
ήρωα, ποιητή του Αιώνα.

Μάτια στερεμένα από τις τόσες
συμφορές,
δάκρυα δε θα χύσουνε για Σένα.

Θα σε κλάψουνε μια μέρα
οι ίδιοι αυτοί που μας σκοτώνουν
έναν – ένα,
σαν ξυπνήσουν απ’ τη μέθη τους
κι αντικρύσουν τι ερημιές
εσκορπίσανε στο διάβα τους
σ’ αναρίθμητες καρδιές.

Φεύγεις, πας για το ταξίδι σου
το Αχερούσιο, το στερνό,
ω πρωτότοκε αδερφέ μας,
όμως κοίτα πώς ξοπίσω σου
οι Έλληνες σε χαιρετάνε.
Ο καθένας ένα στίχο σου
ψέλνοντας μελωδικό,
σε ξεπροβοδάνε
με τα μύρια σου τραγούδια,
που βουίζουν σα μελίσσια
πάνω απ’ Απριλιού λουλούδια,
σα να προμηνάνε την Ανάσταση,
ω μεγάλε ραψωδέ μας.

Όταν τελείωσε η νεκρώσιμη ακολουθία, ο Σπύρος Μελάς, ο Άγγελος Σικελιανός και νέα παιδιά σήκωσαν το φέρετρο και κατευθύνθηκαν προς τον χώρο της ταφής. Την ώρα που θα εναπόθεταν το φέρετρο μέσα στη γη, πλησίασε ο αντιπρόσωπος του κατακτητή να καταθέσει στεφάνι. Τότε, ο λογοτέχνης Γιώργος Κατσίμπαλης άρχισε να τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο: «Σε γνωρίζω από την κόψη…». Ακολούθησε το συγκεντρωμένο πλήθος, «πρώτα δειλά –περιγράφει ο Κωνσταντίνος Τσάτσος– ύστερα η φωνή κατάκτησε όλον τον κόσμο, μυριόστομη. Ήταν η στιγμή η πιο συγκινητική. Ο κόσμος τραγουδούσε με πάθος. Κάποιος φώναξε Ζήτω η ελευθερία του πνεύματος. Αλλά ο κόσμος ήθελε ελευθερία σκέτη και φώναζε Ζήτω η Ελευθερία!».

Πηγή: sansimera.gr

Από εμάς απαιτούν να πληρώνουμε αλλά όχι από το Mega – Προκλητικό «δώρο» των τραπεζών στο κανάλι, λίγο πριν φύγουν οι Σαμαράς-Βενιζέλος | Το Κουτί της Πανδώρας

Είναι αυτοί που φορούν γραβάτες και απαιτούν από τους πολίτες αλλά και από την κυβέρνηση να πληρώνουμε χωρίς καθυστέρηση τα χρέη μας.

Την ίδια στιγμή που κάποιοι έκαναν προπαγάνδα για «άδειες τράπεζες» αν έρθει στην κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, οι τραπεζικοί «διευκόλυναν» το ταμείο του Mega με σκανδαλώδη μετάθεση πληρωμής της δόσης.

Της δόσης του περιβόητου δανείου που πηραν επί κυβέρνησης Παπανδρέου, όταν «λεφτά δεν υπήρχαν», σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας Δημοκρατία.

2_134.jpg