ο γενάρχης της οικογένειας Μεϊμαράκη στο Ηράκλειο, Βασίλειος Μεϊμαράκης, δεν δίστασε να καταγγείλει με αποτροπιασμό – όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στο δημοσίευμα -, τις ωμότητες των συμπατριωτών του κατά των Γερμανών στρατιωτών στη Μάχη της Κρήτης.

στις

Από πού κρατάει η σκούφια του Βαγγέλη Μεϊμαράκη;

  • Τετάρτη, 09 Σεπτεμβρίου 2015 – 18:21
Από πού κρατάει η σκούφια του Βαγγέλη Μεϊμαράκη;

Αν και δεν είναι ευρέως γνωστό, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Ευάγγελος Μεϊμαράκης κατάγεται από μεγάλο πολιτικό τζάκι της Κρήτης.

Η οικογένεια Μεϊμαράκη έχοντας ως έδρα της το νησί, κατάφερε να μπει με επιτυχία στα σαλόνια της πολιτικής των Αθηνών. Σήμερα, ο Ευάγγελος Μεϊμαράκης διεκδικεί την πρωθυπουργία της χώρας. Ποιο είναι όμως το πολιτικό παρελθόν της οικογένειας;

«Από μόνος του ένας παντοδύναμος στρατός κατοχής δεν επαρκεί για να εκπληρώσει την όποια αποστολή του σε ξένη χώρα. Πάντοτε η παράπλευρη δράση ενός μηχανισμού προπαγάνδας είναι απολύτως απαραίτητη. Ειδικά μάλιστα στην περίπτωση της χιτλερικής Γερμανίας ως κατακτητικής και κατασταλτικής δύναμης, η προπαγάνδα αποτέλεσε τον ισχυρότερο παράγοντα επιβολής». Αυτά αναφέρει στο δεύτερο τόμο του βιβλίου του «Τα ένοχα μυστικά της Κατοχής», ο δημοσιογράφος και ιστορικός συγγραφέας, Δημοσθένης Κούκουνας.

Το γνωστό απόφθεγμα θέλει την ιστορία να επαναλαμβάνεται. Στα χρόνια των μνημονίων, ο ελληνικός λαός βιώνει μια άνευ προηγουμένου οικονομική αφαίμαξη με σημαντικές πολιτικοκοινωνικές διαστάσεις που σύμφωνα με τον κ. Κούκουνα, είναι σε θέση να συγκριθούν με τη δραματική εποχή της γερμανικής κατοχής (1941 – 44).

«Στον δεύτερο τόμο γίνεται μια ευρύτερη αναφορά στο φαινόμενο του δοσιλογισμού και αναφέρονται τα πρόσωπα που θεωρήθηκαν ως δοσίλογοι, δηλαδή ως συνεργάτες του κατακτητή κατά την Κατοχή. Οι περιπτώσεις είναι ποικιλόμορφες, γεγονός που για να μελετηθεί απαιτεί ακριβή γνώση», επισημαίνεται στην παρουσίαση του βιβλίου του Κούκουνα.

Όπως σημειώνει ο συγγραφέας, «η άγνοια και η ημιμάθεια συνέβαλαν σε μια παραμόρφωση του πολιτικού συστήματος κατά τη μεταπολεμική περίοδο, με αποτέλεσμα να καταστεί αυτό ένα επικίνδυνο μόρφωμα για τη χώρα μας, που αδίστακτα οδήγησε τον λαό μας στην εξαχρείωση και την εξαθλίωση.

Ιούνιος 1941. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ελεύθερον Βήμα», ο γενάρχης της οικογένειας Μεϊμαράκη στο Ηράκλειο, Βασίλειος Μεϊμαράκης, δεν δίστασε να καταγγείλει με αποτροπιασμό – όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά στο δημοσίευμα -, τις ωμότητες των συμπατριωτών του κατά των Γερμανών στρατιωτών στη Μάχη της Κρήτης.

«Εκ των παρεπιδημούντων Κρητών πολιτευτών επεσκέφθησαν τον κ. πρόεδρον της Κυβερνήσεως χθες οι κ.κ. Ιωσήφ Κούνδουρος, Βασίλειος Μεϊμαράκης, Γεώργιος Τσόντος Βάρδας, Νικόλαος Τζερμιάς και έφεδροι αξιωματικοί απολυθέντες, οίτινες μετ’ αποτροπιασμού απεδοκίμασαν τας ωμότητας της Κρήτης προς τους Γερμανούς στρατιώτας.

Ωσαύτως άπαντες εδήλωσαν, ότι τίθενται κατά τας κρισίμους ταύτας στιγμάς παρά το πλευρόν της Κυβερνήσεως, ίνα παράσχουν τας υπηρεσίας των υπέρ των γενικωτέρων συμφερόντων της πατρίδος και ιδιαιτέρως της Κρήτης.

Ο κ. πρόεδρος της Κυβερνήσεως ηυχαρίστησε πάντας διά τα πατριωτικά των αισθήματα και διά την συνδρομήν των εις το έργον της Κυβερνήσεως, συνέστησεν δε όπως ενασκήσουν πάντες την επίδρασίν των ίνα τώρα οι Κρήτες τηρήσουν απόλυτον νομιμοφροσύνην και τάξιν παραδειγματικήν προς τας αρχάς Κατοχής του Άξονος».

Όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο ιστορικό αυτό δημοσίευμα, ο Βασίλης Μεϊμαράκης (αδελφός του παππού του Βαγγέλη Μεϊμαράκη), δήλωνε χωρίς ντροπή πως οι Κρητικοί που πολέμησαν με σθένος τους γερμανούς κατακτητές προχώρησαν σε «ωμότητες» εις βάρους τους.

Αν και ο ίδιος ήταν Έλληνας πολιτικός, εκλεγμένος από τον κρητικό λαό – τελευταία φορά εξελέγη στις εκλογές του Γενάρη του 1936 με το ψηφοδέλτιο της Γενικής Λαϊκής Ριζοσπαστικής Ενώσεως, στο οποίο συμμετείχε και ο αρχηγός του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος Ελλάδος Γεώργιος Μερκούρης -, δεν δίστασε να υποστηρίξει την κυβέρνηση Τσολάκογλου και να συνδράμει τα μέγιστα ώστε οι Κρητικοί να τηρήσουν κατά γράμμα τις εντολές των αρχών της «Κατοχής του Άξονος».

Ο Βασίλης Μεϊμαράκης εκλέχτηκε βουλευτής Ηρακλείου για πρώτη φορά στις εκλογές του 1915 με το Λαϊκό Κόμμα του Δημήτρη Γουνάρη. Με το ίδιο κόμμα εξελέγη βουλευτής και στις εκλογές του 1926 και του 1932. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1961 και δεν εκλέχθηκε μεταπολεμικά ποτέ ξανά στην Κρήτη, εξαιτίας της φιλογερμανικής στάσης που τήρησε κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Αρκετά χρόνια μετά την κατοχή και τη συγκεκριμένη δήλωση του θείου του, ο πρόεδρος της ΝΔ, Ευάγγελος Μεϊμαράκης διεκδικεί την πρωθυπουργία της χώρας κάτω από μια γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. Αξίζει να σημειωθεί ότι και ο πατέρας του Μεϊμαράκη, Ιωάννης, ήταν βουλευτής με την ΕΡΕ του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Όπως σημειώνει ο ιστορικός συγγραφέας κ. Κούκουνας, και «άλλα μέλη της οικογένειας Μεϊμαράκη διαδραμάτισαν επιλήψιμο ρόλο κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Κρήτη».

Αναφορές υπάρχουν στο διαδίκτυο (χωρίς όμως να είναι πλήρως επιβεβαιωμένο) και για τα ονόματα του Νικόλαου Μεϊμαράκη, του Δημήτριου Μεϊμαράκη, καθώς και του Ευάγγελου Μεϊμαράκη (παππού του σημερινού προέδρου της ΝΔ).

Ο πρώτος, όπως αναφέρεται στα δημοσιεύματα, φέρεται να ζητούσε από τους Ηρακλειώτες να αποδοκιμάσουν με κάθε τρόπο τους ενόπλους αντιστασιακούς τους οποίους ο ίδιος με κάθε ευκαιρία, κατακεραύνωνε. Ο δεύτερος, φέρεται (χωρίς να έχει αποδειχθεί όμως κάτι επίσημα) ότι είχε εμπλοκή στην εκτέλεση των «62 μαρτύρων του Ηρακλείου». Ο τρίτος, ως μέλος της «Μεγάλης Λαϊκής Επιτροπής», υπέγραψε μεταξύ άλλων, κείμενο – εγκύκλιο με βάση την οποία καταγγελλόταν η δράση της κρητικής αντίστασης και στρεφόταν κατά των αντιστασιακών οργανώσεων.

Όπως σημειώνει ο Δημοσθένης Κούκουνας στο βιβλίο του, «η προπαγάνδα στην κατοχή ήταν υποδειγματικά μεθοδική, ευφάνταστη και ευρηματική, πολυποίκιλη και εκτεινόμενη σε όλους τους δημόσιους τομείς». «Λειτούργησε ως συμπληρωματικό εργαλείο του κατακτητή, φιλοδοξώντας κατ’ εξοχήν να περιορίσει, να κάμψει και να διαβρώσει το ηθικό του λαού και το αντιστασιακό πνεύμα του».

Είναι αξιοσημείωτο ότι πολλές πολιτικές οικογένειες οι οποίες συνεργάστηκαν με τον κατακτητή κατά τη διάρκεια της κατοχής αλλά και που αργότερα στάθηκαν στο πλευρό της χούντας, δεν ελέγχθηκαν και δεν επικρίθηκαν ποτέ για τις πράξεις τους.

Αντιθέτως, οι απόγονοί τους συνεχίζουν να παίζουν σημαντικό ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας μας, καταλαμβάνοντας κυβερνητικά αξιώματα και θέσεις ευθύνης ακολουθώντας πολλές φορές τη στάση που κράτησαν οι πρόγονοί τους, «τιμώντας» την οικογενειακή παράδοση. Μια στάση η οποία συγκρούεται με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού αλλά εξυπηρετεί τα προσωπικά τους.

Μάλιστα, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε στο koutipandoras.gr ο κ. Κούκουνας, είναι χαρακτηριστικό το γεγονός πως ο μη έλεγχος των πράξεων των πολιτικών αυτών προσώπων κατά τη διάρκεια της κατοχής και η μη επίρριψη ευθυνών για τα πεπραγμένα τους, έχει οδηγήσει στο να θεωρούνται από αρκετούς τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα ως «φήμες» και προσπάθειες αμαύρωσης του ονόματος μιας πολιτικής οικογένειας.

Η Ελλάδα αποτελεί ένα ξεκάθαρο παράδειγμα για το πώς ένας λαός ξεχνά, ή καλύτερα οδηγείται στο να ξεχάσει, την ιστορία και την πορεία ενός πολιτικού τζακιού. Μήπως αυτό πρέπει να αλλάξει;

koutipandoras.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s