Δημόσιο: Απόφαση «βόμβα» για επιστροφή 13ου και 14ου μισθού – Aftodioikisi.gr

Νέο πονοκέφαλο για το οικονομικό επιτελείο δημιουργεί απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, εφόσον, βεβαίως, τελεσιδικήσει, καθώς δικαιώνει υπαλλήλους και διατάσσει το δημόσιο να τους καταβάλει τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και Αδείας!Στο Ειρηνοδικείο προσέφυγαν με αγωγή τους 5 δικαστικοί υπάλληλοι της Καλαμάτας, ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, με επικεφαλής τον πρόεδρο του Συλλόγου Δικαστικών Υπαλλήλων, Ανδρόνικο Σταυρόπουλο.Η υπόθεση, όπως γραφει η εφημερίδα Θάρρος της Μεσσηνίας (ρεπορτάζ Βίκυ Βετουλάκη), δεν είναι η μοναδική, καθώς ακολουθεί τους επόμενους μήνες η εκδίκαση της αγωγής που έχουν καταθέσει οι μόνιμοι δικαστικοί υπάλληλοι της Καλαμάτας στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Καλαμάτας.Καθώς αυτά τα οφειλόμενα παραγράφονται μετά τη διετία, οι εν λόγω προσφεύγοντες δικαστικοί υπάλληλοι δικαιώθηκαν για τα επιδόματά τους για τα έτη 2014 – 2015.«Στην οικονομική κρίση οι πολίτες έχουν ανάγκη»Η απόφαση, που μπορεί να αποτελέσει «πολιορκητικό κριό» για χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους, αναφέρεται στην αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου: «Τα κοινωνικά δικαιώματα είναι θεμελιώδη, εξίσου με τα ατομικά και τα πολιτικά, και παράγουν, κατά την επικρατούσα στη θεωρία άποψη, ένα “σχετικό κοινωνικό κεκτημένο”, η αξία και η προστατευτική λειτουργία του οποίου πρέπει να αναδεικνύονται ακόμα περισσότερο σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, όταν οι πολίτες το έχουν περισσότερη ανάγκη».Κάνοντας αναφορά στο άρθρο 106 του Συντάγματος για την εδραίωση της κοινωνικής ειρήνης, τονίζει ο ειρηνοδίκης Αθανάσιος Μουτζούρης: «Από τη διάταξη αυτή απορρέει η συνταγματική επιταγή για ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη με διασφάλιση των συνθηκών κοινωνικής ειρήνης, η οποία δεσμεύει όλα τα κρατικά όργανα και πρωτίστως το νομοθέτη, περιορίζοντας το εύρος των επιτρεπτών επιλογών του. Η παραπάνω συνταγματική επιταγή θέτει ιδίως δύο όρια στο νομοθέτη. Πρώτον, δεν είναι επιτρεπτή η θέσπιση νομοθετικών μέτρων τα οποία, ανεξαρτήτως του επιδιωκόμενου με αυτά σκοπού δημοσίου συμφέροντος, συνεπάγονται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης, δηλαδή καταλήγουν σε αποτέλεσμα ευθέως αντίθετο προς το σκοπό της συνταγματικής διάταξης. Ως σοβαρή διατάραξη της κοινωνικής ειρήνης πρέπει να νοηθεί εξίσου η δραματική επιδείνωση των συνθηκών κοινωνικής διαβίωσης (όπως αύξηση του αριθμού των ανέργων, αστέγων, όσων διαβιούν κάτω από το όριο της φτώχειας κ.λπ.), όσο και η διατάραξη της δημόσιας τάξης και ασφάλειας (π.χ. βίαιες ενέργειες διαμαρτυρίας, αύξηση της εγκληματικότητας κ.λπ.), που απορρέει από την επιδείνωση των κοινωνικών συνθηκών.Δεύτερον, δεν είναι επιτρεπτή η θέσπιση νομοθετικών μέτρων τα οποία συνεπάγονται δραματική συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος επιχειρήσεων, των νοικοκυριών, προκειμένου να εξυπηρετηθεί μονομερώς ορισμένος, έστω και δημοσίου συμφέροντος, οικονομικός σκοπός.Αντιθέτως, όπως συνάγεται από τη συνταγματική διάταξη, το γενικό συμφέρον δεν ταυτίζεται με το αμιγώς δημοσιονομικό».Δυσανάλογες επιβαρύνσεις«Ο νομοθέτης δύναται καταρχήν να επιβάλει στους πολίτες, προς εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, επιβαρύνσεις για την αντιμετώπιση ορισμένης επείγουσας ανάγκης ή κατάστασης κρίσης, υπό την προϋπόθεση, ωστόσο, ότι έχουν περιορισμένη διάρκεια, ότι είναι πρόσφορες και αναγκαίες για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού δημοσίου συμφέροντος και όχι δυσανάλογες σε σχέση προς αυτόν. Ότι είναι επαρκώς αιτιολογημένες και ότι κατανέμονται ισότιμα μεταξύ όλων των πολιτών, των απασχολουμένων τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και των ασκούντων ελευθέριο επάγγελμα, ανάλογα με τις δυνάμεις του καθενός.Επομένως, δεν είναι επιτρεπτό η επιβάρυνση, από τα μέτρα που λαμβάνονται προς αντιμετώπιση της δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας, να κατανέμεται πάντοτε σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, οι οποίοι, κατά κανόνα, είναι συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους, και να ευνοούνται άλλες κατηγορίες, από την ασυνέπεια των οποίων – κυρίως στο πεδίο της εκπλήρωσης των φορολογικών τους υποχρεώσεων – προκαλείται σε μεγάλο ποσοστό η δυσμενής αυτή συγκυρία, ούτε, κατά μείζονα λόγο, η επισώρευση νέων επιβαρύνσεων σε βάρος των ίδιων κατηγοριών πολιτών (λ.χ. διαδοχικές μειώσεις αποδοχών ή συντάξεων), εάν τα προηγούμενα αποδείχθηκαν απρόσφορα και εφόσον με τα νέα μέτρα οι ίδιες κατηγορίες πολιτών υφίστανται υπέρμετρη απώλεια του προηγουμένως διαθέσιμου εισοδήματός τους. Τούτο, μάλιστα, ιδίως όταν οι εν λόγω μειώσεις επέρχονται αιφνιδιαστικά και κλονίζουν ριζικά την οικονομική κατάσταση των ατόμων ή ανατρέπουν καταστάσεις, στις οποίες αυτά είχαν καλόπιστα αποβλέψει».Ελέγχεται και ο νομοθέτηςΚαι συνεχίζει σε άλλο σημείο το σκεπτικό της απόφασης:«Η επιβολή μέτρων προς εξυπηρέτηση δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας δε δικαιολογεί εν λευκώ και εκ προοιμίου οποιοδήποτε μέτρο με οποιοδήποτε κόστος. Η επιλογή των συγκεκριμένων μέτρων δεν ανήκει στην ανέλεγκτη διαπλαστική εξουσία του νομοθέτη, ο οποίος ελέγχεται ως προς την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη με διασφάλιση της κοινων

Πηγή: Δημόσιο: Απόφαση «βόμβα» για επιστροφή 13ου και 14ου μισθού – Aftodioikisi.gr

Advertisements

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Δικαστική απόφαση «βόμβα» για καταβολή 13ου & 14ου μισθού στο Δημόσιο – Aftodioikisi.gr

«Παράθυρο» για την επιστροφή των καταργημένων δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και Επίδομα Αδείας σε δημοσίους υπαλλήλους ανοίγει μετά το Ειρηνοδικείο Καλαμάτας και το Ειρηνοδικείο Λαμίας με ΑΠΟΦΑΣΗ, που δημοσιεύει κατ’ αποκλειστικότητα η aftodioikisi.gr.

Συγκεκριμένα, με το ίδιο πάνω κάτω σκεπτικό με την απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας που δικαίωσε πέντε δικαστικούς υπαλλήλους, το Ειρηνοδικείο Λαμίας δικαιώνει 34 υπαλλήλους ΙΔΑΧ του δήμου Λαμιέων, υποχρεώνοντας στον ΟΤΑ να καταβάλει τους 13ους και 14ους μισθούς που δεν έχουν παραγραφεί.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες της aftodioikisi.gr, όσοι από τους ΙΔΑΧ θέλουν να διεκδικήσουν από το περσινό δώρο Χριστουγέννων και μετά πρέπει να καταθέσουν τις αγωγές τους έως αύριο Τρίτη 20 Δεκεμβρίου.

Τόσο η απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας όσο και αυτή του Ειρηνοδικείο Λαμίας, επικαλούμενες το άρθρο 106 του Συντάγματος, χαρακτηρίζουν αντισυνταγματικές τις διατάξεις του Ν 4093/2012 με το οποίο εγκρίθηκαν οι συγκεκριμένες περικοπές τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Επομένως, δεν είναι επιτρεπτό η επιβάρυνση, από τα μέτρα που λαμβάνονται προς αντιμετώπιση της δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής συγκυρίας, . να κατανέμεται πάντοτε σε συγκεκριμένες κατηγορίες πολιτών, οι οποίοι, κατά κανόνα, είναι συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους και να ευνοούνται άλλες κατηγορίες από την ασυνέπεια των οποίων – κυρίως στο πεδίο της εκπλήρωσης των φορολογικών τους υποχρεώσεων – προκαλείται σε μεγάλο ποσοστό η δυσμενής αυτή συγκυρία (βλ. ΟλΣτΕ 1286/2012), ούτε, κατά μείζονα λόγο, η επισώρευση νέων επιβαρύνσεων σε βάρος των ίδιων κατηγοριών πολιτών (λ.χ. διαδοχικές μειώσεις αποδοχών ή συντάξεων), εάν τα προηγούμενα αποδείχθηκαν απρόσφορα και εφόσον με τα νέα μέτρα οι ίδιες κατηγορίες πολιτών υφίστανται υπέρμετρη απώλεια του προηγουμένως διαθέσιμου εισοδήματος τους».

Με βάση αυτό το σκεπτικό η απόφαση του Ειρηνοδικείου Λαμίας υποχρεώνει το δήμο Λαμιέων να καταβάλει στους 34 υπαλλήλους που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη «τα ποσά που αναλογούν στα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας για το χρονικό διάστημα από 1.5.2013 έως 28.5.2015», δηλαδή 2.000 ευρώ σε καθέναν με το νόμιμο τόκο.

Πηγή: ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Δικαστική απόφαση «βόμβα» για καταβολή 13ου & 14ου μισθού στο Δημόσιο – Aftodioikisi.gr

 

LG G2 LCD and Digitizer Replacement – iFixit

LG G2 LCD and Digitizer Replacement: This is a guide to repair your LG G2 Glass/LCD. The glass and LCD are fused together so be sure you buy them as one part. That is what this guide assumes you have done.

Πηγή: LG G2 LCD and Digitizer Replacement – iFixit

Introduction

Phone repair requires patience. Lots of patience. If you don’t want to go through all of the steps listed, then do not attempt this repair. I believe any one can do this if they go SLOWLY and they PAY ATTENTION to what they’re doing. Ribbon cables are our friends as long as we respect them. I recommend using plastic spudgers for all ribbon cables. Be sure you’re not touching the boards or any of the components on the boards. Hold all boards from the sides with your finger tips. Do not use metal prying tools inside of live phones unless you like dead phones. Proceed with patience and good luck 🙂

Image 1/2: With your screen facing down, look on the right side of the phone for the SIM drawer. Slide your metal opening tool just above the drawer and push upward. Use gentle pressure (never force anything) and make your way around the perimeter of the device. The phone back is just clipped on—no adhesive here!Image 2/2: With your screen facing down, look on the right side of the phone for the SIM drawer. Slide your metal opening tool just above the drawer and push upward. Use gentle pressure (never force anything) and make your way around the perimeter of the device. The phone back is just clipped on—no adhesive here!
  • Power down your phone.

  • With your screen facing down, look on the right side of the phone for the SIM drawer. Slide your metal opening tool just above the drawer and push upward. Use gentle pressure (never force anything) and make your way around the perimeter of the device. The phone back is just clipped on—no adhesive here!

Image 1/1: The screws have different finishes and slightly different shapes. Make sure you organize them so that you can reassemble the phone correctly.
  • Remove the eleven Phillips #00 silver screws and one black (circled in yellow) holding the back case of the phone on. Remove all of these screws now.

    • The screws have different finishes and slightly different shapes. Make sure you organize them so that you can reassemble the phone correctly.

Image 1/3: Be sure you use gentle upwards pressure. iFixit Jedis know too much pressure results in poor repairs.Image 2/3: Be sure you use gentle upwards pressure. iFixit Jedis know too much pressure results in poor repairs.Image 3/3: Be sure you use gentle upwards pressure. iFixit Jedis know too much pressure results in poor repairs.
  • The back case of the phone has two separate pieces; we will pry them up now. Slide the spudger under the back case (mind the motherboard under it so keep your clearance as high as possible).

  • Be sure you use gentle upwards pressure. iFixit Jedis know too much pressure results in poor repairs.

Image 1/1:
  • Now that the back case has been completely removed, it’s time to disconnect all the ribbon cables connected to the two boards.

Image 1/1: Be EXTREMELY careful separating these from the board! As you can see in the second picture these aren't held down to the board well (and after 8 years of fixing phones even the best Jedi can still exert too much of the force)
  • Disconnect the antennas from both sides of the top and bottom boards.

  • Be EXTREMELY careful separating these from the board! As you can see in the second picture these aren’t held down to the board well (and after 8 years of fixing phones even the best Jedi can still exert too much of the force)

Image 1/3: Gently lift the board from the top with the power button/volume assembly in your fingers, now pry the bottom part of the board free of the phone housing.Image 2/3: The cables on the bottom can get caught on the bottom board, just be gentle as you lift it out of the phone.Image 3/3: In picture 3 there is a red box around a little plastic piece that comes with this assembly. Remember this tucks UNDER the board once you're putting it back in.
  • On the bottom-left side of the phone is a little board that goes with this dual-ribbon board contraption. Be sure you give him a little push with your plastic prying tool, it’ll eventually come loose.

  • Gently lift the board from the top with the power button/volume assembly in your fingers, now pry the bottom part of the board free of the phone housing.

  • The cables on the bottom can get caught on the bottom board, just be gentle as you lift it out of the phone.

  • In picture 3 there is a red box around a little plastic piece that comes with this assembly. Remember this tucks UNDER the board once you’re putting it back in.

Image 1/2: Image 2/2:
  • Make absolutely sure all of your ribbon cables are free of the board. Use your plastic prying tool and lift up on the board. If all cables are out of the way it will come free.

Image 1/2: Image 2/2:
  • Gotta get that battery out of there now. Heat and batteries don’t mix. For this one I used a sturdier metal prying tool to CAREFULLY slide under the battery to free it from the adhesive.

Image 1/1: Keep your heat gun about 4-6 inches above the screen of the phone and make even passes back and forth over the glass. Keep the heat on it for 1-2 minutes.
  • Ready to get hot and steamy? Get out that heat gun baby!

  • Keep your heat gun about 4-6 inches above the screen of the phone and make even passes back and forth over the glass. Keep the heat on it for 1-2 minutes.

  • Now let’s get that screen out!

Image 1/3: I found it rather easy to remove this screen (versus, say, a Galaxy S4) so it shouldn't take too much pressure to get the screen up.Image 2/3: Go around the perimeter of the phone and lift the glass free. Do not slide your opening tool in too deep while doing this. There is a cable in the upper-right corner and a wider, flat cable with two connectors on the bottom towards the middle of the screen.Image 3/3: Carefully pry the ribbon glued down on the inside opposite the screen. Once that is free slide it AND the small connector through the case just to the side of it out to free up the screen to remove.
  • Take a thin prying tool and slide it between the glass and the plastic housing of the phone.

  • I found it rather easy to remove this screen (versus, say, a Galaxy S4) so it shouldn’t take too much pressure to get the screen up.

  • Go around the perimeter of the phone and lift the glass free. Do not slide your opening tool in too deep while doing this. There is a cable in the upper-right corner and a wider, flat cable with two connectors on the bottom towards the middle of the screen.

  • Carefully pry the ribbon glued down on the inside opposite the screen. Once that is free slide it AND the small connector through the case just to the side of it out to free up the screen to remove.

  • Be sure when replacing the screen to use a good bit of double sided tape. I had problems with the bottom right corner coming up and had to disassemble and reapply tape.

Image 1/1: This will reset the phone and hopefully get it to recognize that new screen.
  • Problems? When I replaced this screen I couldn’t get it to come on at first. If this happens, hold the volume down and power buttons simultaneously.

  • This will reset the phone and hopefully get it to recognize that new screen.

  • When re-assembling the device, there is a chance your clips will not fit correctly over the volume and power button faceplate. A little force around it should snap them together.

Επενδυτές: Ζοφερό το 2017 για την Ελλάδα – Newpost.gr

Επενδυτές: Ζοφερό το 2017 για την Ελλάδα - Μετατίθεται συνεχώς η χρεοκοπία τηςΟι δύο επενδυτές και επιτυχημένοι συγγραφείς οικονομικών βιβλίων περιγράφουν την Ελλάδα ως χρεοκοπημένη χώρα που από καιρό τώρα αντιμετωπίζεται με μια πολιτική που ουσιαστικά μετέθετε την χρεοκοπία της για αργότερα.  Και περιγράφουν με σκοτεινά χρώματα την Ελλάδα του 2017.«Ελάφρυνση ή κούρεμα μετά τις γερμανικές εκλογές»«Δεν πρόκειται να ξαναδούμε τα χρήματα των φορολογουμένων που δόθηκαν για τα πακέτα διάσωσης, αυτό θα πρέπει να μας είναι σαφές», υποστηρίζουν και αναφερόμενοι στην τελευταία δόση των 2,8 δις ευρώ, που εγκρίθηκε τέλος Οκτωβρίου, σημειώνουν ότι  μοναδική προϋπόθεση ήταν η συμμετοχή του ΔΝΤ, την οποία απέκρουσε το Ταμείο με την αιτιολογία ότι η Ελλάδα δεν θα είναι ποτέ σε θέση να επιστρέψει τα χρέη της. «Κανένας πολιτικός δεν ήταν ποτέ σε θέση να μας πει, πώς θα μπορέσει η χρεοκοπημένη Ελλάδα να πληρώσει αυτά τα χρήματα, όταν ακόμη και η Γερμανία, πρωταθλήτρια στις εξαγωγές με ρεκόρ στα έσοδα από φόρους, δεν είναι σε θέση να πληρώσει τα δικά της. Έχει έρθει η ώρα να σταματήσουμε να πετάμε χρήματα που βγήκαν με κόπο σε κάποιον που δεν μπορεί να τα διαχειριστεί».Το μέλλον για την Ελλάδα, όπως το προοιωνίζονται οι Ματίας Βάικ και Μαρκ Φρίντριχ, δεν προκαλεί αισιοδοξία. Τουναντίον. Και οι δύο υποστηρίζουν ότι η χώρα θα παραμείνει κρεμασμένη στον ορό της ΕΕ, η οικονομική της κατάσταση θα χειροτερέψει, οι ιδιωτικοποιήσεις θα συνεχιστούν και νέοι άνθρωποι ελλείψει προοπτικής θα εγκαταλείψουν τη χώρα τους. «Έξοδο της Ελλάδας από την ΕΕ δεν βλέπουμε για το 2017», τονίζουν. «Αλλά υποθέτουμε ότι η απόλυτα αναγκαία ελάφρυνση του χρέους ή ακόμη και το κούρεμα, θα έρθει το αργότερα μετά τις βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία, δεδομένου ότι η χώρα δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη της». Και οι δύο συστήνουν να μην γίνονται επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα, όπως πχ. ασφάλειες ζωής, αλλά μόνο σε κινητά και ακίνητα.«Καιρός για ρεαλισμό»Οξεία κριτική κάνουν στην ΕΕ, τον καπιταλισμό, την ελεύθερη οικονομία και την παγκόσμια οικονομία, οι οποίες έχουν εγκλωβιστεί στην ιστορικά πιο σοβαρή και διαρκή κρίση. «Όργια χρεών παγκοσμίως, πλημμύρα από φτηνό χρήμα, φούσκες στον τομέα επενδύσεων, κατάρρευση τραπεζών και κίνδυνος πληθωρισμού συνιστούν κινδύνους για αποταμιευτές και όσους προνοούν για τα γηρατειά τους». Και υπογραμμίζουν: «Δεν είναι καιρός ούτε για απαισιοδοξία, ούτε για αισιοδοξία, αλλά για ρεαλισμό». Για την Ιταλία εκφράζουν την υπόθεση ότι θα έρθει στιγμή που θα γίνει δημοψήφισμα για το ευρώ, ενώ στη Γαλλία θα κερδίσει τις εκλογές η πολέμια του ευρώ Μαρίν Λεπέν.Οι δύο οικονομολόγοι, που πάνε ενάντια στο ρεύμα, έγραψαν βιβλία που έχουν γίνει μπεστ σέλερ. Το πρώτο κυκλοφόρησε το 2012 με τον τίτλο «Η μεγαλύτερη κλοπή της ιστορίας – Γιατί οι επιμελείς γίνονται όλο και πιο φτωχοί και οι πλούσιοι ακόμη πιο πλούσιοι».Στο δεύτερο με τον τίτλο «Το κρας είναι η λύση», όπου πρόβλεψαν μεταξύ άλλων τη μείωση των βασικών επιτοκίων από την ΕΚΤ και την έκβαση των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ανακηρύχθηκε στο πιο επιτυχημένο οικονομικό βιβλίο του 2014. Φέτος τον Μάιο κυκλοφόρησαν το τρίτο βιβλίο τους με τον τίτλο «Βασικό λάθος – Πώς καταστρέφεται η ευημερία μας και γιατί χρειαζόμαστε νέο τρόπο οικονομικής σκέψης». Αρχές του 2017 οι αναγνώστες περιμένουν με ανυπομονησία το τέταρτο βιβλίο με αίτημα την ανάγκη ριζικής αλλαγής στους τομείς οικονομίας και πολιτικής.

Πηγή: Επενδυτές: Ζοφερό το 2017 για την Ελλάδα – Newpost.gr

Θεοδωράκης κατά Τσίπρα: Μας έφερε στο χείλος του γκρεμού – Newpost.gr

Θεοδωράκης κατά Τσίπρα: Μας έφερε στο χείλος του γκρεμού – Δεσμεύει το μέλλον του λαούΣφοδρή επίθεση κατά του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και της κυβέρνησης  εξαπολύει ο γνωστός μουσικοσυνθέτης και ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς Μίκης Θεοδωράκης.Κατηγορεί την κυβέρνηση πως «όχι μόνο δεν ξέρει να κυβερνά αλλά με τις παράλογες ενέργειές της μας έχει οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού» και συνεχίζει λέγοντας πως «με τις αποφάσεις της δεσμεύει το μέλλον του Λαού μας για πολλές δεκαετίες».Το κείμενο του Μίκη Θεοδωράκη έχει ως εξής:Ας δούμε τώρα σε τι ζημιώθηκε ο Λαός μας από το γεγονός ότι η ηγεσία του ΚΚΕ τότε δεν έδωσε την δέουσα σημασία στις προτάσεις μου.Πρώτον: Με την αναθεώρηση του 1986 θα καθιερωνόταν Συνταγματικά το σύστημα της αναλογικής στην διεξαγωγή των εθνικών εκλογών. Είναι περιττό νομίζω να αναφερθώ στην ιστορική σημασία που θα είχε για τον Λαό μας το γεγονός αυτό.Δεύτερον: Παραλείποντας να αναφερθώ στο παρελθόν, θα μιλήσω μονάχα για το παρόν. Δηλαδή δεν θα είχαμε σήμερα τον κύριο Τσίπρα να κυβερνά τη χώρα μας έχοντας μόνο το 20% των ψηφισάντων στις τελευταίες εκλογές και ίσως πολύ λιγότερο κι απ’ αυτό.Το τραγικό είναι ότι η παρούσα κυβέρνηση όχι μόνο δεν ξέρει να κυβερνά αλλά με τις παράλογες ενέργειές της μας έχει οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού. Και το πιο σπουδαίο ίσως είναι ότι με τις αποφάσεις της δεσμεύει το μέλλον του Λαού μας για πολλές δεκαετίες. Με τον τρόπο αυτόν, δεν καταστρέφει μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον της χώρας.Και μιας και ο Σπινθήρας ασχολήθηκε με την αλλεργία που προκαλεί σε κάποιους ακόμα και το όνομά μου, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην άποψή μου ότι χάσαμε μια ακόμα ιστορική ευκαιρία να οδηγήσουμε την χώρα στο δρόμο της κατάκτησης της εθνικής μας ανεξαρτησίας. Γιατί μετά το 2011 υπήρχαν οι αντικειμενικές συνθήκες για να δημιουργηθεί το Πανεθνικό-Παλλαϊκό Μέτωπο που είναι το βασικό όπλο ενός Λαού όταν και εφ’ όσον στοχεύει στην κατάκτηση της ελευθερίας του. Ποιος το εμπόδισε να γίνει; Σύμπασα η Αριστερά! Η Λυδία λίθος για να δούμε ποιος είναι ανεξάρτητος από τις εντολές και αξιώσεις των ξένων είναι μεταξύ άλλων και η ΑΟΖ. Όταν βλέπουμε να την έχουν ανακηρύξει όλα τα κράτη εκτός από την Ελλάδα, το γεγονός αυτό «μυρίζει». Μυρίζει υποταγή στα κελεύσματα των αρχόντων του προτεκτοράτου «ΕΛΛΑΣ». Και αυτό ακριβώς έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα στην ολότητά της. Τότε που συμμετείχαν κι αυτοί που γιόρτασαν με την ευκαιρία του βιβλίου της κυρίας Βαλαβάνη. Δηλαδή τα στελέχη και οι υπουργοί της αρχικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.Κι έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι ενώ στις 12 του Φλεβάρη του 2012 είχαμε μείνει σύμφωνοι ο κύριος Τσίπρας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να εγκαταλείψουν την βουλή και να με πλαισιώσουν, τη στιγμή που δεχόμουν τα δακρυγόνα και τα χημικά των ΜΑΤ αυτοί επέλεξαν να μείνουν στη σιγουριά της «αμαρτωλής» βουλής με αποτέλεσμα να γίνομαι απ’ όλους τους επώνυμους Έλληνες ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ, απέναντι στη μανία των εξουσιαστών, ντόπιων και ξένων, που απαγορεύουν ρητά και κατηγορηματικά σε όλη την επικράτεια και σε όλους, να αναφέρουν δημόσια ακόμη και το όνομά μου!Και σας ρωτώ, υπάρχει μεγαλύτερη τιμή και έπαινος για μένα;

Πηγή: Θεοδωράκης κατά Τσίπρα: Μας έφερε στο χείλος του γκρεμού – Newpost.gr

Το μνημόνιο της Γερμανίας και η εισβολή του 1923

Κάποτε η Γερμανία είχε βρεθεί στην… άλλη πλευρά του φράχτη. Εχοντας χρεοκοπήσει μετά τον Α’ Παγκόσμιο, επιχειρούσε να πείσει τους νικητές ότι θα τηρούσε τις υποχρεώσεις της για τις πληρωμές ενώ παράλληλα διεκδικούσε διευκολύνσεις στην εξόφληση των χρεών.

Το μνημόνιο της Γερμανίας και η εισβολή του 1923

Τέτοιες γιορτινές ημέρες του 1923 οι Γαλλικές και Βελγικές στρατιωτικές δυνάμεις καταλάμβαναν ολόκληρη την κοιλάδα του Ρουρ σε ένδειξη δυσαρέσκειας για τη μη τήρηση των συμφωνηθέντων στη Συνθήκη των Βερσαλλιών από τη Γερμανία, για αποζημιώσεις σε χρήμα και είδος. Οι Γερμανοί (φωτ. ο τότε Καγκελάριος Wilhelm Carl Josef Cuno με τον πρόεδρο της Γερμανίας Friedrich Ebert) δεν τηρούσαν το δικό τους μνημόνιο, όπως είχε αποφανθεί η τρόικα της Επιτροπής Αποζημιώσεων, δηλαδή τα τρία από τα τέσσερα μέλη (Γαλλία, Βέλγιο και Ιταλία έναντι της διαλλακτικότερης Βρετανίας).

Δύναμη περίπου 6.000 ανδρών είχε καταλάβει μέχρι τις 16 Ιανουαρίου 1923 την καρδιά της γερμανικής βιομηχανίας, στην οποία βρίσκονταν το 72% των αποθεμάτων άνθρακα, το 53% της παραγωγής χάλυβα και το 54% της παραγωγής χυτοσιδήρου. Οι Γερμανοί πληροφορήθηκαν πως η στρατιωτική δύναμη είχε κληθεί για να προστατεύσει μια επιτροπή 70 μελών από Γάλλους και Βέλγους μηχανικούς (και δύο Ιταλούς…).

Η επιτροπή είχε φτάσει στην περιοχή προκειμένου να αναλάβει τον έλεγχο των ορυχείων και των βιομηχανιών ως «εγγύηση» για τις πολεμικές αποζημιώσεις που έπρεπε να καταβάλλει η Γερμανία στους νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Να εξασφαλίσει, δηλαδή, πως η παραγωγή θα μεταφέρονταν στις χώρες που προβλέπονταν από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών.

‘Εμεινε γνωστή ως Mission Interallié de Contrôle des Usines et des Mines (MICUM). Η «συνοδευτική» αυτή αποστολή θα έφτανε να απαριθμεί περίπου 100.000 στρατιώτες, με βαρύ οπλισμό, από τεθωρακισμένα μέχρι κανόνια και πολυβόλα. Μάλιστα, όταν λίγες ημέρες μετά την κατάληψη του Ρουρ η γερμανική κυβέρνηση αντέδρασε (με «ειρηνικά μέσα» όπως το πάγωμα του κρατικού μηχανισμού, οι «λευκές απεργίες» στα ορυχεία, κ.λπ.), οι Γάλλοι και οι Βέλγοι κήρυξαν τον στρατιωτικό νόμο στην κοιλάδα. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, εκτός από τους νεκρούς σε επεισόδια και εκτελέσεις, περίπου 150.000 άνθρωποι «εκδόθηκαν» από την περιοχή στη Γερμανία.

Η κυβέρνηση του καγκελάριου Wilhelm Carl Josef Cuno (διάσημου στελέχους που είχε αφήσει το τιμόνι της πάλαι ποτέ πανίσχυρης ναυτιλιακής εταιρείας Hamburg-Amerika Line, γνωστής ως HAPAG), είχε αναλάβει πριν από λίγες εβδομάδες, τον Νοέμβριο του 1922, και πιάστηκε στον ύπνο. O Cuno είχε επιλεγεί για τη θέση ως ο τεχνοκράτης που κατάφερε να αναστήσει την HAPAG, η οποία λόγω του πολέμου κατέρρευσε με αποτέλεσμα ο πανίσχυρος ιδιοκτήτης της Albert Ballin να αυτοκτονήσει το Νοέμβριο του 1918.

Πράγματι ο τεχνοκράτης Cuno είχε προσπαθήσει, από τις πρώτες ημέρες του στην Καγκελαρία, να βγάλει τις διαπραγματεύσεις για τις αποζημιώσεις από το αδιέξοδο του τελευταίου χρόνου. Είχε προτείνει την άμεση πληρωμή πολεμικών αποζημιώσεων 20 δισ. χρυσών μάρκων αφού η Γερμανία λάβει διεθνές δάνειο αντίστοιχου ύψους. Η πληρωμή, με βάση τις γερμανικές προτάσεις, θα συνοδεύονταν από τριετές ή τετραετές πάγωμα κάθε νέας καταβολής σε μετρητά, αλλά συνέχιση των πληρωμών σε είδος, αλλά και τριακονταετή «συμφωνία ασφάλειας» για να αποτραπεί κάθε ιδέα εισβολής από τους Γάλλους. Ολες οι προτάσεις απορρίφθηκαν από τους Γάλλους, κατά τη διάρκεια διάσκεψης των συμμάχων στο Λονδίνο τον Δεκέμβριο του 1922 και σε αντίστοιχη συνάντηση που έγινε λίγες ημέρες μετά στο Παρίσι. Παρά τα «δώρα» που προσέφεραν οι Βρετανοί στους Γάλλους, με μερικό «κούρεμα» των διακρατικών δανείων, η κατάσταση δε βελτιώθηκε.

Στις 26 Δεκεμβρίου η Γερμανία κηρύχθηκε σε «κατάσταση χρεοκοπίας» όσον αφορά τη διανομή ξυλείας και τηλεγραφικών στηλών που προέβλεπε η συμφωνία των πολεμικών αποζημιώσεων. Στις 9 Ιανουαρίου, με ψήφους τρεις υπέρ (Γαλλία, Βέλγιο και Ιταλία) και μία κατά (Βρετανία) της Επιτροπής Αποζημιώσεων, κηρύχθηκε σε κατάσταση χρεοκοπίας και για τη διανομή άνθρακα επειδή κατά τη διάρκεια του 1922 είχε δώσει 11,7 εκατομμύρια τόνους έναντι 13,8 εκατ. τόνων. Δύο ημέρες μετά έγινε η εισβολή στην κοιλάδα του Ρουρ.

Πιθανώς οι Γερμανοί πιάστηκαν στον ύπνο επειδή πίστεψαν και όσα είχαν ακούσει σε μια ομιλία που είχε δώσει τον Αύγουστο του 1922 στο Αμβούργο ο διεθνούς φήμης οικονομολόγος J. M. Keynes. Ο Keynes, με ισχυρούς φίλους στη Γερμανία λόγω της στάσης που κράτησε κατά την περίοδο των διαπραγματεύσεων για τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, είχε από την αρχή υποστηρίξει πως οι πολεμικές αποζημιώσεις που ζητούσαν οι νικητές του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου από τη Γερμανία οδηγούσαν σε νέο αδιέξοδο την Ευρώπη.

Ο συγγραφέας του «Οι Οικονομικές Επιπτώσεις της Ειρήνης» («The Economic Consequences of the Peace»), μίλησε στις 26 Αυγούστου στο Αμβούργο. «Δεν πιστεύω (…) πως η Γαλλία θα πραγματοποιήσει την απειλή της για επανέναρξη των εχθροπραξιών» είπε ο Keynes. «Πριν από ένα ή δύο χρόνια μπορεί να έκανε κάτι τέτοιο (…). Αλλά όχι σήμερα. Οι Γάλλοι δεν έχουν πλέον καμία εμπιστοσύνη στην επίσημη πολιτική για τις αποζημιώσεις…Πιστεύουν πως δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αλλά μπλοφάρουν. Γνωρίζουν πως παράνομες πράξεις βίας από την πλευρά τους θα τους οδηγήσουν σε ηθική απομόνωση (…), θα καταστρέψουν την οικονομία τους και δεν θα τους προσφέρουν τελικά κανένα πλεονέκτημα». «Οι Γερμανοί», κατέληγε ο J. M. Keynes, «θα κάνουν καλά να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να μην ανησυχούν πολύ».

Η ομιλία του πασίγνωστου οικονομολόγου έγινε λίγες εβδομάδες αφότου η κυβέρνηση του προκατόχου του Cunes, του Josef Wirth, είχε αναστείλει κάθε πληρωμή πολεμικών αποζημιώσεων σε μετρητά και είχε απαιτήσει τριετές «πάγωμα» κάθε αντίστοιχης πληρωμής, εξαιτίας της μεγάλης βουτιάς του μάρκου και της πληθωριστικής έκρηξης. Οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί απέτυχαν, σε μια νέα διάσκεψη που είχε γίνει στο Λονδίνο τον ίδιο Αύγουστο, να πείσουν τους Γάλλους να σταματήσουν να απαιτούν τις αποζημιώσεις «εδώ και τώρα».

Ο Γάλλος πρωθυπουργός Raymond Poincaré είχε διακηρύξει τότε πως το Παρίσι θα αναζητήσει «εγγυήσεις» ώστε να σιγουρευτεί πως οι Γερμανοί θα πληρώσουν. Αν και οι πιθανότητες εισβολής είχαν πλέον πολλαπλασιαστεί το Βερολίνο συνέχιζε να καθυστερεί και τις καταβολές αποζημιώσεων σε είδος ή έστελνε μικρότερες ποσότητες από τις προβλεπόμενες, υπενθυμίζοντας τη μεγάλη ζημιά στη γερμανική οικονομία.

Οι Γάλλοι ήταν ανένδοτοι και σε δύο συναντήσεις της επιτροπής τραπεζών (Bankers Committee) που πραγματοποιήθηκαν στον Ιούνιο του 1922, σε Παρίσι και Λονδίνο. Ο Poincaré επέμενε πως για να δοθεί ένα «δάνειο – ανάσα» στη Γερμανία, με τη συνδρομή των ΗΠΑ, έπρεπε πρώτα οι Αμερικανοί να συμφωνήσουν με αντίστοιχο «κούρεμα» των δανείων της Γαλλίας που είχε λάβει το Παρίσι από τις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου. Για να τους πείσουν οι Αμερικανοί έστειλαν το βαρύ πυροβολικό τους, τον πανίσχυρο τραπεζίτη J. P. Morgan.

Σε μια συνάντηση που έγινε στις 19 Ιουνίου 1922 στο Λονδίνο, παρουσία του Poincaré και του Βρετανού υπουργού Οικονομικών Sir Robert Horne, ο Morgan είχε υποστηρίξει πως οι Σύμμαχοι πρέπει να διαλέξουν «αν θέλουν μια αδύναμη Γερμανία που δεν μπορεί να πληρώσει τις αποζημιώσεις ή μια ισχυρή που μπορεί να πληρώσει. Αν θέλουν μια αδύναμη Γερμανία τότε πρέπει να την κρατήσουν και οικονομικά αδύναμη.

Αν, όμως, θέλουν να πάρουν τις αποζημιώσεις πρέπει να επιστρέψουν στη χώρα να αναπτυχθεί. Ταυτόχρονα, όμως, μια οικονομικά ισχυρή Γερμανία σημαίνει και μια στρατιωτικά ισχυρή Γερμανία».

Η πίεση των ΗΠΑ για διαλλακτικότερη στάση από πλευράς Παρισιού δεν απέδωσε αν και ένα μήνα νωρίτερα, τον Μάιο του 1922, η Επιτροπή Αποζημιώσεων δεν είχε επιβάλλει κυρώσεις στη Γερμανία. Η κυβέρνηση εγκαλούνταν για σειρά παραβιάσεων των συμφωνηθέντων μεταξύ των οποίων και η επιβολή πρόσθετων φόρων 60 δισ. μάρκων καθώς και η ανεξαρτητοποίηση της Reichsbank (προκατόχου της Bundesbank). Εξι μήνες μετά άρχισε η κατοχή του Ρουρ, που ενέτεινε την πληθωριστική παράκρουση και πριμοδότησε την άνοδο των Ναζί στην εξουσία λίγα χρόνια αργότερα.

Ποιος τα θυμάται όλα αυτά σήμερα στο Βερολίνο;

*Το μεγαλύτερο τμήμα του υλικού προέρχεται από το εξαιρετικό βιβλίο «The Downfall of Money: Germany’s Hyperinflation and the Destruction of the Middle Class του Frederick Taylor

Φώτης Κόλλιαςfotisk2@euro2day.gr

Διαπιστώσεις και προβλέψεις

Ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα, με υγεία και ευτυχία σε όλους τους Έλληνες, με τη βεβαιότητα πως το 2017 θα είναι πολύ καλύτερο – αρκεί να μην περιμένουν καμία βοήθεια από κανέναν, πιστεύοντας στις ικανότητες τους και στον εαυτό τους.

Πηγή: Διαπιστώσεις και προβλέψεις

29

(To άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)

.

«Η Ευρωζώνη, η ΕΕ, ο καπιταλισμός, η δήθεν ελεύθερη αγορά και η παγκόσμια οικονομία βιώνουν την ιστορικά μεγαλύτερη και διαρκέστερη κρίση – ενώ τα βουνά των συσσωρευμένων χρεών, το πλημμύρισμα των αγορών με νέα χρήματα από τις κεντρικές τράπεζες, τα αρνητικά επιτόκια, οι επενδυτικές φούσκες, τα τραπεζικά κραχ και οι πληθωριστικές πιέσεις, απειλούν να καταστρέψουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα«.

.

Ανάλυση

Οι Θεσμοί του κ. Σόιμπλε πιέζουν αφόρητα την κυβέρνηση να δηλώσει πλήρη υποταγή στις εντολές τους, εκβιάζοντας με το μη κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης – χωρίς την οποία δεν πρόκειται να δοθεί η υπεσχημένη δόση των 6 περίπου δις €, ενώ θα συνεχίσει να είναι η Ελλάδα η μοναδική χώρα της Ευρωζώνης που δεν συμμετέχει στο πακέτο ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ (QE).

Εάν επιμείνουν στις απειλές τους, καθώς επίσης εάν η κυβέρνηση δεν συμβιβαστεί, το αργότερο τον Ιούλιο του 2017 η χώρα μας δεν θα είναι σε θέση να εξοφλήσει τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της (γράφημα) – με υψηλότερες αυτές απέναντι στην ΕΚΤ.

31

Επεξήγηση γραφήματος: Συνολικές υποχρεώσεις της Ελλάδας έως το 2059 (πηγή: ΟΔΔΗΧ).

.

Ως εκ τούτου η Ελλάδα θα χρεοκοπούσε ξανά – επίσημα βέβαια, αφού ουσιαστικά είναι ήδη χρεοκοπημένη, λόγω του εκ προμελέτης εγκλήματος των μνημονίων (ανάλυση). Πρέπει λοιπόν να πανικοβληθούμε; Κατά την άποψη μας, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος πανικού, για τους εξής λόγους:

(α) Επειδή θεωρούμε πολύ δύσκολο να πραγματοποιήσουν τις απειλές τους οι Θεσμοί, σε μία εποχή που η Ευρωζώνη βιώνει πολύ μεγάλα προβλήματα (Ιταλία) – ενώ θα ακολουθήσουν σημαντικές εκλογικές αναμετρήσεις στην Ολλανδία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στη Γερμανία. Εκτός αυτού, με τα χρήματα που θα μας δανείσουν θα πληρωθούν κυρίως οι ίδιοι (ΕΚΤ) – οπότε θα ήταν ανόητο να μην το κάνουν.

(β) Λόγω του ότι μία τέτοια χρεοκοπία ασφαλώς δεν είναι συνώνυμη με το τέλος του κόσμου – αφού έτσι ή αλλιώς η Ελλάδα δεν χρηματοδοτείται από τις αγορές, ενώ το συντριπτικό μέρος των χρεών της είναι απέναντι στις άλλες χώρες της Ευρώπης και στην ΕΚΤ. Πόσο μάλλον όταν ο προϋπολογισμός μας δεν εμφανίζει πια πρωτογενή ελλείμματα, οπότε καλύπτουμε μόνοι μας τις ανάγκες μας – ενώ το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών μας είναι σχεδόν ισοσκελισμένο.

Ενδεχομένως βέβαια να έκλεινε τις τράπεζες μας η ΕΚΤ, οπότε θα μας δημιουργούνταν μεγάλα προβλήματα – κάτι για το οποίο επίσης αμφιβάλλουμε, αφού οι τράπεζες έχουν πλέον αφελληνισθεί και ανήκουν κατά πλειοψηφία σε ξένους. Επομένως πολύ δύσκολα θα τους ζημίωναν.

Όσον αφορά τώρα τη στενότητα ρευστότητας που ίσως θα προκαλούταν, κανένας δεν εμποδίζει το κράτος μας να εκδώσει υποσχετικές πληρωμών (άρθρο) – οπότε δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε την ανεξέλεγκτη επιστροφή μας στη δραχμή, αφού μπορούμε να έχουμε τόσο το ευρώ, όσο και ένα δικό μας νόμισμα που δεν θα αντίκειται στους κανόνες της Ευρωζώνης, εφόσον η ίδια θα μας ανάγκαζε να το κάνουμε.

Δεν υπάρχει επίσης κανένας λόγος ανησυχίας εξόδου μας από την Ευρωζώνη, αφού η συμμετοχή μας είναι αμετάκλητη – ενώ η νομοθεσία δεν απαγορεύει τη χρεοκοπία, η οποία δεν είναι το αποτέλεσμα κάποιας επιλογής, αλλά αναγκαιότητας. Ακόμη όμως και να μας υποχρέωναν να εγκαταλείψουμε τη νομισματική ένωση, εκούσια φυσικά αφού ακούσια δεν γίνεται, κάτι που θεωρούμε σχεδόν αδύνατο, δεν θα μπορούσε να συμβεί από σήμερα αύριο – κρίνοντας από την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ, η οποία θα διαρκέσει πάνω από δύο χρόνια, μετά την αίτηση της ίδιας της χώρας.

Ψυχραιμία λοιπόν, δεν υπάρχει κανένας λόγος να τρομοκρατηθούμε – ενώ θεωρούμε πως ο μεγαλύτερος εφιάλτης του κ. Σόιμπλε δεν είναι άλλος από τη χρεοκοπία μας εντός της Ευρωζώνης. Αυτή ακριβώς είναι η αιτία, για την οποία μας εξευτελίζει και μας τρομοκρατεί συνεχώς (ανάλυση) – η ελπίδα δηλαδή πως θα αντιδράσουμε υπερήφανα μεν αλλά ανόητα, εγκαταλείποντας εκούσια, μόνοι μας δηλαδή, τη νομισματική ένωση και χρεοκοπώντας ανεξέλεγκτα. Σε κάθε περίπτωση, με υποκλίσεις απέναντι σε Γερμανούς πετυχαίνει κανείς τα ακριβώς αντίθετα, από αυτά που ελπίζει – οπότε είναι ασφαλώς καλύτερη η συγκρουσιακή πολιτική, με όλα όσα ρίσκα συνεπάγεται.

Περαιτέρω, σημαντική για την Ελλάδα είναι η απαίτηση των Θεσμών για την πλήρη καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων των Πολιτών της το 2017, εντός και εκτός της χώρας (περιουσιολόγιο) – κάτι που δεν θα ήταν καθόλου αρνητικό, εάν δεν δημιουργούσε υποψίες, σχετικά με το γιατί επιδιώκεται τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Με δεδομένο δε το ότι, όταν δεν χρεοκοπεί επίσημα μία χώρα, χρεοκοπούν σταδιακά οι Πολίτες της, αφού αυτοί καλούνται τελικά να πληρώσουν τα χρέη της, είναι εμφανής η αιτία της καταγραφής – η δήμευση δηλαδή των περιουσιακών μας στοιχείων, η οποία μάλλον θα έπρεπε να μας τρομάζει περισσότερο από τη χρεοκοπία.

Οι ζημίες πάντως που μας έχουν προκληθεί από την πολιτική των μνημονίων έως το 2014 αναγράφονται καθαρά στην έκθεση της ΕΚΤ (πηγή), πλησιάζοντας στο 1 τρις € έναντι δανείων της τάξης των 300 δις € που φυσικά πρέπει να επιστραφούν – οπότε δεν υπάρχει πλέον κανένας ξένος οργανισμός που να μην έχει πεισθεί για το έγκλημα, ενώ αρκετοί Έλληνες επιμένουν ανόητα πως οι ευθύνες είναι δικές μας!

Ολοκληρώνοντας, δεν καταλαβαίνουμε γιατί θα επέλεγε η κυβέρνηση να κάνει εκλογές, μετά από ενάμιση χρόνο στην εξουσία και με αρνητικές δημοσκοπήσεις – πόσο μάλλον εντός του 2017, όπου θα υπάρξουν μεγάλες αλλαγές στην Ευρωζώνη, ενδεχομένως προς όφελος της/μας, ενώ είναι πολύ πιθανόν να επιστρέψει η Ελλάδα σε πορεία ανάπτυξης, εάν κλείσει τελικά η αξιολόγηση και βοηθηθεί από την ΕΚΤ.

Εκτός αυτού, ο πρωθυπουργός έχει στη διάθεση του τη λύση της παραίτησηςμε την έννοια της αντικατάστασης του από ένα άλλο σοβαρό στέλεχος του κόμματος του, κατά το παράδειγμα του κ. Renzi. Άλλωστε κάτι ανάλογο έκανε η αξιωματική αντιπολίτευση για να «εξαγνιστεί» από το δικό της κακό παρελθόν, με την παραίτηση του κ. Σαμαρά – ενώ ασφαλώς το κόμμα δεν άλλαξε, αφού όλα του τα στελέχη συνεχίζουν να υπάρχουν.

Ο υπόλοιπος πλανήτης

Περαιτέρω στον υπόλοιπο πλανήτη, η Ευρωζώνη, η ΕΕ, ο καπιταλισμός, η δήθεν ελεύθερη αγορά (ανάλυση) και η παγκόσμια οικονομία βιώνουν την ιστορικά μεγαλύτερη και διαρκέστερη κρίση – ενώ τα βουνά των συσσωρευμένων χρεών, το πλημμύρισμα των αγορών με νέα χρήματα από τις κεντρικές τράπεζες, τα αρνητικά επιτόκια, οι επενδυτικές φούσκες, τα τραπεζικά κραχ και οι πληθωριστικές πιέσεις, απειλούν να καταστρέψουν ολόκληρο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Περισσότερο επικίνδυνο από οτιδήποτε άλλο είναι η υπερχρέωση του πλανήτη – λόγω της οποίας είναι αδύνατη η επιστροφή πολλών χωρών σε πορεία ανάπτυξης, ενώ χωρίς ανάπτυξη ο καπιταλισμός δεν είναι σε θέση να επιβιώσει.

Εν προκειμένω υπάρχουν τέσσερις δρόμοι, μέσω των οποίων είναι δυνατή η μείωση των χρεών ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, για να ακολουθήσει η ανάπτυξη: (α) η εξόφληση τους από τους οφειλέτες, (β) η διαγραφή τους από τους δανειστές, είτε η ονομαστική, είτε η έμμεση – όπως με τη χρηματοπιστωτική καταστολή με μηδενικά ή/και αρνητικά επιτόκια, (γ) η ταχύτερη ανάπτυξη της οικονομίας, σχετικά με τη αύξηση των χρεών, καθώς επίσης (δ) τα χρήματα από το ελικόπτερο. Κάθε μία από αυτές όμως έχει σημαντικά μειονεκτήματα, τα οποία είναι τα εξής:

(α) Στην πρώτη περίπτωση (εξοφλήσεις χρεών), οι οφειλέτες μειώνουν σημαντικά τις δαπάνες τους, με στόχο να συγκεντρώσουν χρήματα για να περιορίσουν τα χρέη τους – κάτι που όμως μειώνει τη ζήτηση στην οικονομία και την οδηγεί σε ύφεση, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται το ΑΕΠ πιο γρήγορα από τα χρέη, οπότε να αυξάνονται ως ποσοστό του. Πρόκειται για τη γνωστή «ύφεση ισολογισμών» με κυριότερο παράδειγμα την Ιαπωνία, το δημόσιο χρέος της οποίας έχει φτάσει στο 250%, ενώ η οικονομία της υποχωρεί συνεχώς σχεδόν για 25 χρόνια – με την Ευρώπη να ακολουθεί σήμερα τον ίδιο καταστροφικό δρόμο.

(β)  Η δεύτερη περίπτωση (διαγραφές χρεών) είναι συνώνυμη με τη χρεοκοπία – όπου οι δανειστές αναγκάζονται να διαγράψουν μαζικά χρέη των οφειλετών. Επειδή όμως οι μεγαλύτεροι δανειστές είναι συνήθως οι τράπεζες, καταρρέουν, με αποτέλεσμα να πρέπει να διασωθούν από τα κράτη – οπότε αυξάνονται ξανά τα χρέη.

(γ)  Στην τρίτη περίπτωση (ανάπτυξη ταχύτερη από τα χρέη) απαιτείται η πυροδότηση της ανάπτυξης με την αύξηση της ρευστότητας από τις κεντρικές τράπεζες – η ονομαστική ανάπτυξη δηλαδή, μέσω της ανόδου του πληθωρισμού. Εν τούτοις, έχει οδηγήσει στη δημιουργία κερδοσκοπικών υπερβολών (φούσκες), αφού τα νέα χρήματα οδηγήθηκαν στα πάγια περιουσιακά στοιχεία (μετοχές, ακίνητα), οπότε προκάλεσαν εκεί πληθωρισμό – αυξάνοντας γεωμετρικά τους κινδύνους να ακολουθήσει ένα τρομαχτικό κραχ και χάος.

(δ)  Η τέταρτη λύση (χρήματα από το ελικόπτερο) ήταν μέχρι πρόσφατα ταμπού – αν και δεν φαίνεται καθόλου λάθος, αφού θα ήταν πολύ εύκολο να συμβεί. Εν προκειμένω οι κεντρικές τράπεζες παγώνουν τα ομόλογα των κρατών που έχουν αγοράσει, άτοκα και στο διηνεκές – οπότε ουσιαστικά μετατρέπονται σε χρήματα. Το πρόβλημα επικεντρώνεται στο ότι, οι χρηματαγορές θα έχαναν αμέσως την εμπιστοσύνη τους στα χρήματα, ενώ θα μπορούσε να ακολουθήσει υπερπληθωρισμός – ο οποίος επίσης καταστρέφει το σύστημα.

Ένας μεγάλος κίνδυνος πάντως είναι οι διαφορετικοί δρόμοι που ακολουθούν οι δυτικές χώρες για την επίλυση των προβλημάτων τους – όπου η Ιαπωνία και η Ευρώπη (Γερμανία) επιλέγουν το δρόμο της «αποχρέωσης» που προκαλεί ύφεση, ενώ οι Η.Π.Α. και η Βρετανία τον πληθωρισμό που προκαλεί ανάπτυξη. Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται τα αποτελέσματα, με χειρότερα αυτά της Ιαπωνίας – με κριτήριο τα επιτόκια των δεκαετών ομολόγων.

32

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη των δεκαετών επιτοκίων στις Η.Π.Α. (μπλε καμπύλη), στη Βρετανία (πράσινη), στη Γερμανία (μαύρη) και στην Ιαπωνία (κόκκινη).

.

Όπως διαπιστώνεται από το γράφημα, αν και τα ιαπωνικά επιτόκια έχουν απομακρυνθεί από τα αρνητικά επίπεδα, έχουν σταθεροποιηθεί γύρω από το μηδέν – με τη βοήθεια της κεντρικής τράπεζας, η οποία έχει τοποθετήσει αυτό το στόχο. Εν τούτοις, η Ιαπωνία αντιμετωπίζει πρόβλημα, επειδή οι αποδόσεις των αμερικανικών, των βρετανικών και πρόσφατα των γερμανικών ομολόγων έχουν ακολουθήσει αντίθετη πορεία – γεγονός που σημαίνει ότι, είναι πλέον πιο ελκυστική για τους επενδυτές η αγορά αυτών των ομολόγων, με την ταυτόχρονη πώληση των ιαπωνικών.

Για να διατηρηθούν τώρα τα ιαπωνικά επιτόκια στο μηδέν, θα πρέπει η κεντρική τράπεζα να αγοράζει όλο και περισσότερα – κάτι που όμως πιέζει την ισοτιμία του γεν προς τα κάτω (σχετικά ανάλογα του ευρώ), όπως συνέβαινε το πρώτο εξάμηνο του 2015. Έτσι αυξάνονται βέβαια οι εξαγωγές της Ιαπωνίας (πρόσφατα σε επίπεδα ρεκόρ), αλλά αργά ή γρήγορα θα αντιδράσει η Κίνα, υποτιμώντας το δικό της νόμισμα – οπότε θα ξεσπάσει ξανά ένας νομισματικός πόλεμος, παράλληλα στον εμπορικό, με καταστροφικά αποτελέσματα για τον πλανήτη.

Συνοψίζοντας, η σημερινή κατάσταση του πλανήτη είναι δεδομένη. Εν πρώτοις βιώνει τη μεγαλύτερη υπερχρέωση στην παγκόσμια ιστορία, μετά από 40 χρόνια άκρατου δανεισμού. Κατά δεύτερο λόγο το ύψος των χρεών είναι τόσο μεγάλο, ώστε στραγγαλίζει την οικονομία. Τέλος, το βουνό των χρεών πρέπει οπωσδήποτε να μειωθεί, με κάποιον από τους παραπάνω τέσσερις τρόπους – οι οποίοι είναι όλοι επικίνδυνοι, θα ήταν καλύτερα να μην είχαμε βρεθεί ποτέ σε αυτή τη θέση, αλλά το παρελθόν δεν διορθώνεται και σήμερα είναι πολύ αργά για δάκρυα.

Στα πλαίσια αυτά οι Έλληνες, οι οποίοι νομίζουν πως μόνο αυτοί κατανάλωναν επί πιστώσει και υπερχρεώθηκαν, συμπεριφέρονται εντελώς ανόητα – αφού τα δικά τους χρέη είναι μηδαμινά σε σχέση με πολλές άλλες χώρες, ενώ δεν έκαναν περισσότερα λάθη από όσα τα υπόλοιπα κράτη του πλανήτη.

Η Ευρώπη           

Συνεχίζοντας, αυτά που βιώνουμε είναι ιστορικές αλλαγές τόσο στον υπόλοιπο πλανήτη, όσο και στην Ευρώπη, ενώ ο μέχρι σήμερα ασφαλής και προνομιακός κόσμος των πολιτικών κλυδωνίζεται – αφού οι Πολίτες αντιδρούν διαφορετικά από το παρελθόν, συνήθως εντελώς απρόβλεπτα. Το δημοψήφισμα στη Μ. Βρετανία (BREXIT), οι εκλογές στις Η.Π.Α., καθώς επίσης η πρόσφατη απόφαση των Ιταλών να πουν ΟΧΙ, έχουν τρομάξει τους πολιτικούς – ενώ η κατάσταση αυτή θα συνεχιστεί και στο μέλλον. Λογικά λοιπόν προβλέπεται πως θα υπάρξουν μεγάλες εκπλήξεις στις επόμενες εκλογές της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Γερμανίας.

Ειδικά όσον αφορά τη Γερμανία, είναι εκτός τόπου και χρόνου αυτοί που θεωρούν ότι ο στόχος της είναι ένα ισχυρό ευρώ, το οποίο παρομοιάζουν με το μάρκο – αφού φαίνεται πως δεν κατανοούν ότι, η γερμανική οικονομική ισχύς στηρίζεται στο υποτιμημένο ευρώ που διευκολύνει τις εξαγωγές της βιομηχανίας της, σε συνδυασμό με την πληθώρα φθηνών χρημάτων που τυπώνει η ΕΚΤ.

Βέβαια, για πολλούς εργαζομένους της χώρας η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική – αφού το 22,5% περίπου απασχολείται ήδη σε χαμηλόμισθους τομείς. Οι άνθρωποι αυτοί ούτε πληρώνουν τα συνταξιοδοτικά ταμεία, ούτε φροντίζουν για το μέλλον τους, όταν δεν θα είναι πια σε θέση να εργάζονται – κάτι στο οποίο δεν δίνεται σημασία από τους πολιτικούς, οι οποίοι επευφημούν τα τεράστια πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της χώρας, καθώς επίσης τα αυξημένα φορολογικά έσοδα, εις βάρος τόσο των Πολιτών της, όσο και των εταίρων της.

Ταυτόχρονα αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των μερικώς απασχολουμένων, ενώ οι μισθοί του συνόλου των γερμανών εργαζομένων δεν ακολουθούν την παραγωγικότητα τους – κάτι που είναι θετικό βραχυπρόθεσμα, αφού κλιμακώνεται η ανταγωνιστικότητα της χώρας, αλλά θανατηφόρο μακροπρόθεσμα. Ως εκ τούτου το οικονομικό μοντέλο της Γερμανίας θα αποτύχει, εάν δεν αλλάξει ριζικά – ενώ, εάν τυχόν εκλεγεί ξανά η κυρία Merkel, η Γερμανία θα βιώσει πολύ άσχημες καταστάσεις.

Τέλος, παρά το ότι οι περισσότεροι θεωρούν σχεδόν βέβαιη την εκλογή της, εμείς αμφιβάλλουμε – αφού θεωρούμε πιθανότερη μία κυβερνητική συνεργασία τριών κομμάτων (των δύο αριστερών και των πρασίνων). Εάν τυχόν επαληθευτούμε, η Ευρώπη θα αλλάξει εντελώς εικόνα – σε συνδυασμό με τα εκλογικά αποτελέσματα στις άλλες χώρες.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, η κατάσταση στον πλανήτη είναι τόσο προβληματική, όσο ποτέ μέχρι σήμερα – οπότε το 2017 θα είναι μία χρονιά πολύ σημαντικών εξελίξεων. Στα πλαίσια αυτά η Ελλάδα θα πρέπει να είναι μεν πολύ προσεκτική, όσον αφορά τις κινήσεις της, αλλά καθόλου τρομοκρατημένη – ενώ οι πολιτικοί που βρίσκονται στο εξωτερικό οφείλουν να συμπεριφέρονται ως Έλληνες και όχι ως εκπρόσωποι των κομμάτων τους.

Με απλά λόγια, όταν ο πρωθυπουργός μιλάει στο εξωτερικό είναι για όλους μας και ειδικά για την αξιωματική αντιπολίτευση, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας – οπότε οφείλουμε να τον στηρίζουμε, ανεξάρτητα από τις διαφορές που έχουμε μαζί του στο εσωτερικό, οι οποίες είναι εύλογες μετά τα δεκάδες λάθη τεραστίου μεγέθους που έχει κάνει.

Ειδικά όσον αφορά το επίδομα προς τους συνταξιούχους, το οποίο σχεδόν διπλασίασε την εσωτερική κατανάλωση και έδωσε ζωή στη χριστουγεννιάτικη αγορά, αφού οι φτωχές αυτές εισοδηματικές ομάδες έχουν άμεσες ανάγκες που πρέπει να καλύψουν, δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να γίνει αντικείμενο κριτικής από την αντιπολίτευση – αφού έδωσε τροφή στον κ. Σόιμπλε, όσον αφορά την υπονόμευση της Ελλάδας για την εξυπηρέτηση των δικών του συμφερόντων.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η Ελλάδα θα τα καταφέρει να ξεπεράσει την κρίση, όπως τα καταφέρνει για πάνω από 4.000 χρόνια, αφού διαθέτει όλες τις προϋποθέσεις – με μεγάλο μειονέκτημα της όμως τη διχόνοια, ειδικά μεταξύ των πολιτικών και κυρίως των Πολιτών (αφού οι πολιτικοί συχνά προσποιούνται με στόχο τη νομή της εξουσίας), η οποία πρέπει με κάθε τρόπο να καταπολεμηθεί, το δυνατόν γρηγορότερα.

Κλείνοντας, ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα, με υγεία και ευτυχία σε όλους τους Έλληνες, με τη βεβαιότητα πως το 2017 θα είναι πολύ καλύτερο – όσο παράδοξο και αν ακούγεται κάτι τέτοιο σήμερα, μετά από οκτώ χρόνια κρίσης. Αρκεί βέβαια να μην περιμένουν καμία βοήθεια από κανέναν, πιστεύοντας στις ικανότητες τους και στον εαυτό τους – τονίζοντας ξανά πως όλες οι άλλες χώρες βιώνουν ανάλογα προβλήματα, οπότε δεν αποτελούμε καμία εξαίρεση, αλλά τον κανόνα.

 

http://www.analyst.gr/2016/12/24/diapistoseis-kai-provlepseis/