Το έγκλημα του PSI+ που αποδεκάτισε τράπεζες και οικονομία – Οικονομία – NEWS247

ο έγκλημα του PSI+ που αποδεκάτισε τράπεζες και οικονομία

Ποιες είναι οι ευθύνες της τότε κυβέρνησης; Πώς επηρέασε το «κούρεμα» του χρέους την ελληνική οικονομία, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους; Ποιες είναι οι ευθύνες των τραπεζιτών; Η λανθασμένη επιλογή της κυβέρνησης να μπει ως μέτοχος στις τράπεζες μέσω της αποκατάστασης της ζημίας που προκάλεσε το «κούρεμα» του χρέους. «Οι επιπτώσεις στις τράπεζες από το PSI θα είναι αρνητικές και θα απαιτήσουν, ούτως ή άλλως, κρατική παρέμβαση που ακυρώνει το σκοπό της λύσης αυτής», είχε τονίσει ο Γ. Στουρνάρας τον Ιανουάριο του 2011

To «κούρεμα» του ελληνικού χρέους (PSI+) διεκδίκησε η τότε ελληνική κυβέρνηση το 2011, ανοίγοντας τον Ασκό του Αιόλου και έτσι, το ντόμινο των επιπτώσεων, έφτασε έως και τον Έλληνα εργαζόμενο και φορολογούμενο πολίτη.

Χαρακτηρίζεται ως το σημαντικότερο λάθος κυβέρνησης της χώρας μας καθώς οδήγησε σε συνολικές ζημίες προ φόρων των εγχώριων τραπεζών, ύψους 38 δις. ευρώ, την ίδια ώρα που τα συνολικάκεφάλαια τους ανέρχονταν σε περίπου 29 δισ. ευρώ…

Οι ευθύνες της κυβέρνησης

Τα «νούμερα» των ζημιών των τραπεζών δεν έχουν τόσο μεγάλη αξία από μόνα τους, όσο αποκτούν με τις πραγματικές επιπτώσεις που προκλήθηκαν στην ελληνική οικονομία, τις επιχειρήσεις, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Επιπλέον, με το «κούρεμα» του χρέους εξανεμίστηκαν τα κεφάλαια των ξένων και Ελλήνων επενδυτών που είχαν τοποθετήσει σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, αλλά και των μετόχων των τραπεζών.

Πληροφορίες αναφέρουν δε, ότι η λύση αυτή άργησε να υλοποιηθεί καθώς οι αρχιτέκτονες του PSI+ «ειδοποίησαν» τις γαλλογερμανικές τράπεζες να πουλήσουν τα ελληνικά ομόλογα που κατείχαν τότε, έτσι ώστε να ελαχιστοποιήσουν τις ζημίες τους. Αυτό ωστόσο δε συνέβη με τις ελληνικές τράπεζες. Μάλιστα, άλλες πηγές αναφέρουν ότι ένα από τα επιχειρήματα που  η Γερμανία απαίτησε το «κούρεμα» του χρέους ήταν ότι έπρεπε η Ελλάδα να «ματώσει» με αυτήν την διαδικασία, έτσι ώστε να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος.

Οι «τρύπες» που δημιούργησε το PSI+, μεταξύ των οποίων και στα Ασφαλιστικά Ταμεία, οδήγησαν σε πιστωτική ασφυξία τις επιχειρήσεις, σε «λουκέτο» εταιρειών, σε απολύσεις εργαζομένων, σε φόρους, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, υποτίμηση των αξιών και σε διάφορα άλλα μέτρα που ήταν καταστροφικά για την οικονομία.  Ουσιαστικά, με το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, η κυβέρνηση μετέτρεψε το χρέος των ιδιωτών σε διμερή δάνεια.

Η πιστωτική ασφυξία επήλθε καθώς αμέσως μετά τις ζημιές των τραπεζών το τραπεζικό σύστημα σταμάτησε να λειτουργεί και ακόμα και σήμερα δεν έχει καταφέρει να ορθοποδήσει. Οι συνέπειες ήταν καταστροφικές στις επιχειρήσεις αφού την πιστωτική επέκταση διαδέχθηκε συρρίκνωση και η οικονομία στέγνωσε αφού ρευστότητα δεν υπήρχε.

Επίσης μπορείς να γράψεις ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες έχουν πολύ μεγαλύτερο ύψος κρατικών ομολόγων σε σχέση με τα ίδια κεφαλαία τους σε σχέση με το τι είχαν οι ελληνικές. Απλά το κούρεμα ήταν τεράστιο σε μέγεθος.

Οι ευθύνες όμως δεν σταματούν εδώ. Το ελληνικό κράτος ήρθε να αποκαταστήσει την ζημία που προκάλεσε στις τράπεζες και επένδυσε ως μέτοχος, χάνοντας τελικά την αξία των συμμετοχών του και εξανεμίζοντας τα κεφάλαια που τοποθέτησε. Ως εναλλακτική λύση θα μπορούσε να έχει εφαρμόσει το μοντέλο των προνομιούχων μετοχών, περίπτωση κατά την οποία οι τράπεζες θα όφειλαν να γυρίσουν πίσω τα κεφάλαια στο κράτος, όπως αυτό έγινε από τις τράπεζες Alpha Bank και Πειραιώς για τις προνομιούχες μετοχές που κατείχε το ελληνικό δημόσιο από την εποχή του υπουργού οικονομικών Γ. Αλογοσκούφη. Η επιλογή της κυβέρνησης να συμμετάσχει ως μέτοχος με κοινές μετοχές μέσω του ΤΧΣ ανέλαβε αυτόματα και τον κίνδυνο της επένδυσής του στο χρηματιστήριο. Και μάλιστα συμμετείχε με κοινές μετοχές με περιορισμένα δικαιώματα ψήφου, αν και ήταν μέτοχος πλειοψηφίας σε όλες τις τράπεζες.

Η ευθύνη των τραπεζιτών

Οι τράπεζες συμμετείχαν στο PSI+ και στην επαναγορά ομολόγων με ομόλογα του ελληνικού δημοσίου και ομολογιακά δάνεια ύψους 50 δις. ευρώ.

Τραπεζικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ευθύνη για την ανεκτίμητη αυτή ζημιά που προκλήθηκε στην ελληνική οικονομία, φέρουν και οι τραπεζίτες που κατείχαν ελληνικά ομόλογα και ομολογιακά δάνεια μεγαλύτερης συνολικής αξίας από τα ίδια κεφάλαιά τους. Ο αντίλογος των τραπεζιτών σε αυτήν την κριτική ήταν και παραμένει ότι, τα ομόλογα της χώρας που δραστηριοποιείται η κάθε τράπεζα είναι μηδενικού ρίσκου. Δηλαδή, τα ελληνικά ομόλογα που έχει στο επενδυτικό χαρτοφυλάκιό της μία ελληνική τράπεζα είναι μηδενικού ρίσκου, όπως αντιστοίχως συμβαίνει πχ στις ισπανικές τράπεζες για τα ισπανικά ομόλογα, στις γαλλικές τράπεζες για τα γαλλικά ομόλογα, κοκ.

Μία διεκδίκηση που δεν έγινε ποτέ

Το κλείσιμο των αγορών και η αποσπασματική έως ανύπαρκτη υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων που προέβλεπαν το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο της χώρας με τους Ευρωπαίους εταίρους και δανειστές της χώρας προμήνυαν τις συνθήκες ύφεσης που ακολούθησαν.

Σε αυτό το πλαίσιο, αντί για το PSI+ και τον αποδεκατισμό της οικονομίας, καμία από τις κυβερνήσεις που ήρθαν στην εξουσία μετά το ξέσπασμα της δημοσιονομικής κρίσης, δεν διεκδίκησαν κεφάλαια για τις τράπεζες, με στόχο την αντιμετώπιση των «κόκκινων» δανείων. Τουναντίον, οι κυβερνήσεις επιδόθηκαν στις προσπάθειες οριζόντιας προστασίας των δανειοληπτών από τους πλειστηριασμούς και με αυτόν τον τρόπο δημιούργησαν κακοπληρωτές από τη μία πλευρά και απόγνωση σε αυτούς που δεν μπορούσαν πραγματικά να πληρώσουν τις μηνιαίες δόσεις τους λόγω των επιπτώσεων από την κρίση. Για 6 ολόκληρα χρόνια, καμία συνολική λύση δε δόθηκε στο θέμα, ενώ κάθε τρίμηνο από την αρχή της κρίσης ο ρυθμός αύξησης των μη εξυπηρετούμενων δανείων «χτυπούσε» τον κώδωνα του κινδύνου. Και ο κίνδυνος δε σχετιζόταν και δε σχετίζεται μόνο με την επάρκεια κεφαλαίων των τραπεζών, αλλά και με την κοινωνική συνοχή.

Οικονομικοί αναλυτές εκτιμούν ότι εφόσον οι τράπεζες είχαν στη διάθεσή τους ένα ποσό που θα αντιστοιχούσε σε λιγότερα κεφάλαια από αυτά που διέγραψαν λόγω του «κουρέματος» του χρέους, τότε και οι τράπεζες θα είχαν βελτιωμένη καθαρή θέση, αλλά και οι δανειολήπτες θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους, μετά από την εφαρμογή διαφόρων λύσεων.

Η απόφαση για το PSI+ ελήφθη από τους Γερμανούς

Ωστόσο, η  απόφαση ουσιαστικά είχε ληφθεί περίπου ένα χρόνο πριν υλοποιηθεί (τον Ιανουάριο του 2011), σε μία ημερίδα στο Βερολίνο στο υπουργείο Οικονομικών της Γερμανίας, σε ένα κλειστό τραπέζι 39 οικονομολόγων από όλη την Ευρώπη, προσκεκλημένοι του γερμανικού ινστιτούτου IFO και του ευρωπαϊκού -αλλά γερμανικής επιρροής- Bruegel για να συζητηθεί τότε, το μέλλον του ευρώ σε συνάρτηση με την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη. Σε αυτήν την συνάντηση το ντιμπέιτ ήταν ιδιαίτερα σκληρό και οι σύμμαχοι του κ. Στουρνάρα που επιχειρηματολογούσε ενάντια στο PSI+ ήταν πολύ λίγοι… H άποψη που υποστήριξε ο κ. Στουρνάρας ήταν ότι ο νέος οργανισμός στήριξης EFSF, θα αναλαμβάνει στο πλαίσιο των νέων αρμοδιοτήτων του, να εκδίδει ευρω-ομόλογα να αγοράζει κρατικά χρέη, τόσο από την πρωτογενή, όσο και από τη δευτερογενή αγορά και να προβαίνει γενικά σε πράξεις διευκόλυνσης του δανεισμού των υπό πίεση χωρών. Επιπλέον, θα αναλάμβανε την κεφαλαιακή ενίσχυση τραπεζών που βρίσκονται σε πίεση και δημιουργούν συστημικό κίνδυνο στη χώρα τους. Θα λειτουργούσε δηλαδή, είτε ως ένας οργανισμός δημοσίου χρέους με πλήρεις αρμοδιότητες, είτε ως ένα ευρωπαϊκό, νομισματικό ταμείο. Στο πλαίσιο αυτό, θα μπορούσε να αγοράζει κρατικά ομόλογα από την Eυρωπαϊκή Kεντρική Tράπεζα, συμβάλλοντας έτσι στην αποκατάσταση της θεσμικής ισορροπίας μεταξύ δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής.

H αντίπαλη άποψη η οποία τελικά επικράτησε ήταν να μην ενισχυθεί ο EFSF και έθεσε ως προϋπόθεση της όποιας παρέμβασής του, τη συντονισμένη και με βάση συγκεκριμένους κανόνες διαγραφή μέρος του χρέους, όταν μία χώρα σε πίεση δεν μπορεί να πείσει τις αγορές για τη μακροχρόνια φερεγγυότητά της. Θεωρήθηκε μάλιστα τότε ότι οι επιπτώσεις αυτής της λύσης δεν μπορούν να προσδιοριστούν αυτή τη στιγμή, δεδομένου μάλιστα ότι μετά το B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, σε καμία ευρωπαϊκή χώρα δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο. Ο κ. Στουρνάρας είχε τονίσει μάλιστα τότε ότι «οι επιπτώσεις στις τράπεζες και όχι μόνο τις ελληνικές και όχι μόνο από το ελληνικό χρέος, από τη δεύτερη λύση (σ.σ. το «κούρεμα» του χρέους), θα είναι αρνητικές και θα απαιτήσουν, ούτως ή άλλως, κρατική παρέμβαση που ακυρώνει το σκοπό της λύσης αυτής».

Advertisements

Στίγκλιτς: Η Ελλάδα σχεδόν στραγγαλίζεται από τα ευρωπαϊκά μέτρα λιτότητας | Newsbeast

«Τώρα της λένε να σηκώσει και το κόστος της προσφυγικής κρίσης»


Στίγκλιτς: Η Ελλάδα σχεδόν στραγγαλίζεται από τα ευρωπαϊκά μέτρα λιτότητας

Η Ελλάδα, η οποία σχεδόν στραγγαλίζεται από τα ευρωπαϊκά μέτρα λιτότητας πρέπει τώρα να σηκώσει ακόμη και το κόστος της προσφυγικής κρίσης, επισήμανε ο Αμερικανός κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ για την Οικονομία, Τζόζεφ Στίγκλιτς, σε αποψινή συνομιλία του με δημοσιογράφους στη Βιέννη, όπου βρίσκεται ως κεντρικός ομιλητής στη Διάσκεψη της UNIDO.

Ταυτόχρονα ζήτησε μια δικαιότερη κατανομή του πλούτου σε παγκόσμια κλίμακα, ενώ εξέφρασε ανησυχίες ότι οι πρόσφυγες συνιστούν έναν κίνδυνο για τους φτωχούς, καθώς στο μέλλον θα είναι ανταγωνιστές τους για τις φθηνές εργασίες και αυτό ισχύει, όπως είπε, και για την ίδια τη Γερμανία, όπου οι άνθρωποι στο τέλος της αλυσίδας του εισοδήματος δεν έχουν επωφεληθεί τίποτε από τον πλούτο της χώρας.

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι μια αποδοχή προσφύγων σε χώρες με μεγάλη ανεργία, όπως η Ισπανία ή η Πορτογαλία, θα αύξανε ακόμη περισσότερο την ανεργία, ενώ παρέπεμψε στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου, όπως σημείωσε, υπάρχει «πολύ κρυφή ανεργία» με το «ρεαλιστικό» ποσοστό της να βρίσκεται σχεδόν στο 12% , ενώ το μέσο εισόδημα είναι χαμηλότερο από ό, τι πριν από 20 χρόνια

Οι φτωχοί μπορεί μεν να εργάζονται, αλλά το εισόδημά τους είναι πολύ χαμηλό, ενώ σε εκείνους με χαμηλή κατάρτιση το προσδόκιμο ζωής βρίσκεται στο μεταξύ σε πτώση, τόνισε ο Αμερικανός νομπελίστας, ο οποίος αναμένει μια παρόμοια εξέλιξη και στην Ευρώπη.

Ο ίδιος σημείωσε, πως, για παράδειγμα, μπορεί η Ισπανία προφανώς να ανακάμπτει, ωστόσο πληρώνει για αυτό ένα μεγάλο τίμημα, καθώς τα μέσα εισοδήματα βρίσκονται στο μεταξύ πολύ χαμηλότερα απ΄ότι πριν την έναρξη της κρίσης.

Μιλώντας, εξάλλου, σήμερα στη Διάσκεψη της UNIDO στη Βιέννη, ο Τζόζεφ Στίγκλιτς τόνισε πως η πολιτική της Αμερικάνικης Κεντρικής Τράπεζας Fed όπως επίσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας βρίσκονται σε λάθος κατεύθυνση, καθώς αποδείχθηκαν ως μη βιώσιμες και διότι έχουν δημιουργήσει ανισότητα και προβλήματα σε άλλες χώρες.

Παράγουν κεφάλαιο, το οποίο, για παράδειγμα δεν φθάνει στις περιφερειακές τράπεζες, οι οποίες στηρίζουν το σύστημα αλλά υποτιμούνται και αυτό πάλι πλήττει τον απλό κόσμο, τόνισε χαρακτηριστικά ο Αμερικανός νομπελίστας.

 Ποιες αλλαγές σχεδιάζονται στον εκλογικό νόμο…

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ποιες αλλαγές σχεδιάζονται στον εκλογικό νόμο…

«PRESS-GR»

Μείωση στο 2% του ορίου για την είσοδο στη Βουλή και δραστικό περιορισμό του μπόνους των 50 εδρών προς το πρώτο κόμμα προβλέπουν σύμφωνα με πληροφορίες οι αλλαγές που ετοιμάζει η κυβέρνηση στον εκλογικό νόμο. Επίσης θα καταργηθεί η διάταξη που αποκλείει τους συνασπισμούς κομμάτων, εφόσον κερδίσουν, από το μπόνους του… νικητή.

Το Μέγαρο Μαξίμου έχει ήδη εκφράσει την πρόθεση να δώσει προτεραιότητα στο θέμα του εκλογικού συστήματος και αυτό έθεσε μάλιστα στο τραπέζι της χθεσινής σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών ο κ. Τσίπρας.  Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει βέβαια κάθε λόγο να προβάλει τώρα το επιχείρημα ότι αποδεικνύει τη συνέπειά της με τις παραδοσιακές θέσεις της αριστεράς υπέρ της απλής αναλογικής και το σημαντικότερο ότι προβαίνει στις μεταβολές ενόσω διατηρεί την πολιτική κυριαρχία έχοντας κερδίσει με διαφορά την τρίτη εκλογική αναμέτρηση σε διάστημα μερικών μηνών. Ο νέος νόμος μπορεί μάλιστα να τεθεί σε εφαρμογή από τις αμέσως επόμενες εκλογές εφόσον ψηφιστεί με τουλάχιστον 200 ψήφους.

Η πολιτική ουσία είναι αρκετά διαφορετική. Η ανάλυση των νέων συνθηκών όπως διαμορφώνονται στο κομματικό σκηνικό ωθεί το κυβερνητικό επιτελείο στην ανάληψη αυτής της πρωτοβουλίας εκτιμώντας ότι θα βοηθήσει καθοριστικά στον ΣΥΡΙΖΑ να συνεχίσει να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις με μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Ο σημερινός εκλογικός νόμος έχει τις ρίζες του στο 2004 όταν μερικούς μήνες πριν από τις εκλογές τον εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ δια του τότε υπουργού Εσωτερικών Κ. Σκανδαλίδη. Σε βασικές γραμμές προέβλεπε την αναλογική διανομή των 260 από τις 300 έδρες στα κόμματα που ξεπερνούν το 3% σε ολόκληρη την επικράτεια. Οι υπόλοιπες 40 ήταν το μπόνους για το πρώτο κόμμα. Η διάταξη αυτή άλλαξε το 2008 με υπουργό Εσωτερικών τον Προκόπη Παυλόπουλο και ενισχύθηκε κατά 10 έδρες η πριμοδότηση προς τον νικητή. Τότε προστέθηκε και η ρήτρα που ουσιαστικά αποτρέπει τις προεκλογικές συνεργασίες κομμάτων όσον αφορά τη διεκδίκηση της εξουσίας.

Με το νόμο αυτό έγιναν και όλες οι έως σήμερα εκλογές επιτρέποντας έως και το 2009 -που ήταν και η τελευταία φορά πριν από τα μνημόνια- το σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης. Η εμπειρία των έξι ετών που έχουν μεσολαβήσει οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η χώρα έχει μπει στον αστερισμό των κυβερνήσεων συνεργασίας οι οποίες αποτελούν πια μια πραγματικότητα μολονότι το ισχύον σύστημα έχει χτιστεί έτσι ώστε να διευκολύνει τα μονοκομματικά σχήματα. Το κυβερνητικό επιτελείο συμμερίζεται μάλιστα την εκτίμηση ότι οι φυγόκεντρες τάσεις θα ενισχυθούν το επόμενο διάστημα σε όλο το πολιτικό φάσμα. Και επικράτησε  η άποψη ότι με την περαιτέρω αναλογικοποίηση του συστήματος οι τάσεις αυτές μπορούν να μεγαλώσουν κι άλλο καθιστώντας εντέλει και πιο ελαστικές και  πιο «πολυσυλλεκτικές» τις συνεργασίες σε κυβερνητικό επίπεδο.

Με αυτήν ακριβώς τη σκέψη εξετάζεται η μείωση του πλαφόν για είσοδο στη Βουλή από 3% σε 2%. Θεωρείται ένα ισχυρό κίνητρο ώστε να δοκιμάσουν την εκλογική τύχη τους αυτόνομα όσο γίνεται περισσότερα σχήματα, τόσο στα αριστερά όσο και στα δεξιά του φάσματος, δίχως το άγχος των αναγκαστικών συμπράξεων ή των παρωχημένων συνυπάρξεων. Με δεδομένο μάλιστα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη ήδη τη βασική του διάσπαση με την αποχώρηση της Αριστερής Πλατφόρμας και τη δημιουργία της ΛΑΕ, τα διλήμματα μεταφέρονται στις αριστερές παρυφές του όπου ο κατακερματισμός τείνει να διατηρηθεί ή και να επαυξηθεί. Μια τέτοια κατάσταση είναι προφανές ότι βοηθά τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει τον πρώτο λόγο από τη στιγμή που εδραιώθηκε ως μεγάλη δύναμη στο χώρο της κεντροαριστεράς.

Από την άλλη πλευρά εκτιμάται ότι η ρευστότητα στην κεντροδεξιά μπορεί με τη βοήθεια ενός αναλογικότερου εκλογικού συστήματος να οδηγήσει σε ταχύτερες ανακατατάξεις ακόμη και σε διάσπαση. Το σενάριο δεν δείχνει πια τόσο εξωπραγματικό ύστερα και από τις πρόσφατες πρωτοφανείς εξελίξεις στο χώρο της ΝΔ εν όψει της διαδικασίας εκλογής αρχηγού. Ως εκ τούτου η  δημιουργία νέων σχημάτων, που αρκετοί τα τοποθετούν ακόμη και εντός του 2016, θα δώσει περισσότερες εναλλακτικές λύσεις για πολιτικές συγκλίσεις και θα επιτρέψει ενδεχομένως να ξεπεραστούν και κυβερνητικά αδιέξοδα από την παρούσα Βουλή δίχως να αποτελέσει μονόδρομο η νέα προσφυγή σε κάλπες.

Σε φάση διεργασιών έχει μπει άλλωστε και ο παραδοσιακός χώρος της κεντροαριστεράς. Στο ΠΑΣΟΚ η συνύπαρξη της Φ. Γεννηματά -που δεν είναι τόσο αντίθεση όσο δείχνει στη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ- με τον Ευ. Βενιζέλο κάθε άλλο παρά βεβαία διαφαίνεται ενώ και το Ποτάμι για να μη στερέψει εντελώς θα χρειαστεί συμμαχίες.

Κατά συνέπεια στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμάται ότι ο νέος εκλογικός νόμος μπορεί να δράσει να καταλύτης για να επιταχυνθούν οι ανακατατάξεις και να προκύψουν οι καινούριες ισορροπίες και οι ιδεολογικοπολιτικές συγγένειες ανάλογα με τις αλλαγές στο εκλογικό και το κοινωνικό σώμα. Σε αυτό το μεταβαλλόμενο τοπίο θεωρείται επίσης, από την ηγεσία του, ότι ο  ΣΥΡΙΖΑ θα έχει το πλεονέκτημα και όντας στην εξουσία θα αποτελεί τον πιο σταθερό πόλο αναφοράς.

Για το μπόνους, συζητούνται δύο σενάρια. Το ένα προβλέπει τη διαμόρφωσή του ανάλογα με το ποσοστό του πρώτου κόμματος όπως έχει ζητήσει και η ΝΔ. Αν δηλαδή είναι πάνω από 40% να παίρνει 40-50 έδρες ενώ αν είναι πιο κάτω να μειώνεται αντίστοιχα σε 30 κοκ. Το δεύτερο σενάριο θέλει το πριμ να περιορίζεται σταθερά στις 10 ή το πολύ 20 έδρες. Σε μια προσομοίωση με τις τελευταίες εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ με το 35,4% που έλαβε και με μπόνους π.χ. 20 έδρες, θα είχε στη νέα Βουλή όχι 145 έδρες αλλά 115. Φαινομενικά με το νέο εκλογικό νόμο βγαίνει χαμένος  αν στις επόμενες εκλογές  βγει πρώτο κόμμα. Επειδή όμως λογικά ακόμη και στην περίπτωση αυτή το ποσοστό του δεν θα είναι υψηλότερο, πολιτικά θα μπορεί να βγει κερδισμένος αφού  θα αποτελεί τον αναγκαίο και βασικό εταίρο για τον σχηματισμό κυβέρνησης και θα κινείται πιο ευέλικτα με αρκετούς καινούριους δορυφόρους.

blablanews: Γενιά του Πολυτεχνείου. Η πιο άχρηστη γενιά Ελλήνων

Γενιά του Πολυτεχνείου. Η πιο άχρηστη γενιά Ελλήνων όλων των εποχών
Η γενιά, που τα «έφαγε» όλα και χρεωκόπησε το κράτος.
Η γενιά, που, για να σωθεί η ίδια …«πούλησε» τα παιδιά της στο ΔΝΤ.
…«Ξέρεις ποιος είναι αυτός ρεεεε; Ρε…ξέρεις ποιον έσπρωξες; Ρε…ξέρεις ποιου τα στοιχεία ζήτησες για εξακρίβωση;» …φώναξε ένας «δημοκράτης» των Εξαρχείων σε

κάποιον νεαρό αστυνομικό, ο οποίος τόλμησε να ελέγξει τον προκλητικό Παπαχρήστο. Ένας εμφανώς κρατικοδίαιτος και άρα επαγγελματίας «δημοκράτης» έκανε αυτό, το οποίο κάνουν συνήθως όλοι οι όμοιοί του στη μεταπολίτευση. Άσκησε το πιο δημοφιλές σπορ των «αριστερών» στην «αριστερή» μεταπολίτευση. Το σπορ της εκ του ασφαλούς «απείθειας» προς την εξουσία.

«Έβγαλε γλώσσα» στην εξουσία. Στην εξουσία του χωροφύλακα. Στη δήθεν εξουσία του δήθεν χωροφύλακα, τον οποίο οι ίδιοι διορίζουν από το 81′ και πέρα και τον χρησιμοποιούν κατά βούληση. Όταν δεν τον βρίζουν στον δρόμο κάποιες πολύ συγκεκριμένες «ηρωικές» ημερομηνίες, τον έχουν έξω από τα σπίτια τους, είτε για να τους φυλάει είτε για να τον στείλουν στο σούπερ μάρκετ και να κουβαλήσει τα ψώνια τους.
Σ’ αυτόν απευθύνθηκε ο επαγγελματίας «αριστερός», προφανώς για να τον ακούσει ο λαός και όχι ο ίδιος ο «χωροφύλαξ». Ο «χωροφύλαξ» έτσι κι αλλιώς πάντα γνώριζε ποιος είναι ο Παπαχρήστος και ο κάθε Παπαχρήστος. Ο «χωροφύλαξ» πάντα γνώριζε ποιοι είναι όλοι αυτοί, γιατί αναλάμβανε πάντα να τους προστατεύσει. Ο «χωροφύλαξ» πάντα τους γνώριζε, γιατί γνώριζε το χαφιεδαριό, το οποίο περιφερόταν στα γραφεία της ασφάλειας. Ο λαός είναι αυτός, ο οποίος έχει αρχίσει να «ξεχνάει» ποιος είναι ο Παπαχρήστος και αυτό είναι που τους ενοχλεί. Ο λαός μπορεί να μην «ξεχνάει» τι σημαίνει «Δεξιά», αλλά τελευταία με τους Αλαβάνους και τους Κουβέληδες έχει αρχίσει και «θυμάται» τι σημαίνει «Αριστερά». Ο λαός έχει αρχίσει να μην θυμάται αυτά που «πρέπει» και αυτό είναι που μειώνει τα κέρδη των «ηρώων» της Αριστεράς. Μειώνει την «κληρονομιά» τους …και έχουν παιδιά ν’ αποκαταστήσουν. Έτσι λοιπόν, για ν’ ακούσει ο λαός, μας εξήγησε ο εξοργισμένος «δημοκράτης» ότι ο Παπαχρήστος είναι η «φωνή». «Η ΦΩΝΗ του Πολυτεχνείου». Η μισή ΦΩΝΗ του Πολυτεχνείου, για να είμαστε δίκαιοι, εφόσον την άλλη μισή την ταΐζουμε τώρα στην Ευρώπη και είναι η διαβόητη Δαμανάκη.
Δαμανάκη και Παπαχρήστος. Το δίδυμο της «επιτυχίας» του Πολυτεχνείου. Η μία φώναζε …»Εδώ Πολυτεχνείο» με τον στόμφο και την ένταση που κάποιος πλανόδιος καντινιέρης φωνάζει …»εδώ μεζεδοπωλείο» και ο άλλος παρίστανε τον Ταμτάκο της κοινωνικής αντίστασης. Πραγματικός Ταμτάκος. Ο Μήτσος ο Ταμτάκος. Ούτε «Μολών Λαβέ» ως αρχαίος Έλληνας ούτε «Ελεύθερος Πολιορκημένος» ως νεώτερος. Δεν χρειάστηκε, εφόσον στο Πολυτεχνείο δεν στήθηκαν ούτε Θερμοπύλες ούτε Μεσολόγγια. Φάμπρικα στήθηκε και στις φάμπρικες δεν γίνονται μάχες, αλλά παζάρια. Γι’ αυτόν τον λόγο οι «ήρωες» φώναζαν προς πάσα κατεύθυνση. Φώναζαν σε υποψήφιους «πελάτες», είτε για «βοήθεια» είτε για «έλεος».
«Ήρωες», που για τη δική τους ασφάλεια να ζητούν την «ασπίδα» του άμαχου κόσμου ή να εκλιπαρούν για το έλεος των αντιπάλων τους, μόνο στο ελληνικό Πολυτεχνείο υπήρξαν. Στο πρώτο εξειδικευόταν η Δαμανάκη και στο δεύτερο ο Παπαχρήστος. Αυτός μάλιστα θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν ένας Ταμτάκος κανονικός …»Καλέ μου κύριε Φαντάρε. Μη μου κάνεις κακό. Αντέλφι σου είμαι. Ντεν έχω τίποτες απάνω μου. Να… ντες και μόνος σου. Τώρα τα πω και τον ετνικό ύμνο. Ίντιοι είμαστε. Για το μεροκάματο πολεμάμε. Να ζήσουμε κι εμείς αντέλφια».
ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΤΙΤΛΟ ΜΕ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΦΟΝΤΟ

ΝΑ ΖΉΣΟΥΝ ΉΘΕΛΑΝ ΤΑ ΜΕΤΈΠΕΙΤΑ GOLDEN BOYS ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΊΤΕΥΣΗΣ.

Να ζήσουν άκοπα και πλούσια. Ξεκίνησαν τις ζωές τους χωρίς κεφάλαιο και θέλησαν να το αποκτήσουν πίσω από τα κάγκελα του Πολυτεχνείου. Στην «αυλή» του φύτεψαν ένα «δένδρο» και παίρνουν κάθε χρόνο τη «σοδειά» τους. Τα πιο golden boys απ’ όλα. Τα boys και τα girls που πήραν το πιο πλούσιο μεροκάματο που δόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Πάρα πολύ πλούσιο, αν σκεφτεί κάποιος ότι εκείνο το «μεροκάματο» της Δαμανάκη εξακολουθεί ακόμα να της αποδίδει χιλιάδες ευρώ μηνιαίως. Κι όμως. Ένα απλό μαρούλι διατηρεί τη φρεσκάδα του για πολύ περισσότερο χρόνο απ’ όσο διήρκησε ο αγώνας της Δαμανάκη και του Παπαχρήστου …μαζί.
Εδώ μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης τι σημαίνει Golden Boy. Να καταλάβει αυτά, τα οποία γνώριζαν από τότε οι «ήρωες» του Πολυτεχνείου. Αυτά, τα οποία όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι, για να τα καταλάβουν, έπρεπε να περάσουν δεκαετίες και αφού πρώτα δουν τη Goldman Sachs. Να καταλάβουν οι άνθρωποι του μόχθου και του μεροκάματου τις αναλογίες κόπου και αμοιβής, που καθιστούν κάποιον Golden. Για μια βραδιά υποτιθέμενης αντίστασης κάποιοι ζούνε για πάνω από τριανταπέντε χρόνια σαν βασιλείς. Χιλιάδες ώρες έχουν καταναλώσει από τις ζωές τους, για να μας περιγράψουν ένα συγκεκριμένο εικοσάλεπτο της μίζερης ζωής τους. Συνεχώς επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια, ενώ με το ίδιο βίντεο θα μπορούσαν να καλύψουν τριανταπέντε χρόνια αναλύσεων. Ελλείψει αδημοσίευτων ηρωικών περιστατικών ή άλλων δεδομένων, έχουν φτάσει σε σημείο ν’ αναζητούν τις συνθήκες ατμοσφαιρικής πίεσης και υγρασίας εκείνης της «ηρωικής» βραδιάς.
…Κι όμως, αυτοί είναι από τους «κορυφαίους» μιας ολόκληρης γενιάς. Τόσο «κορυφαίοι», που έδωσαν στη γενιά τους τη δική τους «ταυτότητα». Τόσο «κορυφαίοι», που πάνω τους άρχισε να «χτίζεται» το σταρ σύστεμ μιας ολόκληρης γενιάς. Πριν περιγράψουμε ακριβώς τι «χτίστηκε» πάνω τους, χρήσιμο είναι να πούμε μερικά γενικά πράγματα και τα οποία αφορούν όλες τις γενιές. Οι κορυφαίοι άνθρωποι της κάθε γενιάς είναι αυτοί που την χαρακτηρίζουν. Αυτούς θυμούνται οι επόμενοι και αυτοί λειτουργούν ως χαρακτηριστικό της. «Η Αθήνα του Περικλή» …λέμε. «Η Ελλάδα του Αλεξάνδρου». Οι κορυφαίοι λοιπόν της κάθε γενιάς λειτουργούν όπως οι «χρωστικές» στη χημεία. Δίνουν «χρώμα» στη γενιά τους. Μπορεί να μην εκφράζουν ή ν’ αντιπροσωπεύουν απόλυτα τα χαρακτηριστικά τής κάθε γενιάς, αλλά είναι αυτοί, οι οποίοι της δίνουν «ταυτότητα».
Είτε για καλό είτε για κακό, αυτό συμβαίνει πάντα. Δεν είναι απαραίτητο δηλαδή να είναι όμοιοι οι λίγοι, οι οποίοι δίνουν το «χρώμα», με τη μεγάλη μάζα, που «χρωματίζεται». Δεν είναι απαραίτητο να ταυτίζονται. Δεν ήταν όλοι οι αρχαίοι Αθηναίοι ίδιοι με τον Περικλή, όπως δεν ήταν και όλοι οι αρχαίοι Μακεδόνες ίδιοι με τον Αλέξανδρο.Κάποιες φορές οι πολλοί ευνοούνται από αυτές τις ταυτίσεις και κάποιες άλλες φορές αδικούνται. Το «χρώμα» είναι αυτό το οποίο φαίνεται και από αυτό δεν ξεφεύγει ολόκληρη η γενιά. Το «χρώμα», το οποίο δεν είναι ακίνδυνο, αν συνδυάζεται με δηλητηριώδεις ιδιότητες. Δεν είναι ακίνδυνο, όταν μετατρέπει σε ομόχρωμο δηλητήριο τεράστιες ποσότητες όγκου νερού. Αρκεί ένα φιαλίδιο αρσενικού, για να δηλητηριαστεί μια ολόκληρη πισίνα. Ξαφνικά δεν μετατράπηκε το νερό σε αρσενικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε, όταν δεν μπορεί να εξυπηρετήσει ως νερό.

Η ΓΕΝΙΆ ΛΟΙΠΌΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟΥ ΧΡΩΜΆΤΙΣΕ ΚΑΙ ΔΗΛΗΤΗΡΊΑΣΕ ΜΙΑ ΟΛΌΚΛΗΡΗ ΓΕΝΙΆ ΕΛΛΉΝΩΝ.

ΌΛΕΣ ΟΙ ΓΕΝΙΈΣ ΤΩΝ ΕΛΛΉΝΩΝ ΉΤΑΝ ΆΞΙΕΣ, ΓΙΑΤΊ ΚΑΤΆ ΚΑΝΌΝΑ ΆΦΗΝΑΝ ΜΙΑ ΕΛΛΆΔΑ ΙΣΧΥΡΌΤΕΡΗ ΑΠΌ ΑΥΤΉΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΛΆΜΒΑΝΑΝ ΟΙ ΊΔΙΕΣ.

Η ΕΠΌΜΕΝΗ ΓΕΝΙΆ ΉΤΑΝ ΕΞΊΣΟΥ ΗΡΩΙΚΉ. ΤΌΣΟ ΗΡΩΙΚΉ, ΠΟΥ Η ΕΙΡΗΝΙΚΉ ΘΥΣΊΑ ΤΗΣ ΟΜΟΙΆΖΕΙ ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΉ ΘΥΣΊΑ ΠΟΛΈΜΟΥ.

ΓΙΑ ΛΌΓΟΥΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΊΖΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΌΤΕΣ ΚΑΙ ΚΆΠΟΙΕΣ ΞΈΝΕΣ ΜΥΣΤΙΚΈΣ ΥΠΗΡΕΣΊΕΣ,

ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΊΗΣΗ ΑΥΤΟΎ ΤΟΥ ΠΑΡΆΔΟΞΟΥ ΦΑΙΝΌΜΕΝΟΥ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΎΤΗΚΕ Ο ΑΝΔΡΈΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΈΟΥ.

ΓΎΡΩ ΑΠΌ ΑΥΤΌ ΤΟ «ΣΚΟΥΠΊΔΙ» ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΏΝ ΚΑΙ ΙΣΡΑΗΛΙΝΏΝ ΜΥΣΤΙΚΏΝ ΥΠΗΡΕΣΙΏΝ ΧΤΊΣΤΗΚΕ ΤΟ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΌ ΣΤΑΡ-ΣΎΣΤΕΜ.

ΑΠΛΌ ΚΌΛΠΟ, ΣΤΟ ΟΠΟΊΟΙ ΟΙ ΠΆΝΤΕΣ ΉΤΑΝ «ΜΙΛΗΜΈΝΟΙ». ΌΣΟ «ΑΡΙΣΤΕΡΟΊ» ΉΤΑΝ ΑΥΤΟΊ, ΆΛΛΟ ΤΌΣΟ «ΔΕΞΙΟΊ» ΉΤΑΝ ΟΙ ΑΠΈΝΑΝΤΊ ΤΟΥΣ.

ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΊΧΕ ΜΌΝΙΜΗ ΕΠΑΦΉ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΊΑ,

ΌΛΟΙ ΟΙ ΠΑΠΑΝΔΡΈΟΥ ΕΊΧΑΝ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΕΣ ΝΑ ΣΥΝΤΗΡΉΣΟΥΝ ΑΥΤΉΝ ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΊΑ.

ΆΝΘΡΩΠΟΣ, Ο ΟΠΟΊΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΞΕΧΩΡΊΣΕΙ ΤΗ ΦΑΣΟΛΙΆ ΑΠΌ ΤΗ ΜΗΛΙΆ ΜΙΛΟΎΣΕ, ΣΑΝ ΕΚΠΡΌΣΩΠΟΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΏΝ,

ΜΟΙΡΆΖΟΥΝ ΥΠΗΚΟΌΤΗΤΕΣ ΧΩΡΊΣ ΚΡΙΤΉΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΟΎΝ ΜΕ ΑΛΛΟΊΩΣΗ ΤΟ ΊΔΙΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΌ ΈΘΝΟΣ.

Η ΕΠΌΜΕΝΗ ΓΕΝΙΆ ΑΥΤΉΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟΥ ΠΡΟΒΛΈΠΕΤΑΙ ΝΑ ΕΡΓΆΖΕΤΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΆ ΚΑΙ ΜΌΝΟΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΠΡΆΞΕΙ ΤΗ ΣΎΝΤΑΞΉ ΤΗΣ Η ΓΕΝΙΆ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟΥ.

ΣΚΑΛΊΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΆΤΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΊΑΣ,

Ο ΑΝΑΓΝΏΣΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΆΝΕΤΑΙ ΠΛΈΟΝ ΤΙ ΣΥΜΒΑΊΝΕΙ

ΦΙΛΟΔΟΞΟΎΝ ΝΑ ΠΑΡΑΔΏΣΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΉ ΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗ ΣΤΟΥΣ ΞΈΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΝΤ,

ΔΥΣΤΥΧΏΣ ΌΜΩΣ ΓΙ’ ΑΥΤΌΝ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΤΌΣΟ ΕΎΚΟΛΑ ΤΑ ΠΡΆΓΜΑΤΑ. ΤΏΡΑ ΤΕΛΕΊΩΣΑΝ ΟΙ ΧΡΉΣΙΜΟΙ ΒΆΡΒΑΡΟΙ ΚΑΙ ΈΜΕΙΝΑΝ ΜΌΝΟΝ ΤΑ ΣΚΑΤΆ.

Γιώργος Σαρρής – Ολα τα στοιχεία της Τραπεζικής Απάτης – Anexartitos Web Tv

Α. Οι ψευδείς διαβεβαιώσεις της ΕΕΤ περί υγειούς τραπεζικού συστήματος

  1. Ο Πρόεδρος της ΕΕΤ Τάκης Αράπογλου την 08.07.2008 στη διαρκή επιτροπή οικονομικών υποθέσεων της Βουλής ενημέρωσε τους Βουλευτές ότι «Οι τράπεζες λειτουργούν άψογα, το τραπεζικό σύστημα δεν έχει προβλήματα, τα ελληνικά νοικοκυριά δεν είναι υπερχρεωμένα, σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη!!»

(το link ολόκληρης της ομιλίας του από το επίσημο site http://www.hba.gr  της ΕΕΤhttp://www.hba.gr/7Omilies-parousiaseis/UplFiles/Omilies/board/arap_8-6.pdf)

  1. Τα στοιχεία του Προέδρου της ΕΕΤ επιβεβαίωσε και ο Γραμματέας της ΕΕΤ Χρ. Γκόρτσος σε συνέντευξη του στο in.gr την 05.10.2008 «Οι ελληνικές τράπεζες δεν κινδυνεύουν από την κρίση, τονίζει ο Χρ.Γκόρτσος σε συνέντευξη του στο in.gr Η φερεγγυότητα των ελληνικών τραπεζών δεν κινδυνεύει απ αυτή την κρίση, διότι δεν υπάρχουν οι δίαυλοι για τη μετάδοση στην Ελλάδα των προβλημάτων που ανέκυψαν στις χώρες που επλήγησαν, τονίζει ο Χρ.Γκόρτσος γγ της ΕΕΤ στη συνέντευξη του στο in.gr. Γι αυτό συνηθίζω να τονίζω ότι στην Ελλάδα (όπως και σε άλλες χώρες) δεν υπάρχει κρίση, αλλά αναταραχή ή αναστάτωση προσθέτει. Επισημαίνει ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν στο χαρτοφυλάκιο τους «τοξικά ομόλογα», και μάλιστα προλαβαίνοντας και τους πλέον δύσπιστους τονίζει «δεν είχαν λόγο να επενδύσουν σε τέτοιου είδους ομόλογα», καθώς η ανάπτυξή τους τα τελευταία χρόνια βασίστηκε κυρίως στην στεγαστική και καταναλωτική πίστη. Επίσης, αναφέρεται στην υψηλή κεφαλαιακή επάρκεια και στη κερδοφορία τους, που σε συνδυασμό με την πολιτική διαχείρισης κινδύνων που ακολουθούν και τους κανόνες της εποπτικής αρχής (ΤτΕ) συμβάλλουν στη θωράκισή τους, με αποτέλεσμα να είναι ασφαλείς και οι καταθέτες τους. Ο μοναδικός δίαυλος που αφορά την Ελλάδα είναι η αύξηση των επιτοκίων στη διατραπεζική αγορά, εξηγεί ο Χρ.Γκόρτσος, αν και τονίζει ότι η εξάρτηση των ελληνικών τραπεζών απ αυτή για άντληση ρευστότητας υπάρχει, αλλά είναι περιορισμένη».

(το link ολόκληρης της ομιλίας του από το επίσημο site http://www.hba.gr  της ΕΕΤhttp://www.hba.gr/7Omilies-parousiaseis/UplFiles/omilies/secgen/Gortsos%206-10-2008.pdf)   Β. Οι ψευδείς δηλώσεις των πολιτικών περί αδυναμίας δανεισμού της Χώρας την περίοδο προ μνημονίου

  1. Βραχυπρόθεσμος δανεισμός

Δημοπρασία 13-10-2009

  • 26 Εβδ (εξάμηνο) Δημοπραττούμενο ποσό 800.000.000,00€ Ύψος προσφορών 4.795.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 5,99. Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.040.000.000,00€ Απόδοση 0,59%.
  • 52 Εβδ (ετήσιο) Δημοπραττούμενο ποσό 800.000.000,00€ Ύψος προσφορών 3.550.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 4,44. Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.040.000.000,00€ Απόδοση 0,91% .
  • για το αποταμιευτικό κοινό
  • 26 Εβδ (εξάμηνο) 95.000,00€ με απόδοση 0,59%.
  • 52 Εβδ (ετήσιο) 000,00€ με απόδοση 0,91%.
  • Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν” (σύμφωνα με τα λεγόμενα των κυβερνητικών αξιωματούχων) πρόσφεραν 6.265.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε και μάλιστα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.

Δημοπρασία 20-10-2009

  • 13 Εβδ (τρίμηνο) Δημοπραττούμενο ποσό 1.500.000.000,00€ Ύψος προσφορών 7.040.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 4,69 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.950.000.000,00€ Απόδοση 0,35%.
  • για το αποταμιευτικό κοινό
  • 13 Εβδ (τρίμηνο) 113.000,00€ με απόδοση 0,35%.
  • Οι αγορές που “δεν μας δάνειζαν” πρόσφεραν 5.090.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε και μάλιστα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.

Δημοπρασία 12-01-2010

  • 26 Εβδ (εξάμηνο) Δημοπραττούμενο ποσό 800.000.000€ Ύψος προσφορών 3.894.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 4,87 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.040.000.000,00€ Απόδοση 1,38%
  • 52 Εβδ (ετήσιο) Δημοπραττούμενο ποσό 800.000.000,00€ Ύψος προσφορών 2.442.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 3,05 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.040.000.000,00€ Απόδοση 2,20%
  • για το αποταμιευτικό κοινό
  • 26 Εβδ (εξάμηνο) 357.000,00€ με απόδοση 1,38%.
  • 52 Εβδ (ετήσιο) 032.000,00€ με απόδοση 2,20%.
  • Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν” πρόσφεραν 4.256.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε και μάλιστα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.

Δημοπρασία 19-01-2010

  • 13 Εβδ (τρίμηνο) Δημοπραττούμενο ποσό 1.200.000.000,00€ Ύψος προσφορών 3.870.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 3,23 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.560.000.000,00€ Απόδοση 1,67%.
  • για το αποταμιευτικό κοινό
  • 13 Εβδ (τρίμηνο) 1.552.000,00€ με απόδοση 1,67%.
  • Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν” πρόσφεραν 2.310.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε και μάλιστα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.
  1. Μακροπρόθεσμος Δανεισμός

Ελάχιστες μέρες πριν την επίσημη ανακοίνωση του Γεωργίου Παπανδρέου την 23-04-2010 για την υπαγωγή μας στο ΔΝΤ, η Χώρα είχε πετύχει μακροπρόθεσμο δανεισμό 18.000.000.000,00€ που αναλύεται ως εξής: Δημοπρασία 02-02-2010

  • Ομόλογο 5-ετούς διάρκειας Δημοπρατούμενο ποσό 8.000.000.000,00€ Ύψος προσφορών 25.000.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 3,13 Συνολικά αποδεκτό ποσό 8.000.000.000,00€ Απόδοση 6,21% .

Δημοπρασία 11-03-2010

  • Ομόλογο 10-ετούς διάρκειας Δημοπρατούμενο ποσό 5.000.000.000,00€ Ύψος προσφορών 16.145.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 3,23 Συνολικά αποδεκτό ποσό 5.000.000.000,00€ Απόδοση 6,25% .

Δημοπρασία 07-04-2010

  • Ομόλογο 7-ετούς διάρκειας Δημοπρατούμενο ποσό 5.000.000.000,00€ Ύψος προσφορών 6.250.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 1,25 Συνολικά αποδεκτό ποσό 5.000.000.000,00€ Απόδοση 6,00% .
  • Ουδέποτε Βουλευτής είτε της τότε συμπολίτευσης ή αντιπολίτευσης αναφέρθηκε στο γεγονός ότι αυτός ο δανεισμός καθιστούσε άκυρους τους ισχυρισμούς της τότε Κυβέρνησης, και του τότε Πρωθυπουργού της χώρας Γιώργου Παπανδρέου, του Υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου και του Σαχινίδη που έλεγε : “άρα το Δ.Ν.Τ. ως πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από την 5-Οκτωβρίου-2009 και μετά μπορούσε να μας δώσει μέχρι και 10-20 Δις” , αφού ΜΟΝΟ από τον μακροπρόθεσμο δανεισμό η Χώρα είχε δανειστεί όσα ο κ. Σαχινίδης ισχυριζόταν ότι θα μπορούσε να λάβει μόνο από το Δ.Ν.Τ. και μάλιστα είχε και πλεονάζοντα προσφορά 29.395.000.000,00€, την οποία είχε απορρίψει!!!!!!!!!
  1. Βραχυπρόθεσμος δανεισμός

Την έκδοση του ομολόγου 7-ετούς διάρκειας  ακολούθησαν δύο ακόμα δημοπρασίες εντόκων γραμματίων που πραγματοποιήθηκαν δέκα και τρεις ημέρες αντίστοιχα προ της ανακοίνωσης του πρώην Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου από το Καστελόριζο την 23-04-2010 για την υπαγωγή της Πατρίδας μας στο ΔΝΤ, οι οποίες αποδεικνύουν το απόλυτο ψεύδος της τότε κυβέρνησης περί αδυναμίας δανεισμού της Χώρας αφού είχαν το μεγαλύτερο συντελεστή κάλυψης που είχαν ποτέ δημοπρασίες του Ελληνικού Δημοσίου. Δημοπρασία 13-04-2010

  • 26 Εβδ (εξάμηνο) Δημοπρατούμενο ποσό 600.000.000,00€ Ύψος προσφορών 4.602.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 7,67 Συνολικά αποδεκτό ποσό 780.000.000,00€ Απόδοση 4,55% .
  • 52 Εβδ (ετήσιο) Δημοπρατούμενο ποσό 600.000.000,00€ Ύψος προσφορών 3.925.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 6,54 Συνολικά αποδεκτό ποσό 780.000.000,00€ Απόδοση 4,85% .
  • για το αποταμιευτικό κοινό
  • 26 Εβδ (εξάμηνο) 46.763.000,00€ με απόδοση 4,55%.
  • 52 Εβδ (ετήσιο) 830.000,00€ με απόδοση 4,85%.
  • Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν”  (σύμφωνα με τα λεγόμενα των κυβερνητικών αξιωματούχων) πρόσφεραν 6.967.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε.

Δημοπρασία 20-04-2010

  • 13 Εβδ (τρίμηνο) Δημοπρατούμενο ποσό 1.500.000.000,00€ Ύψος προσφορών 6.921.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 4,61 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.950.000.000,00€ Απόδοση 3,65%.
  • Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν”  (σύμφωνα με τα λεγόμενα των κυβερνητικών αξιωματούχων) πρόσφεραν 4.971.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε.

Συνολικά λοιπόν η Χώρα κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2009 – Απριλίου 2010, μέσω μακροπρόθεσμου και βραχυπρόθεσμου δανεισμού άντλησε από τις αγορές 29.180.000.000,00€ και απέρριψε πλεονάζουσα προσφορά δανεισμού 59.254.000.000,00€.   Γ. Οι πραγματικοί λόγοι για την καταπάτηση του Συντάγματος Ο τραπεζικός τομέας , ήταν ο αποκλειστικός υπαίτιος για την υπαγωγή της Χώρας στα μνημόνια. Παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις περί φερεγγυότητας των τραπεζών που έδιναν ο πρόεδρος και ο γραμματέας της ΕΕΤ, στη Βουλή των Ελλήνων είναι πλέον απολύτως βέβαιο ότι οι τράπεζες ήτο η Αχίλλειος πτέρνα της Ελλάδας. Οι τράπεζες σύμφωνα με  την τοποθέτηση Σαχινίδη την 27.06.2013 (ολόκληρη η ομιλία στο link και σε video από το 11.06) λειτουργούσαν χωρίς Κρατική εποπτεία από την πρώτη στιγμή που η Χώρα μπήκε στην ΕΟΚ, γεγονός που συνεχίστηκε και όταν η Χώρα μπήκε στην ΟΝΕ. Η ανεξέλεγκτη αυτή λειτουργία ήταν η μόνη αιτία που οδήγησε στην ανακεφαλαιοποίηση με χρήματα που δανείστηκε το Ελληνικό Δημόσιο και τα οποία επιβάρυναν τους Έλληνες Πολίτες. Τούτο προκύπτει από το γεγονός ότι οι τράπεζες πριν την παράνομη ανακεφαλαιοποίηση των 50.000.000.000,00 € μέσω του Τ.Χ.Σ. είχαν λάβει στο διάστημα Δεκεμβρίου 2008 – Μαρτίου 20012 επιπλέον 183.000.000.000,00 € με την εγγύηση του ανυποψίαστου και παραπληροφορημένου, από τα ΜΜΕ, Ελληνικού Λαού. Κατά συνέπεια καταρρίπτεται και το πρόσχημα της ανακεφαλαιοποίησης εξαιτίας του κουρέματος των ομολόγων και των κόκκινων δάνειων. Είναι προφανές ότι μέσω του παράνομου δανεισμού κομμάτων και ΜΜΕ ο τραπεζικός κλάδος μπορούσε όχι μόνο να συγκαλύπτει το γεγονός ότι ο βαλλόμενος από τα μνημονιακά μέτρα Ελληνικός Λαός είχε καταστεί εν αγνοία του εγγυητής για ποσά που έλαβαν οι τράπεζες με πρόσχημα τη ρευστότητα , αλλά επιπλέον να αποσιωπήσει το γεγονός ότι η ρευστότητα ουδέποτε δόθηκε στους δικαιούχους που η νομοθεσία όριζε.

  1. Το πρώτο πακέτο των ενενήντα τριών δισεκατομμυρίων ευρώ (93.000.000.000,00€) που δόθηκε με πρόσχημα τη ρευστότητα.

Με τον ν.3723/2008 (άρθρα 2, 3, 4 κ 5) ΦΕΚ 250 Α 09.12.2008 επί Κυβερνήσεως Καραμανλή δόθηκαν κατ αρχήν στις τράπεζες εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου είκοσι τρία δισεκατομμύρια ευρώ (23.000.0000.000,00€) αποκλειστικά για χορήγηση στεγαστικών δανείων, κεφαλαίων κινήσεως προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις και επιχειρήσεων ζωτικής σημασίας. Δηλαδή μόλις δύο μήνες μετά τις δηλώσεις του προέδρου και του γραμματέας της ΕΕΤ περί φερεγγυότητας του τραπεζικού συστήματος οι τράπεζες λάμβαναν τις πρώτες εγγυήσεις με αποκλειστικό σκοπό τη χρηματοδότηση νοικοκυριών και επιχειρήσεων προκειμένου να συνεχίσει να λειτουργεί η Ελληνική οικονομία. Κατόπιν επί Κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου δόθηκαν στις τράπεζες για τους ίδιους λόγους επιπλέον εβδομήντα δισεκατομμύρια ευρώ (70.000.000.000,00€). Συγκεκριμένα με τον ν.3845/2010 (άρθρο 4 παρ. 8) δέκα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (15.000.000.000,00€), με τον ν.3872/2010 (άρθρο 7) είκοσι πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (25.000.000.000,00€) και με τον ν.3965/2011 (άρθρο 19 παρ. 1) τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000,00€) ανεβάζοντας το σύνολο των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τις τράπεζες στα ενενήντα τρία δισεκατομμύρια (93.000.000.000,00€). Το Ελληνικό Δημόσιο δεν έβαλε απλά την υπογραφή του σαν εγγυητής, αλλά έδωσε ομόλογα με μέγιστη διάρκεια τριών ετών για τα ανωτέρω ποσά στις τράπεζες. Εν προκειμένω έλαβαν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου τα οποία ρευστοποίησαν μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με επιτόκια από 0,75% έως 2,5% όπως προκύπτει από την απάντηση του αναπληρωτή Υπ. Οικονομικών Χρήστου Σταικούρα σε ερώτηση Βουλευτού της Αντιπολίτευσης. Οι τράπεζες ρευστοποίησαν τις εγγυήσεις που έλαβαν από το Ελληνικό Δημόσιο, χωρίς όμως να τηρήσουν ως όφειλαν τους σκοπούς των ανωτέρω νόμων. Δηλαδή δεν χρησιμοποίησαν το προϊόν της ρευστοποίησης των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου για χορήγηση στεγαστικών δανείων και κεφαλαίων κινήσεως σε επιχειρήσεις, όπως με μαθηματική βεβαιότητα προκύπτει από τους πίνακες στους οποίους παρατίθεται στοιχεία από τους ισολογισμούς των τεσσάρων «συστημικών», όπως αποκαλούνται, τραπεζών οι οποίοι έχουν δημοσιευτεί στα ΦΕΚ ΑΕ :

π1  π2  π3  π4

Οι τράπεζες λοιπόν είναι απολύτως βέβαιο ότι όχι μόνο παραβίασαν την νομοθεσία αλλά και τα χρηστά ήθη χρησιμοποιώντας τα χρήματα που πήραν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προς ίδιον όφελος και εις βάρος των Ελλήνων Πολιτών, που καλούνται σήμερα με τους «αντισυνταγματικούς» φόρους και τα χαράτσια να αποπληρώνουν όχι μόνο τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου αλλά και τους τόκους και προσαυξήσεις.

  1. Η αντισυνταγματική πρόβλεψη της κατάπτωσης των εγγυήσεων που έλαβαν οι τράπεζες εις βάρος του Ελληνικού Λαού.

Τούτο συμβαίνει διότι από την πρώτη στιγμή που οι τράπεζες ελάμβαναν τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου με τη μορφή ομολόγων ώστε να συνάψουν ομολογιακό δάνειο με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπήρχε στις Υπουργικές αποφάσεις η πρόβλεψη ότι “το κόστος που θα βαρύνει το Δημόσιο, σε περίπτωση κατάπτωσης της εγγύησης του Δημοσίου, ενδέχεται να ανέλθει στο ποσό-αξία του αντίστοιχου ομολόγου που η κάθε τράπεζα ελάμβανε από το Ελληνικό Δημόσιο πλέον των προβλεπομένων από του όρους του οικείου ομολογιακού δανείου τόκων και πάσης φύσεως επιβαρύνσεων, το ακριβές ύψος της οποίας δεν μπορεί να υπολογιστεί.” Μέρος των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου που έλαβαν οι τράπεζες έχει ήδη καταπέσει εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή των Ελλήνων Πολιτών, όπως φαίνεται από την αύξηση του Δημοσίου Χρέους κατά είκοσι τρία δισεκατομμύρια ευρώ διακόσια τριάντα τέσσερα εκατομμύρια εξακόσιες ογδόντα χιλιάδες ευρώ (23.234.680.000,00€) στο δεύτερο τρίμηνο του 2012 όταν αυτό εκτοξεύτηκε από τα διακόσια ογδόντα δισεκατομμύρια διακόσια ενενήντα δύο εκατομμύρια τετρακόσιες σαράντα χιλιάδες ευρώ (280.292.440.000,00€), στα οποία είχε κατέβει από τα τριακόσια εξήντα επτά δισεκατομμύρια εννιακόσια εβδομήντα οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ (367.978.000.000,00€) με το «κούρεμα-PSI» το πρώτο τρίμηνο του 2012, στα τριακόσια τρία δισεκατομμύρια πεντακόσια είκοσι επτά εκατομμύρια εκατόν είκοσι χιλιάδες ευρώ (303.527.120.000,00€), όπως εμμέσως αποδέχεται και ο αναπληρωτής Υπ. Οικονομικών Χρήστος Σταικούρας στην απάντηση του (24.09.2012) μετά από την ερώτηση με κατάθεση εγγράφων (αρ. πρωτ. 1151/66/30-8-2012) του Βουλευτή Καπερνάρου. Όπως αποδεικνύεται από την απάντηση το σύνολο των εγγυήσεων σε που ήταν σε ισχύ ανήρχοντο στα 57,5 δισ. € από τα 85 δισ. € για τις οποίες η απάντηση δεν διευκρίνιζε ως όφειλε αν είχαν παρθεί οι εξασφαλίσεις, που οι νόμοι προέβλεπαν από τις τράπεζες, από τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος που ήταν η επιβλέπουσα αρχή. Με βάσει την οικονομική δυσχέρεια των τραπεζών στη δεδομένη χρονική περίοδο (Απρ – Ιουν 2012) εξ αφορμής του PSI και της ανακεφαλαιοποίησης αυτονόητα προκύπτει ότι το δημόσιο χρέος επιβαρύνθηκε από την κατάπτωση των 23.000.000.000,00€ του πρώτου νόμου (3723/2008). Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται και από την απάντηση, ένα χρόνο αργότερα (07.10.2013) στην εκπομπή enikos, του Υπ. Οικονομικών Στουρνάρα όταν σε ερώτηση «αν έχουν καταπέσει οι εγγυήσεις», έδωσε την απάντηση «Από ότι γνωρίζω όχι» (σχετικό link).π5π6π7

Από την απάντηση του αναπληρωτή Υπ. Οικονομικών Σταικούρα προέκυπτε επιπλέον ότι κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2013 έληγαν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που οι τράπεζες όφειλαν να αποπληρώσουν ύψους είκοσι πέντε δισεκατομμυρίων εννιακοσίων εβδομήντα εννιά εκατομμυρίων εκατό χιλιάδων ευρώ (25.979.100.000,00€) τα οποία οι τράπεζες αδυνατούσαν να αποπληρώσουν αφού όπως είναι ευρέως γνωστό δυσκολεύονταν να καλύψουν ακόμα και το μικρό ποσοστό συμμετοχής τους για την ανακεφαλαιοποίηση που ολοκληρώθηκε την ίδια χρονική περίοδο, Μάιος 2013, μέσω του ΤΧΣ (βλ. παρακάτω).

π8

Τα ομόλογα αυτά προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω αύξηση του Δημοσίου Χρέους κατά είκοσι πέντε δισεκατομμύρια εννιακόσια εβδομήντα εννιά εκατομμύρια εκατό χιλιάδες ευρώ (25.979.100.000,00€) αντικαταστάθηκαν με άλλα ισόποσης αξίας και μεταγενέστερης λήξης (2014-2016).

π9

Δηλαδή η αδυναμία των τραπεζών να αποπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επιβαρύνει το Ελληνικό Δημόσιο με επιπλέον τόκους αφού είναι βέβαιο για οποιοδήποτε νοήμωνα Πολίτη ότι είναι αδύνατον τα πιστωτικά ιδρύματα στο σύνολο τους να αποπληρώσουν τα δυσθεώρητα ποσά εγγυήσεων που έχουν λάβει όταν μάλιστα αυτά επιβαρύνονται από την «αλληλέγγυα» Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με αύξηση του ετήσιου περιθωρίου του επιτοκίου της κατά 12% μέσο όρο. Με δεδομένη τη διαρκή οικονομική αδυναμία των τραπεζών προκύπτει το ασφαλές συμπέρασμα ότι αντικαταστάθηκαν και τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που έληγαν στο δεύτερο εξάμηνο του 2013 συνολικού ύψους δέκα οκτώ δισεκατομμυρίων τετρακοσίων δέκα πέντε εκατομμυρίων εξακοσίων χιλιάδων ευρώ (18.415.600.000,00€).

  1. Το δεύτερο πακέτο των ενενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ (90.000.000.000,00€) που δόθηκε με πρόσχημα τη ρευστότητα.

Η Κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας παρ΄ όλο που γνώριζαν ότι οι τράπεζες αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα ποσά που είχαν λάβει βάσει των εγγυήσεων των ενενήντα τριών δισεκατομμυρίων (93.000.000.000,00€) από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντί να προβούν σε έλεγχο του Τραπεζικού Συστήματος συνέχιζαν να μοιράζουν εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου με ακόμα πιο ζημιογόνο τρόπο για τον Ελληνικό Λαό τον οποίο υποτίθεται ότι υπηρετούν. Οι επιπλέον εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου δίνονται μέσω της Ανώνυμης Εταιρείας «Τράπεζα της Ελλάδος» που λίγο πριν τη λήψη των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου είχε προβεί τον Απρίλιο του 2011 σε αλλαγή του Καταστατικού της, που έχει ισχύ διατάξεων νόμου βάσει του Νομοθετικού Διατάγματος άρθρο 1 παρ. β, δίνοντας δικαίωμα για πρώτη φορά από τη λειτουργία της να ασκήσουν δικαιώματα μετόχου στη Γενική Συνέλευση και μέτοχοι που κατέχουν την υπηκοότητα κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. Τέσσερις μήνες μετά την ψήφιση του ν.3965/2011 και πέντε μήνες μετά την αλλαγή του καταστατικού της «Τράπεζας της Ελλάδος» η Κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας έχοντας υπόψη, όπως διατυπώνεται, στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου (ΦΕΚ 203/Α/14.09.2011) “την εξαιρετικά επείγουσα και απρόβλεπτη ανάγκη να προσαρμοστούν στις τρέχουσες διεθνείς χρηματοοικονομικές συνθήκες οι ρυθμίσεις της 2/43219/0025/6-5-2011 απόφασης του Υφυπουργού Οικονομικών «Παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος για κάλυψη πιστώσεων σε Τράπεζες που εδρεύουν στην Ελλάδα»” αποφάσισαν να παρέξουν εγγυήσεις επιπλέον τριάντα δισεκατομμυρίων ευρώ (30.000.000.000,00€). Στη συζήτηση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής την 21-11-2011 για την κύρωση της προαναφερόμενης πράξης νομοθετικού περιεχόμενου με τον ν.4031/2011 ο Βενιζέλος έλεγε ότι με μία επιστολή του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος έπρεπε οι Τράπεζες να λάβουν ταχύτατα επιπλέον τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000,00€)που μόλις δύο μήνες πριν είχαν λάβει με το ΦΕΚ 203/Α/14.09.2011  και συνέχιζε για να διευκολυνθώ σε όσα θα σας πω στη συνέχεια πρέπει να σας πω ότι δέχτηκα μετά από μακρές συζητήσεις που είχα με το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος έγγραφο του με το οποίο με παρακαλεί για να λειτουργήσει το σύστημα παροχής εγγυήσεων χωρίς προβλήματα και χωρίς καθυστερήσεις επειδή αυτές είναι διαδικασίες οι οποίες γίνονται με πολύ μεγάλη ταχύτητα στο πλαίσιο του Ευρωσυστήματος, όπως είπα προηγουμένως απευθυνόμενος στον κ. Μαρκάκη να προστεθεί στην ΠΝΠ στον κυρωτικό νόμο άρθρο 2 αναριθμουμένου του άρθρου 2 του νομοσχεδίου σε άρθρο 3 το οποίο άρθρο 2 να λέει τα εξής: Το προβλεπόμενο στην παράγραφο 1 της ΠΝΠ που κυρώνεται με το άρθρο 1 του νόμου αυτού ποσό αυξάνεται σε εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ και αριθμητικώς (60.000.000.000,00€)’’. Το πακέτο των ενενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ (90.000.000.000,00€) ολοκληρώθηκε από την Κυβέρνηση συνεργασίας με τον ν.4056/2012 άρθρο 21 που αναφέρει ότι,: “οι εγγυήσεις του ν.4031/2011 με τον οποίο οι τράπεζες είχαν λάβει εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ (60.000.000.000,00€) αυξάνονται κατά 50%’’, δηλαδή οι τράπεζες λάμβαναν επιπλέον τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000,00€) μόλις τρείς μήνες αργότερα από τον ν.4031/2011. Μόνο από τη διαχείριση του μικρού μέρους των ενενήντα  δισεκατομμυρίων  ευρώ (90.000.000.000,00€), που είχε λάβει από το Ελληνικό Δημόσιο στο διάστημα Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 2011, η ανώνυμος εταιρεία «Τράπεζα της Ελλάδος» αποκόμισε σημαντικά έσοδα από τόκους (πεντακόσια εβδομήντα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ 574.000.000,00€) όπως καταγράφεται στην στήλη μεταβολή τόκων του πίνακα 1.1 παρ. γ σελ. 44 του παραρτήματος της έκθεσης του Διοικητή της κ. Γεωργίου Προβόπουλου για το έτος 2011.

π10

Σημειώνεται ότι στην έκθεση των 244 σελίδων του Διοικητή της «Τράπεζα της Ελλάδος» στην οποία πλέον ασκούν δικαιώματα μετόχου στη Γενική Συνέλευση και μέτοχοι που κατέχουν την υπηκοότητα κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου δεν γίνεται καμμία αναφορά για το πόσα χρήματα από το πακέτο των ενενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ του Ελληνικού Δημοσίου έχει λάβει η κάθε μία από τις ιδιωτικές τράπεζες που συμμετέχουν στο έγκλημα που γίνεται εις βάρος του Ελληνικού Λαού πέραν μιας μοναδικής υποσημείωσης στους λοιπούς λογαριασμούς τάξεως στη σελ. 41 του παραρτήματος της έκθεσης του Διοικητή της κ. Γεωργίου Προβόπουλου για το έτος 2011 που αναφέρει ότι: “περιουσιακά στοιχεία ύψους 84,8 δισεκ. ευρώ που έχουν χορηγηθεί στην Τράπεζα ως εξασφαλίσεις από τα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα, έναντι χορήγησης από την Τράπεζα έκτακτης ρευστότητας μέσω πράξεων ELA (Emergency Liquidity Assistance)”.

π111

Στην ανωτέρω έκθεση δεν εξηγείται αν και πως εκταμιεύτηκαν από την ανώνυμο εταιρεία «Τράπεζα της Ελλάδος» μέσα στην χρήση του 2011 τα ενενήντα δισεκατομμύρια ευρώ (90.000.000.000,00€), όταν τα τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000,00€) τα εγγυήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο προς την ανώνυμο εταιρεία μήνες αργότερα με τον ν.4056/2012 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 52/Α/12.03.2012.

  1. Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) – Πακέτο πενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ (50.000.000.000,00€) .

Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) ιδρύθηκε με τον ν.3864/2010, λίγους μήνες μετά την υπαγωγή της Χώρας στο μηχανισμό στήριξης με την πρόφαση της αδυναμίας δανεισμού (βλ. Β), ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.). Όπως καταγράφεται στο ΦΕΚ 119/Α/21.07.2010 δεν ανήκει στο δημόσιο τομέα, διαθέτει διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και ο ιδιωτικός του χαρακτήρας δεν αναιρείται ούτε από την κάλυψη του κεφαλαίου του από το Ελληνικό Δημόσιο (άρθρο 1).  Επιπλέον σύμφωνα με το ΦΕΚ ιδρύσεως του το ΤΧΣ οφείλει να διαχειρίζεται το κεφάλαιο και την εν γένει περιουσία του;;;;;, που θα αντληθούν από το μηχανισμό στήριξης δηλαδή μέσω της αύξησης του Δημοσίου Χρέους που θα επιβαρύνει τους Έλληνες Πολίτες για τις επόμενες δεκαετίες (άρθρο 3), κατά τρόπο που να προστατεύει την αξία της περιούσιας αυτής και  να ελαχιστοποιεί τους κινδύνους για τον Έλληνα Πολίτη (άρθρο 2). Με βάση τις τότε εκτιμήσεις τόσο της Ελληνικής Κυβέρνησης όσο και της Τράπεζας της Ελλάδος το κεφάλαιο που θα έπρεπε να καταβληθεί στο ΤΧΣ με σκοπό τη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος ανήρχετο στα δέκα δισεκατομμύρια ευρώ (10.000.000.000,00€). Κάτι που πλέον φαντάζει σαν την καλύτερη «σάτιρα» της Παγκόσμιας Οικονομικής Ιστορίας διότι στις 19.04.2012, και αφού οι τράπεζες είχαν ρευστοποιήσει τόσο μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τα ενενήντα τρία δισεκατομμύρια ευρώ (93.000.000.000,00€) όσο και μέσω του μηχανισμού έκτακτης ρευστότητας (ELA) τα ενενήντα δισεκατομμύρια ευρώ (90.000.000.000,00€) εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας υπέγραψεάλλη μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου (ΦΕΚ 94/Α/19.04.2012) της Κυβέρνησης Συνεργασίας βάσει της οποίας το κεφάλαιο του ΤΧΣ αυξανόταν στα πενήντα δισεκατομμύρια ευρώ (50.000.000.000,00€) “εξαιτίας της εξαιρετικά επείγουσας και ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗΣ ανάγκης για την αντιμετώπιση κατεπειγόντων θεμάτων κεφαλαιακής ενίσχυσης των πιστωτικών ιδρυμάτων

π12

Δύο μέρες πριν η πράξη νομοθετικού περιεχομένου δημοσιευτεί στο ανωτέρω ΦΕΚ και πέντε μήνες πριν κυρωθεί με τον ν.4079/2012 (ΦΕΚ 180/Α/20.09.2012) η Κυβέρνηση Συνεργασίας και η Τράπεζα της Ελλάδος υπέγραψαν για την κατάθεση στο λογαριασμό του ΤΧΣ ομολόγων είκοσι πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ (25.000.000.000,00€) ανεβάζοντας το κεφάλαιο του Ταμείου στα είκοσι έξι δισεκατομμύρια πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ (26.500.000.000,00€) όπως καταγράφεται στη σημείωση 14 της ετήσιας οικονομικής έκθεσης του ΤΧΣ για τη χρήση από 01.01.2012 έως 31.12.2012

π13

Για την κατάθεση των είκοσι πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ (25.000.000.000,00€) το Ελληνικό Δημόσιο άντλησε νέο δανεισμό από τον Μηχανισμό Στήριξης Χρέος όπως προκύπτει από την απόφαση (α.α. 2) του Υπουργού Οικονομικών κ. Φίλιππου Σαχινίδη που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1646/Β/11.05.2012

π14

Γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τον πίνακα Β (κατηγορίες χρέους Κεντρικής Διοίκησης) του δελτίου δημοσίου χρέους ν.66 (Ιούνιος 2012) αφού εμφανίζεται αύξηση στα δάνεια του μηχανισμού στήριξης από τα εκατόν έντεκα δισεκατομμύρια εννιακόσια τριάντα εννιά εκατομμύρια τριακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ευρώ (111.939.370.000,00€) στα εκατόν σαράντα οκτώ δισεκατομμύρια οκτακόσια είκοσι επτά εκατομμύρια ενενήντα χιλιάδες ευρώ (148.827.090.000,00€).

π15

Δηλαδή οι Έλληνες Πολίτες χρεωθήκανε τριάντα έξι δισεκατομμύρια οκτακόσια ογδόντα επτά εκατομμύρια επτακόσιες είκοσι χιλιάδες ευρώ (36.887.720.000,00€) που κατά το μεγαλύτερο μέρος τους (είκοσι πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ 25.000.000.000,00€) χρησιμοποιήθηκαν ώστε να σχηματιστεί το κεφάλαιο – περιουσία του ΤΧΣ που είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου. Η οικονομική επιβάρυνση των Ελλήνων Πολιτών συνεχίστηκε την 13.12.2012. Η τότε Κυβέρνηση Συνεργασίας και η Τράπεζα της Ελλάδος υπέγραψαν για την εκ νέου κατάθεση στο λογαριασμό του ΤΧΣ ομολόγων δέκα έξι δισεκατομμυρίων ευρώ (16.000.000.000,00€) ανεβάζοντας το κεφάλαιο – περιουσία του Ταμείου στα σαράντα δύο δισεκατομμύρια πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ (42.500.000.000,00€) όπως επίσης καταγράφεται στη σημείωση 14 της ετήσιας οικονομικής έκθεσης του Ταμείου για τη χρήση από 01.01.2012 έως 31.12.2012.

π16

Την 12.12.2012, μία ημέρα πριν την κατάθεση των δέκα έξι δισεκατομμυρίων ευρώ (16.000.000.000,00€) στο ΤΧΣ, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας υπέγραψε την πράξη νομοθετικού περιεχομένου με την οποία η Κυβέρνηση Συνεργασίας λόγω εξαιρετικά επειγουσών;;;;; και ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΩΝ αναγκών λόγω του ασφυκτικά περιορισμένου χρόνου για την πραγματοποίηση επαναγοράς χρέους πολύ μεγάλου ύψους ακόμη και για τα διεθνή δεδομένα, έως και  τριάντα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (35.000.000.000,00€) και προκειμένου η Σύνοδος του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της 13.12.2012 να αποφασίσει για την εκταμίευση από τον μηχανισμό στήριξης συνολικά σαράντα τριών δισεκατομμυρίων επτακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (43.700.000.000,00€) έως το τέλος Δεκεμβρίου του

π17

2012, ενέκρινε με το ευρέως γνωστό ΦΕΚ 240/Α/12.12.2012 τα σχέδια των Συμβάσεων Τροποποίησης της κύριας Σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης, με τις γνωστές δυσμενέστατες συνέπειες για την Πατρίδα μας, τόσο της αμετάκλητης και ανεπιφύλακτης παραίτησης από κάθε ασυλία έναντι δικαστικών ενεργειών όσο και της υπαγωγής στο Αγγλικό Δίκαιο.

π18

Η οικονομική υποδούλωση των Ελλήνων Πολιτών αποδεικνύεται ξεκάθαρα από το πίνακα Β (κατηγορίες χρέους Κεντρικής Διοίκησης) του δελτίου δημοσίου χρέους ν.68 (Δεκέμβριος 2012) όπου καταγράφεται η αύξηση των δανείων του μηχανισμού στήριξης από τα εκατόν σαράντα οκτώ δισεκατομμύρια οκτακόσια είκοσι οκτώ εκατομμύρια διακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ευρώ (148.828.270.000,00€) στα εκατόν ογδόντα τρία δισεκατομμύρια ενενήντα οκτώ εκατομμύρια πεντακόσιες ογδόντα χιλιάδες ευρώ (183.098.580.000,00€). Δηλαδή στο τρίμηνο πριν την εκχώρηση της ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ (Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2012) εκταμιεύτηκαν συνολικά τριάντα τέσσερα δισεκατομμύρια διακόσια εβδομήντα εκατομμύρια τριακόσιες δέκα χιλιάδες ευρώ (34.270.310.000,00€) από το μηχανισμό στήριξης αντί των σαράντα τριών δισεκατομμυρίων επτακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (43.700.000.000,00€) που θα έπρεπε να εκταμιευτούν το τελευταίο εικοσαήμερο του Δεκεμβρίου και από αυτά τα τριάντα τέσσερα δισεκατομμύρια διακόσια εβδομήντα εκατομμύρια τριακόσιες δέκα

π19

χιλιάδες ευρώ (34.270.310.000,00€) που χρεώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο, τα δέκα έξι δισεκατομμύρια ευρώ (16.000.000.000,00€) κατέληξαν στο ΤΧΣ αυξάνοντας το κεφάλαιο – περιουσία του νομικού προσώπου ΙΔΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την Έκθεση για την Ανακεφαλαιοποίηση και Αναδιάταξη του Ελληνικού Τραπεζικού Τομέα μέσω του ΤΧΣ, που δημοσιοποίησε η Τράπεζα της Ελλάδος λίγες μέρες αργότερα την Πέμπτη 27.12.2012

π20

οδηγεί στο αυτονόητο συμπέρασμα ότι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ πρόβλημα της Πατρίδας μας είναι το Τραπεζικό της Σύστημα εξαιτίας του οποίου υπογράφηκε και το επαίσχυντο  ΦΕΚ 240/Α/12.12.2012 με το οποίο παραχωρείτο η Εθνική κυριαρχία. Διότι όσο βέβαιο είναι ότι με το κεφάλαιο – περιουσία του Ταμείου των σαράντα δύο δισεκατομμυρίων πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ (42.500.000.000,00€) μπορούσαν πλήρως να καλυφθούν οι κεφαλαιακές ανάγκες των σαράντα δισεκατομμυρίων πεντακοσίων σαράντα δύο εκατομμυρίων ευρώ (40.542.000.000,00€) του συνόλου των εμπορικών τραπεζών άλλο τόσο αμφίβολο είναι για το αν και κατά πόσο, με τα εναπομείναντα (από το δανεισμό του τριμήνου Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2012) δέκα οκτώ δισεκατομμύρια διακόσια εβδομήντα εκατομμύρια τριακόσιες δέκα χιλιάδες ευρώ (18.270.310.000,00€), το Ελληνικό Δημόσιο μπόρεσε να πραγματοποιήσει την προαναφερθείσα, ασφυκτικά περιορισμένου;;;; χρόνου, επαναγορά χρέους πολύ μεγάλου ύψους ακόμη και για τα διεθνή δεδομένα, των τριάντα πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ (35.000.000.000,00€). Το παγκόσμιο ρεκόρ κρατικών εγγυήσεων προς τις Τράπεζες, των διακοσίων τριάντα τριών δισεκατομμυρίων ευρώ (233.000.000.000,00€), μεγαλύτερο ακόμα και από το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της Χώρας ολοκληρώθηκε την 31.05.2013 με την υπογραφή της Επιστολής Αποδοχής μεταξύ του Ταμείου και της Κυβέρνησης Συνεργασίας, που ήδη είχε εκχωρήσει την Εθνική κυριαρχία, για εκ νέου κατάθεση στο λογαριασμό του ΤΧΣ ομολόγων επτά δισεκατομμυρίων διακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (7.200.000.000,00€)

π21

και μάλιστα τη στιγμή που αυτά δεν ήταν απαραίτητα αφού η Κυβέρνηση διαφήμιζε ότι είχε ολοκληρωθεί επιτυχώς η ανακεφαλαιοποίηση και συνεπώς το ΤΧΣ θα έπρεπε να έχει πλεόνασμα ένα δισεκατομμύριο εννιακόσια πενήντα οκτώ εκατομμύρια ευρώ (1.958.000.000,00€). Αυτό που δεν διαφήμιζε ήταν η τεράστια ζημία του ΤΧΣ, που ερχόταν σε ευθεία αντιδιαστολή με το ΦΕΚ ιδρύσεως του ότι οφείλει να διαχειρίζεται το κεφάλαιο – περιουσία;;;; του κατά τρόπο που να προστατεύει την αξία της περιούσιας αυτής και  να ελαχιστοποιεί τους κινδύνους για τον Έλληνα Πολίτη (άρθρο 2). Ζημία που διαμορφώθηκε στα πέντε δισεκατομμύρια τετρακόσια εξήντα ένα εκατομμύρια τετρακόσιες εννιά χιλιάδες πεντακόσια δέκα εννέα ευρώ (5.461.409.519,00€) στην πρώτη ουσιαστικά πλήρη διαχειριστική χρήση του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου (ΤΧΣ).

π22

Ζημιά για την οποία εκ νέου επιβαρύνθηκαν οι Έλληνες Πολίτες για ακόμη μία φορά μέσω της εκ νέου αύξησης του δανεισμού της Χώρας με δέκα εννιά δισεκατομμύρια εκατόν εβδομήντα πέντε εκατομμύρια εννιακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ευρώ (19.175.970.000,00€) όπως καταγράφεται στο πίνακα Β (κατηγορίες χρέους Κεντρικής Διοίκησης) του δελτίου δημοσίου χρέους ν.70 (Ιούνιος 2013) από τα οποία προήλθε η νέα αύξηση των επτά δισεκατομμυρίων διακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (7.200.000.000,00€) του κεφαλαίου του ΤΧΣ.

π23

Δ. Σύγκριση του δανεισμού τραπεζών – Χώρας Η Χώρα σύρθηκε στα παράνομα μνημόνια με το πρόσχημα της αδυναμίας δανεισμού από τις αγορές. Με βάση αυτό το πρόσχημα υπέγραψε το πρώτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής ύψους 110.000.000.000,00€ από το οποίο άντλησε μόνο 73.000.000.000,00€ (και αυτά σε διάστημα 22 μηνών – Μάιος 2010 – Φεβρουάριος 2012) θεωρητικά για κάλυψη των ελλειμμάτων προκειμένου να συνεχίσει η ομαλή λειτουργία του Κράτους ότανόπως αναφέρεται ανωτέρω (βλ. Β) είχε απορρίψει προσφορά δανεισμού μέσω των αγορών συνολικού ύψους 59.254.000.000,00€.

π24

Συνεπώς είναι απολύτως βέβαιο ότι η άμεση ανάγκη αφορούσε το τραπεζικό σύστημα που στο αντίστοιχο διάστημα είχε ρευστοποιήσει εγγυήσεις, της «δήθεν αφερέγγυας Χώρας» σύμφωνα με τους τότε κυβερνώντες την Χώρα αλλά και των Ευρωπαίων αξιωματούχων, συνολικού ύψους 170.000.000.000,00€ πέραν των 23.000.000.000,00€ του ν.3723/2008

p25

Σημειώνεται ότι οι εγγυήσεις των 93.000.000.000,00€  του Ελληνικού Δημοσίου δίνονται με Υπουργικές αποφάσεις (ΦΕΚ σειρά Β) και χρησιμοποιούνται από τις τράπεζες για την κάλυψη ομολογιακών δανείων. Οι εγγυήσεις αυτές όπως ρητά προβλέπεται στην παράγραφο iii έκαστης Υπουργικής απόφασης σε περίπτωση αδυναμίας αποπληρωμής από την τράπεζα θα καταπέσουν εις βάρος του Δημοσίου με το πρόσθετο βάρος των τόκων και πάσης φύσεως επιβαρύνσεων.

π26

Το δε δεύτερο πακέτο των 90.000.000.000,00€ εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος για κάλυψη πιστώσεων σε Τράπεζες που εδρεύουν στην Ελλάδα τελεί υπό το απόρρητο της Τράπεζας της Ελλάδας και δεν υπάρχει ουδεμία πληροφόρηση πέραν της σελ. 233 (σελ. 4 παραρτήματος) της έκθεσης του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Α.Ε. όπου στο πεδίο 4 «Περιουσιακά στοιχεία αποδεκτά από την Τράπεζα της Ελλάδος ως ασφάλεια για πράξεις έκτακτης παροχής ρευστότητας προς τα πιστωτικά ιδρύματα» των λογαριασμών εκτός ισολογισμού εμφανίζεται αύξηση από τα 84.822.677.096,00€ του 2011 στα 191.524.930.187,00€ το 2012.

π27

Τη μυστική αυτή διαχείριση που επιβεβαιώνουν και οι Financial Times

π28

Η εκχώρηση της Εθνικής κυριαρχίας με το ΦΕΚ στο τέλος του Δεκεμβρίου 2012 συμπίπτει με την έκθεση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας για το έτος 2012 όπου μια Α.Ε. έχει την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου για ποσά που οι ιδιωτικές τράπεζες έλαβαν, συνολικού ύψους 191.524.930.187,00€ και που οι ανυποψίαστοι Έλληνες Πολίτες εγγυήθηκαν.   Ε. Η οικονομική εικόνα της εκχώρησης της Εθνικής Κυριαρχίας Η Χώρα στο δίμηνο 02.02 – 07.04.2010 προ μνημονίου είχεπλεονάζουσα προσφορά, από αυτή που αποδέχτηκε με το μακροπρόθεσμο δανεισμό της, από τις αγορές 29.395.000.000,00€ και με επιτόκιο 6,25%. Αφού απέρριψε την πλεονάζουσα προσφορά υπέγραψε το μνημόνιο βάση του οποίου δανείστηκε τους επόμενους είκοσι δύο μήνες (Μάιος 2010 – Φεβρουάριος 2012) μόλις 73.000.000.000,00€. Στο ίδιο διάστημα (Μάιος 2010 – Φεβρουάριος 2012) η Χώρα εγγυήθηκε για τις Ιδιωτικές τράπεζες 170.000.000.000,00€ εις βάρος των Ελλήνων Πολιτών.

Ο Φρίντριχ Νίτσε για τον θάνατο των λαών – enallaktikos.gr – Ανεξάρτητος κόμβος για την Αλληλέγγυα, Κοινωνική – Συνεργατική Οικονομία, την Αειφορία και την Κοινωνία των Πολιτών (ελληνικά) 7899

Το κράτος; Τι ειν’ αυτό; Ε, λοιπόν, τώρα ανοίξτε τ’ αυτιά σας, γιατί θα σας μιλήσω για τον θάνατο των λαών.

Το κράτος είναι το πιο ψυχρό απ’ όλα τα ψυχρά κτήνη. Ακόμη και το ψέμα του είναι ψυχρό, κι αυτό το ψέμα σταλάζει από τα χείλη του: «Εγώ το κράτος, είμαι ο λαός».

Αυτό είναι ψέμα! Ήταν οι δημιουργοί που έφτιαξαν τους λαούς και κρέμασαν πάνω τους την πίστη και την αγάπη: έτσι υπηρέτησαν τη ζωή.

Αυτοί όμως που στήνουν παγίδες στους πολλούς και τις λένε κράτος είναι οι χαλαστές: κρεμούν ένα σπαθί κι εκατοντάδες πόθους πάνω τους.

Εκεί όπου υπάρχει ακόμη λαός, υπάρχουν οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν το κράτος, και το μισούν σαν το κακό μάτι και την αμαρτία ενάντια στα έθιμα και στο νόμο.

Σας προσφέρω αυτό το σημάδι: ο κάθε λαός μιλά τη δική του γλώσσα του Καλού και του Κακού: ο γείτονας του δεν καταλαβαίνει αυτή τη γλώσσα. Επινόησε τη γλώσσα αυτή για τον εαυτό του μεσ’ από τα έθιμα και τους νόμους.

Αλλά το κράτος λέει ψέματα σ’ όλες τις γλώσσες του Καλού και του Κακού· και με το κάθε τι που λέει, λέει ψέματα – και με το κάθε τι που κάνει, κλέβει.

Το κάθε τι πάνω του είναι επίπλαστο· δαγκώνει με κλεμμένα δόντια. Ακόμη κι η κοιλιά του είναι ψεύτικια.

Το μπέρδεμα της γλώσσας του Καλού και του Κακού, – αυτό το γνώρισμα σας προσφέρω, σαν το σημάδι του κράτους.

Αποκαλώ κράτος, εκεί όπου όλοι, καλοί και κακοί πίνουν δηλητήριο: το κράτος εκεί όπου όλοι αργά αυτοκτονούν κι αυτό το λένε ζωή.

Κοιτάξτε μονάχα αυτούς τους παραπανίσιους ανθρώπους! Κλέβουν για λογαριασμό τους τα έργα των εφευρετών και τους θησαυρούς της σοφίας: αποκαλούν την κλοπή τους πολιτισμό, – κι όλα γίνονται αρρώστια και κακομοιριά.

Κοιτάξτε μονάχα όλους αυτούς τους περισσευούμενους ανθρώπους! Είναι όλοι τους άρρωστοι, ξερνούν τη χολή τους κι αυτό το λένε εφημερίδα. Καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλο και δεν μπορούν να χωνέψουν ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους.

Κοιτάξτε μονάχα αυτούς τους περισσευούμενους ανθρώπους! Αποκτούν πλούτη και γίνονται φτωχότεροι μ’ αυτά! Ποθούν εξουσία κι ιδιαίτερα το μοχλό της εξουσίας, που είναι το πολύ χρήμα, – αυτοί οι ανίκανοι άνθρωποι!

Κοιτάξτε πως σκαρφαλώνουν αυτοί οι ευλύγιστοι πίθηκοι! Σκαρφαλώνουν ο ένας πάνω στον άλλο, κι έτσι βουλιάζουν στη λάσπη και στην άβυσσο.

Όλοι τους παλεύουν να φτάσουν το θρόνο: είναι μια τρέλα που τους κατέχει, – λες κι η ευτυχία κάθεται ποτέ πάνω σε θρόνο! Συχνά βρωμιάρηδες καθίζουν στο θρόνο, – και συχνά ο θρόνος καθίζει πάνω στις βρωμιές το ίδιο!

Η γη έχει ακόμη ελεύθερο τόπο για τις μεγάλες ψυχές. Πολλά μέρη – όπου η μυρωδιά της ήρεμης θάλασσας απλώνεται πανωθέ τους – ειν’ ακόμη ελεύθερα για τους μοναχικούς και τα μοναχικά ζευγάρια.

Μια λεύτερη ζωή εξακολουθεί ακόμη να υπάρχει για τις μεγάλες ψυχές. Στ’ αλήθεια, αυτός που κατέχει λίγα, πολύ λιγότερο κατέχεται, – ας είναι ευλογημένη έτσι τούτη η σεμνή μας φτώχια!

Μόνο εκεί όπου το Κράτος παύει να υπάρχει, μπορεί ν’ αρχίσει ο άνθρωπος που δεν είναι περισσευούμενος: μπορεί ν’ αρχίσει το τραγούδι του απαραίτητου ανθρώπου, η μοναδική κι αναντικατάστατη μελωδία.

Εκεί όπου το Κράτος παύει, – κοιτάξτε εκεί, αδελφοί μου. Δεν τα βλέπετε: το ουράνιο τόξο και τις γέφυρες του Υπεράνθρωπου;”

* Απόσπασμα από το βιβλίο του Φρίντριχ Νίτσε, Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, εκδ. Γνώση

Πηγή: Αφήγηση Ζωής

Φάκελος: Έλληνες Πολιτικοί – Τα ψέματα και οι κωλοτούμπες όσων κυβέρνησαν τη χώρα! (video) | Newsbomb

Φάκελος: Έλληνες Πολιτικοί - Τα ψέματα και οι κωλοτούμπες όσων κυβέρνησαν τη χώρα! (video)

Ο πολιτικός κουρεύει το πρόβατο. Ο πολιτικάντης το γδέρνει. Όσοι κυβέρνησαν την Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια, όχι απλά έγδαραν το πρόβατο αλλά το πούλησαν για χρυσάφι – Το Newsbomb.gr ανοίγει το φάκελο με τα ανήθικα ψέματα από την εποχή της διακυβέρνησης Σημίτη, μέχρι τις περιόδους του ΓΑΠ, του Σαμαρά, αλλά και των Τσίπρα – Καμμένου. Όλα στη φόρα. Στο πρώτο ρεπορτάζ θα παρακολουθήσετε τι δήλωνε τους προηγούμενους μήνες ο κυβερνητικός εταίρος του Τσίπρα, Πάνος Καμμένος – Απολαύστε τον! 

«Επειδή ένα πολιτικός ποτέ δεν πιστεύει αυτά που λέει, εκπλήσσεται όταν οι άλλοι τον πιστεύουν». Η φράση αυτή που αποδίδεται στον Γάλλο Πρόεδρο Σαρλ Ντε Γκωλ (1890-1970) είναι ίσως η πιο εύστοχη τοποθέτηση αν θέλει κάποιος να δώσει το στίγμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής και την αξιοπιστία του πολιτικού προσωπικού που κυβέρνησε τη χώρα την τελευταία 20ετία.

Το Newsbomb.gr ανοίγει τον φάκελο με τις ψευδείς υποσχέσεις και τα «μεγάλα λόγια» των ανθρώπων που κυβέρνησαν τη χώρα και υφάρπαξαν την ψήφο του ελληνικού λαού.

Μια επισταμένη έρευνα από την εποχή του Σημίτη μέχρι και σήμερα δείχνει γιατί οι Έλληνες πολιτικοί λένε τόσα ψέματα.

Είναι αλήθεια πως κάποιοι εξ αυτών διακρίνονται για την έλλειψη ηθικών φραγμών και υποτιμούν ιδιαιτέρως τη νοημοσύνη των πολιτών.

Ένας παλιός πολιτικός του ΠΑΣΟΚ συνήθιζε να λέει στις ιδιωτικές συζητήσεις του: «Πες στο λαό τόσα ψέματα, όσα αντέχει».

Σημίτης, Παπανδρέου, Σαμαράς και Βενιζέλος, Τσίπρας και Καμμένος, ξεπέρασαν κάθε όριο και είπαν περισσότερα ψέματα από όσα αντέχει ο λαός.

Ψέματα βεβαίως υπήρχαν και πριν από αυτούς. Όμως οι οικονομικές διαχειρίσεις των συγκεκριμένων πολιτικών οδήγησαν τη χώρα σε ξένα κέντρα και μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποικία χρέους.

Κοινώς, έσπειραν ανέμους και τώρα θερίζουν θύελλες και εν ολίγοις ίσως δεν θα έπρεπε να αναρωτιούνται για τις ακραίες αντιδράσεις του λαού.

Ξεκινώντας από τα όσα υποσχέθηκε στον λαό ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, αφήνουμε την εικόνα να μιλήσει μόνη της.

Δείτε τις βασικές υποσχέσεις για τις οποίες ο κ. Καμμένος έσκιζε τα ρούχα του ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντα του λαού και στη συνέχεια χωρίς κανένα ίχνος ντροπής, έκανε τα αντίθετα.

Η εικόνα είναι αδιάψευστος μάρτυρας και είναι βέβαιον ότι όλοι αυτοί οι «κομπογιαννίτες» της πολιτικής θα ήθελαν να εξαφανίσουν βίντεο σαν αυτό που ακολουθεί.

Ο κ. Πάνος Καμμένος στα… καλύτερά του

 

Αυτοί μας κυβερνούν – Το παρελθόν που θέλει να ξεχάσει ο Καμμένος

Όπως είδατε και από το βίντεο καμία απολύτως από τις δεσμεύσεις δεν τηρήθηκε!

Ξεπερνούν κάθε όριο… πολιτικού μαυρογιαλουρισμού οι υποσχέσεις που έδινε ο κ. Καμμένος – πριν από λίγους μήνες – για αφορολόγητο πετρέλαιο 5 ετών στους αγρότες!!!

Ο κυβερνητικός εταίρος του Αλέξη Τσίπρα υποσχόταν σε δημόσιες δηλώσεις του ότι δεν θα παραδώσει τους συνταξιούχους και τα γηρατειά στις παράλογες απαιτήσεις των δανειστών όταν ο υπουργός του Παύλος Χαϊκάλης μείωνε την κατώτατη σύνταξη από τα 486 ευρώ στα 392 ευρώ!

Το Newsbomb.gr δεν θα σταματήσει εδώ. Καθημερινά θα σας παρουσιάζουμε με βίντεο και δικές τους δηλώσεις όλα όσα υποσχέθηκαν στον λαό και τα πέταξαν τελικά στο καλάθι των αχρήστων.

Ο κόμπος έφτασε στο χτένι. Το πολιτικό προσωπικό δεν μπορεί να κρυφτεί άλλο.

Εμείς θα φέρνουμε στο φως τις δεσμεύσεις τους και τα ψέματά τους και θα τους παραδίδουμε στη χλεύη του λαού!

Δείτε εδώ τις δεσμεύσεις Τσίπρα – Καμμένου με το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»

http://www.newsbomb.gr/ellada/apokalypseis/story/640399/fakelos-ellines-politikoi-ta-psemata-kai-oi-kolotoympes-oson-kyvernisan-ti-xora-video#ixzz3qmW1S2WY