Μπουλούκ ασκέρ η Τουρκία – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

 0

0
ΤΕΤΑΡΤΗ, 25 Δεκεμβρίου 2013
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ,
τεύχος 1792 στις 24 Δεκεμβρίου 2013

Το Ποντίκι

Μπουλούκ ασκέρ η Τουρκία
Δολοπλοκίες, συνωμοσίες και σενάρια επιστημονικο-πολιτικής φαντασίας. Ιστορίες για αγρίους; Όχι όταν πρόκειται για την Τουρκία.
Τα όσα εκτυλίσσονται την τελευταία εβδομάδα και κλυδωνίζουν την κυβέρνηση του Ταγίπ Ερντογάν δεν είναι παρά ένα ακόμη επεισόδιο σε έναν ατελείωτο πόλεμο για την εξουσία, που γίνεται με όρους «βυζαντίου». Ωστόσο, πέραν της σφοδρής κόντρας ανάμεσα σε κεμαλιστές και ισλαμιστές που χαρακτηρίζει την – σχεδόν αέναη – κρίση ταυτότητας που διανύει η γείτονα, πέραν της (εξίσου) παραδοσιακής σύγκρουσης ανάμεσα στην οικονομική ελίτ του κέντρου στην Κωνσταντινούπολη και των φτωχότερων μαζών της Ανατολίας, παρακολουθούμε μια νέα μάχη: έναν εμφύλιο στις τάξεις των ισλαμιστών.
Οι πρόσφατες εξελίξεις και τα πισώπλατα μαχαιρώματα ανάμεσα στο στρατόπεδο του κυβερνητικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και αυτό του άλλοτε συμμάχου του, του πανίσχυρου ισλαμιστικού κινήματος του Φετουλάχ Γκιουλέν, είναι το αποκορύφωμα ενός υπόγειου μπρα ντε φερ που μαίνεται εδώ και καιρό. Το επίδικο δε σε αυτό το «οικογενειακό» πολιτικό δράμα δεν είναι άλλο από το χρήμα και την εξουσία.

Χρήμα και δύναμη
Μια απλή ανάγνωση των όσων συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στην Τουρκία είναι η εξής: Βρισκόμαστε ελάχιστους μήνες από την εκλογική μάχη «ψυχολογίας» για τον Δήμο της Κωνσταντινούπολης και λίγους μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές, το προσωπικό δηλαδή στοίχημα του Ερντογάν. Με άλλα λόγια, ξεκινάει μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος… και οι πολιτικοί παίκτες παίρνουν «θέση μάχης».
Ο Ερντογάν έχει δεχτεί αρκετά πλήγματα: Τόσο σε ό,τι αφορά την εξωτερική πολιτική (κυρίως με τις εξελίξεις σε Αίγυπτο και Συρία) όσο και στο εσωτερικό της χώρας, κυρίως με τη στάση που τήρησε κατά τη διάρκεια των μαζικών διαδηλώσεων του Πάρκου Γκεζί και η οποία οδήγησε σε κοινωνική πόλωση. Σήμερα, μεγάλο μέρος πολιτών που δεν ψήφιζε AKP, αλλά αντιμετώπιζε τον Ερντογάν με ανεκτικότητα κυρίως λόγω των οικονομικών επιδόσεων της κυβέρνησής του, τάσσεται πλέον ανοικτά στην αντίπερα όχθη. Ωστόσο, κακά τα ψέματα, ο Ερντογάν παρέμενε εξαιρετικά δημοφιλής και – τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα – ουδείς μπορούσε να αμφισβητήσει το ξεκάθαρο προβάδισμά του για την κατάκτηση της προεδρίας της χώρας.
Ουδείς εκτός από τους ίδιους τους ισλαμιστές… Γι’ αυτό και ο σημερινός «εμφύλιος» είναι η κρισιμότερη ίσως μάχη που καλείται να δώσει ο Τούρκος πρωθυπουργός από τότε που κατέκτησε την εξουσία το 2002. Τι έχει συμβεί;
Σε μια αιφνιδιαστική (για τους έξωθεν παρατηρητές) κίνηση, οι δικαστές και αξιωματικοί της αστυνομίας που πρωταγωνίστησαν στις επιχειρήσεις «χαλιναγώγησης» του «βαθέος κράτους» – στις συλλήψεις που είχαν γίνει στο πλαίσιο των υποθέσεων Εργκένεκον και Βαριοπούλα – εξαπέλυσαν μια νέα «επιχείρηση – σκούπα». Μόνο που αυτή τη φορά, στόχος δεν ήταν ο στρατός, τα μιντιακά ή επιχειρηματικά «τζάκια», αλλά… η ίδια η κυβέρνηση Ερντογάν, καθώς και κρατικοί αξιωματούχοι και εξέχουσες προσωπικότητες που συνδέονται με αυτήν.

Οι κατηγορίες αφορούν υποθέσεις διαφθοράς, δωροδοκίας, παράνομες κατασκευαστικές άδειες, ξέπλυμα χρήματος και ένα σωρό άλλα «παρεμφερή» που απειλούν να αφοπλίσουν το ισχυρότερο ίσως όπλο του AKP: την εικόνα του ως «αδιάφθορου κόμματος». Και σίγουρα, κανείς δεν ξέρει καλύτερα τα «άπλυτά» σου από αυτόν που μένει στο ίδιο σου το σπίτι. Η δουλειά, δηλαδή, «έγινε εκ των έσω». Γι’ αυτό και δεν είναι τυχαίο ότι οι έρευνες διεξάγονται από αυτούς που κάποτε βοήθησαν τον Ερντογάν να «βάλει στη θέση τους» την παλιά ελίτ: Όλοι τους είναι αξιωματούχοι φίλα προσκείμενοι στο κίνημα Φετουλάχ Γκιουλέν, το οποίο έχει διεισδύσει – πρώτα σιωπηρά και μετά το 2007 με μεγαλύτερη άνεση – στην κρατική μηχανή με απώτερο σκοπό την «από τα μέσα» σταδιακή κατάκτηση της εξουσίας και τον εξισλαμισμό της κοινωνίας.

Επίδειξη πυγμής από τον Ταγίπ τον Μεγαλοπρεπή

Ουδεμία έκπληξη προκαλεί η αντίδραση του Ερντογάν στις καταιγιστικές εξελίξεις… Όπως έγινε και με τις διαδηλώσεις στο Πάρκο Γκεζί (όπου η άκαμπτη στάση του κατάφερε να μετατρέψει μια «περιβαλλοντική» διαμαρτυρία σε μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας κατά του «αυταρχικού» στυλ διακυβέρνησής του), έτσι και σήμερα: Ο Τούρκος πρωθυπουργός ακολουθεί την ίδια τακτική… η οποία συνιστάται σε ταυτόχρονη επίδειξη πυγμής (αποπομπή δεκάδων αστυνομικών με συνοπτικές διαδικασίες) και επιθετική ρητορική.
Όπως ακριβώς συνέβη και με τους διαδηλωτές του Γκεζί, έτσι και τώρα… πίσω από την αποκάλυψη των σκανδάλων διαφθοράς κρύβονται «ξένα κέντρα» που συνωμοτούν για την ανατροπή της κυβέρνησης.
Βέβαια, επειδή είναι εξαιρετικά δύσκολο να αγνοήσει κανείς τη σχέση του κινήματος Φετουλάχ Γκιουλέν που ασκεί μεγάλη επιρροή στην ισλαμική (εκλογική) βάση, με τα όσα διαδραματίζονται στη Τουρκία, ο Ερντογάν προσπαθεί να το πάει μέσω Λαμίας… ή, μάλλον, μέσω ΗΠΑ. Κάπως έτσι, ο Τούρκος πρωθυπουργός δεν επιτίθεται ευθέως (προς το παρόν τουλάχιστον) στο σεβαστό ισλαμιστικό κίνημα, αλλά βλέπει «ξένα κέντρα» με «παραφυάδες» εντός της χώρας και άλλα τέτοια.
Για να μην υπάρξουν αμφιβολίες για το ποιον εννοεί, ο Ερντογάν αναφέρθηκε ευθέως σε πρέσβεις που «παραβαίνουν» τα καθήκοντά τους, προειδοποιώντας τους μάλιστα ότι μπορεί και να τους απελάσει. Με άλλα λόγια, στα σκούρα… ο Ερντογάν καταφεύγει στο γνωστό αντι-αμερικάνικο αίσθημα των πολιτών, μπας και συσπειρώσει κανέναν και γλιτώσει τίποτα από τα σπασμένα.
Έτσι, ξαφνικά κυκλοφορούν δημοσιεύματα στον φιλοκυβερνητικό Τύπο βάσει των οποίων ο Αμερικάνος πρέσβης Φράνσις Ρικιαρντιόνε είπε σε συνάντηση με άλλους πρέσβεις ότι «είχαμε ζητήσει από την Τουρκία να διακοπούν οι σχέσεις της Halkbank (της μεγαλύτερης κρατικής τουρκικής τράπεζας, της οποίας ο διευθυντής εμπλέκεται σε σκάνδαλο απάτης, υπεξαίρεσης διακίνησης χρυσού) με το Ιράν και δεν μας άκουσαν. Τώρα παρακολουθείτε την πτώση μιας αυτοκρατορίας». Δεδομένης της πιο «ήπιας» στάσης του κινήματος Γκιουλέν έναντι των Η ΠΑ και του Ισραήλ, δεν είναι δύσκολο ο Ερντογάν να επιχειρήσει τη σύνδεση της οργάνωσης με τα εν λόγω «ξένα κέντρα».

Από σύμμαχοι, άσπονδοι εχθροί

Τι έγινε και, από υποστηρικτές και σύμμαχοι του Ερντογάν, αλλαξοπίστησαν σε σημείο να επιθυμούν τη σύλληψη υπουργών της κυβέρνησης και ο Τούρκος πρωθυπουργός να απαντάει με «ξήλωμα» δεκάδων αστυνομικών που πρόσκεινται στο κίνημα; Παρά το γεγονός ότι «ιδεολογικά» το θρησκευτικό τάγμα Γκιουλέν και το AKP είναι σχεδόν ταυτόσημα, στην πράξη διαφέρουν σε αρκετά σημεία και οι τριβές ανάμεσα στις δύο πλευρές έγιναν εμφανείς ήδη από το 2010: Ο αυτοεξόριστος στην Πενσιλβανία 72χρονος ηγέτης του κινήματος αποστασιοποιήθηκε δημοσίως από την «επιθετικότητα» του Ερντογάν έναντι του Ισραήλ – με αποκορύφωμα την κρίση που ξέσπασε εξ αιτίας του μακελειού στο «Μαβί Μαρμαρά» –, την εξωτερική του πολιτική στην περιφέρεια αλλά και τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε τις διαδηλώσεις το καλοκαίρι.

Το «αφεντικό»
Η κόντρα κορυφώθηκε όταν φούντωσαν οι φήμες πως ο Ερντογάν ετοιμάζεται να «δείξει ποιος είναι το αφεντικό» στο κίνημα, προωθώντας μια «εξυγίανση» του δημόσιου τομέα, στην οποία θα έβλεπαν την πόρτα της εξόδου εκατοντάδες «γκιουλενικοί» διοικητικοί. Αυτό που ξεχείλισε το ποτήρι, όμως, ήταν η εξαγγελία της «εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης», μέσω της οποίας η κυβέρνηση θα έκλεινε όλα τα ιδιωτικά φροντιστήρια, ένα στην ουσία θανατηφόρο πλήγμα στην οργάνωση, που εξαρτάται τόσο για τη χρηματοδότησή της όσο και για τη στρατολόγηση από τα περίφημα σχολεία που λειτουργεί σε ολόκληρη την Τουρκία (και στο εξωτερικό).
Όλα τα παραπάνω, βέβαια, δεν είναι παρά οι «αποδείξεις» ότι οι σχέσεις AKP – Γκιουλέν έχουν διαρρηχτεί… Αρκετοί αναλυτές τονίζουν πως, κατά βάθος, το κίνημα δεν συγχώρεσε ποτέ στην κυβέρνηση ότι, ενώ συνέβαλε όσο κανείς στην απομάκρυνση της παλιάς ελίτ, το AKP δεν φρόντισε να την αντικαταστήσει και με «δικούς της ανθρώπους». Έτσι, τα μεγάλα συμβόλαια δημοσίων έργων, οι κατασκευαστικές άδειες και κάθε τύπου «επιχειρηματικές» ευκαιρίες κατέληγαν σε «ξένα» χέρια ή έπρεπε να «χρυσοπληρωθούν» προκειμένου να πάνε στο κίνημα…

 

Advertisements

Αποδείξεις με… όριο – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

 0

0
ΤΕΤΑΡΤΗ, 25 Δεκεμβρίου 2013
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ,
τεύχος 1792 στις 24 Δεκεμβρίου 2013

Το Ποντίκι

Αποδείξεις με… όριο
Αποδείξεις για το 10% του εισοδήματός τους θα συγκεντρώνουν πάλι οι φορολογούμενοι το 2014, σύμφωνα με τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή στο νομοσχέδιο για τον ενιαίο φόρο ακινήτων (ΕΝΦΙΑ).

Σύμφωνα με την τροπολογία, δεν αλλάζει το ανώτατο όριο των αποδείξεων, που παραμένει στα 10.500 ευρώ. Σημειώνεται ότι με βάση το ισχύον σύστημα οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι έχουν υποχρέωση να συγκεντρώνουν αποδείξεις για το 25% του εισοδήματός τους. Για την αξία των αποδείξεων που δεν συγκεντρώνει ο φορολογούμενος παραμένει η πρόβλεψη για πρόσθετο φόρο 22%.

Έτσι, λοιπόν, προκειμένου να καρπωθούν την έκπτωση φόρου έως 1.950 ευρώ που χορηγείται, οι μισθωτοί και συνταξιούχοι πρέπει να συλλέξουν αποδείξεις λήψης υπηρεσιών και αγοράς αγαθών αξίας τουλάχιστον ίσης με το 10% του εισοδήματός τους.

Το ανώτατο ποσό των αποδείξεων ορίστηκε στα 10.500 ευρώ, που σημαίνει ότι φορολογούμενος με εισόδημα 20.000 ευρώ θα πρέπει να συλλέξει αποδείξεις αξίας 2.000 ευρώ, ενώ φορολογούμενος με εισόδημα 120.000 ή περισσότερα θα πρέπει να συλλέξει αποδείξεις αξίας επίσης 10.500 ευρώ. Για την αξία των αποδείξεων που λείπουν από κάθε μισθωτό ή συνταξιούχο θα επιβάλλεται πρόσθετος φόρος ίσος με το 22% της αξίας αυτής.

Στις αποδείξεις που οφείλουν να συγκεντρώσουν σήμερα οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι περιλαμβάνονται όλες οι καταναλωτικές δαπάνες καθώς και τα δίδακτρα φροντιστηρίων ξένων γλωσσών. Ωστόσο, για το 2014 θα υπάρξει υπουργική απόφαση που θα προσδιορίζει τις αποδεκτές αποδείξεις.

Σήμερα εκτός αποδείξεων παραμένουν οι δαπάνες για ασφάλιστρα, παρά το γεγονός ότι δεν οδηγούν σε απευθείας μείωση φόρου, ενώ δεν περιλαμβάνονται και οι ιατρικές δαπάνες, καταβαλλόμενη διατροφή από διαζευγμένους συζύγους, οι δωρεές και οι δαπάνες απόκτησης περιουσιακών στοιχείων.

Επίσης, δεν αναγνωρίζονται οι αποδείξεις για διόδια και καύσιμα θέρμανσης (πετρέλαιο, αέριο), αλλά και για δαπάνες ρεύματος, τηλεφωνίας, εισιτηρίων μεταφορών προσώπων.

Φορολογούμενος με ετήσιο εισόδημα 30.000 ευρώ είναι υποχρεωμένος να συγκεντρώσει αποδείξεις αξίας 3.000 ευρώ. Στην περίπτωση που συγκεντρώσει αποδείξεις αξίας 1.500 ευρώ, τότε θα κληθεί να πληρώσει πρόσθετο φόρο ύψους 330 ευρώ (22% της αξίας αποδείξεων που λείπουν από τον φορολογούμενο).

 

Να… μια τρύπα στον ΟΚΑΝΑ – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

 0

0
ΤΕΤΑΡΤΗ, 25 Δεκεμβρίου 2013
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ,
τεύχος 1792 στις 24 Δεκεμβρίου 2013

Το Ποντίκι

Να… μια τρύπα στον ΟΚΑΝΑ
Μεγάλη κόντρα για την τρύπα που παρατηρήθηκε στα ταμεία του ΟΚΑΝΑ βρίσκεται σε εξέλιξη την τελευταία βδομάδα ανάμεσα στην υφυπουργό Υγείας Ζ. Μακρή και την πρώην πρόεδρο του οργανισμού Μ. Μαλλιώρη.

Η τελευταία υπέβαλε την παραίτησή της στον Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος την έκανε δεκτή με… χαρά, στηρίζοντας την υφυπουργό του. Η Μαλλιώρη παραιτήθηκε τονίζοντας ότι εκείνο που προέχει είναι το συμφέρον του ΟΚΑΝΑ και των χιλιάδων θεραπευόμενων και όχι οι προσωπικές αντιθέσεις με την υφυπουργό. Υποστήριξε επίσης ότι «αυτονόητο είναι ότι τα όσα αναληθώς ισχυρίσθηκε και διέδωσε σε βάρος της η κ. Μακρή θα επιλυθούν από τα Ποινικά και Αστικά Δικαστήρια της χώρας». «Αποχωρώ από τον ΟΚΑΝΑ με το κεφάλι ψηλά» είπε η Μ. Μαλλιώρη προσθέτοντας ότι επιστρέφει στα καθηγητικά της καθήκοντα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Όλα ξεκίνησαν όταν η Μακρή κατήγγειλε κακοδιαχείριση στον ΟΚΑΝΑ, μιλώντας για κενό ύψους 8,4 εκατομμυρίων ευρώ στα οικονομικά του Οργανισμού, από τα οποία 3,4 εκατομμύρια αφορούν ποσό το οποίο… έκανε φτερά, ανεξήγητα. Περίεργα πράγματα, εφόσον ευσταθούν οι καταγγελίες. Όπως λέει η υπουργός, έχει ζητήσει παραστατικά για το συγκεκριμένο ποσό, ωστόσο δεν τα έλαβε ποτέ από την τέως πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ.

Πού πήγαν τα λεφτά;
Ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λ. Ρακιντζής διέταξε έλεγχο στον Οργανισμό από το Σώμα Επιθεωρητών Υγείας προκειμένου να διαπιστωθεί αν όντως υπάρχει… τρύπα ή πρόκειται περί ψευδών καταγγελιών της Ζ. Μακρή με στόχο να «πλήξει» τη Μ. Μαλλιώρη. Οι δύο κυρίες «μαλλιοτραβήχτηκαν» λεκτικά την περασμένη βδομάδα μέσα από δύο διαδοχικές συνεντεύξεις Τύπου, με τη Μ. Μαλλιώρη να δηλώνει πως «δεν υπάρχουν μαύρες τρύπες στον ΟΚΑΝΑ» και πως η ίδια παρέδωσε «στο υπουργείο Υγείας τα οικονομικά στοιχεία». Ψεύδεται δηλαδή η υφυπουργός; «Ναι» ήταν η απάντηση της Μ. Μαλλιώρη. Αναφορικά με τη σύμβαση του οργανισμού με το ΚΕΕΛΠΝΟ, η τέως πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ απάντησε σχετικά με τα λεφτά που… δεν υπάρχουν πλέον, ότι «σε αυτό το ερώτημα θα μας απαντήσει το δικαστήριο σχετικά με το πού πήγαν τα λεφτά». Στην ουσία, δηλαδή, ενημέρωσε τους δημοσιογράφους ότι η Ζ. Μακρή λέει ψέματα πως δεν την ενημέρωσε, αλλά στην πραγματικότητα δεν γνωρίζει πού πήγαν τα χρήματα.
Χαρακτήρισε αναληθή τα όσα της καταλογίζονται και τόνισε πως θα υπερασπιστεί «με κάθε νόμιμο μέσο» την επαγγελματική της ζωή. Σχετικά με τις υπέρογκες αυξήσεις μισθών στον Οργανισμό, οι οποίες παρατηρούνται στις εκθέσεις του γενικού επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, ξεκαθάρισε πως αφορούν χρονικές περιόδους οι οποίες προηγήθηκαν της θητείας της. Τόνισε, μάλιστα, προκειμένου να… μαζέψει τα ασυμμάζευτα, πως από τον Μάρτιο του 2010 έως και σήμερα έχουν γίνει τρεις φορές περικοπές και πως από τον Ιανουάριο του 2011 οι υπάλληλοι του ΟΚΑΝΑ έχουν ενταχθεί στο ενιαίο μισθολόγιο.

Τα επιδόματα…
Το πόρισμα του Λ. Ρακιντζή ήταν χαρακτηριστικό. Συγκεκριμένα, ο ΟΚΑΝΑ, όπως αναφέρεται στις επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας που υπέγραφε η διοίκηση με τους εργαζομένους, έχει γίνει βιομηχανία… επιδομάτων καθώς τη διετία 2010-2012, επί προεδρίας της Μ. Μαλλιώρη, παρά το γεγονός ότι είχε μειωθεί η επιχορήγηση στον Οργανισμό κατά 40%, οι εργαζόμενοι λάμβαναν ενδεικτικά:
♦   Επίδομα επικίνδυνης εργασίας από 85 έως και 392 ευρώ, την ίδια στιγμή που στο Δημόσιο η ίδια παροχή αντιστοιχεί σε 70 ευρώ και 150 στους υπαλλήλους καθαριότητας των ΟΤΑ.
♦ Οικογενειακό επίδομα (γάμου και τέκνων) 708 ευρώ για οικογένεια με τέσσερα παιδιά όταν το αντίστοιχο ποσό είναι 170 ευρώ.
Την ίδια ώρα, ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης ζήτησε να γίνει  οικονομικός έλεγχος καθώς, όπως δήλωσε σε συνέντευξή του, «υπάλληλοι του ΟΚΑΝΑ πήραν αύξηση έως και 182% επί κυρίας Μαλλιώρη, παρά το γεγονός ότι θα έπρεπε να συμμορφωθούν με βάση το ενιαίο μισθολόγιο».
«Υπάρχουν τέσσερις εκθέσεις: διαχειριστική, οικονομική, φαρμάκων, λειτουργίας και περιφερειακή. Βρήκαμε αρκετές δυσλειτουργίες και οικονομική ζημία, έργα που δεν είχαν εκπληρωθεί, κονδύλια που πήγαιναν αλλού. Τα πορίσματα τα έστειλα στον εισαγγελέα και ζήτησα την ποινική δίωξη των προηγουμένων της κυρίας Μαλλιώρη διοικήσεων, διότι ήταν για τις διοικήσεις 2007-2009 και το πρώτο μισό του 2010. Ζήτησα, δηλαδή, να ασκηθεί δίωξη κατά των μελών της διοίκησης (του ΟΚΑΝΑ) και της ΔΕΠΑΝΟΜ» συνέχισε ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής.
«Είμαι κάθετη σε αυτό και προκαλώ τον κ. Ρακιντζή να με διαψεύσει» είπε χαρακτηριστικά η τέως πρόεδρος του ΟΚΑΝΑ. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι κατηγόρησαν τον γενικό επιθεωρητή ότι έχει πει ψέματα για τους μισθούς τους και του ζήτησαν να ανακαλέσει απειλώντας τον με άσκηση ένδικων μέσων. Σε δήλωση για το θέμα προχώρησε η υφυπουργός Ζέτα Μακρή, η οποία υποστήριξε ότι «ο αντιπρόεδρος του ΟΚΑΝΑ, που αναπληρώνει την παραιτηθείσα πρόεδρο, ενήργησε στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του, χωρίς καμία προηγούμενη συνεννόηση με την πολιτική ηγεσία».
Στον χορό της αντιπαράθεσης μπήκε και το ΠΑΣΟΚ την Παρασκευή παίρνοντας το μέρος της Μ. Μαλλιώρη. Με ανακοίνωσή του το κόμμα του Ευάγγελου Βενιζέλου χαρακτήρισε «αδικαιολόγητες και αβάσιμες» τις επιθέσεις που δέχτηκε η τέως πρόεδρος » του Οργανισμού, )| τονίζοντας πως η παραίτησή της «έγινε για λόγους ευθιξίας της ίδιας. Η παρακαταθήκη που αφήνει η κ. Μαλλιώρη θα πρέπει να συνεχιστεί».

 

Ο Έλληνας ασθενής – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

 4

0
ΤΡΙΤΗ, 24 Δεκεμβρίου 2013
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ,
τεύχος 1792 στις 24 Δεκεμβρίου 2013

Σταύρος Χριστακόπουλος

Ο Έλληνας ασθενής
Αυτά τα Χριστούγεννα σημαδεύτηκαν από μια ακόμη βάρβαρη επίθεση στον ελληνικό λαό ή, έστω, στο μεγαλύτερο μέρος του. Η μονιμοποίηση του – υποτίθεται έκτακτου – χαρατσιού επί της κατοικίας μονιμοποιήθηκε και επεκτάθηκε.

Παράλληλα άνοιξε διάπλατα ο δρόμος – έσπασε το… «ταμπού», όπως θα έλεγαν και οι έγκριτες μνημονιακές γραφίδες – για τις κατασχέσεις πρώτης κατοικίας και από τις τράπεζες, ύστερα από την ανάλογη δυνατότητα που είχαν το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Επιπλέον, όχι μόνο γενικεύονται οι πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, αλλά το πλαίσιο προστασίας των οικονομικά αδύναμων συνιστά μια ξεδιάντροπη κοροϊδία. Με πιο απλά λόγια επιβεβαιώνεται αυτό που επί μια διετία γράφαμε και ίσως στην αρχή φαινόταν… γραφικό: ύστερα από την απαλλοτρίωση της δημόσιας περιουσίας, θα έλθει η σειρά της ιδιωτικής, προς χάριν πάντα των δανειστών. Αυτή είναι η τομή στην οποία προχώρησε μέσα στο 2013 η κυβέρνηση, έστω και αν τα αποτελέσματα των αποφάσεων αυτών θα τα δούμε λίγο αργότερα.

Μπορεί το χριστουγεννιάτικο πρωτοσέλιδο του «Ποντικιού», περί κατάσχεσης της φάτνης, να είναι σατιρικό λόγω του εορταστικού χαρακτήρα των ημερών, αλλά παραμένει εξόχως πολιτικό, αφού, εκτός από το φλέγον θέμα των πλειστηριασμών, αποτυπώνει γλαφυρά τον εξωπραγματικό τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται το πολιτικό σύστημα την ώρα που η κοινωνία βλέπει το τελευταίο της περιουσιακό αποκούμπι να δημεύεται.

Πέρα, όμως, από τη σάτιρα και τη σοβαρότητα των θεμάτων που σημαδεύουν τούτες τις μέρες, το δυσοίωνο συμπέρασμα είναι ότι η χώρα τούτη πορεύεται προς τον γκρεμό με σπασμένα φρένα. Κανείς δεν συζητάει σοβαρά γι’ αυτήν, ουδείς προβληματίζεται. Ακόμη και οι δανειστές και επιτηρητές – δηλαδή κατά μείζονα λόγο οι Ευρωπαίοι «εταίροι» της – τη βλέπουν ως έναν ετοιμοθάνατο ασθενή, στον οποίο δεν θεωρούν σκόπιμο να παράσχουν οποιαδήποτε βοήθεια προκειμένου να ανακάμψει.

Αν σε αυτή την οπτική των δανειστών προσθέσουμε την έλλειψη εθνικών σχεδίων και προγραμμάτων για την ανασυγκρότηση της χώρας, η μαύρη εικόνα ολοκληρώνεται. Παρ’ όλα αυτά… Καλά Χριστούγεννα.

 

Μια μετέωρη συμφωνία – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

 0

0
ΤΕΤΑΡΤΗ, 25 Δεκεμβρίου 2013
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ,
τεύχος 1792 στις 24 Δεκεμβρίου 2013

Το Ποντίκι

Μια μετέωρη συμφωνία
Μες στην καλή χαρά ήταν το περασμένο Σάββατο οι ηγεσίες του υπουργείου ΠΕΚΑ και του ΤΑΙΠΕΔ δίπλα στα στελέχη της αζέρικης Socar.

Όλοι, απ’ όλες τις πλευρές, δήλωναν την ικανοποίησή τους για την υπογραφή μίας συμφωνίας, που στην πραγματικότητα είναι μετέωρη μέχρι να περάσει από την τελική κρησάρα της Κομισιόν. Παρ’ όλα αυτά, Αζέροι και Έλληνες είχαν τους δικούς τους λόγους για να δηλώνουν προς πάσα κατεύθυνση την ικανοποίησή τους.
♦  Και καλά οι Αζέροι, αφού εξαγοράζουν ένα πολύτιμο πάγιο της Ελλάδας με ελάχιστο (έως μηδενικό) ρίσκο, ενώ η απόσβεση θα γίνει σε εξαιρετικά μικρό χρονικό διάστημα για τέτοιου είδους επενδύσεις.
♦  Οι Έλληνες, όμως, τι λόγους είχαν για να πανηγυρίζουν; Ο αρμόδιος υπουργός (Γ. Μανιάτης) και ο επίσης αρμόδιος υφυπουργός (Μ. Παπαγεωργίου, που χειρίστηκε τις επαφές με τους Αζέρους και κατά τη θητεία του ως επικεφαλής της ΔΕΠΑ) έκαναν λόγο για άριστες σχέσεις με το Μπακού και μία συνεργασία με ιδιαίτερα θετικές προοπτικές. Το ίδιο είπε στους Αζέρους και ο Αντώνης Σαμαράς στη συνάντηση που είχε μαζί τους το πρωί του Σαββάτου.
Ωστόσο ο μόνος λόγος που επιτρέπει στην ελληνική πλευρά να εκφράζει την ικανοποίησή της είναι το γεγονός ότι ο ΔΕΣΦΑ είναι η πρώτη δημόσια επιχείρηση που ιδιωτικοποιείται με αγοραστή ξένο επενδυτή! Τόσο στον ΟΠΑΠ όσο και στις άλλες αποκρατικοποιήσεις οι κύριοι ενδιαφερόμενοι ήταν εγχώριοι επενδυτές, καθώς οι ξένοι είτε αποχωρούσαν είτε επέδειξαν χαρακτηριστική αδιαφορία για τα «ασημικά» του ελληνικού Δημοσίου.

Η… αξιοπιστία
Με τον ΔΕΣΦΑ το Μέγαρο Μαξίμου θέλει να δείξει ότι «αποκαθίσταται η αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό», όπως λένε με κάθε ευκαιρία τα κυβερνητικά στελέχη, αλλά στην ουσία από μόνα τους τα στοιχεία της αποκρατικοποίησης «φωνάζουν» για μία ακόμη περίπτωση ξεπουλήματος.
Εδώ και αρκετές εβδομάδες το «Ποντίκι» έχει αποκαλύψει (και κανείς δεν διέψευσε) ότι το τίμημα των 400 εκατ. ευρώ που θα πληρώσουν οι Αζέροι θα αποσβεστεί από τον πρώτο χρόνο εισαγωγής αζέρικου φυσικού αερίου, καθώς το ένα δισ. κυβικά μέτρα θα μας στοιχίζει για κάθε χρόνο σχεδόν όσα μας δίνει το Μπακού για την εξαγορά του 66% της ελληνικής επιχείρησης.
Παράλληλα, η Ρεβυθούσα και το χερσαίο δίκτυο μεταφοράς αερίου περνά στον έλεγχο ενός ξένου επενδυτή, με αποτέλεσμα η διαχείρισή του να γίνει με βάση τα δικά του συμφέροντα κι όχι με βάση τις ανάγκες της εγχώριας ενεργειακής αγοράς. Για παράδειγμα, οι Αζέροι θέλουν να αποκτήσουν τον έλεγχο της Ρεβυθούσας όταν θα έχει ολοκληρωθεί η επένδυση ύψους 159 εκατ. ευρώ, για την κατασκευή της τρίτης δεξαμενής, που θα δώσει τη δυνατότητα στον συγκεκριμένο σταθμό να εξάγει αέριο! Η επένδυση γίνεται από τον σημερινό κρατικό ΔΕΣΦΑ και αναμένεται να τεθεί σε εμπορική λειτουργία τον Μάρτιο του 2016, δηλαδή από τον νέο μέτοχο της επιχείρησης, εάν όλα εξελιχθούν με βάση τα χρονοδιαγράμματα.
Αυτό σημαίνει ότι οι Αζέροι αποκτούν για πρώτη φορά τη δυνατότητα να προωθήσουν το αέριό τους σε αγορές που κάποτε ήταν «άπιαστο όνειρο» γι’ αυτούς. Ωστόσο, ούτε αυτό το δεδομένο ελήφθη υπόψη κατά την αποτίμηση της αξίας του ΔΕΣΦΑ! Μόνο από το αέριο που σχεδιάζουν οι Αζέροι να εξαγάγουν στη Μεσόγειο θα αποκομίσουν σημαντικά κέρδη, κάνοντας ακόμη πιο εύκολη της απόσβεση της επένδυσής τους.
Για την ελληνική πλευρά, τα δεδομένα είναι το λιγότερο αρνητικά! Από τα 400 εκατ. ευρώ, που θα μας δώσουν οι Αζέροι, τα 212 εκατ. ευρώ θα πάνε στα ταμεία των Ελληνικών Πετρελαίων. Ο όμιλος που ελέγχεται από τον Σπύρο Λάτση, δίνει το 35% του ΔΕΣΦΑ που κατέχει άμεσα, με αποτέλεσμα να πάρει τα περισσότερα χρήματα της αποκρατικοποίησης.
Τα υπόλοιπα 188 εκατ. ευρώ είναι το τίμημα που αντιστοιχεί για το μερίδιο του 31% των μετοχών του ΔΕΣΦΑ, που θα διαθέσει το ελληνικό Δημόσιο. Ωστόσο, στον ειδικό λογαριασμό για τη μείωση του δημόσιου χρέους δεν θα διατεθεί το σύνολο, αλλά σαφώς μικρότερο ποσό, καθώς θα πρέπει να πληρωθούν σύμβουλοι, νομικοί και διάφοροι άλλοι τύποι, που συνεργάστηκαν με το ΤΑΙΠΕΔ στην υπόθεση. Αλλά ακόμη κι από το ύψος του ποσού που προκύπτει και το οποίο θα οδηγηθεί για να μειώσει το χρέος, αποδεικνύεται ότι δεν πρόκειται για «αξιοποίηση», αλλά για ξεπούλημα, καθώς στην καλύτερη περίπτωση αντιστοιχεί μόλις στο 0,05% των σημερινών οφειλών του ελληνικού κράτους!
Όσο για το ΤΑΙΠΕΔ, με την εκδήλωση υπογραφής της συμφωνίας επιχείρησε να δείξει ότι κάνει καλά τη δουλειά του. Ωστόσο, δεν κατάφερε να πείσει ότι αυτή η «καλή» δουλειά αποβαίνει και προς όφελος των εθνικών συμφερόντων. Γιατί δεν φτάνει να καλύπτεις τους ετήσιους στόχους. Πρέπει και το τελικό αποτέλεσμα να υπηρετεί τις εθνικές ανάγκες και τα εθνικά συμφέροντα.
Με την παράδοση του ΔΕΣΦΑ και άλλων ενεργειακών επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας σε ιδιώτες (ξένους ή Έλληνες, δεν έχει και τόση σημασία), το ελληνικό Δημόσιο απεμπολεί ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία για τη χάραξη εθνικής οικονομικής πολιτικής. Κι αυτό διότι δεν θα έχει τη δυνατότητα να καταστρώσει έναν μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό, καθώς οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις θα λειτουργούν με βάση τα ιδιωτικά συμφέροντα, με στόχο τη μεγιστοποίηση του κέρδους για τον ιδιώτη – μέτοχο κι όχι με βάση τις ανάγκες της κοινωνίας.
Πάντως, η συμφωνία που υπογράφτηκε το Σάββατο παραμένει στα χαρτιά, καθώς θα πρέπει να κριθεί από τις υπηρεσίες της Κομισιόν, οι οποίες καλούνται να ερευνήσουν εάν είναι σύμφωνη με την κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού και λειτουργίας των ενεργειακών αγορών.
Βεβαίως, οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών κρίνουν με διαφορετικά κριτήρια και με βάση διαφορετικά συμφέροντα. Ωστόσο, όσο κι αν ακούγεται οξύμωρο, είναι η τελευταία ευκαιρία για να μην υλοποιηθεί μία αποκρατικοποίηση, που βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα! Και το οξύμωρο βρίσκεται στο ότι ένας από τους παράγοντες της τρόικας, που μας πιέζουν να ξεπουλήσουμε τα «ασημικά» του κράτους, μπορεί να βάλει φρένο στην παράδοση του ΔΕΣΦΑ στους Αζέρους.
Κι αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα, εάν οι αξιωματούχοι της Κομισιόν καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η κρατική επιχείρηση του Αζερμπαϊτζάν Socar ακολουθεί την ίδια τακτική, όπως και ο ρώσικος κολοσσός Gazprom, στην προσπάθειά τους να ισχυροποιήσουν την παρουσία τους στις ευρωπαϊκές αγορές φυσικού αερίου.

 

Χριστούγεννα με πλεόνασμα και εκτσογλανισμό… – ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

 0

0
ΤΕΤΑΡΤΗ, 25 Δεκεμβρίου 2013

Μιχαλού

Χριστούγεννα με πλεόνασμα και εκτσογλανισμό…
Μέρες που είναι  και ο πρωθυπουργός  Αντώνης Σαμαράς μας έστειλε τις ευχές του για τα Χριστούγεννα…επεσήμανε «ο 2014 θα είναι η πρώτη χρονιά ανάκαμψης μετά από έξι χρόνια ύφεσης, φτάσαμε» λέει «στο τέλος της διαδρομής και ξεκινάμε με ένα πρωτογενές πλεόνασμα» και άλλα τέτοια κουλά!!!

Μιλάει γι’ αυτό το γνωστό πλεόνασμα ξεδιαντροπιάς, που έρχεται από το 30% των ανέργων, από το κόψιμο των συντάξεων των ηλικιωμένων  και τους μισθούς των εργατών… Μαζί με την τοκογλυφική φορολαίλαπα στα νοικοκυριά που είναι συνεπή επειδή οι αρμόδιες Αρχές αδυνατούν να συλλάβουν τη φοροδιαφυγή και όλα αυτά τα ωραία που έχει επιτύχει η Κυβέρνηση του!!!

Και σαν μην έφθανε μόνο αυτό έχεις και τον Βενιζέλο να μιλά για «εκτσογλανισμό» της πολιτικής ζωής και δη του ΣΥΡΙΖΑ…  Δεν άφηνε να εννοηθεί τίποτα για τον εαυτό του και  τη λίστα Λαγκάρντ που την έκανε αβαβα αλλά και για το γεγονός ότι κατάφερε να ψηφίσει το κόμμα του ναι για τους πλειστηριασμούς της πρώτης κατοικίας!!!

Δυστυχώς «κύριοι» η καταστροφή που έχει συντελεστεί στη χώρα μας και στη ζωή μας είναι διότι είσαστε ανίκανοι να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων… καταφέρατε να αφήσετε  την  Υγεία, χωρίς υποδομές, με διαλυμένο το Δημόσιο, χωρίς στοιχειώδη Άμυνα, χωρίς κοινωνικά προγράμματα, χωρίς Παιδεία και τους Έλληνες χωρίς εργασία!!!

Γι’ αυτό και εύχομαι να σταματήσετε να μας Σώνεται…δεν θέλουμε άλλο. Φθάνει!!!!

 

35 πράγματα για τα οποία θα χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο μεγαλώνοντας… | TROKTIKO

 troktiko

Μετά από χρόνια και όσο μεγαλώνεις, το μόνο πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνεις είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Ξεκίνα τις αλλαγές πριν τα χρόνια περάσουν και μετανιώνεις…

1) Που δεν ταξίδεψες όσο περισσότερο γίνεται, όταν σού δόθηκε η ευκαιρία. Μεγαλώνοντας θα αντιληφθείς πως τα ταξίδια είναι πολύ πιο εύκολα όσο είσαι νέος και πολύ πιο οικονομικά, ειδικά αν αποκτήσεις οικογένεια και πρέπει να πληρώνεις για τρία ή και τέσσερα επιπλέον άτομα.

2) Που δεν έμαθες μια ξένη γλώσσα. Ειδικά αν έχεις φάει άπειρες σχολικές ώρες για να μάθεις κάποια που έχεις εντελώς ξεχάσει -π.χ. λατινικά ή αρχαία ελληνικά.

3) Που παρέμεινες σε μια προβληματική σχέση. To μοναδικό πράγμα για το οποίο μπορεί να μετανοιώσει όποιος εγκαταλείψει μια κακή σχέση, είναι που δεν το είχε κάνει νωρίτερα.

4) Που ξέχναγες και δεν έβαζες αντηλιακό. Οι ρυτίδες, οι πανάδες και το μελάνωμα θα σου θυμίζουν τι μεγάλη χαζομάρα ήταν το εξωτικό μαύρισμα.

5) Οι ευκαιρίες που έχασες να δείς από κοντά τους αγαπημένους σου καλλιτέχνες. Θυμήσου όταν το 1993 είπες πως θα πας στην επόμενη συναυλία των Νιρβάνα, γιατί εκείνη τη χρονιά βαριόσουν.

6) Όταν φοβόσουν να δοκιμάσεις νέα πράγματα. Θα έρθει η ώρα που θα αναρωτηθείς τι ήταν αυτό που φοβόσουν και πώς ήταν δυνατόν να πέσεις σε τέτοια λούμπα.

7) Τις φορές που παραμέλησες το γυμναστήριο και την φυσική σου κατάσταση. Όταν μπορούσες, ήσουν ξάπλα στον καναπέ, τώρα που ίσως μπορείς, είναι δύσκολο να σηκωθείς από αυτόν.

8) Το ότι σε περιόρισαν τα στερεότυπα του φύλου σου. Μεγαλώνοντας θα καταλάβεις πως ένα από τα πιο θλιβερά πράγματα είναι να λες πως “κάθε πράγμα στο καιρό του” και να έχεις χάσει τη μισή σου ζωή για να δείχνεις macho ή καλή νοικοκυρά.

9) To ότι δεν παραιτήθηκες από μια απαίσια δουλειά. Κάπως πρέπει να ζήσεις και να πληρώνεις τους λογαριασμούς, αλλά όχι έχοντας περάσει 40 χρόνια κόλασης.

10) Το ότι στο σχολείο δεν είχες το μυαλό σου όσο έπρεπε. Επειδή ούτως ή άλλως είναι αδύνατον να το αποφύγεις, προσπάθησε τουλάχιστον να κάνεις αυτές τις χιλιάδες ώρες χρήσιμες.

11) Που δεν καταλάβαινες πόσο όμορφος ήσουν. Οι φορές που εσύ αγχωνόσουν για το πώς δείχνεις, ήταν και εκείνες που ήσουν πραγματικά πολύ όμορφος.

12) Tις φορές που φοβήθηκες να πεις το “Σ’ αγαπώ”. Μετά από χρόνια θα καταλάβεις πως αυτό δεν λέγεται για να να σου επιστραφεί, αλλά γιατί η αγάπη πρέπει απλά να εκδηλώνεται. Για να μη σκάσεις –και για να προχωράει όμορφα η ζωή.

13) Τις φορές που δεν άκουγες τις συμβουλές των γονιών σου. Είναι σχεδόν εξοργιστικό να τις αναπολείς και να βλέπεις πόσο δίκιο είχαν πάντα.

14) To να έχεις περάσει μια ζωή θεωρώντας τον εαυτό σου το επίκεντρο των πάντων. Όταν θα καταλάβεις πως δεν ήσουν το πιο σημαντικό πράγμα στον πλανήτη, απλά θα ντραπείς.

15) Το πόσο πολύ σε ένοιαζε η γνώμη των άλλων. Μην αφήσεις να πάνε χαμένα χρόνια, επειδή σε ενδιαφέρει η κριτική και η αποδοχή ανθρώπων που μετά από καιρό δεν θα τους εκτιμάς καθόλου (ίσως και ούτε θα τους θυμάσαι καν).

16) Τις φορές που έβαλες στο περιθώριο τα δικά σου όνειρα για να υποστηρίξεις τα όνειρα των άλλων. Το να υποστηρίζεις τις φιλοδοξίες του περίγυρου σου είναι πολύ σημαντικό, αλλά όχι όταν παραμελείς τις δικές σου.

17) Τις φορές που δεν ξεπέρασες όσο γρήγορα έπρεπε αυτό που σου συνέβη. Πολύς, αδικαιολόγητα χαμένος χρόνος για κάτι που δεν τον άξιζε.

18) H μνησικακία, οι έχθρες και οι τσακωμοί με εκείνους που αγαπούσες. Συγχωρείς και τα βάζεις στην άκρη…

19) Τις φορές που δεν υπερασπίστηκες τον εαυτό σου όπως έπρεπε. Οι γέροι που δεν σηκώνουν πολλά-πολλά, είναι ακριβώς το παράδειγμα που πρέπει να ακολουθείς.

20) Που ποτέ δεν έκανες κάτι εθελοντικά. Δεν χρειάζεται να φτάσεις στο επίπεδο του Ηunger Games αλλά δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να έχεις κάνει κι εσύ τον κόσμο λίγο καλύτερο.

21) Που δεν φρόντιζες τα δόντια σου. Μπορεί να σου φαίνεται υπερβολικό αλλά μεγάλα δεινά γεννιούνται από τα δόντια όσο μεγαλώνεις και θα μετανιώνεις για όλες τις φορές που παραμέλησες το βούρτσισμα και τον οδοντίατρο.

22) Που δεν ρώτησες εγκαίρως αυτά που ήθελες τον παππού σου και τη γιαγιά σου Είναι κι αυτοί κανονικοί άνθρωποι και έχουν ζήσει ενδιαφέροντα πράγματα, τα οποία αν ζητήσεις να μάθεις, θα χαρούν να σου διηγηθούν και ίσως πάρεις και μερικά μαθήματα ζωής.

23) Που δούλευες τόσες πολλές ώρες. Θα έρθει η ώρα που θα αναλογιστείς πως ο χρόνος που άξιζαν οι αγαπημένοι σου, έπρεπε να ήταν περισσότερος από αυτόν που αφιέρωσες στο γραφείο.

24) Που ποτέ δεν έμαθες να μαγειρεύεις. Θα εκπλαγείς πόσο όμορφο είναι να σερβίρεις το φαγητό που εσύ έφτιαξες και να το μοιράζεσαι με αυτούς που αγαπάς.

25) Οι μικρές όμορφες στιγμές που δεν εκτίμησες. Όλες εκείνες τις φορές που δεν σταμάτησες να απολαύσεις μια υπέροχη θέα, να ακούσεις ένα ωραίο τραγούδι και να να χαλαρώσεις έστω και λίγο… θα τις αναζητάς.

26) Που δεν ολοκλήρωσες αυτό που ξεκίνησες. Πάντα ονειρευόσουν να κάνεις κάτι, το ξεκίνησες και τότε κάτι άλλο συνέβη και… Απλά κάν’ το!

27) Που άφησες να σε καθορίσει η καταγωγή σου. Ποτέ μην ακούσεις όποιον σου πει πως “αυτά δεν τα κάνουμε εμείς”. Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν τα πάντα, απαλλαγμένοι από τα στερεότυπα για τις παραδόσεις, τις εθνότητες, τις τάξεις και τους λαούς.

28) Που άφησες μια φιλία να κακοφορμίσει, χωρίς να σφυρίξεις τη λήξη της. Οι συναισθηματισμοί και η ασφάλεια της συνήθειας, δεν σε άφησαν να δεις πως ο κύκλος είχε κλείσει.

29) Που δεν έπαιξες όσο έπρεπε με τα παιδιά σου. Ξαφνικά θα έρθει η μέρα που θα πεις πώς μεγάλωσαν και δεν θα τα έχεις χορτάσει όσο ήθελες.

30) Tα ρίσκα που δεν πήρες- κυρίως στον έρωτα. Αν δεν φας τα μούτρα σου στον έρωτα και δεν ζήσεις παθιασμένα, τότε μάλλον δεν έζησες.

31) Που δεν εκτίμησες τη δύναμη της συνεργασίας. Όταν είσαι νέος νομίζεις πως μόνος σου μπορείς να κάνεις τα πάντα. Δεν ισχύει –και θα καταλάβεις πως η συνεργασία είναι το ήμισυ της επιτυχίας.

32) Που άφησες το άγχος να σε κυριεύσει. Όπως τραγούδησε και ο Tom Petty:”Most things I worry about/ never happen anyway.”

33) Tα άσκοπα δράματα. Κανείς δεν συμπαθεί τις drama queens…

34) Που ντράπηκες να κάνεις αυτό που σου ‘ρχεται μπροστά σε κόσμο. Άρπαξε μικρόφωνα, χόρεψε, γέλα, δείξε το ταλέντο σου και πέρνα καλά χωρίς να σε νοιάζει τι θα πουνε οι γύρω σου.

35) Που δεν έδειξες ευγνωμοσύνη σε εκείνους που την άξιζαν. Καθώς θα βλέπεις τη ζωή σου να τελειώνει, στο μυαλό σου θα στοιχειώνουν όλοι εκείνοι που αδίκησες, τα ευχαριστώ που δεν είπες και οι στιγμές αχαριστίας και αγνωμοσύνης που διέπραξες. Μη το αφήσεις να συμβεί. Πηγή:

lifo.gr