ΧΡΉΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΈΣ ΓΙΑ ΈΝΑΝ ΤΡΌΠΟ ΖΩΉΣ ΧΩΡΊΣ ΙΔΙΑΊΤΕΡΟ ΠΡΌΒΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΏΠΙΣΗ ΠΡΟΒΛΗΜΆΤΩΝ ΑΠΌ ΈΚΤΑΚΤΕΣ ΑΝΆΓΚΕΣ

Τον τελευταίο καιρό  όλοι  από τα ΜΜΕ κυρίως, νιώσουμε ή μάλλον μας έκαναν να νιώσουμε ότι κάτι έρχεται , κάτι δεν πάει καλά. Πριν προλάβουμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει κάποιο από τα  <<νέα μέτρα>> έμμεσα ή άμεσα μας επηρέασε αρκετά. Μπροστά σε αυτή την νέα πραγματικότητα προσπαθούμε να διακρίνουμε τι συμβαίνει πραγματικά και πως μπορεί να αντιμετωπιστεί. 

Το πρώτο που κάναμε ήταν να ψάξουμε στο internet ή τα διάφορα έντυπα να βρούμε ποια έτοιμη λίστα υλικών και ενεργειών  αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών μας ταιριάζει γάντι από τις εκατοντάδες λίστες για τις δεκάδες διαφορετικές περιπτώσεις.
Έχουμε περάσει χωρίς να το καταλάβουμε σε ένα στάδιο <<πρώιμου ή ελεγχόμενου πανικού>> προετοιμασιών.
Εδώ είναι που πρέπει να πάρουμε μια πολύ βαθιά ανάσα και να κοιτάξουμε ψύχραιμα τα πράγματα.
 
Καλλιέργεια σιταριού
Αν κάνουμε μια πολύ σύντομη αναδρομή σε κάποιες δύσκολες εποχές στην χώρα μας το μεγαλύτερο ποσοστό του λαού μας βρέθηκε προετοιμασμένο και άντεξε οριακά σε πολύ δύσκολες περιόδους. Αυτό οφειλόταν στο οτι η ύπαιθρος και οι διάφορες δραστηριότητες δεν είχαν εγκαταλειφθεί όπως σήμερα. Η γεωργία, η κτηνοτροφία, η αλιεία, οι πρώτες συνεταιριστικές οργανώσεις διαφόρων παραγωγικών κλάδων ακόμα και η βιοτεχνία ήταν σε ένα στάδιο αργής μεν ανάπτυξης δε. Με άλλα λόγια μπορούσε να θρέψει ο τόπος μας τον κόσμο του έστω και με πολλές δυσκολίες βασιζόμενος στα χέρια των ανθρώπων του. Μπροστά στις υποσχέσεις ή τις προοπτικές που μας στρώθηκαν σαν χαλί να τις περπατήσουμε με μεγάλη ευκολία μάλιστα ,  αψηφήσαμε  ένα βασικό δίδαγμα που θέλει την παγκόσμια και Ελληνική ιστορία να κάνει κύκλους και βρεθήκαμε στα σημερινά  αδιέξοδα χωρίς να έχουμε πλέον το <<χαλί κάτω από τα πόδια μας>>.
Η  όλη διαδικασία για την πρωτογενή  παραγωγή κάθε αγαθού που φτάνει στο τραπέζι μας σήμερα είναι πλέον άγνωστη στους νέους ηλικιών  από 25 έως 30 ετών και κάτω, ειδικά των κατοίκων των πόλεων και των μεγαλουπόλεων της πατρίδας μας. Είναι πλέον <<δέσμιοι>> αυτής της εξέλιξης και του τρόπου ζωής.  
 
Κηπευτικά
Για τους 50άρηδες που ζουν πλέον μόνιμα στην πόλη οι συνθήκες διαβίωσης της εποχής της νιότης τους στην γενέτειρα τους  αποτελεί ίσως μια μακρινή κακή ανάμνηση, μια εμπειρία  ζωής συνδεμένη συνήθως με μια απέχθεια λόγο του μόχθου και του κόπου για τα απλά αναγκαία καθημερινά βασικά πράγματα. 
 
Αν υποθέσουμε ότι κάποια στιγμή από όλη αυτή την σημερινή τεράστια βιομηχανοποιημένη αλυσίδα ενέργειας, παραγωγής, επεξεργασίας, τυποποίησης και διανομής όλων των αγαθών μέχρι το τραπέζι μας, για διάφορους λόγους σπάσει σε έναν ή περισσότερους κρίκους  για μικρό ή μεγαλύτερο χρονικό διάστημα τότε  θα βρεθούμε όλοι σε τρομερά δύσκολη θέση και με κυρίαρχο συναίσθημα τον πανικό.
Συνήθως όλα τα θεωρούμε δεδομένα και  δεν θέλουμε ούτε να σκεπτόμαστε ότι μπορεί να πάει κάτι <<στραβά>>.
 
 Θα μπορούσαμε σε επίπεδα ενός νοικοκυριού ή μιας μικρής ομάδας συγγενικών ή φιλικών νοικοκυριών να κάνουμε τους σχετικούς υπολογισμούς και να δώσουμε έτοιμη <<συνταγή>> για τα πράγματα που είναι απαραίτητα σε κάθε νοικοκυριό αλλά δεν το κάνουμε με απόλυτη ακρίβεια για τρείς βασικούς λόγους:
Ο ένας είναι γιατί κάθε οικογένεια και νοικοκυριό έχει τις δικές του ανάγκες, τις δικές του προτιμήσεις και διαφορετικές δυνατότητες. Ο άλλος λόγος που είναι και πολύ σημαντικός είναι οτι  πρέπει να μπούμε στην διαδικασία οι ίδιοι πλέον να ενεργοποιήσουμε το μυαλό μας, την εξυπνάδα μας, τα ένστικτα μας, τις πληροφορίες που έχουμε από την ιστορία μας και την λαϊκή παράδοση του τόπου μας σε αντίστοιχες έκτακτες ανάγκες. Ο τρίτος είναι γιατί οι συμβουλές και το άρθρο είναι και θα παραμείνει επίκαιρο. Πρέπει να στηριχτούμε και πάλι στα πόδια μας και να φροντίσουμε να μην ξαναέρθουμε σε αυτή την θέση ποτέ ξανά.
Ο βασικός άξονας που νομίζω ότι πρέπει  να κινηθούν όλοι όσοι θέλουν να ανεξαρτητοποιηθούν κατά κάποιο τρόπο και σε βάθος χρόνου, είναι να υιοθετηθεί στο εξής ως  τρόπος ζωής, με τις τροποποιήσεις που θέλει να κάνει κάθε ένας.  Μπορούμε όλοι να αξιοποιήσουμε την τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια με στόχο την άνετη και καλή διαβίωση σε συνδυασμό με τις παραδοσιακές μεθόδους πρωτογενούς οικιακής παραγωγής όλων ή σχεδόν όλων των αγαθών.
 
 
Μανιτάρια Πλευρότους
Πρέπει από κοινού όλα τα ενήλικα μέλη της οικογένειας να καθίσουν και να κάνουν μια λίστα με φαγητά που θα τρωνε για κάθε ημέρα για όλο τον επόμενο  μήνα ανάλογα με τις ανάγκες και τις προτιμήσεις τους. Αυτή η λίστα μπορεί να είναι κυλιόμενη ή να έχει διάφορες παραλλαγές από εποχή σε εποχή.  Σε αυτή την λίστα θα προτείνω για όσους φυσικά θέλουν,  να έχουν ως βασικό οδηγό την Χριστιανική διατροφή που σημαίνει για παράδειγμα κάθε Τετάρτη και Παρασκευή όσπρια , ζυμαρικά ή χόρτα και  μόνο κάθε Κυριακή κρέας αν υπάρχει διαθέσιμο γιατί θα βοηθήσει πολύ τόσο στην υγεία όσο και στην οικονομία. Συμπεριλαμβάνουμε και τις μεγάλες νηστείες προ του Πάσχα των Χριστουγέννων και της Παναγίας για όλο το χρονικό διάστημα της νηστείας. Ως παράδειγμα αναπτύσσω την λίστα μιας εβδομάδας χωρίς φαγητά που μπορούμε να συμπληρώσουμε δίπλα ότι θέλουμε ανάλογα με τις προτιμήσεις μας.
 

Ημέρα
Κυρίως πιάτο                                            
Σαλάτα
Άλλο συνοδευτικό
Δευτέρα :  
 
 
 
Τρίτη:
 
 
 
Τετάρτη:
 
 
 
Πέμπτη:
 
 
 
Παρασκευή:
 
 
 
Σάββατο:
 
 
 
Κυριακή:
 
 
 
                
 

 
Αυτή η λίστα μπορεί να αναπτυχθεί όσο θέλουμε κυλιόμενα για πολλές εβδομάδες με διάφορα φαγητά.
Με βάση αυτή την λίστα μπορεί μια νοικοκυρά να υπολογίσει με την βοήθεια μιας μεζούρας και μιας ζυγαριάς τις ποσότητες τροφής που θα χρειαστεί για κάθε άτομο της οικογένειας. Ανάλογα το χώρο που διαθέτει και τους  μήνες που θεωρεί το νοικοκυριό ότι θέλει να του παρέχουν ασφάλεια σε περίπτωση ανάγκης, ανάγει τις ποσότητες και αρχίζει τις προμήθειες. Οι προμήθειες πρέπει να γίνουν με προσοχή έτσι ώστε κάθε μήνα να αγοράζονται οι ποσότητες που είναι ικανή η οικογένεια να καταναλώσει. Αυτό πρακτικά  σημαίνει ότι αν πάρουμε πχ 100 κιλά ρύζι που έχει ημερομηνία λήξης 5 μήνες μετά, θα πρέπει να τρώμε μόνο ρύζι και μέχρι να το φάμε θα έχουν χαλάσει τα υπόλοιπα τρόφιμα που ενδεχομένως λήγουν την ίδια χρονική περίοδο.  Αν προκύψουν όμως τέτοια προβλήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ζωοτροφές ή να δοθούν έγκαιρα σε άλλους που έχουν ανάγκη. Δεν πετάμε απολύτως τίποτε σε καμία περίπτωση.
 
Ένας βασικός κανόνας διαχείρισης της αποθήκης που θα δημιουργήσει είναι, ότι μπαίνει πρώτο βγαίνει και πρώτο. Απαραίτητη επίσης είναι και μια λίστα που θα ανανεώνετε συνέχεια και θα περιέχει όλες τις αποθηκευμένες τροφές.
 
Για παράδειγμα :
 

Είδος                          .
Ποσότητα συσκευασίας          
Συσκευασίες 
Ημερομηνία λήξης
Σύνολο ποσότητας
Μακαρόνια
500γρ
10 τεμ
14/8/2014
5 κιλά
Φασόλια
1 κιλού
15
5/12/2014
15 κιλά
Ρύζι
2 κιλών
10
14/7/2013
20 κιλά
 
 
 
 
 

 
Μπορεί η καθημερινή διατροφή σε περίπτωση ανάγκης, να χρειαστεί κάποια συμπληρώματα σε βιταμίνες που μπορούμε να πάρουμε από φαρμακεία ή από ειδικές τροφές όπως το μέλι, το ταχίνι κ.λ.π. που είναι πολύ πλούσιες τροφές ειδικά για τα παιδιά.
Η διαχείριση της αποθήκης πρέπει να είναι πολύ καλή ενώ η επιθεώρηση κάθε συσκευασίας και του χώρου πρέπει να είναι συχνή και σχολαστική γιατί μπορεί  να μεταβληθούν  οι συνθήκες από διάφορες αιτίες και να αλλοιωθούν τα τρόφιμα. Πρέπει επίσης αν είναι δυνατόν να μην τις βάλουμε όλες σε ένα σημείο γιατί αν γίνει κλοπή θα έχουμε ολική ή  απώλεια κάποιου μέρους τροφών, πράγμα που θα σημαίνει και την άμεση αντικατάσταση του εφόσον φυσικά είναι δυνατόν.
Βασικός κανόνας κίνησης της αποθήκης μας θα είναι: αγορά υλικών για την αποθήκη, αφαίρεση από την αποθήκη αντίστοιχων υλικών με παλαιά ημερομηνία για επεξεργασία.  Μόνο έτσι μπορούμε να έχουμε κάποια σειρά και να διατηρούμε την αποθήκη μας σε αρίστη κατάσταση και λειτουργικότητα. Για την προσωπική μας υγιεινή καλό θα ήταν να γίνει και προς αυτή την κατεύθυνση κάποια μέριμνα. 
Επίσης καλό είναι να πάρουμε σε δεύτερη φάση συμπυκνωμένα απορρυπαντικά υγρά ή σε σκόνη για πλύσιμο ρούχων στο χέρι αλλά και των μαγειρικών σκευών της κουζίνας. Τα οικιακά απολυμαντικά δεν θα πρέπει να λείπουν και καλό είναι να επιλέξουμε όσο πιο φιλικά  προς το περιβάλλον είναι δυνατόν.  Αυτά μπορούν να αποθηκευτούν σε σημείο που δεν χρειάζονται τόσο τακτικό έλεγχο.
Τα προτεινόμενα ως απαραίτητα είδη τροφίμων που μπορεί να αποθηκευτούν (κατά τις δικές μου διατροφικές ανάγκες ) είναι:

 

 
Ντόπιο καλαμπόκι

 

 Στερεά:
 Το αλεύρι, η μαγιά, αλάτι κυρίως χονδρό, το πιπέρι, η ζάχαρη ,το κακάο, ο καφές, τα διάφορα μπαχαρικά,  τα όσπρια όλων των ειδών, οι ξυροί καρποί, τα ζυμαρικά σε διάφορες παραλλαγές, οι σταφίδες, διάφορα αποξηραμένα φρούτα από το περιβόλι μας αν έχουμε,  φρυγανιές,  φρουτόκρεμες παιδικές (είναι χορταστικές για μικρούς και μεγάλους και διατηρούνται πολύ) διάφορα δημητριακά που χρησιμοποιούμε τώρα για πρωινό, μπισκότα μεγάλης διάρκειας είναι μερικά υλικά και τροφές που χρησιμοποιούμε καθημερινά και επιπλέον αν θέλουμε για μεγαλύτερη ασφάλεια κονσέρβες ψαριού, κονσέρβες διαφόρων κρεάτων, και παστά ψάρια ή κρέας
Υγρά ή σε μορφή ζελέ:
Το ελαιόλαδο, οι ελιές σε άλμη, τουρσί , διάφορες σπιτικές μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού που δεν θέλουν ψυγείο, ξύδι,  οι κονσέρβες πάστας έτοιμες ή χειροποίητες,  τα αφεψήματα διαφόρων ειδών, μερικές φιάλες εμφιαλωμένου νερού, μέλι, ταχίνι, γάλα σε σκόνη ή εβαπορέ, διάφορα τυριά που διατηρούνται εκτός ψυγείου. Όλα αυτά δεν χρειάζονται ιδιαίτερα μεγάλο αποθηκευτικό χώρο, μπορούν να καταναλώνονται καθημερινά και να ανανεώνονται έγκαιρα.
Όλα αυτά μπορούν να διατηρηθούν σε άριστη κατάσταση και για να βοηθηθούμε μπορούμε να αναζητήσουμε στο blog για κάθε ένα διάφορους τρόπους συντήρησης ή αποθήκευσης.
Η κατάψυξη πολλών τροφών δεν θα δώσει λύση αν στηριχθούμε κατά κύριο λόγο σε αυτή. Αν για παράδειγμα γίνει μια μεγάλη απεργία ή μια καταιγίδα προκαλέσει μεγάλες καταστροφές και μείνουμε χωρίς ρεύμα μερικές ημέρες τότε θα χαθούν όλα.
 
Είναι καλό για την περίπτωση διακοπής ρεύματος να υπάρχουν σε κάθε σπίτι μόνιμα εγκατεστημένες μία ή δύο συσκευές φωτισμού ασφαλείας σε κεντρικά σημεία διακριτικά εγκατεστημένες στο χώρο. Αυτό σε κάθε περίπτωση μας εξασφαλίζει την δυνατότητα ασφαλών μετακινήσεων  μέχρι να αποκατασταθεί η βλάβη αν είναι προσωρινή ή να βρούμε φακούς, κεριά, φαναράκια και συσκευές φωτισμού με υγραέριο. Καλό είναι να υπάρχουν πάντα μερικές καινούργιες μπαταρίες και ένας -δύο φακοί χειρός ή επιτραπέζιοι. Εξίσου χρήσιμοι είναι και αυτοί τύπου ανθρακωρύχου που φοριούνται στο κεφάλι και μας δίνουν την δυνατότητα να χρησιμοποιούμε και τα δύο χέρια.  Για εφεδρεία μια μικρή συσκευή υγραερίου για φωτισμό και μερικές μικρές φιάλες θα φανούν  χρήσιμες. Οπωσδήποτε μερικά κεριά και αναπτήρες ποτέ δεν θα πάνε χαμένα. Φροντίζουμε οι συσκευές υγραερίου να μπορούν να δεχτούν την ίδια φιάλη έτσι ώστε να εξοικονομούμε χώρο αποθήκευσης και εύκολης αλλαγής. Το ίδιο και για τις συσκευές με τις μπαταρίες.   Για αυτές τις περιπτώσεις επιλέγουμε συσκευές μικρής κατανάλωσης με λαμπάκια τύπου led. Μια συσκευή τηλεφώνου παλαιού τύπου παλμική, θα δώσει λύση μέχρι να αποκατασταθεί η ηλεκτροδότηση σε μια περιοχή αλλά και ένα ραδιόφωνο μπαταρίας μπορεί να είναι αναγκαίο σε τέτοιες περιπτώσεις για να ξέρουμε τι συμβαίνει γύρω μας σε κάθε περίπτωση.
Η αποθήκευση αναγκαίων φαρμάκων είναι λίγο πολύπλοκη υπόθεση και ιδιαίτερη για κάθε οικογένεια πέραν των γνωστών απλών φαρμάκων και υλικών για πρώτες βοήθειες. Καλό είναι με την βοήθεια του φαρμακοποιού μας ή του οικογενειακού μας γιατρού να προμηθευτούμε όλα τα απαραίτητα και να εξοπλίσουμε το φαρμακείο μας πολύ καλά.  

 

 
Μικρή γάστρα για τζάκι

 

Με την βοήθεια της λίστας φαγητού κάθε ημέρας μπορούμε να καταλάβουμε χονδρικά το είδος και την ποσότητα ενέργειας που θα χρειαστούμε για το μαγείρεμα. Θα πρέπει να φροντίσουμε να υπάρχει καύσιμη ύλη που μπορεί να είναι ξύλα αν έχουμε τζάκι ή σόμπα που μπορεί να ψήσει και φαγητό. Ένα εφεδρικό μεγάλο μάτι υγραερίου και μία – δύο μεγάλες φιάλες δεν πιάνουν μεγάλο χώρο. Μπορούμε να στηριχθούμε σε αυτές και για το καθημερινό μαγείρεμα για οικονομία ενέργειας.  Μια εναλλακτική πρόταση για όσους διαθέτουν τζάκι είναι η παραδοσιακή γάστρα που κυκλοφορεί σε διάφορα κομψές παραλλαγές και μεγέθη σε καταστήματα ειδών κιγκαλερίας ή καταστήματα πώλησης εξοπλισμού barbeque με τα ανάλογα ταψιά. Είναι εύκολη και εύχρηστη πράγμα που θα μας εντυπωσιάσει αν δοκιμάσουμε να κάνουμε κάποιο φαγητό για την παρέα ή την οικογένεια. Προτείνω ανεπιφύλακτα επίσης να το δοκιμάσουμε. Απαραίτητος εξοπλισμός για το τζάκι είναι και οι πυροστιές σε δύο διαφορετικά ύψη ποδιών καθώς και μια κατσαρόλα για αυτό το σκοπό. 
 
Πολύ χρήσιμα συμπεράσματα  για το τι χρειαζόμαστε σαν εναλλακτική πυγή ενέργειας για μαγείρεμα ή για άλλα πιο απλά πράγματα της καθημερινότητας μας, θα βγάλουμε  αν κλείσουμε τον διακόπτη του ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι και δοκιμάσουμε να κάνουμε κάτι για φαγητό ή να μετακινηθούμε από τον ένα χώρο στον άλλο. Αν θέλουμε να πάμε ακόμα πιο πέρα στις αναζητήσεις ας κλείσουμε και τον κεντρικό διακόπτη νερού του σπιτιού ή του διαμερίσματος.
Αν αυτό που θα συμπεράνουμε θεωρήσουμε ότι είναι βουνό προετοιμασιών δεν έχουμε παρά να ξεκινήσουμε αρχικά για τον πρώτο λόφο όσο μπορεί ο κάθε ένας μας και σιγά – σιγά θα φτάσουμε.
 
Οι συμβουλές για τις προετοιμασίες που αναφέρονται πιο πάνω, αφορούν κάθε νοικοκυριό άσχετα αν αυτό είναι σε πόλη ή χωριό.  Το αναφέρω αυτό γιατί τα πράγματα στην επαρχία ίσων να φαίνονται  πιο απλά αλλά δεν είναι.
 
Επικαλούμενοι πάρα πολλοί επαρχιώτες το πλεονέκτημα της εύκολης πρόσβασης στις καλλιέργειες ή την ύπαιθρο  θεωρούν οτι μπορούν  να επιβιώσουν πολύ πιο άνετα σε περιπτώσεις ανάγκης. Η άποψη αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό σωστή αλλά έχει και αυτή τα τρωτά της σημεία. Καλό είναι να δοκιμάσει να περπατήσει όποιος θέλει να το διαπιστώσει αυτό κάποιον αγροτικό δρόμο με τα πόδια. Στην διαδρομή καλό είναι να καταγράφει την απόσταση που θα κάνει μέχρι να γεμίσει το στομάχι του για μία ή περισσότερες ημέρες θεωρητικά πάντα.  Εκεί θα δούμε την αλήθεια και το λέω αυτό γιατί για να βρει κανείς π.χ ψωμί έτοιμο προς κατανάλωση θα πρέπει να υπολογίσει ανάποδα τους χρόνους, δηλαδή από το ζύμωμα πίσω μέχρι την σπορά.
 
 Το ίδιο ισχύει και για τα οικόσιτα παραγωγικά ζώα πράγμα που είναι αδύνατο να έχεις συνέχεια παραγωγής  αν δεν υπάρχει τουλάχιστο η στοιχειώδη υποδομή και ένα έστω μικρό διαθέσιμο απόθεμα. Το καλύτερο για την επαρχία και για εκείνους που έχουν την δυνατότητα να καλλιεργούν ένα μικρό κτήμα είναι να μην αφήνουν ποτέ την καλλιέργεια και τους κύκλους της παραγωγικής διαδικασίας. Αυτό ισχύει  τόσο για την  χλωρίδα όσο και για την  πανίδα για να έχουν το πλεονέκτημα για το οποίο κάποιες φορές θεωρητικά σε συζητήσεις προβάλουν ως εναλλακτική λύση. Θα πρέπει να διατηρούνται σπόροι, καλλιέργειες  και ζώα αντίστοιχα, έστω στις ελάχιστες δυνατές ποσότητες ή αριθμούς για να μπορούν να αυξηθούν,  διαφορετικά αν θεωρούν όλοι οτι θα βρουν τροφή με τον εύκολο τρόπο θα επικρατήσει ο νόμος της ζούγκλας πράγμα που δεν βολεύει κανέναν.  Αντίθετα όσο πιο πολλοί βοηθηθούν από εμάς να ξεκινήσουν την δική τους μικρή φάρμα τόσο το καλύτερο  γιατί δεν θα τους έχουμε απέναντι μας και μάλιστα πεινασμένους.
Για την αποθήκευση των υλικών μας καλό είναι να  χρησιμοποιήσουμε στιβαζόμενα δοχεία για τα περισσότερα από τα αγαθά που θα αποθηκεύσουμε. Με αυτό τον τρόπο  ελαχιστοποιούνται ακόμα περισσότερο οι χώροι που θα χρειαστούμε. Η μέθοδος αυτή αποθήκευσης και παρακολούθησης των αποθεμάτων θα πρέπει από την στιγμή που θα δημιουργηθεί να συνεχιστεί και να παραδοθεί σαν κληρονομιά στις επόμενες γενιές όπως την παρέλαβαν και πολλοί που κατάγονται από τα χωριά των ορεινών περιοχών της χώρας μας και δεν την εγκατέλειψαν ποτέ έστω και αν ελαχιστοποίησαν τα διαθέσιμα αποθέματα τους. Αν αυτό φαντάζει πολύ υπερβολικό ίσως και μόνο αν σκεφτούμε ότι δεν θα θέλαμε τα παιδιά μας να βρεθούν στην δική μας θέση ψάχνοντας τρόπους επιβίωσης  αυτό θα μας κάνει να το σκεφτούμε διπλά.
 
 
Κλειδαριά τυφλή 

Ένας τομέας που πρέπει να δώσουμε βάση είναι η ασφάλεια μας. Ο σχολαστικός έλεγχος του σπιτιού μας όσον αφορά στην ασφάλεια σε όλες τις πόρτες και τα παράθυρα είναι αναγκαίος και όχι μόνο να περιορίσουμε τον έλεγχο αν ασφαλίζει η πόρτα ή το παράθυρο στο κούφωμα του αλλά να δούμε  και κατά πόσο το κούφωμα είναι γερό και σωστά στερεωμένο στον τοίχο για να αντέξει πίεση προς τα μέσα ή έλξη όλο μαζί. Αν δεν μπορούμε μόνοι να κάνουμε αυτό τον έλεγχο πρέπει να καλέσουμε κάποιον ειδικό του είδους. Είναι καλό επίσης να βάλουμε εσωτερικά στις πόρτες ή τα παράθυρα κάποια επιπλέον ασφάλεια όπως οι <<τυφλές>> κλειδαριές. Λέγονται τυφλές γιατί έχουν ομφαλό μόνο από την μέσα μεριά και δεν μπορεί να ξέρει κανείς που έχει τοποθετηθεί. Σκάλες, τέντες και διάφορα άλλα αντικείμενα που μπορεί να αξιοποιηθούν από κάποιον εισβολέα καλό θα είναι να ελέγχουμε πάντα την θέση τους και να μην τα αφήνουμε εκτεθειμένα.
Advertisements

Μονή Βλατάδων: Προδοσία, Αγυρτία, Ροζ σκάνδαλα, Αρχαιοκαπηλία, Αρπακτικότητα

 

31/01/2013 από Po

Ν. Παππάς (ΣΥΡΙΖΑ): «Η Εκκλησία συγκεντρώνει χρήματα για κοινωφελείς σκοπούς…»

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

vlatadwn1Kύριε Ροΐδη,
Mε αφορμή την παραπάνω δήλωση του κ.N.Παππά, που είναι παρόμοια με παλαιότερη του φίλου και αρχηγού του, ορμώμενος και από το γεγονός ότι ο κ.Τσίπρας, που θα συμμαχήσει λέει και με το Διάβολο, βρίσκεται πολύ δεξιότερα της κας Μέρκελ και σε θέματα ιερών προνομίων, φοροκλοπής, ατιμωρησίας σκανδάλων κλπ, θέλω να παρουσιάσω το κοινωνικό έργο της Εκκλησίας, το οποίο έχει γοητεύσει τους δυο ανατροπείς του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, μέσω της ιστορίας μιας πατριαρχικής Μονής, της «Ιεράς Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής Βλατάδων» Θεσσαλονίκης.
—–Α. ΠΡΟΔΟΣΙΑ: Όταν το 1430, ο Μουράτ Β΄ πατέρας του Μωάμεθ του Πορθητή πολιορκούσε τη Θεσσαλονίκη, οι καλόγεροι την Μονής Βλατάδων έδρασαν σαν Δούρειος Ίππος της πόλης αποκαλύπτοντας στο Σουλτάνο τους υπόγειους αγωγούς του υδραγωγείου της Θεσσαλονίκης, που βρίσκονταν στον Χορτιάτη: «…Και ωσάν ήρθε αυτός ο Σουλτάνος και την επολέμα ήτον εις αδημονίαν μεγάλην, όπου δε ημπορούσε να την επάρη και έταζε χαρίσματα μεγάλα και δωρεάς, όποιος του δείξει να την επάρη. Και ως έμαθον τούτο οι καλόγεροι του μοναστηρίου των Βλαταίων, όπου είναι το μοναστήρι τους εις την καρδίαν της Θεσσαλονίκης, έγραψαν γράμμα μια νύχτα και το έριξαν από το μοναστήρι έξω εις τον Σουλτάνον Μουράτ Β” γράφοντας και λέγοντας έτζι: «Ημείς οι δούλοι σου από το μοναστήρι των Βλαταίων προσκυνούμεν την αυθεντίαν σου και δεόμεθα του Θεού να σε βοηθήσεις να επάρης τούτο το κάστρον το περίφημον και άλλα πολλά και να σε ιδούμεν και βασιλέα στην Πόλη. Όμως δίδωμεν σου είδησιν ότι αν θέλεις να επάρης το κάστρον τούτο της Θεσσαλονίκης στείλε από το φουσάτον σου ανθρώπους εις του Χορτιάτη την περιοχήν όπου έρχεται απ” εκεί το νερό εδώ μέσα στην πόλη μας και κόψε το νερό να μην τρέχει και πίνει ο λαός και στανικώς θέλουν παραδοθή και προσκυνήσουν». http://athriskos.gr/28/09/2012/885/
Το μοναστήρι φαίνεται πως μάλλον από τότε μετονομάστηκε και σε «Τσαούς Μοναστήρ»  ίσως λόγω της φρουράς που του διέθεσε ο κατακτητής μέσω του διοικητή της πόλης Τσαούς μπέη, αυτό που πάντως είναι σίγουρο είναι τα μεγάλα οικονομικά και άλλα προνόμια που του χάρισε. Αλλά και ελληνική Πολιτεία, φρόντισε να το απαλλάξει ως πατριαρχικό από τις υποχρεωτικές απαλλοτριώσεις υπέρ ακτημόνων του 1952 (Νομοθετικό Διάταγμα 2185/1952 «Περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως κτημάτων προς αποκατάστασιν ακτημόνων καλλιεργητών και κτηνοτρόφων». Άρθ. 38).
—–Β. ΑΓΥΡΤΙΑ: Από ένα τέτοιο μοναστήρι δεν θα μπορούσε να λείπει ένα κορυφαίο μηχάνημα θαυματουργίας. Οι αθεόφοβοι ρασοφόροι χτύπησαν πολύ ψηλά. Το ιερό Γκράαλ που έψαχνε ο μυθικός (;) Αρθούρος και οι Ιππότες του βρίσκεται στη Μονή: «Ένα από τα αξιολογότερα κειμήλια της Μονής είναι το Καυκίον η άγιον Ποτήριον ή άλλως Αγιόκουπα, το οποίο κατά παράδοση ήταν το Άγιον Ποτήριον του Μυστικού Δείπνου. Τα θαύματα που έγιναν κατά την τέλεση αγιασμού με τη χρήση της Αγιόκουπας την έκαναν ξακουστή στη Θεσσαλονίκη και τα περίχωρά της. Η φήμη της έφθασε ως τη ρωσική αυλή του τσάρου, όταν η φιλάσθενη αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα Φεοδώροβνα (1798–1860), αποστείλασα πλούσια δώρα στο Μοναστήρι, παρακάλεσε τους μοναχούς να τελέσουν αγιασμό στο ανάκτορό της με την Αγιόκουπα» (Καθημερινή-«Επτά ημέρες»-Τα Μοναστήρια της Μακεδονίας, 14.4.1996). Περιέργως όμως τρομαγμένοι και οι ίδιοι με το μέγεθος και το θράσος της προφανούς απάτης δεν το πολυδιαφημίζουν ξέροντας ότι μπορεί να εξευτελιστούν.
—–Γ. ΡΟΖ ΣΚΑΝΔΑΛΑ: Δυο ηγούμενοι της Μονής είχαν κάποιες «προσωπικές» ατυχίες. Ο αγιορείτης αρχιμανδρίτης και ηγούμενος των Βλατάδων (1940-1966) όσιος Παγκράτιος Σαβράνης ο Ιβηρίτης, γεννημένος το 1896 δολοφονήθηκε από αγνώστους, 81χρονος συνταξιούχος, στις 13 Σεπτεμβρίου 1976. Οι εφημερίδες δεν τήρησαν την Ομερτά που απαιτεί πάντα το πατριαρχείο, το οποίο έχει εξαφανίσει κάθε αναφορά στον τρόπο του θανάτου του, και αποκάλυψαν ότι ο ιερωμένος, που ήταν και γιατρός, ψώνιζε συστηματικά εραστές και τη βραδιά του φόνου θεάθηκε από το θυρωρό να ανεβαίνει τις σκάλες «αγκαζέ» με ξανθό νεαρό. Η «Απογευματινή» (18.9.1976) γράφει πως «λέγεται ότι ήταν ανώμαλος» (sic) και πως ερχόταν σπίτι του «συχνά παρέα με νεαρούς». Η ίδια εφημερίδα στις 20, 23 και 29, μιλάει για ανακρίσεις που έκανε η Αστυνομία σε «περισσότερα από 100 άτομα» γιατί ο πανοσιολογιότατος διέθετε «ευρύ κύκλο εφήμερων και ύποπτων γνωριμιών». Έχουν καταγραφεί στον τύπο και άλλες περιπτώσεις κληρικών που έκαναν τροτουάρ (ανάμεσα τους και o μητροπολίτης Nικαίας Ιάκωβος Γκίνης Παπαθανασίου που πέθανε από AIDS (Δ.Μιχαηλίδης, «Πρώτο Θέμα», 20.3.’05), ή ο αδελφός του πατριάρχη Ιεροσολύμων Διόδωρου αρχιμανδρίτης Βενέδικτος του Ρόδου του Αμάραντου που συνελήφθη νύχτα από την Αστυνομία, η ο αρχιμανδρίτης της κρατικής Εκκλησίας και μετέπειτα παλαιοημερολογίτης μητροπολίτης Πατρών Δωρόθεος Τσάκος που επίσης δολοφονήθηκε. Έχουν επίσης βρεθεί δολοφονημένοι για αδιευκρίνιστους λόγους σπίτι τους κάμποσοι μητροπολίτες (π.χ. οι άγιοι Σουδάν Τίτος και Νύσσης Ελευθέριος που οι ύποπτοι ήταν γνωστοί τους) και κληρικοί, χωρίς να δοθεί έκταση, όμως για τον ιερό Παγκράτιο βούιξε τότε η Θεσσαλονίκη αν και σύντομα το πράγμα ξεχάστηκε. Άλλος ένας Παγκράτιος (Βρυώνης), κληρικός αρχικά της ελληνικής Αρχιεπισκοπής Αμερικής, καταδικάστηκε για παιδεραστία (στις ΗΠΑ, όχι εδώ) και αργότερα έγινε παλαιοημερολογίτης μητροπολίτης Βασιλουπόλεως.http://pokrov.org/display.asp?ds=Person&id=42

—–Στο βιογραφικό του οσίου Παγκράτιου του Θεσσαλονικέως που δημοσιεύει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, στο οποίο ήταν κληροδότης (μετά θάνατον φυσικά), διαβάζουμε και τα εξής: «…Aπό μικρός διακρινόταν για την ιδιαίτερη κλίση του στη θρησκεία. Nέος οδηγήθηκε στο Άγιον Όρος όπου και εγκαταβίωσε στην Iερά Mονή Iβήρων, ως υποτακτικός του Γέροντος Iωακείμ Iβηρίτη, ο οποίος τον βοήθησε να μορφωθεί. Φοίτησε στην Aθωνιάδα Σχολή, …. Ως ιατρός και μοναχός προσέφερε τις υπηρεσίες του στο Άγιον Όρος, σε μία πολυπληθή για την εποχή εκείνη κοινότητα, από το 1930 μέχρι το 1938, και αποχώρησε όταν ο Γέροντάς του, ο Iωακείμ, διορίστηκε από το Oικουμενικό Πατριαρχείο Hγούμενος της Mονής Bλατάδων στη Θεσσαλονίκη. Eκεί τον ακολούθησε ο Παγκράτιος ως ιερέας και αργότερα έγινε αρχιμανδρίτης. Όταν ο Γέροντας Iωακείμ εκοιμήθη, ηγούμενος της Mονής Bλατάδων διορίστηκε από το Πατριαρχείο ο Παγκράτιος. Aργότερα διορίστηκε και ηγούμενος της Mονής Aγίας Aναστασίας Bασιλικών Θεσσαλονίκης. Eπί ηγουμενίας του Παγκρατίου Iβηρίτη και οι δύο μονές γνώρισαν μέρες ακμής και δόξας. … Tο Oικουμενικό Πατριαρχείο του είχε ήδη χορηγήσει τον τίτλο του Mέγα Aρχιμανδρίτη. Tα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε οικειοθελώς εκτός Mονής, στη Θεσσαλονίκη, στην πόλη η οποία συνδέθηκε άρρηκτα με τη ζωή του. Έμενε σε ιδιόκτητο διαμέρισμα επί της οδού Bελισσαρίου 18. Aπέκτησε μεγάλη ακίνητη περιουσία στη Θεσσαλονίκη και τον Πειραιά… σε ηλικία 79 ετών, έγραψε την ιδιόγραφη διαθήκη του με την οποία άφησε την κινητή και ακίνητη περιουσία του στο Aριστοτέλειο με σκοπό να σπουδάζουν στο εξωτερικό ή στο εσωτερικό πτυχιούχοι της Iατρικής …».http://www.klirodotimata.web.auth.gr/node/55

—–Τουλάχιστον το πλούσιο κομπόδεμα του ακτήμονα (μεγαλοϊδιοκτήτη) καλόγερου έπιασε τόπο αφού δεν ακολουθήθηκε η πεπατημένη να κληροδοτείται σε ανιψιούς.

—–Τέσσερα πράγματα θέλω να επισημάνω:

  • Το ότι «Νέος οδηγήθηκε (sic) στο Άγιο όρος» (Πόσο νέος;)
  • Το ότι εφοίτησε στην Αθωνιάδα, υποδηλώνει ότι ήταν έφηβος ή και μικρότερος. Η Αθωνιάδα είναι Γυμνάσιο και Λύκειο.
  • Ακολουθούσε στις μετακινήσεις του «τον Γέροντά του». Αυτή η προσκόλληση των νεαρών μοναχών στους «Γεροντάδες» δεν είναι περίεργη; Αναρωτιέμαι αν οι κ.κ.Τσίπρας και Παππάς θα έστελναν τα παιδιά τους στην Αθωνιάδα για να γευτούν το κατά Τσίπρα «κοινωνικό έργο» (30/5/2011)  της Εκκλησίας.
  • «Aπέκτησε μεγάλη ακίνητη περιουσία στη Θεσσαλονίκη και τον Πειραιά».

—–Αναρωτιέμαι με ποιο τρόπο ένας καλόγερος αποκτά περιουσία. Ίσως το ότι ηγουμένευε σε δυο ταυτόχρονα μοναστήρια να το εξηγεί.
—–Ένας άλλος άγιος ηγούμενος της Μονής, επίσκοπος κιόλας (δεν φτούρησε, αναγκάστηκε να «εφησυχάσει» στο χρόνο επάνω), είχε την ατυχία να πέσει θύμα παρεξήγησης και να συλληφθεί σε τουαλέτα αθηναϊκού πορνοκινηματογράφου με νεαρό. Τελικά η αδέκαστη Δικαιοσύνη δεν έπεσε στην παγίδα και δέχτηκε ότι επρόκειτο για σατανική συρροή συμπτώσεων, γι’ αυτό και δεν θα αναφέρω πότε συνέβη το περιστατικό και δεν θα αναδιφήσω στο αξιοθαύμαστο σκεπτικό της αθώωσης. Απλά το σημειώνω για να δείξω πως ακόμη και η Αστυνομία έχει πέσει θύμα των διαδόσεων σε βάρος των κληρικών και είναι έτοιμη να παρεξηγήσει έναν ρασοφόρο που μπήκε κατά λάθος σε πορνοκινηματογράφο και σκόνταψε στις τουαλέτες του πάνω σε ένα νεαρό.
—–Παρά την αθώωση του ο κληρικός δεν επέστρεψε ούτε στη Μονή του ούτε στην Επισκοπή του και αυτό το θεωρώ μεγάλη αδικία. Αντίθετα άλλος αρχιμανδρίτης, που μάλιστα καταδικάστηκε μετά τη σύλληψή του σε πορνοκινηματογράφο, προήχθη σε αρχιεπίσκοπο στο πατριαρχείο Ιεροσολύμων («Πρώτο Θέμα»-22.1.’06). Προφανώς εδώ η Δικαιοσύνη έκανε λάθος.

vlatadwn2—–Δ. ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑ: Στο ερώτημα που βρήκε το φτωχό καλογεροπαίδι και μετέπειτα ακτήμων ηγούμενος και φιλάνθρωπος ιατρός την τεράστια περιουσία του, η «Απογευματινή» διατυπώνει ανεπίτρεπτες υποψίες και μεταφέρει συκοφαντικές φήμες. Ο Μέγας Αρχιμανδρίτης (αυτός ήταν ο τίτλος του) του πατριαρχείου, διπλός ηγούμενος, φανατικός συλλέκτης και κάτοχος θησαυρών είχε καταδικαστεί πριν δέκα χρόνια από τη Δικαιοσύνη για αρχαιοκαπηλία αρχαίων και βυζαντινών αντικειμένων και είχε υποχρεωθεί να επιστρέψει ένα μέρος της συλλογής του στο κράτος. Η εφημερίδα αναρωτιέται αν σχετίζεται με τη δολοφονία η «σκοτεινή» κλοπή πολύτιμης εικόνας πριν ένα χρόνο από τη Μονή Βλατάδων και ισχυρίζεται ότι η Αστυνομία ερευνά αν η μεγάλη συλλογή του ηγούμενου περιέχει αντικείμενα που έχουν κλαπεί από το Άγιο Όρος, γιατί όπως φαίνεται είναι τέτοιας αξίας που μόνο από εκεί μπορεί να προέρχονται. Τέλος γράφει και για χαμένο βιβλιάριο καταθέσεων 1,5 εκατομμυρίου δραχμών και για τα πολλά ακίνητα του οσίου.

—–Ε. ΑΡΠΑΚΤΙΚΟΤΗΤΑ: Το δεύτερο μοναστήρι που ηγουμένευε ο όσιος Παγκράτιος ήταν η Αναστασία η Φαρμακολύτρια (sic) στα Βασιλικά. Για το αρπακτικό αυτό τεμπελχανείο διαβάζω στο Ριζοσπάστη για την περίοδο που ηγουμένευε ο διπλός ηγούμενος όσιος Παγκράτιος: 

«Αγώνες για τη γη των πατεράδων τους.
Αποφασισμένοι είναι οι ακτήμονες κάτοικοι των Βασιλικών, οι οποίοι διεκδικούν τα 1.900 στρέμματα που τυπικά ανήκουν στο μοναστήρι της Αγίας Αναστασίας
Αποφασισμένοι να πάρουν πίσω τη γη που τους ανήκει είναι οι ακτήμονες των Βασιλικών, οι οποίοι άρχισαν να καλλιεργούν τις εκτάσεις, που τυπικά βρίσκονται στην κυριότητα της Μονής Αγίας ΑναστασίαςΤα χωράφια, 1.900 στρέμματα περίπου, οι παλιότεροι κάτοικοι των Βασιλικών τα έκαναν δωρεά στο μοναστήρι για να μην περιέλθουν στην κυριότητα των Τούρκων. Δεκάδες χρόνια μετά την απελευθέρωση της περιοχής, οι ακτήμονες αγωνίζονται σήμερα για να έχουν δικαιώματα στη γη των πατεράδων τους, ενώ πολλές φορές παλιότερα έχουν συρθεί στα δικαστήρια και έχουν δεχτεί επιθέσεις από τα ΜΑΤ. “Το 1964 ήρθε η Αστυνομία με σκοπό να μας αποτρέψει να καλλιεργήσουμε αυτά τα χωράφια”, λέει ο Αργύρης Μπάραςπαλαίμαχος αγωνιστής και μέλος του Σωματείου Ακτημόνων. “Το μοναστήρι ήθελε να εκμεταλλεύεται αποκλειστικά τα χωράφια. Χτύπησαν τότε οι καμπάνες, όλος ο κόσμος βγήκε έξω και οι αγρότες επέβαλαν το δίκιο τους. Μετά άρχισαν να μας σέρνουν στα δικαστήρια. Το Δεκέμβρη του 1982 μας έκλεισαν στο Γεντί Κουλέ. Οι Βασιλικιώτες και οι Γαλαρηνοί αντέδρασαν αμέσως, έκαναν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, τα σχολεία δε λειτούργησαν και στο τέλος αναγκάστηκαν να μας αφήσουν. Σήμερα οι κάτοικοι της περιοχής, ανεξάρτητα από την πολιτική τους τοποθέτηση, συγκεντρώθηκαν εδώ, καλλιεργούν και σπέρνουν τα χωράφια”, λέει χαρακτηριστικά. “Αγωνιζόμαστε τα χωράφια να “περάσουν” στους ακτήμονες της περιοχής και να μη γίνουν οικόπεδα, όπως θέλει το μοναστήρι για να γεμίσουν τα ταμεία του”, λέει ο Αργύρης Τσικλικώνης,γραμματέας της ΚΟ Βασιλικών του ΚΚΕ. … (Α. Ν. 25 Γενάρη 1997)».

 

Το έκλεψα κι εγώ από κάποιον τοίχο. Είναι πολύ καλό, έξυπνο και αληθινό…

Tην περίοδο του Εθνικού διχασμού στην Κρήτη, ένας επιθεωρητής δημοτικής εκπαίδευσης ανέβαινε μ’ ένα μουλάρι, σ’ ένα ορεινό και δύσβατο χωριό, για να επιθεωρήσει τον εκεί δάσκαλο. 
Στο δρόμο που επήγαινε συναντά έναν αγωγιάτη και τον ρωτά:
«Δεν μου λες, πατριώτη, ο δάσκαλος τι είναι; Βενιζελικός ή βασιλικός;».
«Βενιζελικός», απαντά ο αγωγιάτης.
«Α, το γαϊδούρι…» σχολίασε ο επιθεωρητής.
Ο αγωγιάτης όμως ήταν Βενιζελικός και φίλος του δασκάλου και έτρεξε να μεταφέρει στον δάσκαλο την στιχομυθία.
«Το και το δάσκαλε. Σε είπε γαϊδούρι». 
Την επομένη μπαίνει ο επιθεωρητής στην τάξη και ρωτά τον δάσκαλο για το ποιο είναι το μάθημα της ημέρας.
«Τα σημεία της στίξεως», απαντά ο δάσκαλος.
«Ας δούμε, λοιπόν, τι ξέρουν τα παιδιά», λέει ο επιθεωρητής. 
Ο δάσκαλος σήκωσε ένα μαθητή, τον Σήφη, στον πίνακα και του είπε να γράψει την φράση:
«Ο επιθεωρητής είπε, (κόμμα) ο δάσκαλος είναι γαϊδούρι (τελεία). 
Αφού, έκπληκτος ο μαθητής, το έγραψε, τον ρωτά ο δάσκαλος:
«Ποιος είναι, παιδί μου, γαϊδούρι;».
«Ο δάσκαλος», ψέλλισε ο μαθητής.
«Και ποιος το είπε;».
«Ο επιθεωρητής, κύριε».
«Ωραία», είπε ο δάσκαλος; «σβήσε τώρα το κόμμα και βαλ’ το
αλλιώς».
Ο επιθεωρητής, (κόμμα) είπε ο δάσκαλος, (κόμμα) είναι γαϊδούρι».
Μόλις τελείωσε ο μαθητής, τον ρωτά ο δάσκαλος:
«Ποιος είναι τώρα, παιδί μου, το γαϊδούρι;».
«Ο επιθεωρητής», απαντά δειλά ο μαθητής.
«Και ποιος το είπε;». «Ο δάσκαλος», απαντά ο μαθητής. 
Οπότε στρέφεται ο δάσκαλος στην τάξη και λέει:
«Είδατε παιδιά τι κάνουν τα κόμματα. Πότε βγάζουν γάιδαρο τον επιθεωρητή και πότε τον δάσκαλο»…

Ρετσινολαδιά – Ricinus communis

http://www.valentine.gr/linkOfTheMonth_gr-january2009.php

Γνωρίζετε ότι στη φασιστική Ιταλία το καθεστώς του Μπενίτο Μουσσολίνι χρησιμοποίησε την υποχρεωτική κατάποση ρετσινόλαδου ως μέσο πολιτικής τρομοκρατίας;

 

Ρετσινολαδιά -Ricinus communis

Η ρετσινολαδιά, ή αλλιώς Ρίκινος ο κοινός (Ricinus communis), είναι ένα φυτό που ανήκει στην οικογένεια Euphorbiaceae, είναι το αποκλειστικό μέλος του γένους Ricinus και της υποοικογένειας Ricininae. Η Ρετσινολαδιά μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 2 ή και 3 μέτρα σε ένα χρόνο κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες. Τα φύλλα της είναι γυαλιστερά και έχουν μήκος 15-45 εκ., έχουν μεγάλους μίσχους, είναι λοβωτά και οδοντωτά στις άκρες. Το χρώμα τους ποικίλει από σκούρο πράσινο, κάποιες φορές ελαφρά κοκκινωπό, σε σκούρο μωβ-κόκκινο ή χάλκινο. Τα κοτσάνια και τα σφαιρικά, ακανθώδη περικάρπια ποικίλουν επίσης στους χρωματισμούς. Οι καρποί είναι πιο εντυπωσιακοί από τα άνθη. Τα αρσενικά άνθη είναι κιτρινοπράσινα με στήμονες που προεξέχουν από αβάλ σπίδακες μήκους 15 εκατοστών. Τα θηλυκά άνθη βγαίνουν πάνω στις κορυφές από τους σπίδακες και έχουν κόκκινο στίγμα. Ο καρπός είναι μια ακανθώδης πρασινωπή κάψουλα με μεγάλους οβάλ, γυαλιστερούς και άκρως δηλητηριώδεις σπόρους, παρόμοιους στην όψη με φασόλια.

Το όνομα Ricinus είναι η λατινική λέξη για το τσιμπούρι. Οι σπόροι έχουν ονομαστεί έτσι γιατί έχουν σημάδια και ένα εξόγκωμα στην άκρη το οποίο μοιάζει με ορισμένα τσιμπούρια. Η λαϊκή ονομασία «castor oil» (καστορέλαιο) προέρχεται από την χρήση του ελαίου το φυτού σαν υποκατάστατο του castoreum, το οποίο είναι ένα συστατικό αρωματοποιίας που προέρχεται από ζωικούς αδένες του ζώου κάστορας). Έχει άλλη μία λαϊκή ονομασία, λέγεται και Παλάμη του Χριστού (ή Palma Christi), που προέρχεται από την ιδιότητά του να επουλώνει πληγές και να γιατρεύει χρόνιες ασθένειες.

Παρόλο που το φυτό είναι ενδημικό της νοτιοανατολικής περιοχής της Μεσογείου, της Ανατολικής Αφρικής και της Ινδίας, στις μέρες μας είναι ευρύτατα διαδεδομένο σε όλες τις τροπικές περιοχές. Το φυτό εγκαθιστά τον εαυτό του εύκολα σαν ένα οποιοδήποτε ενδημικό φυτό και μπορεί συχνά να βρεθεί σε άγονα εδάφη. Στην Αιθιοπία καλλιεργείται. Επίσης χρησιμοποιείται αρκετά και σαν διακοσμητικό φυτό στα πάρκα και άλλους δημόσιους χώρους, ειδικότερα ως «σημάδι» σε παραδοσιακά παρτέρια. Η κόκκινη ποικιλία χρησιμοποιείται σαν καλλωπιστικό ενώ η άσπρη χρησιμοποιείται θεραπευτικά.

Οι περισσότεροι κηπουροί καλλιεργούν τις ρετσινολαδιές σε μικρές «ομάδες» ικανές για να αποτελέσουν ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα που θα δώσει μια τροπική νότα. Πρόκειται για ένα μεγάλο φυτό «χοντροκομμένο» στην όψη, που φυτρώνει πολύ γρήγορα, σε διάστημα μιας εποχής, και προσφέρεται για να γεμίσει μεγάλες περιοχές ή να διαμορφώσει προσωρινά ανοικτούς χώρους. Στις περιοχές με ήπιο ή θερμό κλίμα φυτεύονται σε μπορντούρες  ή ακανόνιστα στις άκρες των κήπων για να εγκλιματιστούν. Στα πολύ ψυχρά κλίματα, η ρετσινολαδιές είναι ο καλύτερος τρόπος να δημιουργήσει κανείς το εφέ του τροπικού κλίματος γύρω από μια πισίνα ή βεράντα.

Ο σπόρος της ρετσινολαδιάς λέγεται «castor bean» (bean:φασόλι) όμως παρά το όνομά του δεν πρόκειται για κανονικό φασόλι. Οι σπόροι του φυτού είναι πηγή του καστορέλαιου (ρετσινόλαδου), που έχει μεγάλη χρηστική ποικιλία. Περιέχουν 40% με 60% λάδι πλούσιο σε τριγλυκερίδια, κυρίως ρκινολεΐνη. Ο φλοιός των σπόρων περιέχει ρικίνη, ένα δηλητήριο που εντοπίζεται επίσης, σε χαμηλότερες συγκεντρώσεις, σε όλο το φυτό για το οποίο δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο. Η τοξικότητα των ωμών σπόρων του φυτού είναι ευρέως γνωστή και αναφορές από δηλητηριάσεις είναι σχετικά σπάνιες, αν και ένας μόνος σπόρος αρκεί για να σκοτώσει οποιονδήποτε άνθρωπο και τέσσερις μπορούν να σκοτώσουν άλογο.

Η χρήση καστορέλαιου από τους Αιγυπτίους αναφέρεται στην ιστορία του Ηροδότου, ο οποίος σχολιάζει τη χρήση ελαίου από τους καρπούς του Ricinus communis (ο ίδιος το αποκαλεί Κίκι) για φωτισμό, για επάλειψη του σώματος και για τη βελτίωση της υφής και της ανάπτυξης των μαλλιών. Σπόροι του Ricinus communis έχουν ανακαλυφθεί σε αιγυπτιακούς τάφους, χρονολογούμενους από το 4000 π.Χ. Θεωρείται πως η Κλεοπάτρα το χρησιμοποιούσε για να λευκάνει το άσπρο των ματιών της. μια αρχαία αιγυπτιακή ιατρική διατριβή (the Ebers Papyrus) που χρονολογείται από το 1552 π.Χ. και μεταφράστηκε το 1872, περιγράφει το ρετσινόλαδο ως καθαρτικό.

Στην Ινδία χρησιμοποιείται ήδη από τη δεύτερη χιλιετηρίδα π.Χ. σε λυχνίες και ως υπακτικό. Επίσης έχει μακρά παράδοση χρήσης στην Κίνα, όπου οι ιατροί το χορηγούσαν σε νόσους των εσωτερικών οργάνων και ακόμη το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική.

Στη φασιστική Ιταλία το καθεστώς του Μπενίτο Μουσσολίνι χρησιμοποίησε την υποχρεωτική κατάποση ρετσινόλαδου ως μέσο πολιτικής τρομοκρατίας. Οι αντιφρονούντες υποχρεώνονταν να καταναλώσουν μεγάλες ποσότητες ρετσινόλαδου από τους παρακρατικούς μελανοχιτώνες, πρακτική, που φέρεται να εμπνεύστηκε ο ποιητής Γκαμπριέλε Ντ’Ανούντσιο. Τα θύματα αυτού του βασανιστηρίου παρουσίαζαν έντονη διάρροια και αφυδάτωση, που συχνά οδηγούσαν στο θάνατο. Ορισμένες φορές, όταν οι μελανοχιτώνες επιθυμούσαν να βεβαιωθούν ότι το θύμα τους θα πέθαινε, αναμίγνυαν το ρετσινόλαδο με βενζίνη. Χαρακτηριστικά λεγόταν ότι η ισχύς του Μουσσολίνι στηριζόταν «στο ρόπαλο και το ρετσινόλαδο».

Σε πρώιμους πολιτισμούς χρησιμοποιούνταν σε τελετές θυσιών, προς ευχαρίστηση των θεών.

Στην Βραζιλία οι ρετσινολαδιές αφθονούν. Τα παιδιά συχνά χρησιμοποιούν τους καρπούς («Mamonas» όπως λέγονται) για να παίζουν με τις σφεντόνες τους. Είναι ότι πιο κατάλληλο γιατί έχουν το σωστό βάρος, μέγεθος και σκληρότητα. Το λάδι των καρπών χρησιμοποιείται πλέον και για την παραγωγή βιοντήζελ στις φτωχές αγροτικές περιοχές της χώρας.

Η παγκόσμια παραγωγή ρετσινόλαδου ανέρχεται περίπου σε 1εκ. τόνους το χρόνο. Οι περιοχές με την μεγαλύτερη παραγωγή είναι η Ινδία (πάνω από 60% της παγκόσμιας σοδειάς), η Κίνα και η Βραζιλία. Υπάρχουν διάφορα ενεργά προγράμματα καλλιέργειας.

Ο σπόρος περιέχει 35-55% φαγώσιμου λαδιού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο μαγείρεμα. Είναι επίσης μια πλούσια πηγή φωσφόρου, του οποίου το 90% βρίσκεται σε φυτική μορφή. Ο σπόρος περιέχει 35-55% καθαρού λαδιού. Εκτός από τη μαγειρική του χρήση, είναι και συστατικό σαπουνιών, γυαλιστικών, χρωμάτων και παγίδων για τις μύγες. Επιπλέον χρησιμοποιείται ως λιπαντικό αλλά και για φωτισμό και ως συστατικό στα καύσιμα συγκεκριμένων μηχανών. 

Το λάδι έχει undecylenic οξύ, μια πολύ ισχυρή χημική ουσία για τους δερματικούς μύκητες. Χρησιμοποιείται στη φαρμακοβιομηχανία, στην κοσμετολογία και την αρωματοποιία, καθώς και στα αντιπυτιριδικά σαμπουάν. Το λάδι χρησιμοποιείται σε υφάσματα για πανωφόρια και άλλα προστατευτικά σκεπάσματα, στη βιομηχανία υψηλής ποιότητας λιπαντικών, διάφανης μελάνης για γραφομηχανές και εκτυπωτές, στην υφαντουργική βαφή και στην παραγωγή νήματος ‘Rilson’, ένα είδος νάιλον νήματος. 

Το υδρογονομένο λάδι αξιοποιείται στη βιομηχανία γυαλιστικών, λαδοπαστέλ, καρμπόν, κεριών κοινών και διακοσμητικών. Από τα κοτσάνια φτιάχνεται ένα νήμα κατάλληλο για σχοινιά. Το φυτό όταν βρίσκεται κάπου φυτεμένο λέγεται πως απωθεί τις μύγες και τα κουνούπια. Όταν καλλιεργείται σε κήπους λέγεται ότι τους απαλλάσσει από τυφλοπόντικες και έντομα. Τα φύλλα έχουν εντομοκτόνες ιδιότητες. Η κυτταρίνη από τα κοτσάνια χρησιμοποιείται στην παραγωγή χαρτιών, χαρτονιών κλπ.

Πηγή:
http://en.wikipedia.org/wiki/Castor_bean
http://www.floridata.com/ref/R/rici_com.cfm
http://www.pfaf.org/database/plants.php?Ricinus+communis

Οι Tρεις Ιεράρχες, τα σύμβολα της Αντιγνώσης

 

30/01/2011 από Po

Μια γιορτή που ντροπιάζει τα σχολεία μας

Τρεις Ιεράρχαι του αποκρυφιστικού Χαμαιτυπείου Χρυσοβαλάντου ΑΕ.

 

Γράμμα από το ΛηξούριΑναγνώστης Λασκαράτος           

Κύριε Ροΐδη,
Oι παλιότεροι θα θυμούνται το μπεστ σέλλερ της Λιλής Ζωγράφου: «Αντιγνώση, τα δεκανίκια του καπιταλισμού». Το βιβλίο όπως παρουσιάστηκε τότε (1974), έβαζε επιτακτικά το ερώτημα γιατί  δαιμονοποιήθηκε  η ελληνική παιδεία και σκέψη για χάρη του  Χριστιανισμού. Γιατί η χριστιανική θρησκεία έδρασε σα βαρβαρική επιδρομή με μεθόδους που μόνο ο Nαζισμός μεταχειρίστηκε; Η Ζωγράφου προσπάθησε να συνδέσει τον Χριστιανισμό με τον Καπιταλισμό, βλέποντας στον πρώτο το κορυφαίο εργαλείο για  τη συσσώρευση του Πλούτου και της Εξουσίας. Ασφαλώς η  δημοφιλής πολυδιαβασμένη αριστερή συγγραφέας του «Επάγγελμα πόρνη» δεν  ήταν Μαξ Βέμπερ («Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού» -1904) και προσπάθησε να κολυμπήσει σε πολύ βαθειά νερά. Δεν βούλιαξε γιατί η μεταπολιτευτική Ελλάδα δεν διέθετε εκείνη τη διανόηση που θα είχε τη δυνατότητα και μαζί και τη διάθεση να φέρει αντιρρήσεις στη μαχητική συγγραφέα. Η Ζωγράφου δεν είχε ούτε τις πηγές ούτε τα φόντα για να συγγράψει ένα αυστηρά επιστημονικό έργο και τσαλαβούτησε (ευτυχώς στα ρηχά),  στα ρυάκια της συνωμοσιολογίας. Το ελληνικό κοινό είναι άλλωστε ιδιαίτερα ευεπίφορο σε αυτά.  Σε ένα άλλο επίπεδο, ο  ίδιος ο Βέμπερ, αποκαθηλώθηκε από συγγραφείς όπως οι Βέρνερ Ζόμπαρτ και Φερνάν Μπροντέλ, αλλά και ο Ζακ Λε Γκοφ, που έδειξαν πως ο εβραϊσμός (οι δυο πρώτοι) ή και ο καθολικισμός (ο τελευταίος) έπαιξαν κι αυτοί το ρόλο τους στην ανάπτυξη του καπιταλισμού και σήμερα ο ερευνητής έχει την ευκαιρία να δει  πως δεν φταίει ο Καλβινισμός για την καπιταλιστική Κόλαση της Κίνας. Προσωπικά  θα έλεγα πως ο άρπαγας και πλεονέκτης άνθρωπος (δεν υπονοώ πως αυτή είναι η φύση του ανθρώπου, αυτή είναι η ιστορική του εξέλιξη) μπορεί να δικαιολογήσει τον αθέμιτο και αφύσικο πλουτισμό του, χρησιμοποιώντας τη Βίβλο, το Κοράνι ή και τα απομνημονεύματα του Ένγκελς. Θα πρόσθετα δε πως ελάχιστοι έχουν το ηθικό και φιλοσοφικό υπόβαθρο για να χρησιμοποιήσουν τον πλούτο που κληρονόμησαν ή (πιό δύσκολο) που μόνοι τους έφτιαξαν, για το κοινό καλό.

Δεν θέλω να απαξιώσω με τα μέσα που μου διαθέτει σήμερα η τεχνολογία ένα βιβλίο-σταθμό για το ευρύτερο  κοινό μιας άλλης εποχής, αυτής της μεταπολίτευσης. Θεωρώ άλλωστε τη Ζωγράφου μια εξαιρετική αντικομφορμίστρια γυναίκα και ανατρεπτική διανοούμενη που προσέφερε πολλά στην πρόοδο της κοινωνίας μας. Δεν ξεχνώ τη μάχη που έδωσε στις εφημερίδες («Πρώτη», «Ελευθεροτυπία») ή την τηλεόραση, την ίδια εποχή με τον Βασίλη Ραφαηλίδη ενάντια  στο παπαδαριό και  στον εξαχρειωμένο ανδρεοπαπανδρεϊσμό του σταύλου της Εκάλης της ευσεβούς πρωθυπουργού-αεροσυνοδού . Ήταν άλλωστε  το βιβλίο της αυτό ρηξικέλευθο γιατί αναδείκνυε στο ευρύ αναγνωστικό κοινό και ιδιαίτερα στη διψασμένη τότε για Γνώση νεολαία την απάτη του Ελληνοχριστιανισμού, άλλωστε μόλις είχαμε βγει από την 7χρονη τυραννία του.

Αν ζούσε σήμερα η αθυρόστομη Λιλή Ζωγράφου θα είχε πολλά να καυτηριάσει για τις αθέμιτες σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας. Αυτή και άλλοι δυο διαφορετικοί άνθρωποι, αντικομφορμιστές κι αυτοί, άφησαν μεγάλο κενό, ο Βασίλης Ραφαηλίδης και ο Ρένος Αποστολίδης, αφού από τη δική του οπτική ο καθένας τους, δηλαδή του διανοούμενου που δεν καθόταν στ’αυγά του, ούτε περιφρονούσε το ευρύ κοινό, έβγαιναν στα τηλεπαράθυρα, στη Ζούγκλα του Μάκη, ακόμα και στο κανάλι του Κουρή (ο Ρένος), για να κάνουν το δαφωτιστικό τους έργο, μαχητικά, αναιδέστατα και ασυμβίβαστα κι όποιον πάρει ο Χάρος.

Dürer Albrecht, «Οι τρεις επίσκοποι Nικόλαος, Ούλριχ και Έρασμος»

Η σχολική γιορτή των  Τριών Ιεραρχών, θέλει να αγνοεί πως συμβολίζει το θρησκευτικό μίσος, τον φανατισμό, την άρνηση της φυσιολογικής ζωής, τον αντισημιτισμό, τη μισαλλοδοξία, τον ψευδεπίγραφο ελληνοχριστιανισμό, τη θρησκειοποίηση της Εκπαίδευσης, το δικαίωμα της Ανατολικής Εκκλησίας να είναι κρατική και να έχει λόγο στα σχολεία. Γι’αυτό μου προκάλεσε πολύ άσχημη εντύπωση η δήλωση αριστερού ηγέτη πως είναι «μια γιορτή που συμβολίζει την αξία της γνώσης», δήλωση που συνοδεύτηκε και με άλλα παρατράγουδα του ίδιου, αλλά και με την καθιερωμένη συνένοχη σιωπή αυτών που όφειλαν να μιλήσουν και να στηλιτεύσουν τον οππορτουνισμό και την αριστερή υποκρισία.

Απείρως βέβαια σκανδαλωδέστερη υπήρξε η παρουσία και το θρησκευτικό κήρυγμα κάποιας «κομμουνίστριας» βουλευτίνας στην αυλή του αντισημίτη και αποκρυφιστή μητροπολίτη «Χρυσής Αυγής» και «Ελεύθερης Ωρας»  κ.Χρήστου Μεντζελόπουλου του Πειραιά, ανήμερα των Τριών Ιεραρχών. Όσοι βέβαια έχουν μνήμη θυμούνται πως η κυρία αυτή ποιούσε τις διατριβές της στην ΟΝΝΕΔ όταν η Λιλή Ζωγράφου δημοσίευε την «Αντιγνώση».

Η Αριστερά (οφείλει να) πιστεύει στη γνώση που πηγάζει από την ελεύθερη επιστημονική έρευνα και όχι στην εξ Αποκαλύψεως και εξ επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος ανορθολογική δογματική «γνώση», η οποία μάλιστα ερμηνευόμενη κατά γράμμα, όπως όρισε ο ίδιος ο Μέγας Βασίλειος,  υποταγμένη δουλικά σε αραχνιασμένα, εμποτισμένα με μίσος όσο και παρανοϊκά ιερά κείμενα, ύψωσε ανασχετικό τείχος στην επιστημονική πρόοδο, όπως είχαμε δει στο παλιότερο άρθρο μας «Κι όμως η Γη ΔΕΝ κινείται» και το οποίο επιτρέψτε μου να πιστεύω πως δικαιούται να διαβαστεί:

«Ο Βασίλειος στην «Εξαήμερο» δίνει τη χαριστική βολή στο θέμα της αλληγορίας, στην κουτοπόνηρη δηλαδή μέθοδο βάσει της οποίας σήμερα η Εκκλησία ερμηνεύει τη Βίβλο, προσπαθώντας να μπαλώσει εκ των υστέρων, κάτω από τη σαρωτική επέλαση των επιστημονικών πορισμάτων, μέσω υποτιθέμενων συμβολισμών τους κραυγαλέους μύθους της, όπως π.χ. το χτίσιμο του κόσμου σε 6 ημέρες που δήθεν είναι αιώνες κλπ. Απορρίπτει κάθε μεταφορική ερμηνεία (όπως αυτές που έκανε στη Γένεση ο Ιουδαίος ελληνιστής Φίλων ο Αλεξανδρεύς που προσπαθούσε να συμβιβάσει τη Βίβλο με την ελληνική Φιλοσοφία) και δηλώνει: “Εγώ δε χόρτον ακούσας χόρτον νοώ, και φυτόν και ιχθύν και θηρίον και κτήνος, πάντα ως είρηται, ούτως εκδέχομαι”. Ο ίδιος είχε τόση σχέση με τα ελληνικά Γράμματα και τη Φιλοσοφία, ώστε χαρακτήρισε (Επιστ.223) περί το τέλος της ζωής του ματαιότητα κα ματαιoπονία τη νεανική του ενασχόληση με αυτήν την «παρά του Θεού μωρανθείσαν σοφίαν», της οποίας «κατείδε το άχρηστον».

Μισογύνηδες, αντισημίτες, εχθροί της ελληνικής Φιλοσοφίας, αντιερωτικά νευρωτικά πλάσματα, γιοί των αγίων θρησκόληπτων μανάδων τους, που τους ανάθρεψαν  κυριαρχικά, τους «ευνούχισαν» και τους έστρεψαν στη διαστροφή του μονήρους βίου, αναρριχημένοι οι δυο από αυτούς στον πατριαρχικό θρόνο με την ωμή παρέμβαση των αιμοβόρων αυτοκρατόρων, οι Τρεις Ιεράρχες αποκαλύπτονται μέσα από τα γραπτά τους, όχι μόνο ως κήρυκες μίσους αλλά και ως γελοίες καρικατούρες  που πήραν πολύ κόσμο στο λαιμό τους με τις μωρολογίες τους που απευθύνονται σε θεόκουτες γυναικούλες και που σήμερα ειδικά φαίνονται τόσο ανόητες όσο και επικίνδυνες. Ιδού, ας πούμε, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος,  ως σύμβουλος γάμου. Είναι χαρακτηριστικό πως δεν μιλάει σαν άντρας αλλά σαν να ανήκει σε κάποιο ουδέτερο φύλο, απαξιώνει τις χαρές του γλεντιού και του έρωτα,  για τον απλό λόγο πως δεν τις γεύτηκε ο ίδιος, ή έστω γεύτηκε κάποιες με το σκοτεινό, στρεβλό και υποκριτικό τρόπο που το κάνουν οι επίσκοποι: «Συμβουλές σε νιόπαντρη γυναίκα: ….έχεις μεγάλο προορισμό, αλλά διαφορετικό από τον άνδρα, που πρέπει να είναι η κεφαλή. Παράτα την ανόητη ισότητα των δυο φύλων και προσπάθησε να καταλάβεις τα καθήκοντα του γάμου …». O ίδιος, τυφλωμένος από θρησκευτικό φανατισμό, μιλά υποτιμητικά για τους Έλληνες δημιουργούς: «Ποίοι Φειδίαι και Ζεύξιδες και Πολύγνωτοι, Παράσσιοι τε τινές και Αγλαοφώντες...» (Λόγος ΚΗ΄, & 25) και κατηγορεί  «την κίβδηλον ποίησιν» των Ελλήνων.

Κύριε Ροϊδη,
επιτρέψτε μου να αντιγράψω ένα μικρό απόσπασμα από το εξαιρετικό πολυσέλιδο άρθρο του Περικλή Σ. Βαλλιάνου «Το τίμημα της μονοθεΐας και το ψεύδος του “ελληνοχριστιανισμού”» («THE ATHENS REVIEW OF BOOKS», τ. 20, Ιούλιος-Αύγουστος 2011):

«Κάθε χρόνο λαμβάνει χώρα στα σχολεία και στα πανεπιστήμια μια υποκριτική και ανούσια γιορτή προς τιμήν υποτίθεται των «ελληνικών γραμμάτων» η γιορτή των «Τριών Ιεραρχών». Είναι υποκριτική γιατί ούτε αυτοί που εκφωνούν τους λόγους, ούτε αυτοί που τους υφίστανται, πιστεύουν το παραμικρό από τα λεγόμενα (ακόμα κι αν αυτά είχαν ίχνος αλήθειας). Και είναι ανούσια επειδή βασίζεται στο καταστατικό ψεύδος ότι οι τιμώμενοι «άγιοι» είχαν γνήσιο ενδιαφέρον για τη μελέτη της ελληνικής γραμματείας. Ο μόνος λόγος που εξακολουθεί να υπάρχει είναι βέβαια το ότι είναι αργία και οι συνδικαλιστές της Εκπαίδευσης (κατά τα άλλα από αριστεροί έως υπερ-αριστεροί) δεν θα δέχονταν ποτέ να καταργηθεί)».

Σε αυτό το τελευταίο οφείλω εν μέρει να διαφοροποιηθώ, Στην ΟΛΜΕ την πλειοψηφία έχουν μέχρι τώρα, οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ (6/11). Αυτό που μπορούμε να κατηγορήσουμε τους αριστερούς συνδικαλιστές είναι ότι αν και πολλοί από αυτούς θα το ήθελαν, δεν τολμούν να το ζητήσουν, γεγονός βέβαια που καθόλου δεν τους τιμά. Αν όμως η Πολιτεία έπαιρνε την αυτονόητη πρωτοβουλία, κανένας αριστερός σχηματισμός δεν θα έφερνε αντίρρηση.

Ο κ.Βαλλιάνος παραθέτει ένα πλήθος επιχειρημάτων και στοιχείων, σκοταδιστικών αποσπασμάτων ομιλιών και κειμένων των Χρυσόστομου  (που ήταν κατά την Ορθόδοξη Εκκλησία τέρας με δυο κεφάλια, τα οποία βρίσκονται στο Βατοπέδι και στη Ρωσία) και Βασιλείου, για να θεμελιώσει το γελοίο και το αισχρό των προσώπων και της γιορτής τους. Αντιγράφω ενδεικτικά: «Οι οκτώ λόγοι κατά Ιουδαίων του Ι.Χρυσόστομου, αποτελούν ένα κατάπτυστο μνημείο δολοφονικού μίσους, ένα κήρυγμα γενοκτονίας από το οποίο πήγασε κάθε μεσαιωνικός κατατρεγμός του εβραϊκού λαού και τελικά βέβαια η ναζιστική τελική λύση…». Ο κ.Βαλλιάνος καταλήγει πως η Ανατολική Εκκλησία σε αντίθεση με την παπική, δεν έχει αφαιρέσει από τα λειτουργικά της κείμενα το μίσος κατά του «χριστοκτόνου λαού». Από ότι ξέρω το έχουν κάνει μόνο οι Ορθόδοξες Εκκλησίες των ΗΠΑ, πιστές στην πάγια εκκλησιαστική παράδοση της προσαρμογής στο περιβάλλον κατά τα καλά και συμφέροντα. Υπενθυμίζω πως η ελληνορθόδοξη αρχιεπισκοπή Αμερικής, ήταν και η μόνη ελληνική Εκκλησία που διαμαρτυρήθηκε για το αντισημιτικό κήρυγμα μίσους του αποκρυφιστή (666, Αντίχριστος, κάρτα πολίτη κλπ) μητροπολίτη Πειραιά Σεραφείμ, που δεν ντρέπεται να συναντιέται, να συμφωνεί και να ανταλλάσσει και δώρα με τον αρχηγό της εγκληματικής «Χρυσής Αυγής».

Από την άλλη βέβαια, για του λόγου μου το ασφαλές θυμίζω πως  οι ορθόδοξες Εκκλησίες στις ΗΠΑ και στην Μ.Βρεττανία, ήταν οι μόνες ορθόδοξες που δεν καταδίκασαν την επέμβαση στο Ιράκ. Όποιος αναζητήσει στο χώρο της Ορθοδοξίας αρχές και ιδέες, θα βρει μόνο ταπεινές σκοπιμότητες και συμφέροντα.

….
ΥΓ1

«Τρείς Ιεράρχαι» (Ο ιερός Καλλίνικος τ.Πειραιώς, ο άγιος Θεόκλητος, τ.Βρεσθένης και ο ιερότατος όλων Βρανίων Παχώμιος, που κατηγορήθηκε από ιερείς του για παιδεραστία), «εις λιτανείαν του Βώλου». Ψυχωφελές ανάγνωσμα.

ΥΓ2
«Πόσα κεφάλια είχε ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος;»

ΥΓ3
«Θα ξεφορτωθούμε ποτέ τους Τρεις Ιεράρχες;»

«Ποινικοιποίηση της ακίνητης περιουσίας» οι φόροι ακινήτων

Άρνηση των πολιτών να πληρώσουν τα «χαράτσια»

Κύμα άρνησης πολιτών να πληρώσουν τις έκτακτες εισφορές και τους φόρους στα ακίνητα εμφανίζει έρευνα που είδε το φως της δημοσιότητας.

Ένας στους δύο πολίτες δηλώνει ότι το 2013 δεν θα μπορέσει να πληρώσει τους φόρους στα ακίνητα, ακόμη και κάτω από την αντικειμενική τους αξία. Οι κάτοχοι ακινήτων, ερωτώμενοι, διευκρινίζουν ότι μέσα στην τρέχουσα χρονιά, ή, όποτε, τέλος πάντων, τα καταφέρουν, θα προσπαθήσουν να πουλήσουν ακίνητα.

Σαν δεύτερη λύση, προκρίνουν τα… δανεικά σας μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγουν τις ποινικές ευθύνες που προβλέπονται για τους οφειλέτες του Δημοσίου.

Η Kapa Research διενήργησε έρευνα, η οποία παρουσιάστηκε το μεσημέρι του Σαββάτο στο Συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ), το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα..

Σύμφωνα με την έρευνα, το ποσοστό εκείνων που εκτιμούν ότι δεν θα μπορέσουν την επόμενη χρονιά να πληρώσουν τους φόρους στα ακίνητα (ΦΑΠ, ΕΕΤΗΔΕ, φόρο εισοδήματος) φθάνει στο 54%, ενώ άλλο ένα 32% δηλώνουν ότι μάλλον θα ανταποκριθούν, χωρίς όμως να είναι σίγουροι.

Όσοι αδυνατούν να πληρώσουν τους φόρους ακινήτων στο μέλλον, θα επιλέξουν να πουλήσουν κάποιο ακίνητο, ακόμη και κάτω από την αντικειμενική του αξία, ή να δανειστούν ή ακόμη και να αφήσουν τα ακίνητα να τα κατάσχει το Δημόσιο.

Οι δυσκολίες ήταν ήδη εμφανείς από τα προηγούμενα χρόνια, καθώς στην ερώτηση ποιους φόρους πλήρωσαν τα τελευταία τρία χρόνια, το 9,3% των ιδιοκτητών δηλώνουν αδυναμία πληρωμής του τέλους ακινήτων (το λεγόμενο «χαράτσι»), το 8,1% απαντούν ότι δεν μπορούν να πληρώσουν τον ΦΑΠ 2010 και το 5,1% το ΕΤΑΚ του 2009.

Το 5-7%, ανά κατηγορία, έχουν προχωρήσει εξάλλου σε ρυθμίσεις για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Ειδικά για το «χαράτσι» στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, το 65% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι το πλήρωσαν, αλλά με δυσκολία.

Είναι ενδεικτικό ότι το 54% των ιδιοκτητών δεν έχουν εισοδήματα από τα ακίνητά τους και πληρώνουν μόνο φόρους. Επίσης, ένας στους τέσσερις διαθέτει πάνω από το 30% των εσόδων από ενοίκια για την πληρωμή των φόρων κεφαλαίου (έκτακτες εισφορές, ΕΤΑΚ, ΦΑΠ, ΕΕΤΗΔΕ) χωρίς να υπολογίζεται ο φόρος εισοδήματος.

Από το βήμα του συνεδρίου, ο ο πρόεδρος της ΠΟΜΙΔΑ, Στράτος Παραδιάς τόνισε: «Τα μέτρα αυτά οδηγούν σε πλήρη απαξίωση τα ακίνητα και σε εξαθλίωση τους ιδιοκτήτες τους, που σταδιακά χάνουν κάθε πρόσοδο από αυτά λόγω της οικονομικής κρίσης, ενώ δεν μπορούν πλέον να πληρώσουν τους συνεχώς αυξανόμενους φόρους. Αυτά σε συνδυασμό με τις ισχύουσες βαρύτατες ποινές για όσους αδυνατούν να πληρώσουν τις οφειλές από ΦΑΠ και λοιπούς ετήσιους φόρους ακινήτων οδηγούν σε πλήρη «ποινικοποίηση» της κατοχής ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας η οποία αποτελεί το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο του ελληνικού λαού. Τέλος τα μέτρα αυτά «καταδικάζουν σε θάνατο» την οικοδομή και την κτηματαγορά, και όλους όσοι απασχολούνταν σ’ αυτές».

 

ΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΙ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ.

ΤΟΤΕ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑ ΠΙΑΤΟ ΦΑΙ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ.

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιανουαρίου 26, 2013

 

20130126-143859.jpgΓράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΣ

Εμείς που γεννηθήκαμε μετά το 1950, μεγαλώσαμε πιτσιρικάδες μέσα στην φτώχεια, χωρίς φραπέδες, κινητά, ιντερνέτ και σία. Φτώχεια υπήρχε σε όλες τις πόλεις , η μάνα μας έπλενε σε σκάφη, το μαγείρεμα γινότανε σε γκαζιέρα, το μπάνιο γινότανε στο πλυσταριό, μια φόρα την βδομάδα κινηματογράφο, από νωρίς να δούμε και τα επίκαιρα, ζεστασιά από ξυλόσομπες, τώρα τις θυμηθήκαμε ξανά, τα εμβόλια γινόντουσαν στα πολυϊατρεία, σήμερα τα παιδιά δεν 
εμβολιάζονται, τα πολυϊατρεία κλείνουν, συσσίτια στα σχολεία με κονσέρβες, φρούτων ή ένα κομμάτι κίτρινο τυρί, αλλά πάνω από όλα υπήρχε ένα πιάτο φαΐ , αυτό που αρχίζει και λείπει σήμερα στην χώρα του ευρώ, αλλά και κάθε Κυριακή το τραπέζι είχε κρέας, άσχετα αν ήταν κατεψυγμένο, μοσχάρι , κύμας , αρνάκι Αργεντινής και φυσικά μέσα την βδομάδα δεν έλλειπαν τα φασόλια το σπανακόρυζο κ.λ.π. Αν όμως τολμούσες να διαμαρτυρηθείς τότε η μάνα έλεγε το κλασσικό . Δεν έζησε κατοχή διαφορετικά δεν θα μίλαγες. Και τι να πεις ; Τίποτα. Έτρωγες και έκανες και τον σταυρό σου που το είχες.
Σήμερα; Σήμερα γυρίζουμε πίσω, άλλα θα έλεγα ακόμη πιο πίσω. Ο κόσμος ψάχνει στα σκουπίδια για ένα πιάτο φαΐ. Τα μικρά παιδιά μένουν χωρίς εμβόλια, πάνε νηστικά στα σχολεία , η δυστυχία πλανάτε παντού. Η γκρίνια στα σπίτια είναι στην ημερήσια διάταξη αλλά ο καλοπληρωμένος υπ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ αναγγέλλει θριαμβευτικά, ότι θα δίνουμε ένα τόστ, φρούτο , γάλα να πολεμήσουμε τον υποσιτισμό! Ναι, τα λέει με υπερηφάνεια και δεν ντρέπεται καθόλου, που αυτοί γυρίζουν την χώρα σε συνθήκες φτώχειας, όχι του 1950, αλλά της κατοχής, πανηγυρίζουν διότι πολέμανε την πείνα.
Η Ελλάδα, του ισχυρού ευρώ , η Ελλάδα της ανάπτυξης, γυρίζει γοργά σε τραγικές καταστάσεις ,καταστάσεις που θυμίζουν τριτοκοσμικές χώρες. Ο Έλληνας ξενιτεύεται όπως τότε, διότι εδώ δεν έχει τύχη, διότι πλέον δεν ισχύει ούτε αυτό που είπε ο τραγικός ΓΑΠ. Κάθε σπίτι και ένας εργαζόμενος είναι ο στόχος μας! Αλλά είναι ελεύθερος και πληρώνετε από εσένα.
Εμείς όμως; Εμείς κάθε βράδυ βλέπουμε, τα στημένα κανάλια, να μας τρομοκρατούν και να μας λένε, ότι αν διαμαρτυρηθείς, δεν θα έχεις να φας, φάρμακα κ.λ.π. Η τηλεοπτική τρομοκρατία σε όλο το μεγαλείο. Από κοντά δε φέρνουν και τους διαφόρους βουλευτές , αυτοί και αν είναι βολεμένοι, να μας πουν ότι το δικό μας επίπεδο ζωής, όχι το δικό τους, πρέπει να πέσει και άλλο για να σωθούμε και να έλθει η ανάπτυξη.
Με 1500000 ανέργους, όλοι μαζί, διαμαρτυρόμαστε γιατί δεν κυκλοφορεί το ΜΕΤΡΟ! Ναι και οι άνεργοι ενοχλούνται γι αυτό, αλλά να διαμαρτυρηθούν, γιατί είναι άνεργοι, ανασφάλιστοι, καταφεύγουν στα συσσίτια, δεν κάνουν τίποτα, γιατί; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.
Γυρίζουμε σε κατοχικές εποχές γοργά . Η αδιαφορία τσακίζει κοκάλα. Αγοράζεις τις φυλλάδες, που σου δίνουν κουπόνια για Σ/Μ , βενζίνα , αλλά και συνταγές για φαγητό!
Η εγκληματικότητα στα ύψη , οι ληστείες σε έξαρση, αλλά εμείς βαθιά κομματικοποιημένοι, περιμένουμε αυτοί που μας έφεραν σε αυτό το χάλι να μας σώσουν. Αλλά ρε φίλε . Άμα πας στο συνεργείο και πάρεις το αυτοκίνητο σου χωρίς φρένα, θα ξαναπάς; Φυσικά όχι, αλλά το κόμμα και ξερό ψωμί δεν το αλλάζεις.
Εμείς που γεννηθήκαμε μετά το 1950, ζήσαμε φτώχεια, αλλά είχαμε χαμόγελο, ελπίδα, ότι κάτι καλύτερο θα έλθει. Σήμερα εσύ τι περιμένεις; Έχεις χάσει το χαμόγελο, την έλπιδα, αλλά βλέπει ΜΠΑΜΠΗΔΕΣ , ΤΡΕΜΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΣ, ΓΙΑΚΟΥΜΑΤΟΥΣ, ΛΟΜΒΕΡΔΟΥΣ,ΨΑΡΙΑΝΟΥΣ , να σε βρίζουν άλλα διαμαρτύρεσαι για τον απεργό και όχι για αυτόν που τον έβγαλε στο δρόμο.
Αν συνεχίσεις να είσαι προκλητικά αδιάφορος, ετοιμάσου για κατοχή την οποία φέρνει ξανά η όχι η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ αλλά η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΉ, με σύμμαχο εσένα , άθελα σου φυσικά, διότι ακόμη και τώρα ελπίζεις ότι ο χρεοκοπημένος πολιτικός θα σε σώσει.

Υ.Γ. Θα το ξαναπώ. Όσο πλακωνόμαστε μεταξύ μας, τόσο οι ΣΤΟΥΡΝΑΡΗΔΕΣ θα χειρότεροι, τυρανικοί.